Podatnik jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "D. " M. C.. Jeden z rodzajów działalności gospodarczej podatnika należy do PKD (55.20.Z) - Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania. Jako miejsce wykonywania działalności gospodarczej wskazany jest między innymi adres J. ul. [...] (adres działki [...]). Analiza ofert udostępnianych przez właściciela tej nieruchomości na stronach internetowych pozwoliła ustalić, że przed 2018 r. była prowadzona tam działalność gospodarcza. Domki letniskowe są zaewidencjonowane w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa.
Wszystkie przedmioty opodatkowane przez organ I instancji po wznowieniu: - działka nr [...] o powierzchni 10.487 m˛ sklasyfikowana w ewidencji jako Bi - inne tereny zabudowane; - znajdujące się na niej budynki o wysokości kondygnacji powyżej 2,20 m o łącznej powierzchni użytkowej 1.117,10 m˛ - 30 domków letniskowych każdy o powierzchni 34,32 m˛, budynek techniczny o powierzchni użytkowej 5 m˛ i budynek recepcji o powierzchni użytkowej 82,50 m˛; - budowle o wartości [...] zł; są funkcjonalnie powiązane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika o statusie właściciela.
W kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego organ powołał się na art. 6 ust. 2 u.p.o.l. i wywiódł, że fakt rozpoczęcia użytkowania budynków należy do sfery ustaleń faktycznych wyprowadzonych z dowodów zebranych w postępowaniu podatkowym. Jeżeli budynek istnieje oraz rozpoczęto użytkowanie budynku, to skutkuje to koniecznością płacenia podatku od całości. Z analizy treści strony internetowej podatnika wynika, że wszystkie domki istniały i były użytkowane już w 2018 r. Ewidencja budynków na dzień [...] stycznia 2021 r. obejmowała 30 budynków pozostałych niemieszkalnych.
Podstawę opodatkowania budynków określa art. 4 ust. 1 pkt 2, ust. 2 u,p.o.l. W toku oględzin dokonanych [...] września 2022 r. stwierdzono, że wysokość budynku letniskowego w najniższym punkcie wynosi 2,26 m, w najwyższym 2,78 m, zaś jego powierzchnia użytkowa 34,32 m˛. Oględziny przeprowadzono w jednym z domków. Jednak zgodnie z projektem budowlanym, zdjęciami, ewidencją gruntów i budynków domki letniskowe (30) mają taką samą konstrukcję i wymiary. W projekcie architektoniczno-budowlanym z grudnia 2013 r. opisano, że wysokość budynku w najniższym punkcie wynosi 2,29 m. Także z projektu budowlanego z lipca 2017 r. wynika, że wszystkie domki mają takie same parametry. Projekt budowlany był podstawą uzyskania pozwoleń na budowę. Podatnik twierdzi, że domki były przebudowywane i remontowane w dosyć dużym zakresie, obejmującym między innymi legary, podłogi, ale pomimo wezwania nie dostarczył dokumentów budowlanych (w tym dziennika budowy), które mogłyby potwierdzać wymieniane przebudowy, remonty.
Organ dodał, że podatnik nie zgłaszał do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w S. częściowego rozpoczęcia użytkowania budynków na opodatkowanej działce. Zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2021 r. o braku sprzeciwu do złożonego wniosku o pozwolenie na użytkowanie trzydziestu budynków rekreacji indywidualnej na działce nr [...] obręb J. obejmuje decyzje: nr [...] z [...] maja 2019 r., nr [...] z [...] maja 2019 r., nr [...] z [...] września 2019 r. oraz z [...] października 2017 r., które dotyczą przeniesienia pozwolenia na budowę budynku karczmy i domu do góry nogami oraz zmiany projektu na budowę budynków na działce nr [...] obręb J.. Działka nr [...] została sprzedana przez podatnika [...] kwietnia 2017 r. W związku z tym powyższe decyzje dotyczą nowego właściciela działki nr [...], a treść tego zaświadczenia nie stanowi dowodu na okoliczności dotyczące budynków na działce nr [...]. Decyzje wymienione w tym zaświadczeniu, odnoszące się do budynków opodatkowanych niniejszą decyzją, to decyzje z [...] lutego 2014 r. nr [...] (na podstawie tej decyzji już w lipcu 2017 r. cztery budynki były wybudowane, co wynika z treści projektu budowy z lipca 2017 r., który dotyczył zmiany lokalizacji na działce pozostałych 26 budynków, ale nie zmieniał ich parametrów) oraz z [...] września 2017 r. nr [...] (wydana po sporządzeniu projektu z lipca 2017 r.).
Ponadto podatnik jest właścicielem budowli w postaci wiaty rekreacyjnej, chodników, ogrodzenia i basenu, których nie zaewidencjonował jako środków trwałych (oprócz części materiałów na budowę basenu). Są to budowle znajdujące się na działce nr [...] związane z prowadzoną na tej działce działalnością gospodarczą. W związku z tym ustalono ich wartość rynkową na podstawie art. 4 ust. 5 u.p.o.l.
Podatnik złożył fakturę dotyczącą zakupu polbruku (po odjęciu kosztów kostki położonej na sąsiedniej działce) na kwotę [...]zł. Wartość ogrodzenia wykonanego w latach 2014-2015 wskazana została na [...] zł, wartość wiaty na [...] zł, zaś wartość basenu zgodnie z dołączonymi fakturami wyniosła [...] zł. Łącznie wartość budowli stanowi [...] zł. Zgodnie z protokołem oględzin z [...] września 2022 r. i stroną internetową podatnika basen był już użytkowany od co najmniej 2018 r. (na zdjęciu z [...] czerwca 2018 r. widać, że basen jest użytkowany). Materiały na budowę basenu kupowane były w maju 2017 r.
Stawki podatkowe zastosowano według uchwały Rady Gminy P. N. [...] z [...] listopada 2020 r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości w 2021 roku (Dz.Urz.Woj.Zachodniopom.2020.5104).
Na zakończenie organ zaznaczył, że taki sam spór z podatnikiem - co do faktów i prawa - dotyczył lat podatkowych 2018-2020. Skargi podatnika na tej samej treści decyzje organu zostały oddalone w sprawach sygn.: I SA/Sz 727/24, I SA/Sz 723/24 i I SA/Sz 722/24. Wyroki te są prawomocne. Organ podkreślił, że zapadły w tym samym stanie faktycznym i prawnym. Nawiązał do znaczenia w takiej sytuacji art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm. - P.p.s.a.).
Podatnik złożył skargę na powyższą decyzję organu.
Zarzucił naruszenie:
- art. 240 § 1 pkt 5 O.p. przez uznanie, że zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania w postaci nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, bowiem "ujawnienie" istniejących lub budowanych budowli może być podstawą objęcia tych przedmiotów opodatkowania odrębną decyzją;
- art. 128 § 1 O.p. z powodu uchylenia ostatecznej decyzji wymiarowej przy braku przesłanek do takiego rozstrzygnięcia;
- art 121 O.p. ze względu na pominięcie słusznego interesu podatnika;
- art.187 O.p. polegające na: - przyjęciu, że wysokość wszystkich domków letniskowych jest taka sama bez dokonania pomiarów, gdy pomiar i projekt różnią się o 3 cm; - dokonaniu ustaleń faktycznych na podstawie materiałów promocyjnych;
- art. 233 § 1 ust. 1 O.p., bowiem należało uchylić decyzję organu I instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W następstwie formułowanych zarzutów podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu wraz z decyzją organu I instancji z [...] marca 2025 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu zarzutów i wniosków zawartych w skardze podatnik wykazywał, że organ I instancji z urzędu wiedział o zmianie kwalifikacji działki nr [...] z rolnej na tereny zabudowane, co nastąpiło w 2018 r. Prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej na wymienionej nieruchomości wprost wynikało z CEIDG.
Ujawnienie "nowych" budowli (ogrodzenie, utwardzenie, wiata, basen w budowie) także nie realizowało przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Nic nie stało na przeszkodzie, aby budowle te zostały opodatkowane w odrębnej decyzji, jeśli organ I instancji dowiedział się o innych przedmiotach opodatkowania danego podatnika.
Zdaniem podatnika, dowolnie zaniechano pomiarów innych domków, pomimo informacji od podatnika, że były remontowane. Powołanie się na projekt, przewidujący wysokość 2,29 m, przeczy tezie organów, że wszystkie pozostałe domki (po pracach remontowych) mają wysokość 2,26 m. Dokonany pomiar wskazuje na odstępstwo od projektu. "Jest rzeczą powszechnie znaną, że chociażby zwykły panel podłogowy (bez podkładu) ma grubość ok. 0,8 cm, nie wspominając o terakocie, deskach podłogowych czy też boazerii położonej na suficie."
W podsumowaniu podatnik stwierdził, że nie było podstaw do wznowienia postępowania podatkowego; do przyjęcia wysokości kondygnacji domków letniskowych powyżej 2,20 m; do ustalenia użytkowania domków, budowli (basen) na podstawie materiałów promocyjnych, w których "każdy podmiot chce zaprezentować się w najlepszym świetle". W przekonaniu podatnika, "Doświadczenie życiowe wskazuje, że materiał promocyjny (zdjęcia, filmy), a rzeczywisty zakres usługi to często zdarzające się znaczne różnice."
Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga podatnika nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana decyzja organu jest zgodna z prawem.
