Wyrok WSA z dnia 29 kwietnia 2026, sygn. I SA/Sz 931/25

Zatem, według organu, opisane we wniosku urządzenie - podłoga interaktywna "[...]" wraz z przynależnymi do niej akcesoriami (mata/stół) - nie jest towarem zawartym w wykazie określonym w załączniku nr 8 do u.p.t.u. W konsekwencji, z uwagi na fakt, że podłogi interaktywnej "[...]" wraz z akcesoriami w postaci maty lub stołu nie można utożsamiać z "zestawami komputerów stacjonarnych", a także nie została ona wprost wymieniona w katalogu urządzeń mieszczących się w załączniku nr 8 do u.p.t.u., to do ich dostawy na rzecz placówek oświatowych nie będzie mogła mieć zastosowania preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 u.p.t.u.

Spółka zaskarżyła ww. interpretację indywidualną do sądu w całości, zarzucając:

1) błędną wykładnię przepisów prawa materialnego, tj. art. 83 ust. 1 pkt 26 w zw. z art. 83 ust. 13, w zw. z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u., wyrażającą się w: błędnym przyjęciu zawężającego znaczenia pojęcia "zestaw komputera stacjonarnego", jako rodzaju komputera osobistego, który składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów: jednostki centralnej (systemowej), monitora i klawiatury, który zwykle jest na stale umiejscowiony przy biurku, podczas gdy pod pojęciem tym należy rozumieć również urządzenia interaktywne o takich cechach i budowie, jak podłoga interaktywna "[...]" opisana we wniosku o wydanie interpretacji, które komunikują się z jednostką centralną za pośrednictwem innych urządzeń wejścia i wyjścia niż tylko monitor i klawiatura; błędnym przyjęciu, że z obniżonej stawki VAT korzystać może wyłącznie sprzęt komputerowy mający charakter podstawowej pomocy dydaktycznej, podczas gdy w ww. przepisach warunek taki nie został zawarty; błędnym przyjęciu, że niewymienione w załączniku nr 8 wyposażenie wchodzące w skład szeroko rozumianego sprzętu komputerowego nie korzysta z preferencji podatkowej, podczas gdy z obniżonej stawki VAT powinny korzystać wszystkie elementy tworzące zestaw (zbiór jakichś obiektów dobranych tak, żeby stanowiły jakąś całość);

2) niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego, tj. art. 83 ust. 1 pkt 26 w zw. z art. 83 ust. 13 w zw. z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u., polegającą na błędnym uznaniu, że opisana we wniosku o wydanie interpretacji podłoga interaktywna "[...]" wraz z dostarczanymi z nią akcesoriami (matą lub stołem) nie stanowi zestawu komputera stacjonarnego w rozumieniu poz. I załącznika nr 8 u.p.t.u. i nie ma do niej zastosowania stawka podatku w wysokości 0%;

3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz w zw. z art. 14e § 1 pkt 1 O.p. polegające na prowadzeniu postępowania z naruszeniem zasady stanowiącej o prowadzeniu postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez pominięcie ugruntowanego już orzecznictwa sądowego wydanego w analogicznych sprawach.

Skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonej interpretacji; zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Skarżąca podkreśliła, że stanowisko, iż warunki niezbędne do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% dla dostawy podłogi interaktywnej, zostaną spełnione, wyrażane już było w interpelacjach indywidualnych (np. z dnia 10 marca 2025 r. nr 0115-KDlTl-2.4012.600.2018.20.MKA; z dnia 17 kwietnia 2018 r. nr 0113-KDIPTl 1.4012.143.2018.2.AK; z dnia 3 stycznia 2019 r. nr 0112-KDIL2 2.4012.503.2018.2.AKR). W przypadku rozstrzygnięć negatywnych skargi do sądu administracyjnego okazywały się skuteczne. Ponadto uznanie podłóg interaktywnych za zestaw komputera stacjonarnego opodatkowany stawką VAT 0% znalazło potwierdzenie w szeregu orzeczeniach sądów administracyjnych. W tym zakresie organ zupełnie zignorował znane jemu z urzędu ugruntowane orzecznictwo sądowe, które powinien brać pod uwagę przy wydaniu interpretacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa i stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez podatnika. Powołane przez skarżącą interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Powołana zaś przez skarżącą interpretacja indywidualna nr 0115-KDIT1-2.4012.600.2018.20.MKA została wydana po wyroku sądu administracyjnego, który zobligował organ do wydania danego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie osadzonej w konkretnym stanie faktycznym, zaś pozostałe ww. interpretacje indywidualne zostały zmienione przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, odpowiednio: pismami z dnia 13 grudnia 2019 r. nr DPP8.8101.148.2019.PBD i z dnia 11 grudnia 2019 r. nr DPP8.8101.149.2019.PBD.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a). Jak wynika natomiast z art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Spór w sprawie dotyczy oceny prawnej tego, czy podłoga interaktywna "[...]", która jest przedmiotem zaskarżonej interpretacji, mieści się wraz z dostarczanymi łącznie z podłogą akcesoriami w postaci maty lub stołu w pojęciu "zestaw komputerowy stacjonarny", w rozumieniu art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a u.p.t.u. w związku z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u. W ocenie organu interpretacyjnego, w przeciwieństwie do stanowiska skarżącej, dostarczana przez spółkę na rzecz placówek oświatowych ww. podłoga interaktywna, w tym także dostarczane łącznie z podłogą akcesoria, nie zostały wprost wymienione w katalogu urządzeń mieszczących się w załączniku nr 8 do u.p.t.u., zatem ich dostawa nie będzie podlegała opodatkowaniu preferencyjną 0% stawką podatku VAT.

Należy zwrócić uwagę, że analogiczne zagadnienie było już przedmiotem rozważań w wielu orzeczeniach sądów administracyjnych. Sąd rozpoznający sprawę podziela przy tym stanowisko, że tzw. podłoga interaktywna składająca się z komputera stacjonarnego, kamery (urządzenia wejścia) oraz projektora (urządzenie wyjścia), mieści się w pojęciu "zestaw komputerowy stacjonarny" w rozumieniu art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a w związku z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u., którego dostawa do placówek oświatowych podlega opodatkowaniu stawką 0%, na podstawie art. 83 ust. 13 - 15 u.p.t.u. (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2025 r. sygn. akt I FSK 58/22 i przywołane tam orzecznictwo oraz z dnia 19 marca 2026 r. sygn. akt I FSK 1057/23).

Podzielając argumentację prezentowaną w ww. orzeczenia, należy wskazać, że nie istnieje legalna definicja pojęć wskazanych w załączniku nr 8 do u.p.t.u., w tym definicja "zestawu komputera stacjonarnego". Organ ocenił, że zestaw komputera stacjonarnego, to rodzaj komputera osobistego, który składa się z co najmniej trzech zasadniczych elementów: jednostki centralnej (systemowej), monitora i klawiatury, który zwykle jest na stałe umiejscowiony przy biurku, głównie ze względu na swoje gabaryty i ciężar, jak również ze względu na sposób pracy z tym urządzeniem. Według organu rozumienie pojęcia zestawów komputerów stacjonarnych, wykraczającej poza wskazane rozumienie potoczne, może oprowadzić do rozszerzenia preferencyjnej stawki VAT na szeroki wachlarz urządzeń interaktywnych (np. systemów do gier). Tymczasem, z załącznika nr 8 do u.p.t.u. wynika, że wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej.

Według sądu termin "zestaw komputera" można zdefiniować jako urządzenie w skład którego wchodzą: jednostka centralna komputera (potocznie zwana komputerem, której podstawowe elementy stanowi: płyta główna, procesor, pamięć RAM, dysk twardy, zasilacz), urządzenia wejścia (np. mysz, klawiatura, mikrofon, skaner, kamera, kierownica, joystick itp.) i urządzenia wyjścia (np. monitor, drukarka, głośniki, słuchawki, ale również projektor). Z kolei termin "stacjonarny" oznacza tyle, co przystosowany do używania w stałym miejscu, w stałej lokalizacji, w której został zainstalowany (por. wyrok NSA z dnia 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FSK 1806/17). Organ nie sprecyzował przy tym, jakie elementy "[...]" pozostają poza powyższym rozumieniem terminu "zestawu komputerowego stacjonarnego".

