W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.
W uzasadnieniu SKO wskazało, że w dniu 10 stycznia 2024 r. do SKO wpłynęła skarga strony na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta Starogardu Gdańskiego wskazanej wyżej w sprawie w sprawie umorzenia zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami.
SKO nie jest w zwłoce bo rozpatrzyło sprawę w dniu 12 grudnia 2023r. i wydało decyzję o sygn. akt SKO Gd/3427/23, uchylając decyzję w trybie art. 138 § 2 kpa.
Oznacza to, że SKO podjęło decyzję w niniejszej sprawie, której domaga się Skarżący, co sprawia, że zachodzą przesłanki do oddalenia skargi..
SKO wyjaśnia, że decyzja ta została wysłana Skarżącemu w dniu 19 grudnia 2023 r. na podany przez niego adres miejsca zamieszkania z uwagi na to, że składając odwołanie zrezygnował jednocześnie z doręczenia mu tej decyzji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Skarżący decyzję odebrał w dniu 10 stycznia 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd kontroluje jedynie, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.). Na zasadzie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, toteż na rzecz Skarżącego nie przyznano wnioskowanej przez niego sumy pieniężnej.
Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775, dalej: "k.p.a.").
Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się m.in. okresów zawieszenia postępowania (art. 35 § 5 k.p.a.). Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie (art. 103 k.p.a.).
W ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi SKO nie dopuściło się bezczynności ani przewlekłości postępowania, skoro w dniu 12 grudnia 2023 r. wydało decyzję o sygn. SKO Gd/3427/23, uchylając decyzję organu I instancji w trybie art. 138 § 2 k.p.a. Decyzja została wysłana Skarżącemu w dniu 19 grudnia 2023 r., a odebrana przez Skarżącego w dniu 10 stycznia 2024 r., a więc po wniesieniu skargi do Sądu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.