Rozważania prawne należy rozpocząć od zasadniczego stwierdzenia, że w tych samych okolicznościach faktycznych i prawnych, przy tej samej argumentacji podatnika, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie kontrolował decyzje organu wydane po wznowieniu postępowań podatkowych za lata: 2018 (I SA/Sz 723/24), 2019 (sygn. I SA/Sz 727/24), 2020 (I SA/Sz 722/24). Sąd każdorazowo oddalił skargi podatnika. Wyroki stały się prawomocne, przy czym uzasadnienie zostało sporządzone na wniosek podatnika wyłącznie w sprawie sygn. I SA/Sz 722/24.
Wobec tego wymaga odnotowania, że moc wiążąca orzeczenia bezwarunkowo oznacza, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Trzeba również zauważyć, że wymienione wyżej, wcześniejsze prawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie są wiążące w odniesieniu do poszczególnych okresów opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
W konsekwencji prawomocnych wyroków w sprawach sygn.: I SA/Sz 723/24, I SA/Sz 727/24, I SA/Sz 722/24 należy zatem ocenić, że zachodziła przesłanka umożliwiająca podważenie ostatecznej decyzji wymiarowej organu I instancji z [...] stycznia 2021 r. w trybie wznowienia postępowania, skoro podatnik w złożonej informacji nie ujawnił wszystkich przedmiotów opodatkowania wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Złożenie przez podatnika informacji z art. 6 ust. 6 u.p.o.l., która jest niezgodna z rzeczywistością, daje organowi podatkowemu prawo do stosowania art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Przesłanka ta stanowi o wyjściu na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że w art. 6 ust. 6 u.p.o.l. ustawodawca mówi wyłącznie o takiej informacji składanej organowi podatkowemu przez podatnika podatku od nieruchomości, które jest zupełna, w pełni zgodna z rzeczywistością co do wszystkich elementów faktycznych istotnych dla opodatkowania.
Trzeba zauważyć, że według art. 165 § 5 pkt 1 O.p. organ podatkowy nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia zobowiązań podatkowych, które zgodnie z odrębnymi przepisami ustalane są corocznie, jeżeli stan faktyczny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania podatkowego za poprzedni okres, nie uległ zmianie;
Następnie art. 165 § 7 pkt 2 O.p. stanowi, że organ podatkowy nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania w przypadku złożenia informacji przez podatników podatku od nieruchomości.
W tym stanie prawnym złożenie informacji przez podatnika podatku od nieruchomości nie zobowiązuje organu podatkowego do niezwłocznego podjęcia czynności dowodowych w celu jej zweryfikowania. Natomiast organ podatkowy ma prawo przyjąć, że podatnik rzetelnie ujawnił wszystkie przedmioty opodatkowania i ich rzeczywiste przeznaczenie. Ustawodawca wymaga od podatnika podatku od nieruchomości informacji odpowiadającej rzeczywistości i jeśli po wydaniu decyzji wymiarowej okaże się, że podatnik zataił stan faktyczny, wówczas organ podatkowy wdraża nadzwyczajny tryb wznowienia postępowania podatkowego. Tak właśnie i prawidłowo uczynił organ I instancji, adekwatnie do nierzetelnego postępowania podatnika.
Wznowienie postępowania podatkowego było oparte na przesłance z art. 240 § 1 pkt 5 O.p., to jest na fakcie ujawnienia nowych i istotnych dla wymiaru podatku od nieruchomości okoliczności, które istniały już [...] marca 2020 r. a nie były znane organowi podatkowemu. Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w prawomocnym wyroku sygn. I SA/Sz 722/24.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w prawomocnym wyroku sygn. I SA/Sz 722/24 ocenił również, że w świetle art. 6 ust. 2 u.p.o.l., jeżeli obowiązek podatkowy jest uzależniony od istnienia budowli czy budynku, to powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego, po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Sąd podzielił pogląd, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstaje niezależnie od tego, czy zostało wydane pozwolenie na użytkowanie budynku, budowli. Decyduje bowiem na równi fakt, czy zakończono budowę (budynek istnieje) i fakt rozpoczęcia użytkowania. Przy tym rozpoczęcie użytkowania budynków należy do sfery ustaleń faktycznych w postępowaniu podatkowym. Powinno być przez organy podatkowe udowodnione na warunkach art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 O.p.
Zatem już w przypadku wcześniejszych lat podatkowych organ przyjął, że wszystkie domki - w liczbie 30 - istniały i były użytkowane, biorąc pod uwagę te same dowody: ewidencję budynków, ogólnodostępną stronę internetową, gdzie podatnik oferował zakwaterowanie w 30 obiektach turystycznych. Ponadto podatnik ujął omawiane domki letniskowe w ewidencji środków trwałych swojego przedsiębiorstwa. Wynika to jednoznacznie ze spraw sygn.: I SA/Sz 723/24, I SA/Sz 727/24, I SA/Sz 722/24
Wobec tego, jak wiążąco stwierdził już wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, istotną okolicznością, której organ podatkowy nie znał w chwili wydawania pierwotnej decyzji wymiarowej, było rozpoczęcie użytkowania nieruchomości (budynków, budowli) w ramach działalności gospodarczej.
W wymienionych prawomocnych wyrokach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaaprobował również ustalenia organu w zakresie przyjętej do opodatkowania powierzchni użytkowej domków. Zgodził się z organem co do ustalenia, że wszystkie domki miały wysokość powyżej 2,20 m, zaś powierzchnia użytkowa wynosiła 34,32 m˛. Ustaleń tych organy dokonały na podstawie oględzin jednego z domków, dokumentacji technicznej i budowlanej, fotografii, zapisów w ewidencji gruntów i budynków. Podatnik skutecznie nie podważył powyższych ustaleń faktycznych, gdyż nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających niższą wysokość któregokolwiek z domków, prowadzenie robót budowlanych.
Tej oceny prawnej wyrażonej w sprawach sygn.: I SA/Sz 723/24, I SA/Sz 727/24, I SA/Sz 722/24 podatnik nie podważył również w niniejszej sprawie. Ograniczył się do ogólnych twierdzeń przy braku jakichkolwiek konkretnych dowodów zarówno na etapie wznowionego postępowania, jak również w toku sądowej kontroli legalności.
Już wcześniej w prawomocnych wyrokach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podzielił ocenę organu dotyczącą treści przedstawionego przez podatnika zaświadczenia PINB z [...] kwietnia 2021 r. Sąd wyjaśnił, że nie może mieć ono znaczenia dla wyniku sprawy, skoro decyzje w nim wymienione (przeniesienie pozwolenia na budowę budynków, zmiana projektu na budowę budynków na działce nr [...]) dotyczyły nowego właściciela nieruchomości (sprzedaż aktem notarialnym z [...] kwietnia 2017 r.), zaś w zakresie odnoszącym się do nieruchomości podatnika nie modyfikowały parametrów przyjętych w pierwotnym projekcie budowlanym.
W wymienionych sprawach na kanwie tożsamego stanu faktycznego i prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie stwierdził też podstaw do zakwestionowania stanowiska organu dotyczącego nieujawnionych przez podatnika budowli o łącznej wartości 88.559,02 (utwardzenia, ogrodzenia, wiaty i basenu) oraz zastosowania pięcioletniego terminu na wydanie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w konsekwencji nierzetelnej informacji, zatajania faktów przez podatnika, czyli w warunkach art. 68 § 2 pkt 2 O.p.
Zatem aktualnie podatnik nie może skutecznie podważać legalności kontrolowanej decyzji organu, bowiem stanowisko podatnika pozostaje w sprzeczności przede wszystkim z prawomocnym wyrokiem sygn. I SA/Sz 722/24 oddającym skargę podatnika na decyzję organu o zbieżnej podstawie faktycznej i prawnej w odniesieniu do 2020 r., gdy decyzja organu kontrolowana w tej sprawie ma za przedmiot opodatkowanie tych samych przedmiotów za 2021 r.
W podsumowaniu przedstawionych rozważań należy ocenić, że organy we wznowionym postępowaniu podatkowym adekwatnie zastosowały art. 245 § 1 pkt 1 O.p. i wydały decyzję ustającą podatnikowi prawidłową wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości przy przyjęciu rzeczywistej podstawy faktycznej. Materiał dowodowy, jaki zgromadziły organy, w pełni uzasadniał wznowienie postępowania i wyższą kwotę zobowiązania podatkowego - konsekwentnie jak w sprawach sygn.: I SA/Sz 723/24, I SA/Sz 727/24, I SA/Sz 722/24.
W rezultacie żaden z zarzutów zawartych w skardze nie podważał legalności kontrolowanej decyzji organu.
Na zakończenie trzeba podkreślić istotne znaczenie wzorców konstytucyjnych.
Z perspektywy art. 2, art. 7, art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.1997.78.483 ze zm.) w demokratycznym państwie prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Te standardy wymagają od podatnika składania rzetelnych informacji na potrzeby podatku od nieruchomości. Jeśli podatnik takiej rzetelności nie wykazuje, organ podatkowy ma nie tylko prawo, ale i obowiązek stosować instytucje przewidziane przez ustawodawcę w celu uzyskiwania należnych podatków, równego traktowania wszystkich podatników, przeciwdziałania sytuacji, w której nierzetelni podatnicy mogliby czerpać ze swojego postępowania nieuprawnione korzyści majątkowe.
Z tych powodów sąd oddalił niezasadną skargę podatnika na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm.).