Matka dzieci w przesyłanej do Drugiego Urzędu Skarbowego w K. korespondencji, zawarła kserokopię wyroku rozwodowego z [...] listopada 2019 r.
i wskazała, że: na sprawie rozwodowej sąd orzekł, że dzieci mają być przy matce, podczas trwania małżeństwa była ofiarą znęcania się małżonka, w 2019 r. mieszkała z dziećmi w domu byłego małżonka, gdzie zajmowali górę domu, a podatnik dół, to na nią spadł całkowity trud związany z opieką nad dziećmi (zawożenie do szkoły i przedszkola, na treningi, ich odbiór, uczęszczanie na zebrania, ponoszenie kosztów utrzymania dzieci — opłaty za przedszkole, za wyżywienie w przedszkolu, bilety miesięczne syna i internat, zakupy ubrań, butów, szkolnej i przedszkolnej wyprawki, zakup munduru dla syna), podczas choroby córki to ona przebywała na zwolnieniu lekarskim i ponosiła koszty zakupu leków, swój wolny czas podatnik spędzał pod sklepem, podatnik nie ponosił kosztów nauki, ubioru i wyżywienia dzieci, podatnik zmuszał ją do pokrywania kosztów zamieszkiwania z dziećmi w domu podatnika i wręczania do rąk własnych [...] zł miesięcznie, pod groźbą zniszczenia samochodu bądź wyłączenia ogrzewania.
Organ odwoławczy wskazał, że wobec przedstawionych przez byłą żonę podatnika, przejawów wykonywania pieczy nad dziećmi trudno doszukać się stronniczości organu I instancji w ocenie materiału dowodowego. Podczas trwania postępowania, podatnik nie wniósł żadnych dowodów, zastrzeżeń i wyjaśnień co do materiału zgromadzonego w sprawie. Sytuacja i atmosfera, jaka panowała w domu rodzinnym nie sprzyjała warunkom, które świadczyłyby o faktycznym sprawowaniu przez podatnika pieczy nad dziećmi. Zatem organ I instancji, na podstawie oświadczeń matki ustalił, że bezpośrednią pieczę nad dziećmi sprawowała tylko ona.
Zdaniem organu odwoławczego, z ustaleń faktycznych wynika, że podatnik nie wykazywał nawet w symbolicznym zakresie troski o rozwój czy zdrowie dzieci, w tym dotyczący zainteresowań czy postępów w nauce. O braku wykonywania władzy rodzicielskiej świadczą też pozostałe wskazane przez byłą żonę podatnika okoliczności, które dotyczą zachowania podatnika.
W ocenie organu odwoławczego, ze stanu faktycznego sprawy wynika, że podatnik nie wykonywał względem dzieci władzy rodzicielskiej. Składany w podatnika wyjaśnieniach argument o zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych dzieci w 2019 r., jak i powoływanie się na dokonywanie opłat mieszkaniowych, w relacji do zakresu świadczonej przez byłą żonę podatnika całkowitej opieki rodzicielskiej nad dziećmi, ma przesądzający wpływ na rozstrzygnięcie.
W kwestii przedłożonych przez podatnika w postępowaniu odwoławczym, dowodów w postaci wyciągu z rachunku bankowego za 2019 r. wraz z zestawieniem pokrytych przez podatnika opłat w 2019 r., organ odwoławczy wyjaśnił, że podlegały one analizie, jak każdy dowód zgromadzony w sprawie, nie zmieniają jednak oceny kwestii spornej. Ciągłe podkreślanie przez podatnika wagi ponoszenia opłat za mieszkanie i media, nie stanowi o tym, że podatnik sprawował pieczę i aktywnie wykonywał władzę rodzicielską wobec syna i córki. Ponadto, wniosek podatnika o przesłuchanie podatnika oraz wskazanego świadka nie może stanowić wiarygodnego i rzetelnego dowodu w sprawie, z uwagi na trwający konflikt między podatnikiem a byłą małżonką.
Zdaniem organu odwoławczego, wobec wskazanej wyżej argumentacji brak jest podstaw do uznania zarzutów podatnika za zasadne.
Organ odwoławczy stwierdził, że była żona podatnika, przedstawiła przesłanki, które przemawiają za uznaniem sprawowania władzy rodzicielskiej wyłącznie przez nią. Wykonywanie faktyczne władzy rodzicielskiej przez podatnika nie zostało udowodnione. Podatnik nie jest zatem uprawniony do skorzystania z ulgi na dzieci.
Organ odwoławczy wskazał, że uzasadnienie decyzji organu I instancji zawiera wszechstronną ocenę dowodów zgromadzonych w sprawie, która uwzględnia wykładnię przepisów prawa, a materiał dowodowy jest wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia. Materiał zgromadzony w sprawie pozwolił organowi stwierdzić, że to matka dzieci wykonywała władzę rodzicielską nad dwojgiem dzieci, a zakres realizacji tej władzy był całkowity. Zasadnie więc organ I instancji odmówił podatnikowi prawa do odliczenia od podatku ulgi prorodzinnej na jedno dziecko w pełnej wysokości, tj. w kwocie [...]zł, wskazując, że przedmiotowa ulga za 2019 rok, należy się wyłącznie matce dzieci.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nadto, skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 191 O.p. polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez:
- oparcie rozstrzygnięcia i przyjęcie za wiarygodne wyjaśnień złożonych w sprawie przez matkę dzieci w sytuacji, gdy między skarżącym a byłą małżonką istnieje ewidentny konflikt, który bezpośrednio przekłada się na krytyczną jej ocenę odnośnie zaangażowania skarżącego w proces wychowawczy dzieci i w rezultacie sprawowania władzy rodzicielskiej przez skarżącego,
- pominięcie przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że dzieci zamieszkiwały ze skarżącym przez cały 2019 r., skarżący miał z nimi codzienny kontakt, uczestniczył w ich życiu i wychowaniu, zaspokajał ich potrzeby mieszkaniowe i pokrywał koszty utrzymania i wyżywienia, interesował się ich potrzebami i edukacją, a więc faktycznie wykonywał przysługującą mu władzę rodzicielską na dziećmi, które z nim wspólnie zamieszkiwały,
- pominięcie, że z dowodu w postaci wyciągu z rachunku bankowego skarżącego z 2019 r. wraz z zestawieniem opłat pokrytych w 2019 r. wynika nie tylko fakt ponoszenia opłat za mieszkanie i media przez skarżącego, co świadczy o ponoszeniu przez skarżącego kosztów utrzymania dzieci, zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych, ale również fakt ponoszenia przez skarżącego wydatków na ich wyżywienie i bieżące potrzeby, w tym na przedszkole,
2) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 27 f ust. 1 w zw. z art. 27f ust. 3 i 4 u.p.d.o.f. w zw. z art. 95-98 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie wykonywał władzy rodzicielskiej
i nie przysługuje mu ulga prorodzinna.
3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 122 i 180 § 1 w zw. z art. 187 § 11 art. 188 O.p., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz niezebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie wskutek odmowy przeprowadzenia dowodów z zeznań świadka i z przesłuchania skarżącego zawnioskowanych przez skarżącego w odwołaniu, poprzez zupełnie arbitralne uznanie, że nie mogą one stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie z uwagi na trwający konflikt między skarżącym a żoną, który to konflikt nie sprawiał jednocześnie żadnych przeszkód dla organu do uznania wiarygodności twierdzeń samej byłej żony i wydania na ich podstawie niekorzystanego dla skarżącego rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu skargi, skarżący rozwinął argumentację podniesionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r poz. 935, dalej: p.p.s.a.), kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 tej ustawy sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Kontrola zgodności z prawem dotyczy właściwości organu administracyjnego w sprawie, jego kompetencji do załatwienia spraw decyzjami administracyjnymi, poprawnego zastosowania przepisów postępowania administracyjnego oraz załatwienia sprawy na podstawie prawidłowo stosowanych, pod względem zakresu obowiązywania i treści, przepisów prawa materialnego.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest prawo do odliczenia ulgi przewidzianej
w art. 27f u.p.d.o.f w sytuacji, gdy podatnicy ją rozliczający nie pozostawali
w związku małżeńskim oraz gdy jeden z nich odliczył całość ulgi prorodzinnej, drugi natomiast jej połowę, co spowodowało przekroczenie limitu przysługującego z tytułu ulgi na wychowanie dziecka. Z treści art. 27f ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. wynika,
że od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym wykonywał władzę rodzicielską. Zgodnie z postanowieniami ust. 4 wskazanego przepisu, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W kontekście powyższego, zasadnicze znaczenie ma użyty w art. 27f ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. zwrot normatywny "wykonywał władzę rodzicielską". Zwrot ten nie został zdefiniowany na gruncie przepisów prawa podatkowego (w tym ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), zatem należy przyjąć jego znaczenie językowe. Zgodnie z definicją słownika języka polskiego "wykonać – wykonywać" znaczy: "wprowadzić w czyn, zrobić coś, uczynić, urzeczywistnić, zrealizować, spełnić" (Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka Tom III, Warszawa 1981, PWN, s. 807-808). Przyjmując takie znaczenie wyrazu "wykonywać" uznać trzeba, że wykonywanie władzy rodzicielskiej, to jej realizacja, a nie tylko posiadanie.
W tym miejscu wskazać także należy na treść art. 93 k.r.o., w którym wskazano, że władza rodzicielska co do zasady przysługuje obojgu rodzicom i obejmuje
w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą
i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw (art. 95 k.r.o.). Stosownie do art. 96 § 1 k.r.o., rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się
o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. W świetle art. 97 § 1 k.r.o, jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
Zwrócić także należy uwagę na stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem (uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 18 marca 1968 r., III CZP 70/66, OSNCP 1968 Nr 5, poz. 77; uchwała Sądu Najwyższego z 26 września 1983 r.,
III CZP 46/83, OSNCP 1984 Nr 4, poz. 4). Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 851/16).
Dokonując wykładni art. 27f u.p.d.o.f., należy mieć na względzie cel wprowadzenia ulgi prorodzinnej do systemu podatkowego - ulga ta nie jest ulgą z tytułu bycia rodzicem, lecz ma pomagać rodzicom wykonującym władzę rodzicielską w jej spełnianiu. Zatem, aby taką ulgę nabyć podatnik powinien wykazać, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską. Takie rozumienie
art. 27f ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. zostało przedstawione w wyrokach NSA:
z 26 lipca 2016 r., II FSK 1420/15, II FSK 447/16, II FSK 590/16, z 27 lipca 2016 r.,
II FSK 2360/15, II FSK 2378/15, II FSK 661/16, a także w wyroku z 11 sierpnia 2016 r.
II FSK 1957/14). W wyroku z 26 lipca 2016 r. sygn. akt II FSK 1420/15 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "prawidłowa wykładnia przepisu art. 27f ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. powinna uwzględniać nie tylko jego znaczenie językowe, ale również cel ulgi prorodzinnej, którym jest pomoc rodzicom w związku z ciążącym na nich obowiązkiem łożenia na utrzymanie dzieci. Zatem dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej niezbędne jest zarówno posiadanie władzy rodzicielskiej nad dzieckiem, jak również rzeczywiste uczestnictwo rodzica w realizacji powinności wynikających ze stosunków prawnorodzinnych w stosunku do dziecka. Jednocześnie odróżnić należy treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, bowiem samo jej posiadanie nie oznacza jej wykonywania. W celu nabycia prawa do odliczenia tej ulgi nie wystarczy więc, że podatnik wykaże, iż jest rodzicem posiadającym władzę rodzicielską. Konieczne jest w szczególności wychowywanie przez podatnika swego dziecka. Wykonywanie tej władzy oznacza też osobiste zajmowanie się sprawami dziecka, czyli podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych i duchowych (mieszkania, wyżywienia, zdrowia, bezpieczeństwa, edukacji, wychowania, wypoczynku, zaspokajanie potrzeb kulturalnych, sportowych, religijnych itp.). (...) Dla potrzeb zastosowania omawianej ulgi podatkowej nie jest konieczne badanie stosunków pomiędzy rodzicami i dziećmi. Konieczne zaś jest przeprowadzenie ustaleń odnośnie do wykonywania przez każdego z rodziców władzy rodzicielskiej i co istotne w konkretnym, poddanym badaniu roku podatkowym".
Przyjęcie więc odmiennej interpretacji analizowanego przepisu naruszałoby społeczny cel wprowadzenia tej ulgi do systemu podatkowego.
Wskazać także należy, że nie stanowi władzy rodzicielskiej prawo do osobistej styczności z dzieckiem (postanowienie SN z 5 maja 2009 r., II CKN 761/11 i wyrok WSA w Gliwicach z 9 stycznia 2007 r., IV SA/Gl 200/06). Prawo do utrzymywania przez rodziców kontaktów z dzieckiem nie należy do sfery sprawowania władzy rodzicielskiej, jest to uprawnienie odrębne od władzy rodzicielskiej, wynikające z najbliższego pokrewieństwa, ale ściśle z tą władzą związane i służy dobru dziecka (por. uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 5 czerwca 2012 r., LEX do art. 58 k.r.o). Osobista styczność z dzieckiem nie jest atrybutem władzy rodzicielskiej (por. wyrok SN
z 8 września 2004 r., IV CK 615/03, LEX do art. 97 k.r.o.).
