Uzasadnienie
Spółka z o.o. S. sp. z o.o. zs. w K. (dalej jako: , Wnioskująca, Spółka, Skarżąca) w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego podniosła, że prowadząc w 2020 r. działalność gospodarczą na ternie Specjalnej Strefy Ekonomicznej – w skrócie SSE, w związku z pandemią, wywołaną koronawirusem, doświadczyła poważnych ekonomicznych konsekwencji, które polegały na znaczącym spadku obrotów, a to z kolei spowodowało zmniejszenie przychodów. Z uwagi na ten spadek obrotów gospodarczych Spółka zdecydowała się na obniżenie wymiaru czasu pracy pracowników produkcyjnych zaangażowanych wyłącznie w produkcję wyrobów strefowych. Celem zaś ograniczenia negatywnych konsekwencji ekonomicznych związanych z pandemią Covid-19, w tym przede wszystkim, w celu utrzymania jak największej liczby stworzonych miejsc pracy, Wnioskująca skorzystała z formy wsparcia, przewidzianej w ustawie z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacjami kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) – w skrócie jako uCovid-19. Mianowicie Spółka prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o zezwolenie strefowe, na terenie SSE, skorzystała z dofinansowania przewidzianego w przepisach art. 15g i art. 15gg uCovid-19 ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych – w skrócie FGŚP. Dofinansowanie to obejmowało wyłącznie wynagrodzenia pracowników produkcyjnych, którzy w ramach swoich obowiązków wykonują wyłącznie zadania związane z działalnością gospodarczą, określoną w zezwoleniu strefowym i prowadzoną na terenie SSE, polegającą na produkcji wyrobów strefowych. W związku z powyższym Spółka zadała pytanie:
Czy przychód z dofinasowania wynagrodzeń pracowników produkcyjnych ze środków FGŚP na podstawie art. 15g i 15gg uCovid-19, powinien być alokowany do działalności strefowej ?
Zdaniem Spółki odpowiedź na powyższe pytanie powinna być twierdząca. Przychód z dofinansowania, pochodzący z FGŚP, powinien być alokowany do działalności strefowej, który następnie składa się na dochód strefowy, a ten z kolei powinien być zwolniony z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm.) – w skrócie jako u.p.d.o.p.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: DKIS, Organ interpretujący) w wydanej 10 maja 2021 r. interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-3.4010.104.2021.1.IM, uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Wyjaśnił przy tym, że dochody uzyskane z działalności gospodarczej, prowadzonej na terenie SSE, w ramach zezwolenia są zwolnione od podatku dochodowego, przy czym zasady zwolnienia dotyczące osób prawnych określa art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Ponieważ w treści wniosku Spółka wskazała, że wydatki na cele tam opisane zostały pokryte z innego źródła, niż dochody uzyskane z działalności gospodarczej, prowadzonej na terenie SSE, to dofinansowanie wynagrodzeń pracowników nie stanowi przychodu z działalności strefowej zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. i nie powinno być do niej alokowane. Takie stanowisko zostało przez Spółkę zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargą, w której podniesiono wobec interpretacji zarzuty o naruszeniu przepisów:
– art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. poprzez uznanie, że przychód z dofinansowania wynagrodzeń pracowników ze środków FGŚP nie będzie przychodem strefowym (tj. zwolnionym z opodatkowania), ponieważ przychód ten został uzyskany z działalności niewymienionej w zezwoleniu;
– art. 16 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych poprzez przyjęcie, iż uzyskanie dofinansowania z art. 15g i 15 gg uCovid-19 nie zalicza się do działalności gospodarczej, objętej zezwoleniem strefowym;
– art. 14b § 1 i 2 i art. 14c § 1 i 2 o.p. oraz art. 121 § 1, w związku z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, ze zm.) – w skrócie jako o.p., przez brak odniesienia się do stanu faktycznego, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącego ścisłego związku pomiędzy dofinansowaniem wynagrodzeń pracowników produkcyjnych, odpowiedzialnych za wytwarzanie wyrobów strefowych, a działalnością strefową prowadzoną przez Spółkę.
W związku z zarzutami skargi wniesiono o uchylenie w całości interpretacji indywidualnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Organ interpretujący podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w skarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi.
Tut. Sąd wyrokiem z 14 lipca 2022 r. o sygn. akt I SA/Wr 729/21 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając za zasadny zarzut natury procesowej - DKIS miał nie sprostać wymogom prawidłowego uzasadnienia prawnego interpretacji indywidualnej, w świetle kryteriów określonych w przepisach art. 14b § 1 i § 3 w zw. z art. 14c § 1 i 2 o.p. Od tego wyroku DKIS wniósł skargę kasacyjną, w wyniku rozpoznania której Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II FSK 1457/22 uchylił rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. W swoim orzeczeniu NSA uznał, że DKIS – wbrew stanowisku sądu I instancji - sprostał wymogom prawidłowego uzasadnienia interpretacji indywidualnej i dokonał oceny poprawności zaprezentowanego przez Spółkę stanowiska – wyrażając wobec niego ocenę negatywną. W interpretacji Organ interpretujący wskazał również prawidłowe - zdaniem DKIS - stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zalecił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, by ponownie rozpoznając skargę Spółki, dokonał merytorycznej oceny zaprezentowanego w zaskarżonej interpretacji stanowiska DKIS w odniesieniu do pytania Spółki: czy przychód z dofinasowania wynagrodzeń pracowników produkcyjnych ze środków FGŚP na podstawie art. 15g i 15gg uCovid-19, powinien być alokowany do działalności strefowej ?