|1. dopuszczenie i przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., dowodu z: |
|a. sprostowanego certyfikatu zgodności WE dla Pojazdu, wystawionego przez L. sp. z o.o. – na okoliczność wymiarów pojazdu, w szczególności |
|rozstawu osi i długości przestrzeni załadunkowej po dokonaniu zmian konstrukcyjnych w pojeździe, |
|b. oświadczenia L. sp. z o.o. z dnia 17 grudnia 2024 r. – na okoliczność przyczyn sprostowania certyfikatu zgodności WE dla Pojazdu, |
|2. orzeczenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz Skarżącej według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa przez profesjonalnego |
|pełnomocnika. |
|W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że nie tylko podstawowe kryterium "długości przestrzeni towarowej" pokazuje wynik klasyfikujący pojazd |
|jako towarowy, wskazują na to również inne cechy pojazdu pozwalające na ustalenie właśnie takiej zasadniczej jego funkcji. Należy bowiem |
|wyjaśnić całościowo i wszechstronnie wszelkie przesłanki pozwalające przyjąć, że główna funkcja pojazdu polega na przewozie towarów. Tymczasem |
|– w przedmiotowym przypadku – organ podatkowy podjął działania wyjaśniające, lecz nie przeprowadził całościowej interpretacji w przedmiotowym |
|zakresie, przedstawiając jedynie swój subiektywny punkt widzenia, a przy tym negując argumentację Skarżącej. |
|Klasyfikacja taryfowa pojazdów mechanicznych do pozycji 8704 zależy zatem od cech, które wskazują, że dany pojazd jest przeznaczony zasadniczo |
|do przewozu towarów, przy czym wskazanie zasadniczego przeznaczenia pojazdu powinno odbywać się poprzez odniesienie do kryteriów o charakterze |
|obiektywnym. Takim kryterium – w ocenie Skarżącej – jest z pewnością kryterium rozmiaru przestrzeni ładunkowej, a zwłaszcza jej długości w |
|relacji do długości rozstawu osi. W przedmiotowym przypadku, zważywszy na ogół jego cech, przeważa zdecydowanie funkcja towarowa nad |
|pasażerską, która – także po przeprowadzonej modyfikacji z typowo towarowej do tzw. zabudowy brygadowej – wciąż podporządkowana jest celom |
|przewozu ładunku, wobec czego sporny samochód należy klasyfikować jako pojazd ciężarowy oznaczony kodem CN 8704. |
|2.2. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację, które zawarł w zaskarżonej decyzji. |
|Ponownie podkreślił, że przepisy u.p.a. nie nakładają na organy podatkowe obowiązku interpretowania Nomenklatury Scalonej wyłącznie przez |
|pryzmat not wyjaśniających. Nie ma też żadnego przepisu, z którego wynikałby wiążący charakter takich not w zakresie kształtowania podstawy |
|opodatkowania. Tym samym organy podatkowe nie są w procesie wykładni ograniczone notami wyjaśniającymi. Noty wyjaśniające, choć stanowią |
|istotną wskazówkę, co do prawidłowej klasyfikacji towarów, to jednak nie mają charakteru prawnie wiążącego. Zdaniem DIAS, brak jest podstaw |
|prawnych do stosowania w przedmiotowej sprawie zmienionego brzmienia not wyjaśniających do stanów faktycznych zaistniałych przed wprowadzeniem |
|zmiany brzmienia tych wyjaśnień (stosowania not wyjaśniających ex tunc). |
|2.3. Na rozprawie Sąd połączył niniejszą sprawę ze sprawą o sygn. I SA/Wr 25/25, na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a., jako że pozostawały one ze|
|sobą w związku z uwagi na niemal identyczny stan faktyczny oraz identyczny prawny, a także uwzględnił wniosek dowodowy Strony, dopuszczając |
|dowód z ww. dokumentów w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. |
|3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. |
|3.1. Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), |
|sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości – między innymi – przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta |
|sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a. ogranicza podstawy prawne |
|uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do |
|wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. |
|Sąd administracyjny, w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz |
|powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. |
|3.2. Skarga podlegała uwzględnieniu jako uzasadniona. |
|3.3. Wskazując ramy prawne sprawy, należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2020 r., poz. |
|722 ze zm. – stan prawny na dzień powstania obowiązku podatkowego; dalej u.p.a.), w której uregulowano kwestie związane z opodatkowaniem |
|wyrobów podatkiem akcyzowym oraz zasady i tryb wprowadzania do obrotu towarów objętych akcyzą, a w szczególności art. 100-106 u.p.a. normujące |
|opodatkowanie akcyzą samochodów osobowych. |
|W myśl art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy |
|mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami |
|osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają |
|rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. |
|Zgodnie z art. 3 u.p.a., do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych |
|(...) stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 |
|lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 7 września 1987,|
|str. 1 ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.; dalej rozporządzenie NTWTC). |
|Natomiast zgodnie z treścią art. 3 ust. 2 u.p.a., zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów |
|akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie. |
|Jak stanowi art. 1 ust. 2 rozporządzenia NTWTC, Nomenklatura scalona obejmuje: |
|a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; |
|b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; |
|c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. |
|Ponadto w myśl art. 4 rozporządzenia NTWTC, wraz ze stawkami celnymi i innymi stosownymi opłatami oraz środki taryfowe zawarte w Taric lub |
|innych uzgodnieniach wspólnotowych stanowią Wspólną Taryfę Celną. |
|Komisja Europejska, zgodnie z art. 12 rozporządzenia NTWTC przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury |
|scalonej. Rozporządzenie to stosuje się od dnia 1 stycznia następnego roku. Wersją Nomenklatury scalonej mającą zastosowanie dla potrzeb akcyzy|
|jest ta określona w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1776 z dnia 9 października 2019 r. zmieniającym załącznik do rozporządzenia |
|Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L nr 280 z 2019 r., str.|
|1). |
|Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega Ogólnym regułom interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) zapewniającym jednolitą |
|interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, |
|które mogłyby być brane pod uwagę. Zgodnie z regułą 1 ORINS, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do |
|celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z|
|treścią pozycji i uwag, zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej od 2 do 6. Reguła 6 ORINS stanowi natomiast, iż |
|klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem |
|ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł ORINS, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. |
|Decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz. Urz. WE L nr 198, str. 1) zatwierdzona została w imieniu EWG Międzynarodowa konwencja |
|w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (dalej: "HS") sporządzona w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. oraz protokół |
|zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. (dalej: "konwencja HS"). Zgodnie z art. 3 ust. 1 konwencji HS, każda z umawiających się stron |
|zobowiązuje się do tego, że jej nomenklatury celne i statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez |
|dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. W artykule |
|tym wskazano ponadto, że każda z umawiających się stron zobowiązuje się również do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także |
|wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu. Zgodnie z art. 7 ust. 1 |
|konwencji HS zadaniem Komitetu HS, o którym mowa w art. 6 konwencji HS, jest w szczególności przedstawianie propozycji zmian do konwencji, |
|przygotowywanie not wyjaśniających, opinii klasyfikacyjnych i innych informacji w celu interpretacji HS. |
|W przedmowie, opublikowanych zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87, Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej |
|(Dz. Urz. UE C z dnia 29 marca 2019 r., poz. 119, str. 1; dalej: NWCN) wskazano, że rozporządzenie to ustanowiło nomenklaturę, znaną jako |
|"Nomenklatura scalona" lub w skrócie "CN", opartą na Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania |
|Towarów, znanego jako "System Zharmonizowany" lub w skrócie "HS". HS został uzupełniony przez swoje własne Noty wyjaśniające do Systemu |
|Zharmonizowanego. Noty te, w językach angielskim i francuskim, są wydawane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną z siedzibą w |
|Brukseli (WCO). Na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) akapitu pierwszego rozporządzenia nr 2658/87, Komisja przyjęła NWCN po rozpatrzeniu przez Sekcję |
|Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego. Mimo że Noty wyjaśniające do NC mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do |
|Systemu Zharmonizowanego, nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi (podkreślenie |
|Sądu). |
|Zgodnie z CN stanowiącą załącznik 1 do rozporządzenia nr 2658/87, kod (pozycja) 8703 obejmuje samochody i pozostałe pojazdy silnikowe |
|przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami |
|wyścigowymi. |
|W Nocie wyjaśniającej do tej pozycji wskazano, że obejmuje ona również "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy silnikowe, które mogą |
|przewozić zarówno osoby, jak i towary: typu pickup i van. W odniesieniu do pojazdu typu pickup wyjaśniono, że posiada on zwykle więcej niż |
|jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do |
|transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do |
|transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Z kolei w odniesieniu do|
|pojazdu typu van, z więcej niż jednym rzędem siedzeń, wyjaśniono, że musi on spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji|
|8703. Jednakże pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania |
|siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu, ma być klasyfikowany do pozycji 8704, nawet jeżeli posiada |
|stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób a powierzchnią ładunkową lub okna w panelach bocznych. |
|Z kolei w Notach wyjaśniających przy kodzie CN 8704, który obejmuje pojazdy mechaniczne do transportu towarowego, wyraźnie podkreślono, że mają|
|zastosowanie Noty wyjaśniające do pozycji 8703, uwzględniając istniejące różnice. |
|Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8703 wskazują, że dla potrzeb niniejszej pozycji wyrażenie "samochody |
|osobowo-towarowe" oznacza pojazdy o maksymalnej liczbie miejsc siedzących dla dziewięciu osób (włącznie z kierowcą), których wnętrze bez zmian |
|konstrukcyjnych może być używane zarówno do przewozu osób, jak i towarów. Ponadto wymienione w ww. notach wyjaśniających właściwości pojazdu |
|wskazują na cechy konstrukcyjne stosowane na ogół w pojazdach przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, takie jak: |
|(a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do |
|zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania siedzeń i wyposażenia |
|bezpieczeństwa w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składane,|
|zdejmowane z punktów kotwiących lub składające się; |
|(b) obecność tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych; |
|(c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), z oknami na bocznych ścianach lub z tyłu; |
|(d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do|
|przewozu zarówno osób, jak i towarów; |
|(e) obecność elementów komfortowych oraz wykończenie wnętrza i wyposażenie w całym wnętrzu pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią |
|pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki). |
|3.4. Z uwagi na mające zastosowanie w niniejszej sprawie ww. uregulowania prawa unijnego należy uwzględnić także prawnie wiążące w tym |
|względzie orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał), określające wytyczne dla klasyfikacji pojazdów |
|do określonej pozycji. |
|W wyroku z dnia 11 stycznia 2007 r., B.A.S. Trucks, C-400/05, EU:C:2007:22, pkt 27, Trybunał przypomniał, że zgodnie z utrwalonym |
|orzecznictwem, w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium klasyfikacji taryfowej towarów w sposób ogólny należy |
|poszukiwać w ich obiektywnych cechach i właściwościach określonych brzmieniem pozycji Nomenklatury Scalonej i uwag do działów i sekcji (zob. |
|w szczególności ww. wyrok w sprawie DFDS, pkt 27, wyrok z dnia 15 września 2005 r. w sprawie C-495/03 Intermodal Transports, Zb.Orz. |
|str. I-8151, pkt 47, oraz wyrok z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-445/04 Possehl Erzkontor GmbH, Zb.Orz. I-10721, pkt 19). TSUE podkreślił w|
|punkcie 28 ww. wyroku, że Noty wyjaśniające opracowane w odniesieniu do Nomenklatury Scalonej przez Komisję, a w odniesieniu do HS przez |
|Światową Organizację Celną w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące (zob. |
|wyrok z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland, Rec. str. I-2397, pkt 18). W ocenie Trybunału (por. pkt 29 ww. |
|wyroku), przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe dla tego produktu, co daje się ocenić na|
|podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (zob. wyrok z dnia 1 czerwca 1995 r. w sprawie C-459/93 Thyssen Haniel Logistic, Rec. |
|str. I-1381, pkt 13). W tym celu należy określić, na podstawie ogółu cech danego pojazdu, czy posiada on zasadnicze cechy wymienione w |
|odnośnych notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej i HS (punkt 40 ww. wyroku). |
|Z kolei na temat sposobu przeprowadzania klasyfikacji taryfowej pojazdów mechanicznych (akurat typu pickup – dopisek Sądu) TSUE wypowiedział |
|się wprost w ww. już wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r., Van Landeghem, C-486/06, EU:C:2007:762. |
| Jak wskazano w punkcie 29 tego orzeczenia, ze względu na obiektywne cechy i właściwości należy zbadać, czy dane pojazdy, na podstawie |
|swojego ogólnego wyglądu i ogółu cech, są zasadniczo przeznaczone do przewozu osób czy towarów. Pickupy można bowiem klasyfikować albo w |
|pozycji CN 8703, albo w pozycji CN 8704, w zależności od ich własnych cech, co zresztą potwierdza opinia klasyfikacyjna do HS dotycząca |
|podpozycji 8703.23, zaliczająca pickupy do pozycji 8703 (punkt 30 ww. wyroku). |
|TSUE przypomniał (punkt 30 ww. wyroku), że zgodnie z brzmieniem not wyjaśniających rola części opisowej polega jedynie na zidentyfikowaniu |
|pojazdów, co do klasyfikacji których nie ma pewności. Natomiast cechy projektowe pojazdów istotne z punktu widzenia klasyfikacji wymienione są |
|w lit. a)-e) not wyjaśniających do HS, dotyczących pozycji 8703 i 8704. Wskazał ponadto, że typowa budowa pickupa polega na istnieniu |
|zamkniętej kabiny i tylnej otwartej platformy, co znajduje zresztą potwierdzenie w notach wyjaśniających do CN 2007 dotyczących pozycji 8703, |
|które opisują go jako pojazd posiadający zamkniętą kabinę do przewozu osób i otwarty lub kryty przedział do przewozu towarów, co nie |
|przeszkadza w klasyfikacji tego pojazdu w tej pozycji. |
|Trybunał podkreślił (punkt 31 ww. wyroku), że zgodnie z wyraźnym brzmieniem tych not wyjaśniających użyte w nich kryteria klasyfikacji nie są |
|wyczerpujące oraz dotyczą niejednorodnych typów pojazdów ("pojazdy typu van, SUV-y [Sports Utility Vehicles], niektóre pojazdy typu pickup"). |
|Tak więc należy zbadać, czy kryteria klasyfikacji użyte w notach wyjaśniających do HS są istotne i znaczące w odniesieniu do klasyfikacji |
|danego typu samochodu. Ponadto wyliczenia cech pojazdów w notach wyjaśniających do HS dotyczących pozycji 8703 i 8704 nie należy rozszerzać w |
|taki sposób, że zwykłe dodanie cech odpowiadających danym pojazdom byłoby samo w sobie decydujące dla ich klasyfikacji. Należy raczej dokonać |
|oceny ogólnego wyglądu pojazdów będących przedmiotem sporu w postępowaniu przed sądem krajowym i ogółu cech tych pojazdów, mając |
|w szczególności na uwadze relatywną wagę stosowanych do ich klasyfikacji kryteriów. |
|W tym kontekście w punkcie 35 ww. wyroku Trybunał wskazał, że silnika o dużej pojemności o bardzo wysokim spożyciu paliwa nie można uznać za |
|kryterium implikujące klasyfikację wyposażonego weń pojazdu w pozycji CN 8704. Zużycia paliwa nie należy bowiem oceniać pod kątem wartości |
|bezwzględnej, lecz w odniesieniu do ładowności towarowej, skoro – ogólnie rzecz biorąc – stosunek zużycia paliwa do ładowności jest relatywnie |
|niski w pojazdach do przewozu towarów, podczas gdy stosunek ten dla samochodów osobowych jest znacznie wyższy. |
|Co istotne, jak podkreślił TSUE w punkcie 36 ww. wyroku, okoliczność, że pickup posiada przedział przeznaczony do przewozu towarów, którego |
|długość podłogi jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu, co przemawiałoby za klasyfikowaniem go w pozycji CN 8704 według NWCN, nie |
|może stanowić decydującego kryterium klasyfikacji takiego pojazdu. Zdaniem Trybunału przeszkodą dla takiej interpretacji stanowi fakt, że NWCN |
|nie zastępują NWHS, lecz należy je traktować jako ich uzupełnienie, jak stanowi przedmowa do wydania not wyjaśniających do CN. Ponadto |
|NWCN dotyczące podpozycji 8703 21 10-8703 24 90 wyraźnie zawierają odwołanie do NWHS dotyczącej pozycji 8703, co sprzeciwia się uznaniu takiej |
|cechy za jedyne kryterium klasyfikacji. |
|Jak podkreślił Trybunał (pkt 37-40 ww. wyroku) o zasadniczym przeznaczeniu pickupów do przewozu osób świadczą – w świetle NWCN i NWHS – takie |
|cechy projektowe jak: |
|- obecność siedzeń z pasami bezpieczeństwa o trzech punktach mocowania, znajdujących się za siedzeniem lub kanapą kierowcy jest cechą typową |
|dla pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób. Znajduje to potwierdzenie w notach wyjaśniających do CN 1994, a ponadto w notach |
|wyjaśniających do HS. W notach tych, dotyczących pozycji 8703, wyraźnie mowa jest o tego rodzaju siedzeniach jako o cechach projektowych, które|
|mają zwykle dane pojazdy mające być klasyfikowane w tej pozycji; |
|- wykończenie wnętrza pojazdu charakterystyczne dla kabiny samochodów osobowych, tym bardziej jeśli jest ono "bardzo luksusowe"; |
|- brak wyposażenia służącego do przytwierdzania towarów przy przewozie, co wskazuje na to, że takie pojazdy nie są zasadniczo przeznaczone do |
|przewozu towarów, lecz raczej do przewozu osób, a także posiadanie silnika benzynowego, automatycznej skrzyni biegów, układu hamulcowego ABS |
|i napędu na cztery koła, jako cech typowych dla samochodów osobowych, a nie dla samochodów przeznaczonych do przewozu towarów. |
|- obecność luksusowych (sportowych) felg, które ze względu na brak znaczenia z punktu widzenia funkcjonalności luksusowe (sportowe), rzadko są |
|montowane w pojazdach przeznaczonych do przewozu towarów, natomiast typowe jest ich stosowanie w samochodach osobowych. |
|W konkluzji rozważań zawartych w ww. wyroku (pkt 43) TSUE uznał, że pickupy składające się po pierwsze z zamkniętej kabiny przeznaczonej na |
|przestrzeń pasażerską, w której za siedzeniem lub kanapą kierowcy znajdują się składane lub wyjmowane siedzenia z pasami bezpieczeństwa o |
|trzech punktach mocowania, a po drugie z przestrzeni ładunkowej nie wyższej niż 50 cm, otwieranej jedynie z tyłu i nieposiadającej żadnego |
|wyposażenia służącego do przytwierdzania ładunku, mające bardzo luksusowe wnętrze wyposażone w liczne opcje (w szczególności regulowane |
|elektrycznie skórzane siedzenia, sterowane elektrycznie lusterka i szyby oraz sprzęt stereo z odtwarzaczem CD) i wyposażone w system hamulcowy |
|ABS, silnik benzynowy o pojemności od 4 do 8 litrów z automatyczną skrzynią biegów o bardzo wysokim zużyciu paliwa, napęd na cztery koła oraz |
|luksusowe (sportowe) felgi należy klasyfikować, na podstawie ich ogólnego wyglądu i ogółu cech, w pozycji CN 8703. |
|3.5. Podobnie w wyroku NSA z dnia 21 sierpnia 2014 r. o sygn. I GSK 931/13 (publ. CBOSA), wydanym w sprawie akcyzy od wewnątrzwspólnotowego |
|nabycia w Niemczech pojazdu (akurat również w odniesieniu do typu pickup – dopisek Sądu), wskazano, że klasyfikacja pojazdu samochodowego do |
|poszczególnego kodu CN wymaga ustalenia przeznaczenia danego pojazdu. Do kodu CN 8703 można bowiem zakwalifikować jedynie pojazd, który jest |
|przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Natomiast pojazd nieprzeznaczony zasadniczo do przewozu osób powinien być zaklasyfikowany do kodu |
|8704, obejmującego pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób stanowi najistotniejsze kryterium |
|klasyfikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do pozycji CN |
|8703. Zatem klasyfikacja pojazdu samochodowego do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami |
|świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. |
|NSA w ww. wyroku podkreślił, że dla celów poboru akcyzy istotna jest tylko klasyfikacja dokonywana w oparciu o przepisy klasyfikacyjne NC, a |
|takie związanie sposobem klasyfikacji uniemożliwia uwzględnienie klasyfikacji (jeżeli do niej dochodzi) tego samego wyrobu, przeprowadzonej dla|
|innych celów, np. rejestracyjnych. Oznacza to, że dla grupowania i klasyfikowania pojazdów i nadawania im poszczególnych kodów CN nie mają |
|znaczenia obowiązujące w systemie prawnym przepisy o ruchu drogowym oraz przepisy w sprawie warunków technicznych, które pojazdy samochodowe |
|powinny spełniać. Dlatego irrelewantne z tego punktu widzenia jest, np. zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, czy też |
|zarejestrowanie samochodu jako ciężarowy, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium. |
|W ww. wyroku NSA wskazał również, że w celu dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych przez organy podatkowe istotne też jest to, że ustawa o |
|podatku akcyzowym zawiera własną definicję "samochodu osobowego" stworzoną dla celów podatku akcyzowego i to ona przesądza o klasyfikacji |
|towaru do danego kodu CN. Oczywiście użyte dla celów akcyzowych pojęcie "samochód osobowy" nie pokrywa się ani z potocznym jego rozumieniem, |
|ani też z definicją zawartą w prawie o ruchu drogowym. Jednakże w każdej ustawie ustawodawca może zawrzeć definicję legalną określonego |
|pojęcia. Definicja taka wiąże na gruncie danego aktu prawnego i wydanych na jego podstawie aktów wykonawczych. Definicja tego samego pojęcia w |
|innych ustawach - zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa - nie ma w związku z tym znaczenia (B. Brzeziński, Podstawy |
|wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008, s. 71; wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. I GSK 719/12, publ. CBOSA). |
|3.6. Sąd podziela, zawarty w omawianym wyroku NSA, pogląd, że tylko przepisy ustawy o podatku akcyzowym oraz przepisy klasyfikacji towarów CN –|
|wraz z ich wiążącą interpretacją zawartą w odnośnych wyrokach TSUE – stanowią materialną podstawę klasyfikacji pojazdu dla celów akcyzy. W tym |
|kontekście podkreślić należy, że ww. wyrok Trybunału z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 – wskazując, że przy klasyfikacji pojazdu |
|samochodowego jako wyrobu akcyzowego należy brać pod uwagę obiektywne cechy pojazdu, jego ogólny wygląd, cechy projektowe świadczące o |
|charakterze pojazdu, charakteryzujące pojazd, opisujące jego konstrukcję i wyposażenie, które są pomocne przy określeniu przeznaczenia pojazdu |
|– wyznacza kierunek i sposób procedowania organów podatkowych przy dokonywaniu klasyfikacji pojazdu dla celów akcyzowych. |
|Wbrew przekonaniu Skarżącej, zgodnie z powołanym orzecznictwem, należy zgodzić się z poglądem organu odwoławczego, że nawet w przypadku, gdy |
|pojazd spełnia kryterium minimalnej proporcji wewnętrznej długości powierzchni ładunkowej do długości rozstawu osi, jako wynoszącej ponad 50 %,|
|to oparcie się tylko na tej jednej cesze jest niewystarczające dla klasyfikacji pojazdu do kodu CN, albowiem decydującym kryterium stanowi |
|zasadnicze przeznaczenie pojazdu. |
|3.7. Sąd podziela stanowisko wyrażone w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2023 r. o sygn. akt III SA/Wa 2203/22, od którego |
|skargę kasacyjną organu oddalono wyrokiem NSA z dnia 21 listopada 2023 r. o sygn. akt I FSK 1107/23 (oba publ. w CBOSA), aprobując argumentację|