Jak podała skarżąca, "[...]" składa się z:

1) jednostki centralnej komputera, składającej się z płyty głównej, kart sieciowych, karty dźwiękowej, procesora, karty graficznej, zasilacza komputerowego, pamięci RAM;

2) urządzenia wyjścia w postaci projektora krótkoogniskowego, który wyświetla obraz na podłodze na dowolnej powierzchni i w ten sposób umożliwia komunikację użytkownika z jednostką centralną komputera;

3) urządzenia wejścia w postaci kamery, która rozpoznaje ruch na powierzchni wyświetlanego obrazu i w ten sposób umożliwia komunikację użytkownika z jednostką centralną komputera.

Wszystkie te części są zamontowane wewnątrz jednej, bezpiecznej obudowy, ściśle ze sobą współpracując; stanowią zestaw. Podłoga interaktywna "[...]" posiada w pełni funkcjonalny system operacyjny, który umożliwia edytowanie tekstu, pracę w arkuszu kalkulacyjnym, tworzenie prezentacji multimedialnych, edycję zdjęć, przeglądanie sieci Internet, itp.

Urządzenia sprzedawane są w całości, jako kompleksowy, integralny sprzęt bez żadnych zmian i uzupełnień. Stanowią stacjonarny zestaw komputerowy montowany/użytkowany z założenia w jednym miejscu, jak każdy komputer stacjonarny. Częścią zestawu jest uchwyt mocujący urządzenie do sufitu lub ściany albo statyw, na którym urządzenie jest montowane. Zestaw obejmować może dodatkowe urządzenia wejścia zapewniające komunikację użytkownika z jednostką centralną komputera (takie jak np. pisaki interaktywne).

W ocenie sądu powyższy opis wskazuje, że "[...]" zawiera wszystkie elementy składowe "zestawu komputerowego stacjonarnego" wskazane w przedstawionym rozumieniu. Ponadto do urządzenia można podłączyć wszelkie inne urządzenia peryferyjne współpracujące z komputerem stacjonarnym, takie jak myszka, klawiatura, drukarka, skaner czy pamięć przenośna. Bez znaczenia jest przy tym, że wyrób o nazwie "urządzenie interaktywne" (podłoga interaktywna) nie jest wymieniony w załączniku nr 8 do u.p.t.u. Istotne jest bowiem, aby urządzenie to miało elementy składowe i cechy "zespołu komputerowego", a nie jego nazwa.

Należy wskazać, że stawkę 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego wskazanego w załączniku nr 8 do u.p.t.u. dla placówek oświatowych. Przepisy art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a, jak również ust. 13 - 15 u.p.t.u. nie uzależniają tej stawki od sposobu wykorzystywania tego sprzętu przez ww. placówki. Podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku 0% w przypadku dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych jest zaliczenie dostarczanych towarów do określonych grup towarowych wymienionych w załączniku nr 8.

Nie można również pominąć, że placówkami oświatowymi są także przedszkola publiczne i niepubliczne określone w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.), a w nich urządzenia interaktywne takie jak "podłoga interaktywna" mogą znaleźć jak najbardziej zastosowanie edukacyjne. Również w szkołach takie urządzenia mogą być bardzo przydatne, urozmaicając tradycyjne metody nauczania poprzez interaktywne gry i aplikacje rozwijające, np. logiczne myślenie i naukę poprzez doświadczenie.

Podkreślić również należy, że nie istnieje legalna definicja "stacjonarności" zestawu komputerowego. W sytuacji, gdy określa się komputer stacjonarny wskazuje się, że to rodzaj komputera przeznaczony do użytku w jednym, określonym miejscu, zazwyczaj na biurku, ze względu na swoje gabaryty i ciężar, który w związku z tym nie ma charakteru przenośnego (co nie wyklucza oczywiście możliwości jego przenoszenia). Uwzględniając, że urządzenie interaktywne (np. podłoga interaktywna) mieści w sobie wszystkie jej składowe elementy, oznacza to, że charakteryzuje się gabarytami i ciężarem nie mniejszym niż komputer uznawany za stacjonarny. Zatem, nawet w przypadku urządzenia, które nie jest montowane do sufitu, a jedynie np. na statywie, nie ma podstaw to twierdzenia, że ma ono charakter przenośny. W omawianej sprawie częścią zestawu jest natomiast uchwyt mocujący urządzenie do sufitu lub ściany albo statyw, na którym urządzenie jest montowane.

Według sądu chybiony jest argument organu, że przyjęcie stanowiska reprezentowanego przez skarżącą mogłoby rozszerzyć preferencje opodatkowania na każdy sprzęt z cechami "zestawu komputerowego", np. systemów do gier, podczas gdy z treści załącznika nr 8 do u.p.t.u. wynikać ma, iż wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej. Wbrew stanowisku organu, z załącznika nr 8 do u.p.t.u. wynika, że stawkę 0 % stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych, które spełniają przymioty towarów wymienionych w powołanym załączniku. W przepisach art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a, jak również w ust. 13 - 15 w związku z załącznikiem nr 8 do u.p.t.u. nie ma żadnego wskazania, że objęcie stawką preferencyjną odnosi się jedynie do sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej. Takie stanowisko organu stanowi nieuprawnioną, zawężającą interpretację, nieznajdującą oparcia w literalnej treści tych regulacji. Gdyby ustawodawca zamierzał zawęzić zakres przedmiotowy sprzętu komputerowego objętego ww. stawką preferencyjną, zwarłby jednoznaczne sformułowania (definicje) uniemożliwiające stosowanie tego unormowania do wszelkich towarów spełniających kryteria "sprzętu komputerowego" określonego w załączniku nr 8 do u.p.t.u., dostarczanego do placówek oświatowych.

Reasumując, podłoga interaktywna "[...]", która może również zawierać dodatkowe akcesoria: tj. matę lub stół, w pełni kompatybilne z podłogą interaktywną, mieści się w pojęciu "zestaw komputerowy stacjonarny" w rozumieniu art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a w związku z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u., którego dostawa do placówek oświatowych podlega opodatkowaniu stawką 0 %, na podstawie art. 83 ust. 13 u.p.t.u. z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 83 ust. 14 - 15 u.p.t.u.

W tej sytuacji, uprawnione okazały się zarzuty błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, tj. art. 83 ust. 1 pkt 26 w zw. z art. 83 ust. 13 w zw. z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u. oraz niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisów prawa materialnego, tj. art. 83 ust. 1 pkt 26 w zw. z art. 83 ust. 13 w zw. z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u.

Sąd nie podzielił natomiast zarzutu naruszenia art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz w zw. z art. 14e § 1 pkt 1 O.p. Należy zwrócić uwagę, że ostatni z wymienionych przepisów odnosi się do urzędowych prerogatyw Szef Krajowej Administracji Skarbowej, a nie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Według sądu organ mógł przedstawić własną argumentację i stanowisko w sprawie, powołując się przy tym na interpretację indywidualną nr 0115-KDIT1-2.4012.600.2018.20.MKA, która została wydana zgodnie z wyrokiem WSA w Szczecinie z dnia 6 grudnia 2023 r. sygn. akt I SA/Sz 371/23, który zobligował organ do wydania rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie osadzonej w konkretnym stanie faktycznym. Ponadto organ wskazał, że interpretacje indywidualne: z dnia 17 kwietnia 2018 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.143.2018.2.AK oraz z dnia 3 stycznia 2019 r. nr 0112-KDIL2-2.4012.503.2018.2.AKR zostały zmienione przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, odpowiednio: pismami z dnia 13 grudnia 2019 r. nr DPP8.8101.148.2019.PBD i z dnia 11 grudnia 2019 r. nr DPP8.8101.149.2019.PBD.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, sąd - na podstawie art. 146 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. - uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej organ podatkowy będzie zobowiązany, na podstawie art. 153 p.p.s.a., do uwzględnienia przedstawionej wykładni przepisów prawa materialnego.

O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 209 w zw. z art. 205 § § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego obejmuje wpis od skargi w wysokości [...] zł oraz koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego skarżącej ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.), a także kwotę [...] zł z tytułu opłaconego pełnomocnictwa (pkt IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej - Dz.U. z 2025 r. poz. 1154).

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.