Jednocześnie poinformował, że wnioski Strony dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej i skargi na działanie pracowników urzędu skarbowego zostaną rozpatrzone przez organ podatkowy w odrębnych postępowaniach.
Jak wynika z akt administracyjnych, Strona złożyła do NUS w odrębnym piśmie
z 4 sierpnia 2025 r. zarzuty na bezprawne zawiadomienie o zajęciu wierzytelności świadczenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego na podstawie tytułu wykonawczego z 14 lipca 2025 r. (wpływ do organu 5 sierpnia 2025 r.).
NUS postanowieniem z 27 sierpnia 2025 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z 14 lipca 2025 r. znak [...], wystawionego na zaległość z tytułu PPE za 2024 r. (PIT-28).
W skierowanej do Sądu skardze na opisane wyżej postanowienie DIAS
z 8 października 2025 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem należności podatkowych w RNP, Skarżąca zakwestionowała wydane postanowienie o naliczeniu bezpodstawnych kosztów z tytułu niezapłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych- PIT 28- za rok 2024 w kwocie [...]zł
oraz bezprawnie wyegzekwowaną przez NUS zaległość podatkową z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT 39 za 2011 rok- należność główną w kwocie [...]zł, odsetki w kwocie [...]zł- w łącznej kwocie [...]zł. Powyższe określiła jako nadużycie prawa wobec podatnika przez Pierwszy Urząd Skarbowy w S..
Skarżąca wniosła w skardze o:
1) uchylenie czynności bezprawnie przeprowadzonej egzekucji ze świadczenia emerytalnego ZUS - poprzez ponowne rozpoznanie zażalenia;
2) zwrot przywłaszczonych bezprawnie przez urząd skarbowy środków finansowych Skarżącej wraz z należnymi odsetkami ustawowymi;
3) uchylenie tytułu wykonawczego i pozbawienie jego wykonalności gdyż wydany został z naruszeniem podstaw prawnych - wystawionego 14 lipca 2025 r.
- wskazała, że wymaganą kwotę z tytułu podatku uiściła bezpośrednio
w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S. podczas składania deklaracji podatkowej 30 kwietnia 2025 r.; 11 lipca 2025 r. złożyła pismo wraz z dowodem zapłaty bezpośrednio w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S.;
4) umorzenie całej kwoty bezprawnie zajętego świadczenia emerytalnego
- 425,75 - w tym, naliczonych odsetek, kosztów egzekucyjnych, kosztów upomnienia oraz umorzenie opłaty w całości - jako bezzasadne dochodzenie długu niezgodne z prawem;
5) przeprowadzenie kontroli przez właściwy organ nadzorujący pracę nierzetelnych pracowników Urzędu Skarbowego- w celu wykluczenia bezprawnych egzekucji;
6) wydanie postanowienia o umorzenie bezprawnej egzekucji i zwrot wszystkich poniesionych kosztów finansowych wpłaconych z tytułu podatku za rok 2011
w kwocie [...]zł oraz za rok 2024 w kwocie [...]zł wraz z odsetkami
na konkretny cel w dniu 30 kwietnia 2025 r. - na podatek za 2024 roku -rzekomo powstałych z tytułu niezapłacenia podatku za 2011 - jako roszczenie przedawnione.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca zakwestionowała czynności egzekucyjne, określiła je jako terroryzowanie i nękanie wezwaniami do zapłaty, bezprawne zajęcie świadczenia emerytalnego oraz wierzytelności na rachunku bankowym. Prowadzona egzekucja narusza w jej ocenie podstawowe prawa petenta i stanowi nadużycie prawa.
W ocenie Skarżącej, wszystkie zobowiązania zostały opłacone, nie ciążą na niej żadne zaległości.
Skarżąca dołączyła do skargi kopie: dowodu wpłaty należnego podatku
za rok [...] 39 - w kwocie [...]zł - z 2 stycznia 2014 r., wraz pismem informującym z 14 lutego 2014 r. skierowanym do NUS i potwierdzeniem dowodu nadania; postanowienia NUS z 18 lutego 2014 r. o zaliczeniu wpłaconej kwoty
[...] zł na zryczałtowany podatek dochodowy - PIT39 za 2011 r. - należność główna [...] zł, odsetki w kwocie [...]zł; dowodu wpłaty z 19 marca 2014 r. do NUS
[...] zł z tytułu zapłaconego podatku PIT 39- 2011 r.; upomnienia [...]
z 18 lutego 2014 r. do zapłaty kwoty [...]zł; postanowienia NUS z 24 marca
2014 r. o zaliczeniu wpłaconej kwoty [...]zł wraz z odsetkami na podatek dochodowy za 2011 r.
Skarżąca wskazała końcowo, że wnosi o: uchylenie tytułu wykonawczego
i ponowne, rzetelne rozliczenie wpłaconych przez nią należności na rzecz urzędu skarbowego; umorzenie wszystkich czynności egzekucyjnych oraz naliczonych bezprawnie odsetek i kosztów egzekucyjnych na podstawie prowadzonego tytułu wykonawczego; zwrot bezprawnie wyegzekwowanych środków finansowych
przez urząd skarbowy.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie.
Dodatkowo DIAS podniósł, że tożsame zarzuty Skarżąca wniosła w skardze
na postanowienie DIAS z 24 października 2025 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu podatkowego stwierdzające niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej oraz na każdym etapie obu postępowań dotyczącego wpisu zaległości do RNP, jak i zarzutów
w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej przedmiotowej zaległości. DIAS wyjaśnił dalej w odpowiedzi na skargę, że organ podatkowy zbadał merytorycznie
i odniósł się do przedmiotowych zarzutów w jednym rozstrzygnięciu (pierwszym, dotyczącym wpisu do RNP) zgodnie z zasadą niekonkurencyjności środków prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z brzmieniem art. 119 pkt 3 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz.U.2026.143 t.j.; dalej: "P.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane
w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Na podstawie art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy
na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na mocy przytoczonych przepisów niniejszą sprawę sąd rozpoznał w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2024.1267 t.j.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola
ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 P.p.s.a. ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Następnie podkreślić należy, że Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy
nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,
z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowania
w rozpatrywanej sprawie.
Przechodząc do kwestii oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wystosowanego Sąd w pierwszej kolejności przytoczy ramy prawne dotyczące Rejestru Należności Publicznoprawnych.
I tak zgodnie z art. 18a § 1 - § 3 u.p.e.a. – "Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej rejestrem", jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany informacji. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr. Przepis art. 18b § 1 u.p.e.a. wskazuje dane, które gromadzi się w rejestrze - informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają:
1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;
2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;
3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego
na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego;
4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;
5) bezpośrednio z przepisu prawa.
Stosownie do treści art. 18c § 1 u.p.e.a. przed wprowadzeniem do rejestru danych (o których mowa w art. 18b § 2 u.p.e.a. tj. o wierzycielu, zobowiązanym należności), wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze. Zawiadomienie, to może być doręczone
wraz z upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. (art. 18c § 2 u.p.e.a.). Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej
niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa w § 1 (art. 18c § 3 u.p.e.a.). Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. (art. 18c § 4 u.p.e.a.).
Zgodnie z art. 18i u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie:
1) zagrożenia ujawnieniem w rejestrze;
2) wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr ( § 1).
Sprzeciw wnosi się do wierzyciela (§ 2). Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 18c § 1,
albo od dnia wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,
bez tego zawiadomienia i trwa do dnia, do którego te dane znajdują się w rejestrze
(§ 3). W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody uzasadniające sprzeciw (§ 4). Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1
pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie
lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie (§ 5). Postępowanie w sprawie sprzeciwu staje się bezprzedmiotowe w przypadku wykreślenia z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, których ten sprzeciw dotyczy (§ 6). Jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu (§ 7). Postępowanie wszczęte sprzeciwem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed zakończeniem
tego postępowania został wniesiony zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej oparty na okoliczności będącej podstawą sprzeciwu (§ 8). Na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu przysługuje zażalenie, które wnosi
się do organu odwoławczego za pośrednictwem wierzyciela, który wydał zaskarżone postanowienie (art. 18i § 13 u.p.e.a.).