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy konieczne było więc poczynienie ustaleń czy oboje rodzice faktycznie wykonywali władzę rodzicielską nad ich małoletnimi dziećmi w 2019 r. Przy dokonywaniu takich ustaleń należało więc uwzględnić pogląd, że zawarte w art. 27f ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. pojęcie "wykonywał władzę rodzicielską" rozumieć należy sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem, wykonywanie zarządu jego majątkiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich jego potrzeb od tzw. życiowych, tj. ubioru, wyżywienia, po edukacyjne, rozwojowe i zdrowotne. Wychowanie dziecka, stanowiące element władzy rodzicielskiej, to permanentny proces przejawiający się w trosce o codzienny byt dziecka, jego fizyczny i psychiczny rozwój, zmierzający do doprowadzenia go do samodzielności (por. ww. wyrok z 9 stycznia 2007 r., IV SA/Gl 200/06).
Zwrócić uwagę należy także na fakt, iż ustawodawca w art. 27 f ust. 4 u.p.d.o.f. przewidział dwa sposoby podziału ulgi prorodzinnej: w częściach równych lub
w dowolnej proporcji. Pierwszy sposób, obejmujący równy podział ulgi, zachodzi
w sytuacji braku zgody rodziców co do podziału ulgi. Z drugim sposobem mamy do czynienia, gdy rodzice taką proporcję sami zgodnie ustalą.
Przekładając powyższe na realia rozpoznawanej sprawy uznać należy, że rozstrzygnięcie organów nie jest trafne. Zadaniem organów było ustalenie czy podatniczka samodzielnie spełniała w roku 2019 r. przesłankę "wykonywania władzy rodzicielskiej" w takim znaczeniu tego pojęcia, jak to powyżej przedstawiono, czy też ojciec dzieci także w sposób porównywalny wykonywał władzę rodzicielską, co
w konsekwencji stanowiłoby przesłankę uprawniającą go do skorzystania z ulgi prorodzinnej w identycznej jak podatniczka części.
Zauważyć należy, że w wyroku rozwiązującym przez rozwód małżeństwo skarżącego i L. W. władza rodzicielska obojga rodziców została ograniczona przez poddanie jej wykonywania nadzorowi kuratora, jednocześnie miejsce pobytu dzieci ustalono przy matce. Tym samym obowiązkiem organów podatkowych
w takiej sytuacji było ustalenie, w czym konkretnie przejawiała się realizacja władzy rodzicielskiej ojca w odniesieniu do małoletnich dzieci stron, a co za tym idzie – w jakim stopniu wykonywanie władzy rodzicielskiej przez ojca dzieci ograniczałoby możliwość podatniczki skorzystania z ulgi prorodzinnej. Podkreślenia wymaga, że władza rodzicielska obojga rodziców została ograniczona przez oddanie jej wykonywania pod nadzór kuratora.
Organ odwoławczy natomiast zaakceptował dokonane wyłącznie na podstawie wyjaśnień pisemnych matki dzieci podatnika ustalenia, że: na sprawie rozwodowej sąd orzekł, że dzieci mają być przy matce, podczas trwania małżeństwa była ofiarą znęcania się małżonka, w 2019 r. mieszkała z dziećmi w domu byłego małżonka, gdzie zajmowali górę domu, a podatnik dół, to na nią spadł całkowity trud związany z opieką nad dziećmi (zawożenie do szkoły i przedszkola, na treningi, ich odbiór, uczęszczanie na zebrania, ponoszenie kosztów utrzymania dzieci — opłaty za przedszkole, za wyżywienie w przedszkolu, bilety miesięczne syna i internat, zakupy ubrań, butów, szkolnej i przedszkolnej wyprawki, zakup munduru dla syna), podczas choroby córki to ona przebywała na zwolnieniu lekarskim i ponosiła koszty zakupu leków, swój wolny czas podatnik spędzał pod sklepem, podatnik nie ponosił kosztów nauki, ubioru i wyżywienia dzieci, podatnik zmuszał ją do pokrywania kosztów zamieszkiwania z dziećmi w domu podatnika i wręczania do rąk własnych [...] zł miesięcznie, pod groźbą zniszczenia samochodu bądź wyłączenia ogrzewania.
