W skardze na interpretację zarzucono naruszenie:
– art. 14b § 3 w zw. z art. 14c § 1 oraz § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1111, ze zm.) – w skrócie jako o.p. poprzez dokonanie nieuprawnionej ingerencji w stan faktyczny i zdarzenie przyszłe opisane we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, dotyczącej podatku od nieruchomości, polegającej na pominięciu zawartych w stanie faktycznym okoliczności, że obiekty wymienione we wniosku zostały wykonane pod nadzorem organów nadzoru górniczego, zgodnie z przepisami rozp. oraz na mocy innych przepisów u.p.g.g. i przepisów doń wykonawczych, a jednocześnie ich wykonanie nie podlegało przepisom u.p.b., ani innym przepisom prawa budowlanego; nie zostało dokonane pod nadzorem organów administracji architektoniczno-budowlanej, co doprowadziło do wydania interpretacji bez uwzględnienia elementów stanu faktycznego, które są istotne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku,
– art. 14b § 1, w związku z art. 14c § 1 i § 2 o.p. poprzez nielogiczne i niespójne uzasadnienie prawne stanowiska Wójta w zaskarżonej interpretacji, w którym dokonuje nieuprawnionej interpretacji przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, z powołaniem uzasadnienia ustawy z 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej, zamiast na obowiązujących przepisach u.p.o.l.
– art. 14h, w zw. z art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 124 o.p. - poprzez uznanie za nieprawidłowe stanowiska Skarżącej przedstawionego we wniosku, w oparciu o uzasadnienie ustawy z 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej oraz na wybiórczych tezach wynikających z powołanego przez Wójta orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i sądów administracyjnych, dotyczącego innego stanu prawnego, podczas gdy obowiązkiem Organu interpretującego jest działanie na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa, co skutkuje naruszeniem zasady legalizmu, a także zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz zasady przekonywania,
– naruszenie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz 2b, art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 i 12 u.p.g.g. poprzez sprzeczną z literalnym brzmieniem przepisów wykładnię, skutkującą nieprawidłowym uznaniem, że obudowy wyrobisk górniczych Skarżącej oraz inne obiekty znajdujące się w całości pod powierzchnią ziemi, wewnątrz wyrobisk górniczych, których wykonanie podlega wyłącznie przepisom u.p.g.g. oraz rozp. spełniają przesłankę wzniesienia w wyniku robót budowlanych, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., przez co w ocenie Wójta stanowią podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w 2025 r.;
Z uwagi na zarzuty skargi wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Organ interpretujący wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143.) – w skrócie: p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W razie uwzględnienia skargi interpretacja podlega uchyleniu (art. 146 § 1 p.p.s.a.).
Skarga okazała się zasadną.
Sąd wskazuje, że postępowanie inicjowane wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej jest postępowaniem autonomicznym, w ramach regulacji przepisów o.p. Celem tego postępowania jest ocena stanu faktycznego i proponowanego przez zainteresowanego rozstrzygnięcia. Stosownie do postanowień art. 14b § 1 o.p. organ, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie zaś z art. 14b § 3 o.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Na mocy art. 14c § 1 o.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Istotą procesu wydawania interpretacji indywidualnych jest dokonywanie wykładni konkretnych przepisów prawa podatkowego w powiązaniu z dokładnie określonym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym, poprzez ocenę przedstawionego we wniosku stanowiska wnioskodawcy, w kontekście zadanego pytania. Organ odpowiedzialny za interpretację indywidualną ma obowiązek ustawowy dokonania ocen stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego z wniosku pod kątem przepisów prawa. Podkreślić przy tym należy, że z autonomii postępowania w zakresie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa, względem postępowania wymiarowego wynika, że w postępowaniu zakończonym zaskarżoną interpretacją DKIS nie docieka stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wnioskodawcy w oparciu o zasadę prawdy obiektywnej (art. 122 o.p.), nie prowadzi postępowania dowodowego (art. 180 o.p.), a pominięcie niektórych elementów stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej obciąża wyłącznie składającego taki wniosek (art. 14b § 3 o.p.), a nie DKIS. Organ interpretujący jest związany opisanym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym i nie może go zmieniać, ani uzupełniać samodzielnie.
Z treści złożonego przez Spółkę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że nie oczekuje Ona wykładni/interpretacji/rozumienia przepisu art. 1 ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. Skarżąca zadając pytanie:
"Czy obudowy wyrobisk górniczych oraz pozostałe obiekty, znajdujące się w całości pod ziemią wewnątrz podziemnych wyrobisk górniczych – wymienione przez Wnioskodawcę we wniosku stanowią budowle, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w 2025 r. oraz w kolejnych okresach rozliczeniowych ?"
jako element stanu faktycznego uczyniła brak spełnienia warunku definicji budowli z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., w postaci wzniesienia w wyniku robót budowlanych, w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. Stosownie zaś do drugiego z powołanych przepisów roboty budowlane to prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Spółka jednoznacznie w części wniosku zatytułowanej: "I. Opis stanu faktycznego" na str. 5 wskazała, że:
"... wykonanie obudów wyrobisk górniczych oraz pozostałych w/w obiektów Wnioskodawcy:
i. nie podlegało przepisom ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane5 ani innym przepisom prawa budowlanego;
ii. nie zostało dokonane pod nadzorem organów administracji architektonicznobudowlanej i nadzoru budowlanego, o których mowa w art. 80 ust. 1 1 i 2 u.p.b. i innych przepisach prawa budowlanego."
Tym samym Skarżąca w stanie faktycznym podała, że wznoszenie obudów wyrobisk górniczych oraz pozostałych obiektów objętych wnioskiem o wydanie interpretacji nie odbywało się w wyniku robót budowlanych, przez które należy rozumieć prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Spółka potwierdza to również w pierwszym zarzucie skargi, zarzucając Wójtowi nieuprawnioną ingerencję w stan faktyczny i zdarzenie przyszłe opisane we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, polegającej na pominięciu zawartych w stanie faktycznym okoliczności, że obiekty wymienione we wniosku zostały wykonane pod nadzorem organów nadzoru górniczego, zgodnie z przepisami rozp. oraz na mocy innych przepisów u.p.g.g. i przepisów doń wykonawczych, a jednocześnie ich wykonanie nie podlegało przepisom u.p.b., ani innym przepisom prawa budowlanego; nie zostało dokonane pod nadzorem organów administracji architektoniczno-budowlanej.
Sąd uznaje wspomniany, pierwszy zarzut skargi - oparty na naruszeniu art. 14b § 3 w zw. z art. 14c § 1 oraz § 2 o.p. - za uzasadniony. Jak wskazano wcześniej ani organ interpretujący, do którego skierowany jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, ani sąd rozpatrujący skargę, nie mają możliwości ingerencji, w przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji, stan faktyczny/zdarzenie przyszłe. W postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej nie można również stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego weryfikować. Skoro zaś w opisie stanu faktycznego Skarżąca wskazała, że wykonanie wymienionych we wniosku obiektów nie podlegało przepisom prawa budowlanego – przy ich wzniesieniu nie stosowano przepisów prawa budowlanego – to obowiązkiem Wójta było przyjąć tą okoliczność, a nie próbować z nią polemizować:
"Wspomnieć należy, że art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. nie wymaga, aby konkretny obiekt był wykonany jedynie w oparciu i na podstawie przepisów u.p.b. i pod nadzorem administracji architektonicznej regulowanej wyłącznie przepisami u.p.b.. Konieczne jest jedynie, aby przepisy u.p.b. znajdowały zastosowanie do robót budowlanych, które stanowiły podstawę wzniesienia takiego obiektu."
(str. 15 zaskarżonej interpretacji)
Wójt dokonał ingerencji - zakwestionował stan faktyczny, poprzez uznanie, że została spełniona przesłanka opodatkowania z art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., a właściwie hipoteza normy prawnej z tego przepisu, w postaci wybudowania ze stosowaniem przepisów u.p.b.:
"W konsekwencji, (...) oraz wobec spełnienia przesłanki pozytywnej (art. 1a ust. 1 pkt 2 i art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l.) – obiekty wymienione w stanie faktycznym przez Wnioskodawcę stanowią budowle opodatkowane podatkiem od nieruchomości."
(str. 19 zaskarżonej interpretacji)
Organ interpretujący nie mógł rozpatrując wniosek Spółki pominąć wskazanego we wniosku o wydanie interpretacji elementu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w postaci braku wzniesienia w wyniku robót budowlanych, w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., a także dokonać jego weryfikacji, czy też przedstawić odmienne stanowisko na tą kwestię. Równocześnie Sąd zastrzega, że twierdzenie Skarżącej o niespełnieniu przesłanki wybudowania obiektów znajdujących się w wyrobisku z wyłączeniem stosowania u.p.b. - ze wskazaniem jak Skarżąca/organ wykładają przepisy prawa materialnego, w tym art. 1a ust. 1 pkt 2, w związku z art.1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. może podlegać weryfikacji w postępowaniu wymiarowym, czy też w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty. Mając na uwadze, to co zostało powiedziane Sąd uchylił zaskarżoną interpretację w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), w związku z art. 146 p.p.s.a. Poza pierwszym zarzutem skargi, pozostałe - jako wtórne wobec ingerencji Wójta w stan faktyczny nie zostały przez tut. Sąd rozpoznane – zarówno kwestia prawidłowości/wadliwości konstrukcji uzasadnienia oraz wykładni/stosowania przepisów prawa materialnego ma znaczenie dla rozstrzygnięcia skargi dopiero przy niekwestionowanym przez Sąd stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przyjętym przez Organ interpretujący. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Wójt winien przyjąć, zgodnie z wnioskiem Spółki, jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że wskazane przez Skarżącą obiekty – obudowa wyrobiska i obiekty w wyrobisku, nie zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l.
O zwrocie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego na rzecz Skarżącej od Wójta Sąd orzekł w oparciu o art. 200, art. 205 § 4 p.p.s.a. uwzględniając wartość uiszczonego wpisu od skargi, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika i opłatę od pełnomocnictwa.