Wyrok WSA z dnia 02 czerwca 2026, sygn. I SA/Wr 53/26

Sygnatura: I SA/Wr 53/26
Data orzeczenia: 02 czerwca 2026
Sąd: Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA)
Status: Nieprawomocne
Podatnik: os. fizyczna

Streszczenie

Podatnik D. G., będący rolnikiem, jest właścicielem budynku mieszkalnego, w którym wynajmuje pięć apartamentów turystom. Organy podatkowe uznały, że każdy apartament składa się z dwóch pokoi (pokój dzienny z aneksem kuchennym oraz sypialnia), co łącznie daje dziesięć pokoi. W związku z tym działalność Podatnika została zakwalifikowana jako działalność gospodarcza, a budynek opodatkowano wyższą stawką podatku od nieruchomości. Podatnik twierdził, że w każdym…

apartamencie jest tylko jeden pokój gościnny, a pozostałe pomieszczenia to kuchnia i łazienka, oraz że prowadzi agroturystykę, a nie działalność gospodarczą. Podatnik zadał pytanie, czy wynajem pięciu apartamentów, z których każdy według niego ma jeden pokój gościnny, może być uznany za wynajem pokoi gościnnych w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., a tym samym czy podlega zwolnieniu z opodatkowania stawką dla działalności gospodarczej. Podatnik powołał się na zwolnienie z podatku dochodowego oraz na prowadzenie gospodarstwa rolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w całości. Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły, iż każdy apartament ma dwa pokoje (salon z rozkładaną sofą i sypialnię), co łącznie daje dziesięć pokoi, przekraczając limit pięciu. Tym samym nie można zastosować wyłączenia z art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., a działalność Podatnika stanowi działalność gospodarczą. Sąd podkreślił, że podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym, a prowadzenie gospodarstwa rolnego nie ma wpływu na jego wymiar.

jeszcze 152 słowa

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca) Sędzia WSA Tomasz Trybuszewski Protokolant: Starszy specjalista Magdalena Rogalewicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 21 sierpnia 2025 r. nr SKO 4121/118/2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r.: oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

D. G. (Strona, Podatnik, Skarżący) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej jako: SKO, Organ odwoławczy) z 21 sierpnia 2025 r. nr SKO 4121/118/2025 utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza S. (dalej jako Burmistrz, Organ I instancji) z 23 kwietnia 2025 r. nr F.3120.243.2023.AK, w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2022 r., w wysokości 9.031,00 zł. Z akt administracyjnych, w oparciu o które Sąd rozstrzyga sprawę (art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 13) – w skrócie jako p.p.s.a.) wynika, że ww. decyzja Burmistrza stanowiła konsekwencję wszczęcia postanowieniem z 29 września 2023 r. nr F.3120.243.2023.AK Podatnikowi postępowania podatkowego oraz decyzji kasatoryjnych SKO z 28 lutego 2024 r. i 4 listopada 2024 r. - odpowiednio o nr: SKO 4121/2/2024 i SKO 4121/247/2024 - uchylających rozstrzygnięcia Organu I instancji z 20 listopada 2023 r. i z 24 lipca 2024 r. Spór między Podatnikiem, a organami obu instancji dotyczył wyłącznie oceny, co do liczby/ilości pokojów, w każdym z wynajmowanych przez Podatnika, pięciu apartamentów, znajdujących się w budynku mieszkalnym pod adresem [...], w kontekście art. 1a ust. 1 pkt 4 i art. 1a ust. 2 pkt 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1170 ze zm.) – w skrócie jako u.p.o.l. Stosownie bowiem do powołanych przepisów działalnością gospodarczą jest działalność, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212), a za taką nie uznaje się wynajmu turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie, położonej na tym terenie, jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza 5. Podatnik stoi na stanowisku, iż w wynajmowanych apartamentach znajduje się wyłącznie jeden pokój gościnny, a oprócz tego kuchnia i łazienka. Natomiast organy obu instancji wskazują, że w każdym z apartamentów oprócz łazienki znajduje się pokój gościnny z aneksem kuchennym oraz sypialnia (pokój wypoczynkowy). Oznacza to, że Podatnik oferuje do najmu dla turystów dziesięć pokoi, a to wyklucza spełnienie jednego z warunków pozwalających na uznanie, że ta forma działalności zarobkowej Podatnika nie jest działalnością gospodarczą. Zaznaczono przy tym, że Strona mimo tego, iż nie jest zarejestrowana w CEiDG to wypełnia wszystkie cechy działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez co, budynek w zakresie powierzchni apartamentów i korytarza ([...] m2 + [...] m2) na wynajem pozostaje faktycznie zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. W aktach administracyjnych zgromadzony został materiał dowodowy obejmujący w szczególności protokół oględzin i dokumentację zdjęciową. Kwalifikacja, co do liczby pokojów gościnnych, w każdym z apartamentów ma zaś istotne znaczenie w sprawie albowiem decyduje o wysokości stawki opodatkowania – w przypadku budynków lub ich części zajętych na działalność gospodarcza jest ona najwyższa (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l.).

Podatnik nie zgadzając się z ustaleniami organów na decyzję wydaną w drugiej instancji złożył skargę do tut. Sądu podnosząc zarzuty o naruszeniu:

– art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.) – w skrócie jako u.p.d.o.f., poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy podatnik wynajmuje jedynie 5 apartamentów, a zatem mieści się w ustawowymi limicie zwolnienia od podatku,

– art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., poprzez błędną jego interpretację i przyjęcie, że za pokój gościnny należy przyjmować pomieszczenia składające się na apartament, który składa się z jednego pokoju i dostępu do kuchni oraz łazienki.

W skardze zarzucono również błędne ustalenia faktyczne, polegające na:

– przyjęciu, że Podatnik oferuje 10 pokoi gościnnych, podczas, gdy w istocie jest to jedynie 5 pokoi gościnnych,

– całkowitym pominięciu, że Podatnik jest rolnikiem prowadzącym działalność rolniczą,

– przyjęciu, że pokoje gościnne (ze strefą wypoczynku) wyposażone są w aneks kuchenny, podczas, gdy w rzeczywistości jest to w całości pomieszczenie pełniące funkcję kuchni i w pełni przygotowane i wyposażone do realizacji tej funkcji, włącznie z instalacjami wentylacyjnymi, wymaganymi do pomieszczeń kuchennych,

– błędne przyjęcie, że zarząd nieruchomościami został powierzony podmiotowi świadczącemu usługi zakwaterowania turystom, podczas, gdy Skarżący jedynie korzysta z portalu b.[...].com w celu umożliwienia turystom pozyskania informacji o możliwości skorzystania z noclegu w prowadzonej przez Niego agroturystyce,

– błędnym przyjęciu, że Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, podczas, gdy Skarżący prowadzi wyłącznie agroturystykę regulowaną przepisami prawa i to jako rolnik,

– błędnym przyjęciu, że należy opodatkować podatkiem od nieruchomości budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2, podczas, gdy budynek ten ma charakter budynku mieszkalnego i jest wykorzystywany do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych właściciela oraz jego rodziny, a podstawą naliczenia takiego podatku jest zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej.

W oparciu o twierdzenia skargi Podatnik wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza. Ponadto w skardze zawarto wniosek o dopuszczenie dowodów znajdujących się w aktach postępowania tj.:

– oświadczenia w zakresie maszyn używanych w gospodarstwie rolnym z dnia 20.02.2024 r. na okoliczność prowadzenia gospodarstwa rolnego,

– zaświadczenie o nr REGON z dnia 04.04.2018 r. na okoliczność prowadzenia gospodarstwa rolnego,

– wydruk ustawień na portalu b.[...] na okoliczność możliwości opisu i informowania turystów o kuchni, a nie aneksie kuchennym,

– pisma ARiMR z dnia 26.03.2024 r. na okoliczność prowadzenia gospodarstwa rolnego,

– zaświadczenia o ukończeniu szkolenia pt. "Uwarunkowania prawne prowadzenia działalności agroturystycznej",

– pozwolenia na budowę,

– pierwszej strony projektu budowlanego,

– ksera dowodów rejestracyjnych ciągników rolniczych (2 szt.).

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko z zaskarżonej decyzji. Na rozprawie Sąd postanowił odmówić dopuszczenia (przeprowadzenia) dowodów wskazanych w skardze, albowiem art. 106 § 3 p.p.s.a. przewidujący możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodów z dokumentów dotyczy dowodów uzupełniających – nie znajdujących się już w aktach administracyjnych, w oparciu o które stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga o zasadności skargi. Wspomniany art. 106 § 3 p.p.s.a. wskazuje na wyjątkową możliwość prowadzenia przez sąd administracyjny postępowania dowodowego w ograniczonym zakresie – dowodem może być wyłącznie dokument, a jego przeprowadzenie jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, przy czym przeprowadzenie dowodu z dokumentu może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu przez sąd. Sąd skorzystał z kompetencji przewidzianej przez art. 106 § 3 p.p.s.a. i dopuścił z urzędu, na rozprawie dowody z dokumentów – wydruków oferty wynajmu apartamentów Podatnika ("Apartamenty [...]") ze stron portalu rezerwacyjnego b.[...].com.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024, poz. 1267 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie (odnosi się bowiem do skarg dotyczących interpretacji indywidualnych).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dokonując kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego aktu, Sąd nie stwierdził by zarówno w postępowaniu przeprowadzonym przed jego wydaniem jak i w samej decyzji wystąpiły wady prawne nakazujące Sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji SKO. Sąd zapoznając się z materiałem dowodowym uznaje w szczególności, że dokonana przez SKO jego ocena nie nosi znamion dowolności, czy też tendencyjności lecz odpowiada zasadzie swobodnej oceny dowodów o której mowa w art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., 2383 ze zm.) – w skrócie jako o.p. Sąd podzielił stanowisko organów obu instancji o prowadzeniu przez Stronę działalności gospodarczej w postaci najmu 5 apartamentów dwupokojowych w budynku mieszkalnym pod adresem [...] reklamowanym na elewacji (dokumentacja zdjęciowa akt administracyjnych) jak i również na portalu rezerwacyjnym b.[...].com jako: "Apartamenty [...]". Z treści art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) u.p.o.l. wynika, że opodatkowanie budynków mieszkalnych lub ich części różnicuje się w zależności od tego czy faktycznie wykorzystywane są na działalność gospodarczą. Charakter budynku jako mieszkalnego, co do zasady przesądza o opodatkowaniu niższą stawką podatkową, za wyjątkiem sytuacji, gdy dochodzi do rzeczywistego zajęcia takiego budynku lub jego części na cele działalności gospodarczej - wówczas winien on być opodatkowany stawką podwyższoną. Działalność gospodarcza to działalność, o której mowa w ustawie z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570), którą zgodnie z art. 3 tej ustawy jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Tym samym na działalność gospodarczą składają się elementy, które muszą wystąpić łącznie:

1) działalność np. najem prowadzona jest w celu osiągnięcia dochodu – przy czym chodzi o sam zamiar, a nie skutek, czyli realny dochód;

2) w sposób ciągły – nie jednorazowo i bez dłuższych przerw;

3) w sposób zorganizowany – np. przy pomocy biura, pracowników, firm zewnętrznych.

W sprawie Strony wszystkie ww. elementy składające się na działalność gospodarczą zostały spełnione, albowiem Strona oferuje odpłatnie najem 5 apartamentów w budynku "Apartamenty [...]" (noclegi), ogłaszając się stale (również w dacie wydania niniejszego wyroku) na profesjonalnym portalu (b.[...].com) oferującym usługi noclegowe (zakwaterowania). Kieruje przy tym swoją ofertę do nieograniczonego kręgu odbiorców. Sąd podziela stanowisko zgodnie z którym:

"Zarobkowy charakter prowadzonej działalności jest (...) kategorią obiektywną i wiąże się z pewną potencjalną możliwością uzyskiwania dochodów, w oderwaniu od jej faktycznego wymiaru, czyli wyniku finansowego jej prowadzenia. Udostępnianie pokoi gościnnych w budynku należącym do skarżących za odpłatnością bez wątpienia stwarza taką możliwość po ich stronie."

(prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 26 marca 2013 r. o sygn. akt I SA/Łd 390/13 dostępny w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w skrócie jako CBOSA). Przy czym ze stanu faktycznego wynika, że oferowane apartamenty nie maja na celu trwałego zaspakajania potrzeb mieszkaniowych najemców lecz potrzeb turystyczno-wypoczynkowych. Korzystanie z wyspecjalizowanego portalu internetowego umożliwia m.in. porządkowanie rezerwacji, zaplanowanie sprzątania apartamentu przed przybyciem kolejnych gości, pranie pościeli, czy też chociażby reklamę. Natomiast pojawienie się oferty na takim portalu uzależnione było od zawarcia stosownej umowy z tym - niewątpliwie względem Skarżącego podmiotem zewnętrznym. Sąd wskazuje, że posługiwanie się narzędziem w postaci b.[...].com wręcz co najmniej pomaga w prowadzeniu działalności gospodarczej, zapewniając nie tylko reklamę, ale i porządkuje kwestie rezerwacji, czy też płatności za wynajem. Jak Sąd stwierdził pozyskując dowody dopuszczone z urzędu - rezerwacje i płatności za najem apartamentów Skarżącego są właśnie realizowane w oparciu o portal b.[...].com. Tym samym podwyższenie wymiaru podatku od nieruchomości względem powierzchni apartamentów w budynku "Apartamenty [...]" jako wykorzystywanych/zajętych na działalność gospodarczą, należało uznać za uzasadnione o ile nie zostały spełnione warunki wyłączenia z kwalifikacji działalności Skarżącego jako działalności gospodarczej – w rozpoznawanej sprawie zawarte w art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l.

Stosownie do wspomnianego przepisu art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. wynajem turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych, znajdujących się na obszarach wiejskich, przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie, położonej na tym terenie, nie jest traktowany jako działalność gospodarcza jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza 5. Tym samym nie przekroczenie granicy 5 pokoi wyłącza opodatkowanie stawką najwyższą. Spór więc dotyczył kwalifikacji przestrzeni, w której znajduje się część przeznaczona do sporządzania posiłków i przechowywania produktów spożywczych, z lodówką, zabudową kuchenną oraz tej części tego samego pomieszczenia, w której ustawiony jest stół z krzesłami, a także kanapa oraz telewizor – co wynika z dokumentacji zawartej w aktach administracyjnych (Protokół oględzin budynku mieszkalnego w dniu 20.08.2021r. położonego w: [...] – podpisany przez Skarżącego wraz z dokumentacją zdjęciową, Odpowiedź Podatnika na wezwanie z dnia 22.12.2022 r. (wraz z dokumentacją zdjęciową). Zaznaczenia wypada, iż to pomieszczenie oddzielone było zarówno od sypialni jak i łazienki ścianami/drzwiami. Sąd podziela pogląd, że aby można było mówić o kuchni jako pomieszczeniu odrębnym od pokoju gościnnego – pomieszczenia, w którym mają przebywać goście, a więc najemcy – to musi być w nim realizowana wyłącznie funkcja kuchni, a więc przygotowywanie i ewentualnie spożywanie posiłków oraz musi być to pomieszczenie wydzielone od reszty pomieszczeń. W zakresie pojęcie pokoju/pokoju gościnnego Sąd bowiem uznał podobnie jak przyjęto to w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2020 r. o sygn. akty I FSK 1526/20 (CBOSA), że w związku z brakiem definicji tych pojęć na gruncie u.p.o.l. należy przyjąć ich powszechne znaczenie, że:

"... pokój jest to pomieszczenie wydzielone ścianami, odrębne od innych pomieszczeń, z oknami i drzwiami, które nie pełni funkcji przedpokoju, holu, łazienki, ubikacji, kuchni, spiżarni, werandy, ganku, schowku itp. (...) "gościnny" w przypadku pokoi oznacza zawsze dostępny dla gości, przeznaczony dla gości, związany z wizytą gości."

Słusznie organy przyjęły w ocenie Sądu, że ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż sporne pomieszczenie - w każdym z apartamentów - posiad nie tylko funkcję kuchni lecz również wypoczynkową oraz sypialnianą. Co więcej na stronach portalu b.[...].com – dowody w postaci dwóch szt. wydruków, przeprowadzone przez Sąd na rozprawie w dniu 2 czerwca 2026 r. – sporne apartamenty są przedstawiane jako dwupokojowe z odrębnymi: salonem z rozkładana sofą i sypialnią z dwoma lóżkami pojedynczymi. Strona nie reklamuje na tym portalu, że oferowany apartament czteroosobowy przewiduje miejsca do spania w kuchni lecz wyraźnie wskazuje, że w apartamencie występują: 1) sypialnia z dwoma łóżkami pojedynczymi oraz 2) salon z rozkładaną sofą. Sąd nie daje wiary wyjaśnieniom Skarżącego, że nie mógł On potencjalnie oznaczyć/opisać na tym portalu miejsc do spania, jako znajdujących się w kuchni, przy czym taki opis zdaniem Sądu nie odpowiadałby rzeczywistości. Ponadto Sąd wskazuje, że sam Skarżący podpisał bez uwag, znajdujący się w aktach administracyjnych protokół oględzin spornych 5 apartamentów, w którym to protokole jednoznacznie wskazano, że na poszczególne apartamenty składają się każdorazowo m.in.: pokój dzienny z aneksem kuchennym oraz sypialnia.

O prowadzeniu działalności gospodarczej w przypadku najmu obejmującego powyżej 5 pokoi przesądza sama treść art. 1a ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., wskazując że jednym z warunków do kwalifikacji jako działalności gospodarczej jest wynajem powyżej 5 pokoi (spełnienie pozostałych warunków z tego przepisu nie jest sporne w rozpatrywanej sprawie). W przypadku podatku od nieruchomości jeśli na przedmiocie opodatkowania – tu budynku mieszkalnym, prowadzona jest działalność gospodarcza w postaci wynajmu apartamentów nie ma znaczenia, czy wynajmujący prowadzi gospodarstwo rolne, czy też agroturystyczne - podatek od nieruchomości jest bowiem podatkiem majątkowym, gdzie obowiązek podatkowy spoczywa m.in na właścicielu nieruchomości. Istotne natomiast jest czy przedmiot opodatkowania – w rozpatrywanej sprawie budynek mieszkalny – jest zajęty na działalność gospodarczą, co zdaniem Sądu w postępowaniu zwieńczonym zaskarżoną decyzją zostało udowodnione. Sąd wskazuje dodatkowo, że w przeciwieństwie do zebranego przez organy materiału dowodowego, dowody zaoferowane przez Skarżącego – znajdujące się w aktach administracyjnych – w postaci zdjęć spornych pomieszczeń, załączonych do odpowiedzi Strony z 2 stycznia 2023 r. nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi faktycznemu – zostały tak wykadrowane, by nie było na nich widać, że w pomieszczeniach tych oprócz sprzętów kuchennych i stolika z krzesłami znajduje się przestrzeń wraz z wyposażeniem o zupełnie innym przeznaczeniu. Sąd wskazuje również, że zasady opodatkowania podatkiem od nieruchomości regulują przepisy u.p.o.l., tym samym przepisy u.p.d.o.f., w tym powołany w skardze art. 21 ust. 1 pkt 43 u.p.d.o.f., nie mają zastosowania w sprawie wymiaru Skarżącemu podatku od nieruchomości za 2022 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd jako nieuzasadnione ocenił zarzuty zawarte w skardze, a nie stwierdzając naruszenia innych przepisów, które to naruszenie obligowałyby Sąd do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji SKO, skargę jako nieuzasadnioną - w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. - należało oddalić.

jeszcze 1778 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo