Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniosła G. M., w której zarzuciła:
1) naruszenie przepisów postępowania, mającą wpływ na wynik sprawy, tj. art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r., poz. 146, ze zm.; dalej: "u.ś.o.z.") poprzez ograniczenie postępowania odwoławczego jedynie do "konkretnego podmiotu i konkretnych czynności" podczas, gdy ze wskazanej normy wynika, że przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy, polegające na dokonaniu wyboru świadczeniodawców, z którymi zostaną zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zatem odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do podmiotu wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny jego tylko oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń;
2) naruszenie przepisów postępowania, mającą wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 ust. 1 u.ś.o.z. poprzez nie dokonanie weryfikacji oceny ofert pozostałych oferentów pod kątem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom (np. w zakresie możliwości przeprowadzanie nieodpłatnie badań diagnostycznych; w zakresie transportu sanitarnego w dni wolne od pracy tj. w sobotę), co prowadzi do bezpodstawnego zawyżenia ocen ofert konkurentów skarżącej i co jest bezpośrednim złamaniem zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy;
3) naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1, 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, przy jednoczesnym pominięciu jego znacznej części, w konsekwencji czego organy błędnie przyjęły, że wszyscy oferenci spełnili wymagania wynikające z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, a w szczególności wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz. U. z 2021 r., poz. 2148 ze zm.; dalej: "r.ś.g.z.s."), podczas, gdy:
a) oferenci którzy zostali ocenieni wyżej niż skarżąca w swoich ofertach nie wykazali, aby gwarantowali świadczeniobiorcy nieodpłatne badanie diagnostyczne z zakresu diagnostyki analitycznej (diagnostyki laboratoryjnej), a przecież zgodnie z § 9 ust. 1 r.ś.g.z.s. jest to warunek konieczny;
b) oferenci którzy zostali ocenieni wyżej niż skarżąca w swoich ofertach nie wykazali, aby gwarantowali transport sanitarny w sobotę, czyli dniu wolnym od pracy, pomimo iż w swoich ofertach wskazali, że świadczą usługi medyczne w każdą sobotę (jako dzień dodatkowo punktowany nie zabezpieczając w tym dniu transportu medycznego), a przecież zgodnie z § 9 ust. 2 r.ś.g.z.s. i art. 41 ust. 1 u.ś.o.z. świadczeniobiorcy w pewnych przypadkach taki przejazd obligatoryjny i nieodpłatny;
4) naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na ograniczeniu się przez organ odwołujący przy wydawaniu zaskarżonej decyzji jedynie do przedstawienia zestawienia ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom - bez wyjaśnienia zasad punktowania poszczególnych elementów ofert, bez wyjaśnienia podstaw przyznania skarżącemu określonej liczby punktów w poszczególnych kategoriach na tle innych oferentów biorących udział w konkursie, oraz brak zestawienia dowodów spełnienia takich samych wymagań przez wszystkich oferentów, co było konieczne w zakresie kontroli przestrzegania zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji;
5) naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj. § 5 ust. 3 rozporządzenia ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. 2020, poz. 1858) poprzez zaniechanie uzyskania przez komisję potwierdzenia doręczenia Skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej wezwania do złożenia wyjaśnień w zakresie dysponowania aplikacją służącą do bieżącej rejestracji pacjentów podczas, gdy komisja konkursowa jest zobowiązana do niezwłocznego uzyskiwania tego rodzaju dokumentów oraz do ich załączania do dokumentacji przetargowej;
6) naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy wynikający z nie dokonania weryfikacji oceny ofert pozostałych oferentów pod kątem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom w zakresie oceny jakości personelu tj. załącznik nr 7 Ip.l Kryterium Jakość, Kategoria 1. Personel - wykazu szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością w rodzaju leczenie stomatologiczne rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U.2025.328 t.j. z dnia 2025.03.17) gdzie czas pracy personelu o określonym wykształceniu odnosi się do czasu pracy poradni i w zależności od personelu świadczącego usługi medyczne w poradni oferenci mieli możliwość wyboru jednej odpowiedzi do wyboru. Natomiast oferenci którzy zostali ocenieni wyżej niż skarżąca w swoich ofertach wybrali więcej odpowiedzi za co przypisano im niesłusznie dodatkowe punkty co prowadzi do bezpodstawnego zawyżenia ocen ofert konkurentów w stosunku do skarżącej i co jest bezpośrednim złamaniem zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców w oparciu o te same normy prawne;
7) naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowych ze środków publicznych wskutek braku odrzucenia ofert, które nie spełniają warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ do złożenia akt postępowania konkursowego, to jest ofert i innych dokumentów wszystkich uczestników postępowania, i przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów na okoliczność naruszenia zasad uczciwej konkurencji, niespełnienia przez pozostałych oferentów wymagań wynikających z przepisów prawa.
W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. W jej ocenie organ odwoławczy nie przeprowadził kontroli całości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jak zostało to wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ nie prowadził ponownie postępowania, a rozpoznał sprawę jedynie w zakresie "konkretnych podmiotów i konkretnych czynności". W treści uzasadnienia organ jedynie wyjaśnia, dlaczego skarżąca otrzymała taką a nie inną ilość punktów, a ponadto przedstawia zestawienie ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom. Brakuje natomiast wyjaśnienia zasad punktowania poszczególnych elementów ofert, czy też sposobu przyznawania punktów innym świadczeniodawcom niż skarżąca. Organ nie wyjaśnił także jakie były podstawy przyznania poszczególnym oferentom określonej liczby punktów w poszczególnych kategoriach. Ponadto nie wytłumaczono na jakiej podstawie uznano, że wszyscy oferenci spełnili takie same wymagania. Powyższe świadczy o naruszeniu zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji.
Zdaniem skarżącej przeprowadzenie opisanej wyżej analizy było wymagane z punktu widzenia reguł kontrolnego postępowania administracyjnego, które przecież służyć ma weryfikacji całości zaskarżonego postępowania. Odwołanie dotyczy bowiem całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i co do zasady nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny jego tylko oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń. Za takim rozumowaniem przemawia przede wszystkim charakter tego postępowania. Zarówno bowiem postępowanie w formie konkursu, jak i postępowanie w trybie rokowań są postępowaniami opartymi na zasadzie konkurencji (o ograniczoną ilość dóbr może się ubiegać nieograniczona liczba świadczeniodawców). Ustalenie wyniku tego konkurowania w postaci rankingu - klasyfikacji wartościującej poszczególne oferty - mieści w sobie implicite porównywanie ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu.
Dalej skarżąca wskazała, że ustawa nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 u.ś.o.z.) Równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią pewnych relacji pomiędzy tymi ocenami. Nie jest więc możliwe skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Narusza bowiem tę zasadę również prawidłowa ocena oferty odwołującego się w sytuacji, gdy ocena któregokolwiek z jego konkurentów wyżej uplasowanego w rankingu została bezpodstawnie zawyżona. Ponadto teza, że odwołanie wszczynające kontrolne postępowanie administracyjne zmierza do weryfikacji i wzruszenia całego wyniku postępowania, znajduje potwierdzenie w przepisie art. 154 ust. 2 zd. drugie u.ś.o.z., który stanowi, że wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń do czasu jego rozpatrzenia, (por. wyrok NSA z 11 lipca 2012 r., sygn. akt: II GSK 121/12).
Zdaniem skarżącej, brak rzetelnej analizy ofert innych świadczeniodawców jest główną przyczyną, dla której jej oferta nie została wybrana i nie została właśnie z nią zawarta umowa o świadczenie opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. I tak, w ofercie K.B.w wykazie podwykonawców nie wskazano, aby zapewnione było przeprowadzanie badań laboratoryjnych. Podobnie rzecz się ma w stosunku do oferty Z.K. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego w zakresie koniecznym do udzielania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia świadczeniobiorcy nieodpłatnie badania diagnostyczne. Zgodnie natomiast z art. 32 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych "Świadczeniobiorca ma prawo do świadczeń z zakresu badań diagnostycznych, w tym medycznej diagnostyki laboratoryjnej". Innymi słowy świadczeniobiorca na mocy tego przepisu ma prawo do korzystania z badań diagnostycznych, w zakresie których mieszczą się również badania analityczne (laboratoryjne). Natomiast świadczeniodawca ma obowiązek zapewnienia nieodpłatnych badań diagnostycznych. Brak wywiązania się z przedmiotowego kryterium powinno natomiast skutkować odrzuceniem oferty. W niniejszej sprawie tak się jednak nie stało.
Ponadto zdaniem skarżącej, oferta K.B. pomimo, że nie spełnia warunku ustawowego, dostaje jeszcze dodatkowe punkty za kompleksowość wynikającą z realizacji świadczeń bez udziału podwykonawców, co w przypadku badań laboratoryjnych jest nierealne, skarżąca natomiast w tym zakresie wykazała zgodnie z prawdą, że nie realizuje świadczeń bez podwykonawców przez co nie uzyskała dodatkowych punktów.
Dalej skarżąca zarzuciła, że w ofertach K.B. oraz Z. K. nie wskazano, w jaki sposób będzie realizowany przejazd środkami transportu sanitarnego w dni wolne od pracy - tj. w sobotę, pomimo że oba wskazane podmioty w swoich ofertach wykazywały, że świadczenia realizowane będą 5 dni w tygodniu, a ponadto w sobotę jako dzień dodatkowy oddzielnie punktowany. Oczywiście wskazanie świadczenie usług medycznych z zakresu stomatologii w soboty wiązało się z możliwością uzyskania dodatkowych punktów. Skoro zatem usługi medyczne mają być świadczone także w sobotę to również w sobotę powinna być zapewniona możliwość przejazdu środkami transportu sanitarnego. Natomiast z przedłożonych przez oferentów umów z podwykonawcami nic takiego nie wynika. Jednocześnie oba wskazane podmioty nie zostały nawet wezwane do złożenia wyjaśnień w tym przedmiocie i oba uzyskały z tego tytułu dodatkowe punkty oraz załączyła umowę z podwykonawcą na te świadczenia;
Jako inne nieprawidłowe naliczenie punktów dwóm wybranym oferentom było - zdaniem skarżącej - wyliczenie punktów za jakość wynikającą z kwalifikacji lekarza dentysty. K. B. otrzymała łącznie punktów 21 - 15 punktów za czas pracy lekarza dentysty z II stopniem specjalizacji lub tytułem specjalisty w określonej dziedzinie medycznej oraz 6 punktów za czas pracy lekarza dentysty ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie stomatologii ogólnej - w obu przypadkach czas pracy obu tych lekarzy wynosi 100% czasu pracy poradni. Z kolei oferent Z. K. w tej samej kategorii otrzymała punktów 18 - 15 punktów za czas pracy lekarza dentysty z II stopniem specjalizacji lub tytułem specjalisty w określonej dziedzinie medycznej oraz 3 punktów za czas pracy lekarza dentysty ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie stomatologii ogólnej. Tutaj czas pracy tego lekarza w poradni określono na poziomie 100% i 75%. Z powyżej zaprezentowanym sposobem wyliczenia punktów nie można się zgodzić, albowiem zaprezentowany sposób wyliczania punktów odnosi się zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do pracy poradni w jej godz. wskazanych do oferty zgodnie z harmonogramem. Praca lekarza specjalisty o określonym stopniu specjalizacji ma określić, czy oferent zapewnia w tych godzinach personel o określonym wykształceniu i w jakim % do całości personelu o innym stopniu specjalizacji i świadczeniodawca w ramach pracy poradni, ma do wyboru jedną i tylko jedną z opcji, przekładając czas pracy lekarza specjalisty w stosunku do całości pracy innych lekarzy o innych specjalnościach w ciągu realizacji świadczeń w czasie godz. pracy poradni. Z. K. w wykazie sprzętu do przedmiotowego postępowania wskazała 1 fotel dentystyczny a w wykazie personelu w ankiecie wykazała Lekarza dentystę, który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, zwany dalej "lekarzem dentystą specjalistą", w dziedzinie stomatologii zachowawczej z endodoncją - jako pracującego i zabezpieczającego 100% czasu pracy poradni. Za co uzyskała 15 punktów rankingowych w ramach kryterium jakości ppkt 1.1 załącznika - wniosek powinien wypływać z tego taki, że ten lekarz z II stopniem specjalizacji pracuje przez wszystkie godz. pracy poradni i wypełnia w tym zakresie 100% jej czasu pracy. Jednak w swojej ankiecie Z.K. wykazuje jednocześnie Lekarza dentystę specjalistę w dziedzinie stomatologii ogólnej ppkt. 1.4. z co najmniej 10 - letnim stażem pracy - z co najmniej 75 % czasu pracy poradni za co uzyskuje dodatkowe 9 pkt. i odnosi się to ponownie do czasu pracy poradni. Jest to rażące naruszenie przedmiotowych przepisów ponieważ w takim wypadku czas pracy jednego i drugiego lekarza powinien być w zależności od ilości ich godzin pracy w poradni wypełniający kryterium, zaliczony procentowo i wypełniać kryterium jakości i personelu z załącznika nr 7 ppkt.1.1, 1.2, lub 1.3 jako pracę specjalisty z II uzupełniony poprzez innego specjalistę w zależności od wyboru i czasu pracy specjalisty z określoną specjalizacją jako najlepszy wariant najwyżej punktowany.
Dalej skarżąca wskazała, że K. B. w swojej ofercie w załączniku w wykazie sprzętu wykazuje 3 fotele dentystyczne (unity) a w wykazie personelu w ankiecie ponownie zamiast wybrać jedną opcję dokonała wskazania 2 w zakresie specjalisty ze specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, zwany dalej "lekarzem dentystą specjalistą", w dziedzinie stomatologii zachowawczej z pedodoncją - jako pracującego i zabezpieczającego 100% czasu pracy poradni i drugą wskazała Lekarza dentystę ze specjalizacją I stopnia w dziedzinie stomatologii ogólnej - 100% czasu pracy poradni, za co uzyskała z jednej i drugiej grupy dodatkowe pkt. rankingujące. Co jest sprzeczne z załącznikiem nr 7 wskazanego powyżej rozporządzenia ponieważ oferent - świadczeniodawca powinien dokonać w zależności o spełnienia kryterium personel jedną z odpowiedzi.
Skarżąca przedstawiła również rozważania teoretyczne dotyczące prawidłowego, wg. niej, sposobu oceny ofert. Wskazała, że gdyby oferent dysponujący trzema fotelami stomatologicznymi wykazał zatrudnienie trzech lekarzy specjalistów z II stopniem specjalizacji, pracujących w pełnym wymiarze godzin poradni (tj. pokrywających 100% czasu jej pracy), to zgodnie z załącznikiem nr 7 do zarządzenia słusznie otrzymałby 15 pkt. Jednakże — przy zastosowanym sposobie oceny — oferta taka przegrywałaby z ofertami o niższej jakości personelu, co prowadzi do absurdalnego rezultatu.
Skarżąca podniosła, że oferenci w niniejszym postępowaniu wskazywali 100% czasu pracy poradni dla różnych specjalistów łącznie na poziomie 200% lub 300%. Tymczasem, jeżeli w tych samych godzinach pracy poradni pracuje równolegle dwóch lekarzy (np. specjalista z II stopniem i specjalista z I stopniem), to ich łączna praca wypełnia 100% czasu pracy poradni, a nie 200% lub 300%. W takiej sytuacji oferent powinien wskazać jedną właściwą kategorię z załącznika nr 7 — np. pkt 1.3 ("lekarz dentysta specjalista w dziedzinie stomatologii zachowawczej z endodoncją — co najmniej 50% czasu pracy poradni"), za którą przysługuje 6 pkt. Niedopuszczalne jest natomiast premiowanie wielokrotnego wskazywania kategorii dotyczących 100% czasu pracy poradni, gdy wszystkie one odnoszą się do tego samego zakresu świadczeń.
W ocenie skarżącej błędna praktyka organu prowadzi do sytuacji, w której poradnie zatrudniające wyłącznie specjalistów II stopnia lub specjalistów o jednakowym, wyższym stopniu kwalifikacji otrzymują mniej punktów niż poradnie zatrudniające personel o niższej jakości. Przykładowo: poradnia, w której dwóch lekarzy z II stopniem specjalizacji wypełnia łącznie 100% czasu pracy poradni, uzyskałaby 15 pkt, podczas gdy poradnia zatrudniająca jednego specjalistę z II stopniem i jednego z I stopniem — również pokrywająca 100% czasu pracy — otrzymuje 21 pkt. Taki wynik oceny stoi w oczywistej sprzeczności z zasadą, że wyższa jakość personelu powinna przekładać się na wyższą punktację.
Skarżąca podkreśla też, że skoro w godzinach pracy poradni świadczeń udzielają jednocześnie lekarze o różnych specjalizacjach, to oferent powinien móc wskazać tylko jeden wariant odpowiadający proporcji czasu pracy do jakości personelu — w praktyce wariant korzystniejszy, tj. odnoszący się do lekarza o wyższym stopniu specjalizacji. Dopuszczenie do wskazywania wielokrotnych kategorii jakościowych prowadzi do zniekształcenia oceny i dyskryminuje poradnie o wyższym poziomie kadry, co narusza zasady konkurencyjności.
Ponadto skarżąca zarzuciła, że bezpodstawnie odjęto jej punkty za niewykazanie aplikacji do bieżącej rejestracji pacjentów. Jak wskazała, wezwanie do złożenia wyjaśnień nie zostało jej skutecznie doręczone. Zgodnie z § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 14 października 2020 r., doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu potwierdzenia odbioru wiadomości najpóźniej do końca następnego dnia roboczego. W aktach postępowania brak jest dokumentu potwierdzającego doręczenie wezwania, co oznacza, że pomniejszenie punktacji było nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, z punktu widzenia kryterium legalności, jest zaskarżona decyzja Prezesa NFZ z dnia 26 czerwca 2025 r., nr 6/10/2025/STM, która oddaliła odwołanie G. M. od rozstrzygnięcia postępowania o kodzie 10-25-000325/STM/07/1/07.0000.218.02/01, w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, na obszarze gminy: 2061011 Białystok.
Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 146; dalej: "u.ś.o.z.") oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia Ministra Zdrowia: (1) z dnia 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U. poz. 1858; dalej: "rozporządzenie o pracach komisji"), (2) z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz. U. z 2021 r. poz. 2148 ze zm.; dalej: "rozporządzenie o świadczeniach stomatologicznych"), (3) z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2025 r., poz. 328 ze zm.; dalej: "rozporządzenie kryterialne"), a także wymagania określone przez Prezesa NFZ w zarządzeniach: (1) Nr 60/2023/DSOZ z dnia 5 kwietnia 2023 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne, zmienionym zarządzeniem Nr 105/2023/DSOZ z dnia 5 lipca 2023 r. oraz zarządzeniem Nr 119/2023/DSOZ z dnia 8 sierpnia 2023 r., zwanym dalej "warunkami zawierania i realizacji umów"; (2) Nr 18/2017/DSOZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 19/2017/DSOZ z dnia 15 marca 2017 r., zarządzeniem Nr 15/2019/DSM z dnia 7 lutego 2019 r. oraz zarządzeniem Nr 51/2024/DSOZ z dnia 21 maja 2024 r., zwanym dalej "warunkami postępowania".
Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 146 ust. 1 u.ś.o.z., Prezes NFZ określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 u.ś.o.z.). Oferent jest natomiast zobowiązany do przygotowania i złożenia oferty zgodnie z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Warunki wymagane od oferentów to ustalone przez Prezesa NFZ warunki sine qua non uczestnictwa w postępowaniu. Dotyczą one m.in. organizacji udzielania świadczeń, wymagań sprzętowych, lokalowych i kwalifikacji personelu. Formułowane są w ten sposób, że można je spełniać albo nie, a spełnianie warunków nie podlega stopniowaniu, co oznacza, że za spełnienie określonego kryterium otrzymuje się wskazaną ilość punktów i nie można tych punktów w żaden sposób różnicować. Konkurs ofert składa się z dwóch części: jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31d u.ś.o.z. oraz warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 u.ś.o.z.). Zakończenie tego etapu następuje w momencie ukończenia weryfikacji formalnej wszystkich złożonych ofert. Przy czym podkreślenia wymaga, że niespełnianie warunków wymaganych od świadczeniodawców skutkuje odrzuceniem oferty. W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1 u.ś.o.z., nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 u.ś.o.z.). Rozstrzygnięcie kończące konkurs ofert, jeżeli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 u.ś.o.z., co do zasady kończy to postępowanie. Jeżeli jednak, tak jak w niniejszym przypadku, którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne zainicjowane odwołaniem nie stanowi jednak kontynuacji postępowania w sprawie zawarcia umowy, nie jest następnym jego etapem, a organ prowadzący postępowanie nie przejmuje w nim uprawnień komisji konkursowej (por. wyroki NSA z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 55/14, z dnia 3 października 2018 r., sygn. akt II GSK 2947/16).
Ponadto podkreślenia wymaga, że w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązują dwie podstawowe zasady, tj. zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz obowiązek organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 u.ś.o.z.). Z kolei zadaniem Prezesa NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego (art. 154 u.ś.o.z.) jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z tymi przepisami prawa, w tym z zachowaniem wymienionych zasad równego traktowania świadczeniodawców oraz prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt II GSK 1288/18). Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zaś zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku (por. wyroki WSA w Białymstoku z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Bk 735/18 oraz z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 101/23).
W ocenie Sądu przeprowadzone w tej sprawie przez komisję konkursową postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, jak i jego ocena dokonana przez organ odwoławczy, nie naruszają prawa. W postępowaniu tym, wbrew zarzutom skargi, nie naruszono też zasady równego traktowania i zagwarantowano oferentom zachowanie uczciwej konkurencji.
W sprawie niniejszej poza sporem jest kiedy ogłoszono postępowanie konkursowe i kiedy je zakończono, czego dotyczyło, jakie były wymagania ofert i jakie przepisy miały zastosowanie do przebiegu konkursu i oceny ofert, ilu było oferentów i jak oceniono ich ofert, jakie było rozstrzygnięcie konkursu i które oferty wybrano.
Natomiast skarżąca zarzuca w skardze przede wszystkim, że organ odwoławczy zawęził zakres kontroli wyłącznie do jej oferty (naruszenie art. 154 ust. 1 u.ś.o.z.), zaniechał weryfikacji spełnienia przez konkurentów wymogów ustawowych i rozporządzeniowych (art. 134 ust. 1 u.ś.o.z. oraz art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.), nie uzasadnił rozstrzygnięcia w stopniu wymaganym art. 107 § 3 k.p.a., nie dopełnił wymogów doręczenia elektronicznego, o którym mowa w § 5 ust. 3 rozporządzenia z 14 października 2020 r., a nadto nie zastosował dyspozycji art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. wobec ofert niespełniających warunków.
Na samym początku zauważenia wymaga, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje zbadanie legalności zaskarżonego aktu w granicach sprawy, tj. zgodności z prawem materialnym i procesowym oraz prawidłowości przyjętego sposobu zastosowania kryteriów ustawowych. Sąd nie zastępuje organu w kompetencjach ocennych zastrzeżonych ustawą (w szczególności w sferze porównawczej oceny ofert i gospodarowania środkami publicznymi), a jedynie weryfikuje, czy organ pozostawał w granicach prawa, posługiwał się właściwymi kryteriami i czy w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jego wnioski nie są arbitralne. W postępowaniu konkursowym ciężar wykazania konkretnego naruszenia (wraz z jego wpływem na wynik) spoczywa na skarżącym. Gołosłowne polemiki z oceną ofert, niepoparte uchybieniami proceduralnymi lub materialnymi, nie mogą skutkować ingerencją Sądu.
Zdaniem Sądu zarzuty podniesione w skardze są niezasadne. I tak niezasadny jest zarzut, że organ odwoławczy bezprawnie ograniczył kontrolę do "konkretnego podmiotu i konkretnych czynności", podczas gdy odwołanie miałoby obejmować całość rozstrzygnięcia konkursu. Sąd nie podziela tego stanowiska. Art. 154 ust. 1 u.ś.o.z. przyznaje środek odwoławczy "dotyczący rozstrzygnięcia postępowania", co oznacza, że przedmiotem weryfikacji jest legalność rozstrzygnięcia w zakresie, w jakim może ono naruszać interes prawny odwołującego. Ustawowy model nie kreuje jednak generalnej rewizji całego postępowania w oderwaniu od zarzutów i interesu strony. Organ odwoławczy jest obowiązany skontrolować te elementy rozstrzygnięcia, które stosownie do treści odwołania mogą determinować sytuację prawną odwołującego (tj. jego punktację, zastosowany klucz oceny, równe traktowanie, poprawność reguł i ich jednakowe zastosowanie). Nie oznacza to konieczności pełnego merytorycznego "ponowienia konkursu" ani zastąpienia komisji w punktowaniu wszystkich ofert od podstaw. W realiach sprawy organ odwoławczy zbadał kryteria i ich zastosowanie, odniósł je do treści oświadczeń ofertowych i wyników systemowych oraz ocenił, czy doszło do naruszeń mogących przełożyć się na interes prawny skarżącej. Brak jest zatem podstaw do uznania, że zakres tej kontroli był ustawowo niewystarczający.
Również jako niezasadny należy uznać zarzut dotyczący tego, że organ odwoławczy nie zweryfikował zgodności ofert konkurentów z wymaganiami, co miało prowadzić do bezpodstawnego zawyżenia ich ocen. Wyjaśnić zatem należy, że zasada równego traktowania wymaga jednolitego zastosowania jawnych i niezmiennych kryteriów oceny do wszystkich ofert. W sprawie niniejszej jednolitość tę zapewniono, gdyż ocena następowała według tych samych pytań ankietowych odzwierciedlających załączniki do rozporządzenia kryterialnego, a wynik stanowiła łączna liczba punktów obliczona według ustalonego algorytmu. Skarżąca nie wykazała, aby kryteria lub ich brzmienie były modyfikowane, aby wobec wybranych oferentów zastosowano inne reguły albo aby przypisano punkty sprzecznie z katalogiem możliwych odpowiedzi. Sama teza skarżącej, że "powinno się było odjąć punkty konkurentom", bez wykazania konkretnego naruszenia ankietyzacji lub przepisu, nie dowodzi nierównego traktowania. Co więcej, w postępowaniach opartych na systemowych formularzach punkty wynikają z przypisów do każdej odpowiedzi, a w razie korekt organ stosuje jednakową procedurę wobec wszystkich, co samo w sobie realizuje zasadę art. 134 ust. 1 u.ś.o.z.
Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej, że w sprawie pominięto znaczną część materiału i dokonano dowolnej oceny, zwłaszcza co do wymogu zapewnienia badań diagnostycznych oraz transportu sanitarnego. W tej kwestii zauważenia wymaga, że obowiązek zapewnienia badań diagnostycznych (§ 9 rozporządzenia o świadczeniach stomatologicznych) dotyczy badań "w zakresie koniecznym" do wykonania danego świadczenia. Ustawodawca nie wymaga, aby każde świadczenie posiadało własne laboratorium, a zatem dopuszczalne jest posłużenie się zasobami zewnętrznymi (w tym w systemie powszechnym) lub wykazywanie potencjału w formie zapewnienia możliwości wykonania badania stosownie do potrzeb klinicznych. Brak wskazania konkretnego podwykonawcy nie oznacza automatycznie braku spełnienia warunku, jeżeli oferent wykazał organizację procesu leczenia w sposób umożliwiający wykonanie niezbędnych badań. Skarżąca nie przedstawiła przekonujących dowodów, że wybrani świadczeniodawcy nie posiadali realnej możliwości zapewnienia takich badań na poziomie wymaganym przepisami.
Ponadto nie bez znaczenia jest fakt, że transport sanitarny (zgodnie z art. 41 u.ś.o.z.) jest świadczeniem przysługującym w przypadkach określonych ustawowo i wykonywanym w ramach odrębnej organizacji systemu. W postępowaniu konkursowym w zakresie stomatologii świadczeniodawca nie ma obowiązku samodzielnego utrzymywania transportu sanitarnego w każdej godzinie deklarowanej dostępności gabinetu, w tym w sobotę, o ile zapewniona jest ścieżka realizacji ustawowych uprawnień świadczeniobiorców do przejazdu, gdy spełnione są przesłanki. Skarżąca nie wykazała, aby dwie oferty zwycięskie deklarowały świadczenia w soboty w sposób, który uniemożliwiałby skorzystanie przez pacjentów z uprawnień transportowych w trybie przewidzianym w ustawie. Tym bardziej podkreślenia wymaga, że skarżąca nie wykazała, aby przypisanie punktów za dostępność było przez to sprzeczne z jednolitymi kryteriami zastosowanymi do wszystkich oferentów.
Sąd nie zgadza się też z zarzutem, że zastosowana w sprawie najpierw przez komisję konkursową a potem przez organ odwoławczy ocena dowodów jest "dowolna". Opiera się ona bowiem na ujednoliconym formularzu, dokumentach złożonych wraz z ofertą oraz weryfikacji formalnej i merytorycznej przewidzianej w regulacjach konkursowych. W ocenie Sądu skarżąca de facto polemizuje z wagą przyznaną poszczególnym elementom oferty, co wykracza poza zakres kontroli legalności.
Jako całkowicie niezasadny należy tez zdaniem Sądu uznać zarzut skarżącej, że organ odwoławczy ograniczył się do zestawienia punktów, bez "wyjaśnienia zasad punktowania". W tej mierze wyjaśnić należy, że w postępowaniach konkursowych zasady i kryteria oceny wynikają z przepisów powszechnych (rozporządzenie kryterialne), ogłoszenia postępowania oraz wzorca ankiet stanowiących załączniki. Uzasadnienie decyzji odwoławczej musi ukazać tok rozumowania organu co do decydujących elementów i zdaniem Sądu, zostało to uczynione przez wskazanie kryteriów, wyników w poszczególnych kategoriach oraz konkluzji, że nie wystąpiły uchybienia mogące podważyć wynik. Nie było więc potrzeby powielania treści powszechnie obowiązujących wzorów i algorytmów do każdej odpowiedzi ankietowej, skoro są one jawne, niezmienne i dostępne uczestnikom. Sam fakt, że skarżąca oczekiwałaby szczegółowej weryfikacji każdego punktu siatki ocen, nie czyni uzasadnienia niepełnym, jeżeli możliwe jest odtworzenie kryteriów i ich zastosowania na podstawie akt.
Zdaniem Sadu niezasadny jest także zarzut podniesiony w pkt 7 skargi a dotyczący braku odrzucenia ofert, które nie spełniają warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Przepis art. 149 ust. 1 pkt t u.ś.o.z. przewiduje odrzucenie ofert, które nie spełniają warunków wynikających z prawa i szczegółowych warunków umów. Ciężar wykazania, że taka sytuacja zachodzi, spoczywa na skarżącej. Tymczasem ograniczyła się ona do ogólnych stwierdzeń, że konkurenci "nie wykazali" badań diagnostycznych/transportu. Jak wskazano jednak wyżej, prawo nie wymaga posiadania własnego laboratorium ani własnego transportu w ramach umowy stomatologicznej. Wymagane jest jedynie zapewnienie możliwości skorzystania ze świadczeń przysługujących pacjentowi. Brak jest w sprawie niniejszej dowodów, że wskazani oferenci, tj. K. B. i Z.K., nie mogli spełnić tego wymogu, bądź że zadeklarowane przez nie rozwiązania organizacyjne były sprzeczne z przepisami lub nierealne. Tym samym, w ocenie Sądu, nie zaistniały podstawy do zastosowania art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z.
Jako niezasadny w ocenie Sądu należy uznać także zarzut z pkt 5 skargi, a mianowicie naruszenie § 5 ust. 3 rozporządzenia z 14 października 2020 r. w zakresie nieskutecznego (w ocenie skarżącej) doręczenia elektronicznego. Skarżąca twierdzi, że brak było potwierdzenia doręczenia wezwania elektronicznego, wobec czego nie można było wyciągać wobec niej negatywnych konsekwencji za brak odpowiedzi. Tymczasem, zdaniem Sądu, to z warunków konkursu wynikała, że kontakt pomiędzy komisją konkursową a oferentami odbywać się będzie drogą elektroniczną i takie też doręczenie komisja wobec skarżącej zastosowała. Nawet zakładając więc, że formalne potwierdzenie doręczenia nie zostało do akt dołączone, zarzut ten nie prowadzi do uchylenia decyzji. Po pierwsze bowiem, spór dotyczy elementu ocennego, który w świetle łącznej punktacji nie miał decydującego znaczenia dla wyniku skarżącej. Zestawienie punktów pokazuje istotną różnicę w łącznej ocenie ofert w kryteriach niecenowych na korzyść ofert wybranych, niezależnie od punktów związanych z konkretną funkcjonalnością organizacyjną (aplikacja e-rejestracji). Po drugie, mechanizm weryfikacji ankietowej przewiduje możliwość skorygowania odpowiedzi w kierunku odzwierciedlającym stan faktyczny ustalony przez komisję. Sama korekta dokonana przez komisję nie jest sankcją za "brak odpowiedzi", lecz wyrazem zastosowania jednolitego klucza ocen w oparciu o posiadane dane. Po trzecie, nawet gdyby przyjąć, że skarżąca powinna otrzymać w tej pozycji punkty korzystniejsze, to nie wykazano, aby prowadziło to do zmiany kolejności w rankingu przy obowiązującym limicie umów i wyczerpaniu środków. W omawianym zakresie komisja obniżyła skarżącej punktację o 0,5 punkta. Brak zatem wykazanego wpływu ewentualnej nieprawidłowości doręczenia na wynik sprawy.
Niezasadny jest też zarzut skargi określony w pkt 6 skargi, tj. dotyczący naruszenia przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy wynikający z nie dokonania weryfikacji oceny ofert pozostałych oferentów pod kątem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom w zakresie oceny jakości personelu. Wyjaśnić więc należy, że Załącznik nr 7 opiera się na koncepcji zabezpieczenia godzin pracy poradni określonym profilem personelu; jego celem jest premiowanie wyższego standardu obsady (zarówno co do kwalifikacji, jak i czasu pokrycia), a nie abstrakcyjnego "wyboru jednej opcji". W praktyce organizacyjnej możliwe jest równoległe zapewnienie pracy lekarza specjalisty II stopnia oraz lekarza o innej specjalizacji/stopniu – jeżeli z harmonogramu wynika, że pacjent ma realny dostęp do świadczeń na poziomie specjalistycznym przez cały deklarowany czas, dodatkowa obecność lekarza innego profilu nie "dzieli" 100% na frakcje, lecz poszerza spektrum kompetencyjne w danym czasie. Siatka ocen przewiduje odrębne pozycje punktowe, nie za "sumę 100%", lecz za spełnienie każdego z warunków odnoszących się do jakości obsady. W skardze nie wykazano, by system naliczał punkty sprzecznie z instrukcją, ani by konkurenci wykazali stany fikcyjne. Przeciwnie – skarżąca formułuje teoretyczne rozważania, które abstrahują od literalnej treści wzorca ocen: rozporządzenie nie przewiduje wyłączności jednego wariantu, jeśli podmiot realnie spełnia równolegle więcej niż jeden warunek jakościowy.
W ocenie Sądu należy zwrócić uwagę na poniższe zestawienie poszczególnych ofert.
K. B. w Harmonogramie dostępności profilu medycznego/zakresu wskazała dni i godziny pracy przychodni: pon. 08:00-11:00, 15:00-18:00; śr. 12:00-18:00, czw. 12:00-18:00; pt. 08:00-14:00; sob. 07:30-13:30.
Jako personel pracujący w jej przychodni wskazała:
- lekarz dentysta - specjalista stomatologii zachowawczej z endodoncją – liczba godzin pracy tygodniowo – 30. Godziny pracy: pon. 08:00-11:00, 15:00-18:00; śr. 12:00-18:00; czw. 12:00-18:00; pt. 08:00-14:00; sob. 07:30-13:30;
- lekarz dentysta - pozostali lekarze dentyści specjaliści I stopnia – liczba godzin pracy tygodniowo – 30. Godziny pracy: pon. 08:00-11:00, 15:00-18:00; śr. 12:00-18:00; czw. 12:00-18:00; pt. 08:00-14:00; sob. 07:30-13:30.
W Formularz ofertowym zaznaczyła zaś:
- 2.1.1 lekarz dentysta: - który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, zwany dalej "lekarzem dentystą specjalistą", w dziedzinie stomatologii zachowawczej lub stomatologii zachowawczej z endodoncją: 100% czasu pracy poradni
- 2.1.2 lekarz dentysta specjalista w dziedzinie stomatologii ogólnej z co najmniej 10-letnim stażem pracy: Żadna z powyższych
- 2.1.3 czas pracy lekarza dentysty ze specjalizację I stopnia w dziedzinie stomatologii ogólnej: 100% czasu pracy poradni.
Z kolei Z. K. w Harmonogramie dostępności profilu medycznego/zakresu wskazała dni i godziny pracy przychodni: pon. 07:00-13:00; wt. 13:00-19:00; śr. 07:00-13:00; czw. 13:00-19:00; sob. 07:00-13:00.
Jako personel pracujący w jej przychodni wskazała:
- lekarz dentysta - specjalista stomatologii dziecięcej – liczba godzin pracy tygodniowo – 22 ha 30 min. Godziny pracy: pon. 07:00-11.30, wt. 13:00-17:30, śr. 07:00-11:30, czw. 13:00-17:30, sob. 07:00-11:30
- lekarz dentysta - specjalista stomatologii zachowawczej z endodoncją – liczba godzin pracy tygodniowo – 30. Godziny pracy: pon. 07:00-13:00, wt. 13:00-19:00, śr. 07:00-13:00, czw. 13:00-19:00, sob. 07:00-13:00.
W Formularzu ofertowym zaznaczyła zaś:
- 2.1.1 lekarz dentysta: - który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, zwany dalej "lekarzem dentystą specjalistą", w dziedzinie stomatologii zachowawczej lub stomatologii zachowawczej z endodoncją: 100% czasu pracy poradni
- 2.1.2 lekarz dentysta specjalista w dziedzinie stomatologii ogólnej z co najmniej 10-letnim stażem pracy: Żadna z powyższych
- 2.1.3 czas pracy lekarza dentysty ze specjalizację I stopnia w dziedzinie stomatologii ogólnej: co najmniej 75% czasu pracy poradni.
Natomiast G. M. w Harmonogramie dostępności profilu medycznego/zakresu wskazała dni i godziny pracy przychodni: pon. 08:00-20:00; wt. 08:00-20:00; śr. 08:00-20:00; czw. 10:00-20:00; pt. 10:00-18:00; sob. 08:00-14:00.
Jako personel pracujący w jej przychodni wskazała:
- lekarz dentysta I stopień specjalizacji – liczba godzin pracy tygodniowo – 16. Godziny pracy: pon. 14:00-20:00; czw. 10:00-20:00
- lekarz dentysta I stopień specjalizacji – liczba godzin pracy tygodniowo – 17. Godziny pracy: śr. 11:00-20:00; pt. 10:00-18:00
- lekarz dentysta I stopień specjalizacji – liczba godzin pracy tygodniowo – 27. Godziny pracy: pon. 08:00-14:00; wt. 08:00-20:00; śr. 08:00-11:00; sob. 08:00-14:00.
W Formularzu ofertowym zaznaczyła zaś:
- 2.1.1 lekarz dentysta: - który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, zwany dalej "lekarzem dentystą specjalistą", w dziedzinie stomatologii zachowawczej lub stomatologii zachowawczej z endodoncją: Żadna z powyższych
- 2.1.2 lekarz dentysta specjalista w dziedzinie stomatologii ogólnej z co najmniej 10-letnim stażem pracy: Żadna z powyższych
- 2.1.3 czas pracy lekarza dentysty ze specjalizację I stopnia w dziedzinie stomatologii ogólnej: 100% czasu pracy poradni.
Jak z powyższego zatem widać wszyscy troje oferentów precyzyjnie wskazali personel oraz jego specjalizacje a także dni i godziny pracy swoich przychodni i dostępność tego personelu w godzinach pracy przychodni. Wobec powyższego nie można zarzucić komisji konkursowej oraz organowi odwoławczemu, że nieprawidłowo przypisali punkty poszczególnym oferentom w kategorii jakości.
Podkreślenia jednak wymaga, że o ile skarżąca zadeklarowała, że jej przychodnia będzie pracowała przez sześć dni w tygodniu i to np. w poniedziałek, wtorek i środę od godz. 08:00 aż do godz. 20:00 (zapewniając w tym czasie stosowny personel), to pozostałe oferentki zadeklarowały, że ich przychodnie będą pracować tylko przez pięć dni w tygodniu i to w ograniczonej ilości godzin (także zapewniając stosowny personel). Analizując więc oferty K. B. i Z. K. w omawianym zakresie trzeba stwierdzić, że formalnie wszystko w nich zostało prawidłowo wskazane i dopasowane (godziny pracy przychodni i godziny pracy wyspecjalizowanego personelu), a zatem i punkty w kategorii jakości także przyznano im prawidłowo. Nie mniej podkreślenia wymaga, że nakłada to na te dwie oferentki obowiązek prowadzenia (pracy) swoich przychodni wyłącznie we wskazanych w ofertach godzinach pracy w poszczególne dni tygodnia.
Reasumując, nawet hipotetyczne przyjęcie częściowych uchybień formalnych (np. co do doręczenia wezwania) nie prowadziłoby do uchylenia decyzji, o ile nie wykaże się związku przyczynowego między uchybieniem a wynikiem rankingu. Skarżąca nie przedstawiła wyliczenia, z którego wynikałoby, że skorygowanie spornej pozycji punktowej lokuje jej ofertę wśród ofert przeznaczonych do zawarcia umowy w granicach dostępnych środków i maksymalnej liczby umów. Różnica w łącznej ocenie jakościowej względem ofert wybranych pozostaje istotna i nie została podważona w sposób wykazujący wadliwość kluczowych elementów punktacji. Zatem przyjąć trzeba, że zarzuty skargi nie zostały wykazane. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż kryteria oceny ofert były jawne i zastosowane jednolicie, ocena nie nosi cech dowolności, a skarżąca nie wykazała naruszeń, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.