|sądu I instancji, którą zaprezentowano w tamtej sprawie. Według tezy sformułowanej przez WSA w Warszawie, przepis art. 100 ust. 4 u.p.a. jest |
|przepisem ustawy podatkowej, który kształtuje przedmiot opodatkowania. Z tego powodu – w świetle art. 217 Konstytucji RP – nie można poddawać |
|go wykładni rozszerzającej. Nie można też domniemywać podpadania pojazdów wielofunkcyjnych pod ten przepis – przeciwnie, należy wykazać w |
|sposób niebudzący wątpliwości, że pojazdy takie spełniają kluczową przesłankę "zasadniczego przeznaczenia" do przewozu osób. W przypadku |
|pojazdów wielofunkcyjnych, przeznaczonych do przewozu zarówno osób, jak towarów, art. 100 ust. 4 u.p.a. ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy |
|w świetle wyglądu i cech konstrukcyjnych pojazdu nie ulega wątpliwości, że funkcja przewozu osób dominuje nad funkcją przewozu towarów – że |
|pojazd ten ma służyć przede wszystkim do tego pierwszego celu. Przepis nie ma zastosowania zarówno w przypadku, gdy dominujące jest |
|przeznaczenie samochodu do przewozu towarów, jak i w przypadku, gdy obie jego funkcje są równorzędne. |
|W okolicznościach tamtej sprawy pojazd bazowy został poddany przebudowie, w wyniku której zmieniła się: długość przestrzeni ładunkowej - 2905 |
|mm (pojazd bazowy - 4070 mm); masa pojazdu gotowego do jazdy - 2518 kg (pojazd bazowy - 2165 kg), rzeczywista masa pojazdu - 2518 kg (pojazd |
|bazowy - 2266 kg), liczba miejsc siedzących, w tym miejsce kierowcy - 7 (3 w pierwszym rzędzie, 4 w drugim rzędzie) (pojazd bazowy - 3). Sądy |
|obu instancji w tamtej sprawie uznały, w oparciu o ogólny wygląd oraz obiektywne cechy i właściwości spornego pojazdu należy stwierdzić, że nie|
|spełnia on warunku ustawowego: nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Jak zauważył to bowiem WSA w Warszawie, badany samochód to – |
|po zamontowaniu dodatkowego rzędu siedzeń dla czterech pasażerów i ścianki oddzielającej trwale przestrzeń osobową od towarowej, jest dużym |
|vanem o znacznej ładowności, którego część towarowa jest większa od części osobowej. Wyposażenie samochodu jest podstawowe, brak w nim |
|elementów świadczących o nastawieniu na wygodę pasażerów (w drugim rzędzie, jak i w części towarowej brak wentylacji/nawiewu, oświetlenia, |
|popielniczek, welurowych dywaników, skórzanych foteli, podłokietników, uchwytów na kubki/butelki, listew ozdobnych, otwieranych/uchylnych |
|okien). Samochód nie posiada dodatkowych udogodnień konstrukcyjnych takich jak luksusowe (sportowe) felgi. Posiada w drugim rzędzie siedzeń |
|pasy bezpieczeństwa, lecz ta część jest wykończona w sposób surowy, pozbawiony elementów typowych dla przestrzeni pasażerskiej. W ocenie Sądu |
|pierwszej instancji za elementy nadające wnętrzu samochodu charakter komfortowy nie można uznać tych zapewniających pasażerom bezpieczeństwo. |
|Sąd zwrócił również uwagę, że samochód ma oddzielną kabinę dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielną zamkniętą tylną przestrzeń załadunkową |
|przeznaczoną wyłącznie do transportu towarów. Posiada wprawdzie boczne okna, ale tylko w części, w której są siedzenia dla pasażerów, a nie |
|posiada ich w tylnej części służącej wyłącznie do załadunku i rozładunku towarów. Ściany boczne w części towarowej są pełne, metalowe, tak samo|
|drzwi tylne. Znamienna jest też wielkość przestrzeni towarowej oraz fakt, że przestrzeń ta nie zawiera typowych dla samochodów osobowych |
|elementów wykończenia. |
|Jak wynika z powyższego, stan faktyczny w tamtej sprawie jest w istotnych szczegółach niemal identyczny z tym, który występuje w niniejszym |
|postępowaniu. Dodatkowo – co istotne – w przypadku spornego pojazdu zauważalne są inne jeszcze elementy świadczące o jego przeznaczeniu |
|towarowym. Mianowicie w przestrzeni pasażerskiej przewidziano przy podłodze dodatkową wnękę stanowiącą przedłużenie przestrzeni towarowej, |
|która umożliwia załadunek dłuższych elementów, co poprawia bezpieczeństwo przewozu takich przedmiotów jak: pręty, rury, deski czy łaty. |
|Obiektywna analiza wyglądu części pasażerskiej, zwłaszcza tej w której zainstalowano drugi rząd siedzeń, nie pozwala uznać jej za przeznaczoną |
|do podróży w komfortowych warunkach na długich dystansach, co mogłoby ewentualnie uzasadniać ocenę, że przewóz pasażerów, zwłaszcza w celach |
|turystycznych, dominuje nad towarowym charakterem pozostałej oddzielonej części, której cele podporządkowane byłyby w ten sposób przewozowi |
|osób, służąc głównie do umieszczania w niej bagaży oraz sprzętu turystycznego lub sportowego. Wręcz przeciwnie – poza dbałością o |
|bezpieczeństwo przewożonych osób – prostota i minimalna jakość wykończenia drugiego rzędu siedzeń świadczy o tym, że nie zamierzano |
|podporządkować tej przestrzeni wygodzie pasażerów. |
|W całym wnętrzu brakuje komfortowego wykończenia i wyposażenia jak dywaniki, wentylacja, popielniczki, system nagłośnienia, uchwyty / miejsca |
|na kubek, podłokietniki. Obecność wielu schowków nie jest uzasadniona przede wszystkim dbałością o wygodę pasażerów, lecz raczej stanowi |
|użyteczne rozwiązanie, służące umieszczaniu w nich przez przewożonych pracowników: prowiantu, odzieży na zmianę czy podręcznych przyborników z |
|narzędziami. To zaś obiektywnie potwierdza stanowisko Strony, że funkcja osobowa spornego pojazdu pełni tutaj rolę służebną wobec towarowej, |
|jako jego głównej funkcji użytkowej. Ta druga związana jest z kolei z przewozem towarów w postaci materiałów lub urządzeń na stosunkowo |
|krótkich lub średnich dystansach w celu wykorzystania ich na miejscu przeznaczenia przy wykonywaniu określonych zadań (budowlanych, |
|montażowych, konserwatorskich), zasadniczo najczęściej zapewne przez przewożoną wraz z tymi towarami kilkuosobową ekipę robotników budowlanych,|
|monterów czy konserwatorów. Część ładunkowa jest całkowicie poświęcona realizacji funkcji towarowej, posiadając typowe dla niej surowe |
|wykończenie, a jej obszerna przestrzeń o wymiarach i ładowności właściwej pojazdom towarowym, nie pozwala na przyjęcie, że jest ona ściśle |
|związana z przewozem osób i że przewozom pasażerskim jest podporządkowana. |
|W ocenie Sądu, elementy służące zapewnieniu bezpieczeństwa przewożonych osób należy aktualnie uznać za minimalny standard dbałości |
|przedsiębiorcy o zdrowie i życie przewożonych pracowników. Trudno wymagać, aby w celu zachowania ciężarowego charakteru tego typu pojazdów |
|brygadowych, przewóz osób miał się odbywać na składanych ławeczkach i bez pasów bezpieczeństwa, bo nie ma żadnych powodów ku temu, aby |
|przewożeni wraz z ładunkiem pracownicy korzystali z mniejszej ochrony w razie wypadku niż podczas ich przewozu samochodem osobowym. Takie |
|oczekiwanie przy trudnościach w znalezieniu i utrzymaniu fachowców przy obecnych uwarunkowaniach rynku pracy jest oczywistym anachronizmem z |
|punktu widzenia przedsiębiorców, którzy muszą się liczyć z koniecznością rosnących względem nich ze strony pracowników oczekiwań w zakresie |
|bezpieczeństwa i higieny pracy oraz z dotkliwie odczuwalnymi ekonomicznie skutkami ewentualnych poważnych wypadków komunikacyjnych z udziałem |
|pracowników przewożonych tego typu pojazdami podczas pracy, a także w drodze do i z pracy. W tym kontekście warto także pamiętać, że poziom |
|bezpieczeństwa i komfortu jazdy kierowcy oraz pasażerów w wielu pojazdach ciężarowych, a szczególnie w ciągnikach siodłowych (tzw. tirach) |
|przewyższa standardy podróży w zdecydowanej większości samochodów osobowych, nie tylko średniej klasy. |
|W ocenie Sądu, cecha związana z wymiarami przestrzeni ładunkowej, chociaż w ogólności nie ma formalnie decydującego znaczenia w świetle prawa |
|przy kwalifikacji spornego pojazdu po dokonaniu w nim ww. modyfikacji, to jednak – w przedstawionych konkretnych okolicznościach niniejszej |
|sprawy – przesądza ona o zasadniczym przeznaczeniu towarowym spornego pojazdu, skoro poza sporem pozostaje okoliczność, że – przy jego |
|przeznaczeniu osobowo-towarowym – wielkość przestrzeni ładunkowej spełnia kryteria właściwe dla pojazdów służących zasadniczo do przewozu |
|ładunków. To oznacza, że może być on wykorzystany do przewozu znacznej ilości towarów o dopuszczalnej masie ładunku 920 kg, która blisko |
|dwukrotnie przekracza łączną wagę maksymalnej ilości przewożonych osób (czyli kierowcy i sześciu pasażerów, zakładając przeciętnie, że każdy z |
|nich waży około 70 kg). Cecha ta jednakże w kontekście całego materiału dowodowego nie ma samoistnie przesądzającego znaczenia, ponieważ to |
|ogół charakterystycznych cech tego pojazdu wskazuje na jego zasadniczo towarowe przeznaczenie. To, że pojazd będzie wykorzystywany także do |
|przewozu osób i posiada pewne cechy samochodu osobowego, nie zmienia jednak jego zasadniczego towarowego przeznaczenia, które nie uległo |
|zmianie pomimo ww. modyfikacji, jakiej w pojeździe tym dokonano na zlecenie Spółki. |
|3.8. W ocenie Sądu, kwestionowane przez Skarżącą wnioski, poczynione przez NUS i DIAS, oparte zostały na wynikach przeprowadzonego postępowania|
|dowodowego, które było prawidłowe i które odzwierciedla stan rzeczywisty. W sprawie zgromadzono i rozpatrzono wszystkie niezbędne dowody, na |
|które składały się jedynie dokumenty, w tym faktury, zaświadczenia, certyfikaty, dokumentacja fotograficzna oraz pisemne wyjaśnienia Spółki. |
|Podkreślić trzeba przy tym, że organy obu instancji przedstawiły jednak niepełną (niepogłębioną) analizę materiału dowodowego oraz |
|nieprzekonujący wywód na uzasadnienie przyjętej klasyfikacji spornego samochodu jako zasadniczo osobowego. Warto podkreślić, że poszczególne |
|parametry pojazdu oraz ich opis nie były w sprawie sporne. Sporna była bowiem między stronami jedynie ocena zasadniczego jego przeznaczenia |
|pojazdu. Zdaniem Sądu, organy obu instancji zaprezentowały swoją argumentację w sposób pobieżny i niewyczerpujący, a przez to nierzetelny. |
|Skarżąca natomiast przedstawiła obiektywnie bardziej przekonujące argumenty na poparcie swojego stanowiska oraz sformułowanych przez nią |
|zarzutów (wsparte przytaczanym przez nią orzecznictwem), których organom obu instancji nie udało się zbić. |
|Wobec autonomiczności definicji samochodu osobowego na gruncie przepisów u.p.a., obojętnym dla jej wypełnienia jest np. zaświadczenie o |
|przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, którego podstawowym celem jest sprawdzenie, czy pojazd spełnia warunki określone w art. 66 ustawy |
|z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2020 r., poz. 110 ze zm. – stan prawny na moment powstania obowiązku podatkowego), |
|jak również zarejestrowanie samochodu, jako ciężarowy po zbyciu go przez Spółkę. Jak już wyżej wskazano, właśnie z uwagi na wprowadzenie przez |
|ustawodawcę polskiego dualizmu pojęciowego oraz wobec faktu, że prawo podatkowe jest w dużym stopniu autonomiczne względem innych działów |
|prawa, w praktyce może dochodzić do rozbieżności między określeniem pojazdu dla celów dopuszczenia do ruchu drogowego oraz dla celów podatku |
|akcyzowego. |
|Powyższe dane pozwalają stwierdzić, że przedmiotowy samochód jest pojazdem wielofunkcyjnym typu van o przeważających cechach projektowych |
|pojazdu towarowego, dla klasyfikacji którego w ten właśnie sposób spełnione są ponadto parametry długości przestrzeni ładunkowej wynikające z |
|późniejszych NWCN niż te, które obowiązywały w roku 2020. Wyliczona dla ww. pojazdu proporcja, czyli wynik porównania połowy długości rozstawu |
|osi do długości wewnętrznej przestrzeni ładunkowej (mierzonej na trzech poziomach) wyniósł poniżej 100 %, na którą powołuje się Skarżąca, nie |
|ma wprawdzie ani formalnego zastosowania, ani samoistnego znaczenia, ale wpisuje się w ww. cechy konstrukcyjne spornego pojazdu, które |
|wskazują, że rozmiary oraz walory funkcjonalno-użytkowe przestrzeni towarowej, w momencie powstania obowiązku podatkowego, wciąż dominowały w |
|tym samochodzie nad jego funkcją osobową. Organy obu instancji, rozpatrując w sprawie cały materiał dowodowy, w tym przedstawiony przez |
|Skarżącą, nie dokonały jego oceny w sposób swobodny, lecz dowolnie czy nawet arbitralnie, jak to zarzucała Strona. Wysnute na tej podstawie |
|wnioski nie uwzględniają odpowiednio zasad logiki, doświadczenia życiowego oraz powszechnej wiedzy. Przyjęcie przez organy obu instancji |
|odmiennego, niż Strona, stanowiska stanowi o naruszeniu przepisów prawa procesowego, skoro nie zostało ono w przekonujący sposób przez nie |
|uzasadnione. |
|Zaskarżona decyzja (i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji oparta na tej samej ocenie prawnej) naruszają zatem: |
|- art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. – przez wadliwą ocenę materiału dowodowego; |
|- art. 100 ust. 4 u.p.a. – przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że sporny pojazd, jest samochodem osobowym objętym pozycją CN|
|8703, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób. To z kolei przesądza o wpływającym na wynik sprawy naruszeniu pozostałych przepisów prawa |
|materialnego wymienionych w zarzutach skargi, czyli art. 75 § 4a i art. 81b § 2a O.p. |
|3.9. Powyższe naruszenia prawa wprost przełożyły się na wadliwe rozstrzygnięcie DIAS, wyrażone w zaskarżonej decyzji i potwierdzają słuszność |
|zarzutów naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji – przy zaprezentowanym przez DIAS sposobie |
|wnioskowania i argumentacji, ukierunkowanym profiskalnie – za słuszne należało uznać również zarzucane w skardze naruszenia przepisów prawa |
|procesowego o możliwie istotnym wpływie na wynik sprawy. To z kolei stanowi podstawę do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. |
|i uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji w oparciu o dyspozycję art. 135 p.p.s.a. |
|W ponownym postępowaniu organ odwoławczy, rozstrzygając o zasadności wniosku Strony o stwierdzenie nadpłaty akcyzy, zobowiązany jest uwzględnić|
|ocenę prawną Sądu, zawartą w niniejszym wyroku, zgodnie z którą sporny pojazd wielozdaniowy typu van zaliczyć należy do pozycji CN 8704, jako |
|ciężarowy, czyli przeznaczony zasadniczo do przewozu ładunków, a nie osób. |
|3.10. O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty |
|postępowania sądowego złożyły się uiszczony przez Skarżącą wpis sądowy w wysokości 775,00 zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł |
|oraz wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącej będącego radcą prawnym w kwocie 3.600,00 zł, które ustalono w oparciu o treść § 2 pkt 5 w związku z §|
|14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych |
|(Dz.U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.). |
| | |