Z powyższych regulacji wynika, że postępowanie prowadzone w przedmiocie ujawnienia danych w Rejestrze Należności Publicznoprawnych ma szczególny charakter. Bez wątpienia celem tego postępowania jest doprowadzenie
do dobrowolnego wykonania obowiązku ciążącego na zobowiązanym. Już w samym procesie "motywacyjnego oddziaływania" na zobowiązanego dostrzegalna
jest stopniowalność środków przewidzianych przez ustawodawcę, poczynając
od zawiadomienia o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze (art. 18c § 1 u.p.e.a.), wprowadzenia tych danych do rejestru nie wcześniej niż przed upływem 30 dni
od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia (art. 18c § 3 u.p.e.a.)
oraz ujawnienia tych danych (art. 18e u.p.e.a.). W procesie tym ustawodawca zabezpieczył jednocześnie zobowiązanego w środek ochrony prawnej w postaci sprzeciwu (art. 18i § 1 u.p.e.a.). Jakkolwiek wniesienie sprzeciwu nie stanowi podstawy do wykreślenia danych z rejestru (art.18i § 10 u.p.e.a.), to jednak uruchamia w tej sprawie dwuinstancyjne postępowanie.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, zwrócenia uwagi wymaga,
że zawiadomieniem z 14 lipca 2025 r. NUS zawiadomił Skarżącą o zagrożeniu ujawnieniem w RNP należności podatkowej PPE za 2024 r. w wysokości [...] zł (należność główna). Skarżąca w piśmie z 4 sierpnia 2025 r. (wpływ do NUS 5 sierpnia 2025 r.) wniosła sprzeciw od tego zawiadomienia do DIAS, który to organ postanowieniem z 14 sierpnia 2025 r. odmówił uwzględnienia sprzeciwu.
Jednocześnie, tego samego dnia – 4 sierpnia 2025 r. (wpływ do NUS 5 sierpnia 2025 r.) – Skarżąca złożyła do NUS zarzuty na "bezprawne zawiadomienie o zajęciu wierzytelności świadczenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego na podstawie tytułu wykonawczego z 14 lipca 2025 r."
NUS, postanowieniem z 14 sierpnia 2025 r. odmówił uwzględnienia sprzeciwu ( z 4 sierpnia 2025 r.) na podstawie art. 17 w związku z art. 18i § 1 pkt 1 u.p.e.a.
zaś DIAS po wniesieniu zażaleniu Skarżącej, zaskarżonym postanowieniem
z 8 października 2025 r. utrzymał je w mocy Z kolei ten sam organ (NUS) postanowieniem wydanym 27 sierpnia 2025 r. wydanym na podstawie art. 17
w związku z art. 33 § 1, § 2 pkt 5, § 4, art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. stwierdził niedopuszczalność zarzutu Skarżącej (z 4 sierpnia 2025 r., wpływ do organu 5 sierpnia 2025 r.) w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z 14 lipca 2025 r. znak [...]
W ocenie Sądu, w związku z wydaniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia doszło do naruszenia art. 18i § 8 u.p.e.a.
Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca złożyła do NUS 5 sierpnia 2025 r. (data wpływu) zawarte w odrębnych pismach jednak z tej samej daty, tj. 4 sierpnia
2025 r., sprzeciw i zarzuty Skarżącej w sprawie egzekucyjnej. Postanowienie
w przedmiocie ww. sprzeciwu (odmawiające uwzględnienia sprzeciwu) zostało wydane 14 sierpnia 2025 r. pomimo, że przed zakończeniem tego postępowania, tj. 5 sierpnia 2025 r. skarżąca złożyła zarzut w sprawie tej egzekucji administracyjnej oparty
na tej samej okoliczności będącej podstawą sprzeciwu. Przywołany już powyżej przepis art. 18i § 8 u.p.e.a. stanowi jednoznacznie, że postępowanie wszczęte sprzeciwem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed zakończeniem tego postępowania został wniesiony zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej oparty
na okoliczności będącej podstawą sprzeciwu.
W związku z wydaniem przez NUS 14 sierpnia 2025 r. postanowienia odmawiającego uwzględnienia sprzeciwu w okolicznościach niniejszej sprawy,
tj. wobec wniesionego przez Skarżącą, przed zakończeniem postępowania wszczętego sprzeciwem, zarzutu w sprawie egzekucyjnej opartego na okoliczności będącej podstawą sprzeciwu, doszło do naruszenia art. 18i § 8 u.p.e.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem DIAS, utrzymując w mocy takie postanowienie naruszył art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. w związku z art. 18i § 8 u.p.e.a.
Z powyższych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie
na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.
Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę, DIAS uwzględni przedstawiony wyżej stan prawny oraz dokonaną ocenę Sądu zaprezentowaną powyżej i podejmie odpowiednie czynności procesowe w sprawie.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. Koszty te, w łącznej wysokości 100 zł, stanowią uiszczony przez Skarżącą wpis od skargi w sprawie.