Organ odwoławczy zaakceptował w konsekwencji wniosek organu pierwszej instancji co do braku udziału skarżącego w wykonywaniu władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi. Nie ulega wątpliwości jednak, że wyjaśnienia skarżącego złożone
w piśmie z dnia [...] października 2020 r. w odpowiedzi na wezwanie organu pozostają
w sprzeczności z ustaleniami organów, bowiem w wyjaśnieniach tych podatnik wyraźnie wskazał, że: "ma na wychowaniu dwójkę dzieci". Organy nie podjęły żadnej próby wyjaśnienia, czy podatnikowi chodziło wyłącznie koniczność finansowego partycypowania w koszcie utrzymania dzieci, czy też tak jak wynika z treści oświadczenia podatnika, o udział w ich wychowaniu, czyli udział także w wykonywaniu władzy rodzicielskiej.
Podkreślenia wymaga, że postępowanie dowodowe w rozpoznawanej sprawie ograniczyło się do oceny przedłożonych przez podatniczkę dokumentów i do odebrania od rodziców oświadczeń o wykonywaniu przez nich władzy rodzicielskiej. Odwołując się do treści powyższych oświadczeń organy uznały, że jedynie była małżonka podatnika wykonuje władzę rodzicielską. Jak wynika jednak z przytoczonych powyżej rozważań dotyczących wykładni pojęcia "wykonywanie władzy rodzicielskiej" użytego przez ustawodawcę w przepisie art. 27f ust.1 pkt 1 u.p.d.o.f. dla oceny czy zakres wykonywania władzy rodzicielskiej przez poszczególnych rodziców uprawnia oboje z nich do skorzystania z odliczenia na dzieci wymagane jest ustalanie czy piecza nad dziećmi, skoro oboje rodzice uważają, że są uprawnieni do skorzystania z odliczenia, była wykonywana w sposób porównywalny.
W prowadzonym postępowaniu organy mają możliwość weryfikacji twierdzeń rodziców o wykonywaniu przez nich władzy rodzicielskiej choćby w oparciu przeprowadzone dowody w postaci zeznań rodziców dzieci, czy nawet ich konfrontacji. Zebranie materiału dowodowego na okoliczność wykonywania przez poszczególnych rodziców wobec ich dzieci władzy rodzicielskiej nie może być uznane za ingerowanie w sprawy osobiste podatników, skoro to od wykonywania władzy rodzicielskiej zależy możliwość skorzystania z odliczenia od podatku.
Wskazać także należy, że skarżący w odwołaniu od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji zgłosił wnioski dowodowe o przesłuchanie świadka, a także
o przeprowadzenie dowodu z jego zeznań, tymczasem organ odwoławczy nie przeprowadził tychże dowodów, pomimo tego, że zmierzały do wyjaśnienia okoliczności spornych w sprawie, nie wydał także postanowienia odnośnie zgłoszonych wniosków dowodowych.
Jak już wskazywano powyżej dla skorzystania z równego odliczenia w sytuacji braku porozumienia rodziców nie jest wystarczające aby rodzicowi jedynie przysługiwała władza rodzicielska, czy też aby jej wykonywanie występowało w jakimkolwiek stopniu, niezbędnym jest ustanie sprawowania faktycznej pieczy nad dzieckiem w stopniu porównywalnym. Jednak wniosku o niewykonywaniu władzy rodzicielskiej organy nie powinny wyprowadzać nie przeprowadzając postępowania dowodowego, zwłaszcza w sytuacji takiej, jak w przedmiotowej sprawie, czyli gdy podatnik zgłasza wnioski dowodowe na okoliczności sporne i jednocześnie istotne dla rozstrzygnięcia.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy sąd uznał, że decyzje organów obu instancji zostały wydane zarówno z naruszeniem przepisów postępowania w zakresie postępowania dowodowego, tj. art. 187 § 1 O.p., stosownie do którego organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, jak i art. 188 O.p., zgodnie z którym żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.
W konsekwencji organ naruszył także art. 191 O.p. poprzez niewłaściwą ocenę dowodów, która z kolei doprowadziła do naruszenia prawa materialnego, tj. art. 27f u.p.d.o.f. bowiem w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie ocena, że ojciec małoletnich dzieci w 2019 r. nie wykonywał władzy rodzicielską w takim stopniu, który uprawniał go do równego z matką skorzystania z odliczenia na dzieci jest przedwczesna.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ oceni stopień wykonywania władzy rodzicielskiej przez oboje rodziców, przeprowadzi dowody zgłoszone przez podatnika, rozważy, czy dla dokonania tej oceny niezbędne będzie uzupełnienie materiału dowodowego także o inne dowody, w tym uzyskane od kuratora ustanowionego dla małoletnich dzieci podatnika i po dokonaniu tej oceny zastosuje przepis art. 27f u.p.d.o.f. będąc związanym wykładnią przedstawioną powyżej.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie
art. 200 p.p.s.a., na koszty te złożył się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi.