Wyrok WSA z dnia 17 czerwca 2026, sygn. II SA/Go 745/25

W wyniku podjętych czynności w zakresie sprawdzenia harmonogramów personelu medycznego wskazanego w ofercie, Komisja konkursowa ustaliła, że wykazany w ofercie lekarz P. B., jednocześnie zgłoszony jest i realizuje świadczenia w 4 umowach, których stroną jest [...] OW NFZ. Średniotygodniowy czas pracy lekarza we wszystkich tych umowach wynosi łącznie 119 godzin 32 minuty;

Wykazana w ofercie lekarz K. K., jednocześnie jest zgłoszona i realizuje świadczenia w kilkudziesięciu umowach zawartych z [...] OW NFZ. Średniotygodniowy czas pracy lekarza we wszystkich tych umowach wynosi łącznie 160 godzin 55 minut:

Wykazana w ofercie pielęgniarka K. O. jest zgłodzona i realizuje świadczenia na podstawie umowy zawartej z [...] OW NFZ, a jej średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznie 98 godzin.

Oferent wskazał również w haromonogramie personelu pielęgniarkę B. F., która jest jednocześnie zgłoszona i realizuje świadczenia w dwóch umowach zawartych z [...] OW NFZ, a jej średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznie 74 godziny.

Wskazana w ofercie pielęgniarka K. L. jest jednocześnie zgłoszona w 3 umowach zawartych z [...] OW NFZ, a jej średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznie 94 godziny i 55 minut.

Organ podzielił stanowisko Komisji konkursowej, że porównanie obowiązującego Oferenta harmonogramu, w ramach umów zawartych z innymi oddziałami wojewódzkimi NFZ oraz harmonogramu zaproponowanego w ramach oferty nr [...], jednoznacznie wskazuje, iż: 1) lekarz P. B. nie będzie w stanie w każdy poniedziałek i sobotę udzielać świadczeń w godzinach od 8.00 do 14.00 w poradni kardiologicznej w [...], ponieważ zobowiązany jest udzielać świadczeń w ramach 4 umów zawartych z [...] O W NFZ, gdzie średniotygodniowy czas pracy we wszystkich tych umowach wynosi łącznie 119 godzin 32 minuty oraz w ramach 1 umowy zawartej z [...] OW NFZ, gdzie średniotygodniowy czas pracy wynosi 15 godzin; 2) lekarz K. K. nie będzie w stanie w każdą środę i piątek udzielać świadczeń w godzinach od 8.00 do 14.00 w poradni kardiologicznej w [...], ponieważ zobowiązana jest udzielać świadczeń w ramach kilkudziesięciu umów zawartych z [...] OW NFZ, gdzie średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznie 160 godzin 55 minut oraz w ramach 1 umowy zawartej z [...] OW NFZ, gdzie średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznie 40 godzin; 3) pielęgniarka K. O., nie będzie w stanie w każdy dzień tygodnia, tj. od poniedziałku do soboty udzielać świadczeń w łącznym wymiarze czasu pracy 37 godzin tygodniowo w poradni kardiologicznej w [...], ponieważ zobowiązana jest udzielać świadczeń w ramach umowy zawartej z [...] OW NFZ, gdzie średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznie 98 godzin; 4) pielęgniarka B. F., nie będzie w stanie w każdy dzień, tj. od poniedziałku do środy w godzinach od 8.00 do 14.00 udzielać świadczeń w łącznym wymiarze czasu pracy 18 godzin tygodniowo w poradni kardiologicznej w [...], ponieważ zobowiązana jest udzielać świadczeń w ramach umowy zawartej z [...] OW NFZ, gdzie średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznie 74 godziny; 5) pielęgniarka K. L., nie będzie w stanie w każdy dzień, tj. w czwartek od 11.00 do 18.00 oraz w piątki i soboty od 8.00 do 14.00 udzielać świadczeń w łącznym wymiarze czasu pracy 18 godzin tygodniowo w poradni kardiologicznej w [...], ponieważ zobowiązana jest udzielać świadczeń w ramach 3 umów zawartych z [...] OW NFZ, gdzie średniotygodniowy czas pracy wynosi łącznic 94 godziny 55 minut, w tym w ramach umowy nr [...]zawartej z [...] OW NFZ realizuje świadczenia w zakresie opieki długoterminowej od poniedziałku do piątku w łącznym tygodniowym wymiarze czasu pracy 37 godzin 55 minut. Organ podkreślił, że czas przejazdu pomiędzy poradnią kardiologiczną w [...], a podmiotami, w których udzielane są świadczenia przez personel zgłoszony do oferty, a znajdują się: 1) na terenie województwa [...], a dokładnie trasa z [...] (i z powrotem), wynosi - według danych nawigacji Google Maps - około 2x7 godzin 2 x w tygodniu, 2) na terenie województwa [...], a dokładnie trasa z [...] (i z powrotem), wynosi - według danych nawigacji Google Maps - około 2x3 godziny, 3) na terenie Województwa [...], a dokładnie trasa z [...]z powrotem, wynosi - według danych nawigacji Google Maps - około 2 x 1,5 godz. oraz trasa z [...] (i z powrotem) mych nawigacji Google Maps - około 2 x 2 godziny i 19 minut. Do czasu tego należy również doliczyć czas przemieszczenia się na parking w [...] oraz czas konieczny na przygotowanie się do rozpoczęcia udzielania świadczeń. Oferent zaproponował Zamawiającemu w ofercie m.in., że: lekarz K. K. udzielać będzie świadczeń w poradni kardiologicznej w [...] w łącznym wymiarze czasu pracy 12 godzin tygodniowo, co oznacza, że uwzględniając zatrudnienie tego lekarza w innych województwach w łącznym wymiarze 200 godzin 55 minut tygodniowo, od 3 listopada 2025 r. (pierwszy dzień obowiązywania przyszłej umowy), lekarz K. K. miałaby świadczyć pracę w łącznym wymiarze 212 godzin 55 minut tygodniowo, przy czym wyliczenie to nie obejmuje czasów dojazdu pomiędzy różnymi podmiotami leczniczymi; nie jest fizycznie możliwe, aby lekarz ten udzielała świadczeń w takim wymiarze, skoro tydzień (7 dni) obejmuje tylko 168 godzin, przy czym lekarz powinien również mieć czas na sen, odpoczynek oraz czas na przemieszczanie się pomiędzy kilkudziesięcioma świadczeniodawcami; lekarz P. B. udzielać będzie świadczeń w poradni kardiologicznej w [...]- w łącznym wymiarze czasu pracy 12 godzin tygodniowo, co oznacza, że uwzględniając zatrudnienie tego lekarza w innych województwach w łącznym wymiarze 134 godzin 32 minut tygodniowo, od 3 listopada 2025 r. (pierwszy dzień obowiązywania przyszłej umowy) lekarz P. B. miałaby świadczyć pracę w łącznym wymiarze 146 godzin 32 minuty tygodniowo, przy czym wyliczenie to nie obejmuje czasów dojazdu pomiędzy różnymi podmiotami leczniczymi; nie jest fizycznie możliwe, aby lekarz ten udzielał świadczeń w takim wymiarze, skoro tydzień (7 dni) obejmuje tylko 168 godzin, przy czym lekarz powinien również mieć czas na sen, odpoczynek oraz czas na przemieszczanie się pomiędzy kilkoma podmiotami leczniczymi, w tym dojazd z [...] (i z powrotem) 2 x w tygodniu. Pielęgniarka K. O. udzielać będzie świadczeń w poradni kardiologicznej w [...]- w łącznym wymiarze czasu pracy 37 godzin tygodniowo, co oznacza, że uwzględniając zatrudnienie tej pielęgniarki w innym województwie w łącznym wymiarze 98 godzin tygodniowo, od [...] listopada 2025 r. (pierwszy dzień obowiązywania przyszłej umowy) pielęgniarka K. O. miałaby świadczyć pracę w łącznym wymiarze 135 godzin tygodniowo, przy czym wyliczenie to nie obejmuje czasów dojazdu pomiędzy różnymi podmiotami leczniczymi; nie jest fizycznie możliwe, aby pielęgniarka ta udzielała świadczeń w takim wymiarze, skoro tydzień (7 dni) obejmuje tylko 168 godzin, przy czym pielęgniarka powinna również mieć czas na sen, odpoczynek oraz czas na przemieszczanie się pomiędzy kilkoma podmiotami leczniczymi, w tym dojazd z [...] (i z powrotem) około 2 x 1,5 godzin / 6 x w tygodniu. Pielęgniarka K. L. udzielać będzie świadczeń w poradni kardiologicznej w [...] - w łącznym wymiarze czasu pracy 19 godzin tygodniowo, co oznacza, że uwzględniając zatrudnienie tej pielęgniarki w innym województwie w łącznym wymiarze 94 godziny 55 minut tygodniowo, od [...] listopada 2025 r. (pierwszy dzień obowiązywania przyszłej umowy) pielęgniarka K. O. miałaby świadczyć w łącznym wymiarze 113 godzin 55 minut , przy czym wyliczenie to nie obejmuje czasów dojazdu pomiędzy różnymi podmiotami leczniczymi; nie jest fizycznie możliwe, aby pielęgniarka ta udzielała świadczeń w takim wymiarze, skoro tydzień (7 dni) obejmuje tylko 168 godzin, przy czym pielęgniarka powinna również mieć czas na sen, odpoczynek oraz czas na przemieszczanie się pomiędzy kilkoma podmiotami leczniczymi, w tym dojazd z [...] (i z powrotem) około 2 x 1,5 godzin 3 x w tygodniu.

Zgodnie z § 6 ust. 1 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej świadczenia są udzielane osobiście przez osoby wykonujące zawody medyczne w rozumieniu art. 2 ust. pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 799 i 1897 oraz z 2025 r. poz. 129), zgodnie z harmonogramem. Na podstawie z § 6 ust. 4 pkt 2 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" osoby, o których mowa w ust. 1, w czasie wyznaczonym do udzielania świadczeń nie mogą jednocześnie udzielać świadczeń [...] w innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego. Świadczeniodawca udziela świadczeń przez cały okres obowiązywania umowy, zgodnie z określonym w umowie harmonogramem oraz planem rzeczowo-finansowym (§ 9 ust. 1 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej"). Powyższe obowiązki nałożone zostały również w § 9 ust. 1 zarządzenia Nr 132/2024/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 grudnia 2024 roku w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna. Z przedstawionych w piśmie z dnia [...] października 2025 r. - na powyższe okoliczności - wyjaśnień Oferenta, wynika, że deklaruje on w przyszłości, tj. po ewentualnym zawarciu umowy wskutek rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, dokonanie (bliżej nieokreślonej) zmiany, eliminującej (w przyszłości) konflikty pracy personelu (praca w tym samym czasie w różnych województwach). Organ podzielił stanowisko Komisji konkursowej, że jest to zdarzenie przyszłe i niepewne, co oznacza, że nie może ono stanowić podstawy do ustalenia przez Komisję konkursową, czy Oferent będzie w stanie prawidłowo udzielać świadczeń, tj. zgodnie z § 6 ust. l, ust. 4 pkt 2 i § 9 ust. 1 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" oraz § 9 ust. 1 zarządzenia Nr 132/2024/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 grudnia 2024 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna. Proponowany przez Oferenta harmonogram pracy lekarzy i pielęgniarek musi być realny i możliwy do wykonania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, komisja konkursowa nie może dokonywać oceny oferty, w oparciu o zdarzenia przyszłe i niepewne. Już na etapie wyboru podmiotu - potencjalnego świadczeniodawcy - Narodowy Fundusz Zdrowia musi mieć pewność, że oferent gwarantuje należyte wykonywanie kontraktowanych świadczeń medycznych. Pewności takiej nie gwarantuje zdarzenie przyszłe i niepewne, które dodatkowo jest zależne wyłącznie od osób trzecich, tj. lekarzy (pielęgniarki) wskazanych w ofercie oraz podmiotów leczniczych z innych województw, z którymi są oni związani umową o pracę/umową cywilną. Nie można zakładać, że podmioty lecznicze z innych województw, związane umową z lekarzami (i pielęgniarkami) aktualnie wskazanymi przez Oferenta, zgodzą się dokonać zmian w zakresie łączących je umów, tak aby lekarze (i pielęgniarki) wskazani przez Oferenta, mogli rozpocząć (bezpieczne) udzielanie świadczeń w poradni kardiologicznej w [...]- od dnia [...] listopada 2025 roku. Niewątpliwie, założenie takie ma charakter zdarzenia przyszłego, a dodatkowo niepewnego.

Organ zauważył, że Oferent nie załączył do oferty żadnych dokumentów, które wskazywałby, że od [...] listopada 2025 r. (pierwszy dzień obowiązywania przyszłej umowy) lekarze K. K. i P. B.oraz pielęgniarka K. O. zrezygnują z aktywności zawodowej na ternie innych województw ([...]), w zakresie umożliwiającym bezpieczne udzielanie świadczeń w poradni kardiologicznej w [...] (zgodnie z zaproponowanym przez Oferenta harmonogramem). Ponadto do dnia upływu terminu składania ofert, podmioty lecznicze z innych województw nie dokonały zgłoszenia w [...] OW NFZ, [...] OW NFZ oraz [...]OW NFZ - zmiany harmonogramu pracy lekarzy K. K. i P. B. oraz pielęgniarki K. O. - począwszy od dnia [...] listopada 2025 r., które umożliwiłyby tym osobom prawidłowe realizowanie usług medycznych w poradni kardiologicznej w [...], tj. zgodnie z harmonogramem przedstawionym w ofercie.

Organ wskazał, że oświadczenia złożone przez Oferenta oraz lekarzy i pielęgniarkę - z dnia [...] października 2025 r. wyraźnie wskazują, że ewentualne wyeliminowanie w przyszłości konfliktów, w zakresie wskazanych godzin pracy, nastąpi gdy dojdzie do ewentualnego zawarcia umowy z Oferentem.

Oferent również nie załączył żadnych dokumentów, w tym podpisanych przez w/w lekarzy i pielęgniarkę, które wskazywałby, że najpóźniej na dzień upływu terminu składania ofert - strony (lekarze, pielęgniarka oraz podmioty lecznicze z województwa [...]) dokonały wiążących uzgodnień, w zakresie obejmującym zmniejszenie ich czasu pracy od dnia [...] listopada 2025 r. - w ramach umów o pracę/umów cywilnych, na podstawie których świadczą usługi na rzecz tych podmiotów.

Zatem w ocenie Organu, Komisja konkursowa prawidłowo ustaliła, że przedstawiony przez Oferenta (w szczególności) personel lekarski, z uwagi na realizowane zobowiązania zawodowe na terenie innych województw, nie będzie w stanie zabezpieczyć udzielanie świadczeń kardiologicznych zgodnie z harmonogramem zaproponowanym Zamawiającemu. W konsekwencji, zaproponowana Zamawiającemu oferta nie gwarantuje, że kontaktowane świadczenia będą realizowane przez personel wskazany w ofercie.

Wprawdzie Oferent wskazał w ofercie personel lekarski, który spełnia warunki bezwzględnie wymagane, określone w pozycji nr 14 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, niemniej jednak personel ten wykonuje świadczenia medyczne - w ramach kontraktów z NFZ - na terenie innych województw, w zakresie uniemożliwiającym świadczenie tych usług - dodatkowo - w poradni kardiologicznej w [...].

Organ nie podzielił również stanowiska Oferenta, który zarzucił Komisji konkursowej, że wymaganie certyfikatu ISO dla nowej lokalizacji, jak to wynika z § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, prowadzi do naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z § 6 pkt 1 i 2 w.w. rozporządzenia kryterium posiadania certyfikatu systemu zarządzania, zwanego dalej " certyfikatem ", jest spełnione, jeżeli: 1) certyfikat ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę; 2) certyfikat obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie (... ) W ocenie Organu zacytowany przepis wyraźnie wskazuje, że certyfikat musi obejmować miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie. Komisja konkursowa w ten sam sposób zastosowała przytoczony przepis wobec wszystkich oferentów. Zatem, nie może być mowy o nierównym traktowaniu oferentów, a więc naruszeniu przepisu art. 134 ustawy o świadczeniach.

Oferent składając w zakończonym postępowaniu konkursowym ofertę, złożył również pisemne oświadczenie według wzoru określonego w załączniku nr 3 do zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zm.), w którym nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oferent przed złożeniem oferty, nie zgłosił Zamawiającemu swoich zastrzeżeń, w postaci odmiennej interpretacji § 6 pkt 1 i 2 w/w rozporządzenia. Zdaniem Organu, dokonana przez Komisję konkursową ocena ofert, została przeprowadzona w zakresie określonym - zgodnie z przepisem art. 148 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w oparciu o zasady szczegółowo opisane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wybou ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Analiza złożonych ofert, ich oceny oraz przygotowanych rankingów, zdaniem Organu wyraźnie wskazuje, że Komisja konkursowa prowadząc postępowanie nie naruszyła zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jak również zasady prowadzenia postępowania, w sposób gwarantujący zachowania uczciwej konkurencji.

Na powyższą decyzję Dyrektora OW NFZ S. w [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 149 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach oraz § 6 ust. 1 i § 9 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2025 r., poz. 400 z późn. zm.) poprzez odrzucenie oferty [...] skarżącego jako niespełniającej wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i dokonanie wyboru podmiotu A.. z o.o. w [...]w postępowaniu konkursowym [...], 2) art. 149 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach oraz § 6 ust. 1 i 2 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" poprzez bezzasadne przyjęcie, że warunek posiadania certyfikatu ISO 9001 oraz ISO 27001 musi być spełniony odrębnie dla każdej lokalizacji udzielania świadczeń zdrowotnych wskazanej w ofercie, podczas gdy certyfikaty te przyznawane są organizacji jako całości, a poszczególne lokalizacje są obejmowane certyfikacją w toku oceny certyfikacyjnej, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego uznania, że oferent nie spełnia wymogów formalnych w zakresie certyfikacji dla nowej lokalizacji, w której nie rozpoczął jeszcze udzielania świadczeń, oraz do naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców wyrażonej w art. 134 wskazanej ustawy, przez nieuzasadnione uprzywilejowanie podmiotów kontynuujących działalność względem podmiotów ją rozpoczynających.

Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w wyniku rozstrzygnięcia konkursu. nr [...]obejmującego świadczenia w zakresie kardiologii-świadczenia pierwszorazowe świadczenia w zakresie kardiologii - AOP. Komisja Konkursowa dokonała wyboru podmiotu A. sp. z o.o. w [...]. Pismem z dnia [...] października 2025 r. Komisja odrzuciła ofertę oferenta, nr [...]. Protest w tym zakresie został rozstrzygnięty pismem z dnia [...] października 2025 r. W załączonym do pisma uzasadnieniu Komisja wyraziła stanowisko, że wykazany w ofercie przez Z. w [...] personel medyczny nie będzie w stanie w pełnym zakresie zabezpieczyć udzielania świadczeń kardiologicznych zgodnie z harmonogramem przedstawionym przez oferenta. Wynika to z faktu realizacji obecnie przez te osoby umów z innymi oddziałami wojewódzkimi Narodowego Funduszu Zdrowia. Powołując się na szereg orzeczeń sądów administracyjnych Komisja wywodziła dalej, że oferent musi już na etapie rozstrzygania konkursu gwarantować prawidłowość realizacji umowy. Nie są tu wystarczające oświadczenia oferenta, że spełni je w przyszłości. Ponadto Komisja konkursowa wskazała, że oferent nie spełniał wymogu określonego w § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wobec czego została mu obniżona punktacja. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie, które zostało decyzją Dyrektora OW NFZ z dnia [...] października 2025 r. nr [...]oddalone. Z powyższym stanowiskiem skarżący się nie zgodził z następujących przyczyn. 1) W zakresie harmonogramu personelu medycznego skarżący wskazał, że przez harmonogram należy rozumieć - zgodnie z § 1 pkt 2 załącznika:- wykaz, stanowiący załącznik do umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych, zawierający informacje dotyczące: a) dostępności miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, b) personelu udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej wraz z czasem jego pracy, c) sprzętu i aparatury medycznej. Ponadto w myśl § 6 ust. 1 załącznika świadczenia są udzielane osobiście przez personel medyczny zgodnie z harmonogramem. Zmiany harmonogramu dotyczące osób, na podstawie ust. 2 wymagają ich zgłoszenia dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym świadczeniodawca zawarł umowę, najpóźniej w dniu poprzedzającym ich powstanie albo w przypadkach losowych, niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia. Z zapisów paragrafów załącznika wynika zatem, że w całym okresie obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych świadczeniodawca ma udzielać świadczeń zdrowotnych zgodnie z harmonogramem, zatem co do deklarowanego miejsca i godzin otwarcia przychodni, zapewnienia odpowiedniego personelu a także sprzętu i aparatury medycznej. Nie dotyczy to jednak indywidualnych osób z personelu medycznego. Harmonogram w tym zakresie może być zmieniany w drodze jednostronnego oświadczenia świadczeniodawcy, jak długo zmiana ta spełnia wszystkie warunki § 6 ust. 3 załącznika. Zgoda Narodowego Funduszu Zdrowia w tym zakresie nie jest wymagana. Skoro zgłoszony przez oferenta personel wskazał, że w dniu rozpoczęcia realizacji umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia będzie realizował harmonogram, to na moment złożenia oferty nie ma podstaw by kwestionować tych okoliczności. Przyjęcie przeciwnego stanowiska jest sprzeczne z prawidłowym rozumowaniem oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Oznaczałoby to bowiem nierealne oczekiwanie względem personelu medycznego wstrzymania aktywności zawodowej już w antycypacji właśnie przyszłego i niepewnego zdarzenia, że za bliżej nieokreślony czas podejmą się oni realizacji wyłonionej w konkursie ofert umowy. W szczególności, że zgodnie z § 6 ust. 2 załącznika oferent może w istocie całość zadeklarowanego personelu wymienić na jeden dzień przed rozpoczęciem działalności poradni ambulatoryjnej. Skarżący wyjaśnił, że wykazany przez niego personel porozumiał się nim, że we wskazanych w ofercie godzinach będzie zdolny do udzielania świadczeń zdrowotnych, na co zostały załączone stosowne oświadczenia. 2) Co do certyfikacji ISO Wskazana przez Komisję podstawa prawna § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej rzeczywiście przyjmuje wymóg, aby certyfikat obejmował miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie. Zdaniem skarżącego nie zmienia to jednak faktu, że certyfikacja ISO 9001 oraz ISO 27 001 są przyznawane organizacji (tu: Z. w [...]) a nie na konkretne zakłady opieki zdrowotnej. Lokalizacje są następnie dodawane w toku oceny certyfikacyjnej. Przyjęcie wykładni, że oferent musi wykazywać certyfikację ISO dla nowej lokalizacji udzielania świadczeń zdrowotnych, których nie może objąć tym certyfikatem, albowiem nie podjął tam się jeszcze udzielania świadczeń zdrowotnych prowadzi wprost do naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach, albowiem narusza równość między podmiotami poprzez istotne pogorszenie sytuacji dla podmiotów rozpoczynających działalność w porównaniu do podmiotów ją kontynuujących.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z tego też powodu, w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną; z zastrzeżeniem art. 57a, który nie miał w sprawie zastosowania.

Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a.), skarga podlega natomiast oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego. W ocenie Sądu, postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, ustalenia organów nie pozostawiają wątpliwości, a ocena dokonana na podstawie przyjętych ustaleń znajduje umocowanie w zgromadzonym materiale dowodowym. Rozpoznając odwołanie organ dokonał niezbędnych ustaleń w odniesieniu do spornych okoliczności, których dotyczyły zarzuty podnoszone przez skarżącego. Dokonana w tym zakresie ocena była wystarczająca do podjęcia rozstrzygnięcia i nie naruszała przepisów prawa. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1461), nadal zwanej dalej ustawą o świadczeniach, która w dziale VI reguluje tryb oraz zasady postępowania w sprawie zawierania ze świadczeniodawcami umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1 ustawy, umowa taka jest podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez świadczeniodawcę (art. 132 ust. 1 ustawy) i może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w tym dziale (art. 132 ust. 2 ustawy).

W ramach dokonywania takiego wyboru, zgodnie z art. 134 ustawy o świadczeniach, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (ust. 1). Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach (ust. 2).

Z przepisu art. 139 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, że zawieranie przez Fundusz umów, z zastrzeżeniem art. 159 i art. 159a, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie: konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia takiego postępowania Prezes Funduszu powołuje komisję konkursową (art. 139 ust. 4 ), która na podstawie art. 142 tej ustawy jest właściwa do przeprowadzenia konkursu ofert.

Zgodnie z art. 148 ust. 1 ustawy o świadczeniach komisja dokonuje w toku postępowania porównania ofert według kryteriów wyboru ofert: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Uwzględnia też szczegółowe kryteria wyboru ofert, określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. poz. 1372 z późn. zm., zwanego dalej rozporządzeniem). Postępowanie w sprawie zawarcie umowy kończy się z chwilą ogłoszenia przez komisję rozstrzygnięcia postępowania (art. 151 ust. 1 i ust. 6 ustawy o świadczeniach).

Od rozstrzygnięcia tego, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 (art. 152 ustawy o świadczeniach). Zgodnie z art. 152 ust. 1 ustawy oświadczeniach, środki odwoławcze nie przysługują jednak na: wybór trybu postępowania, niedokonanie wyboru świadczeniodawcy i unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Uwzględniając tryb postępowania w sprawie wyłonienia świadczeniodawcy zauważyć należy, że rozstrzygnięcie postępowania przez Komisję konkursową nie jest niczym innym, jak wyborem najkorzystniejszej oferty, a całe prowadzone przez komisję postępowanie w sprawie zawarcia umowy ma charakter cywilnoprawny. Nie jest ono postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a "rozstrzygnięcie" komisji nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem o charakterze administracyjnoprawnym. Sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczenia staje się sprawą administracyjną dopiero z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia komisji. Ustawa wyraźnie stanowi bowiem, że po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną (art. 154 ust. 3).

Podkreślić jednak należy, że na skutek wniesienia odwołania, postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie traci cywilnoprawnego charakteru. Odwołanie nie otwiera też drogi do ponownej oceny ofert świadczeniodawców przez organy NFZ. Należy przyjąć, że granice postępowania wszczętego na skutek wniesienia odwołania w trybie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach wyznacza materialnoprawna norma zawarta w art. 152 ust. 1 tej ustawy, która odwołuje się do uszczerbku interesu prawnego świadczeniodawcy zaistniałego w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W konsekwencji, w ramach postępowania odwoławczego nie mieści się ponowna ocena złożonych ofert, w tym badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie. Organ bada jedynie, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta. Nie jest natomiast uprawniony do rozstrzygania o trafności merytorycznej oceny ofert złożonych w konkursie.

W ocenie Sądu, podzielić należy pogląd, że celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy oświadczeniach, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli jest więc ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania, przy czym zauważyć należy, że zasady te są określone w przepisach ustawy o świadczeniach oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 tej ustawy. Interes prawny, o którym mowa w art. 152 ustawy, wyznaczany jest z kolei przez przepisy prawa powszechnie obowiązującego, a zatem jego naruszenie wystąpi wówczas, gdy komisja konkursowa, względnie organ administracji podejmujący w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie, dopuszczą się naruszenia przepisów prawa. Pojęcie uszczerbku łączyć należy z ograniczeniem uzasadnionego interesu prawnego podmiotu ubiegającego się o przyznanie świadczeń przewidzianych rozpisanym konkursem. Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania występuje wtedy, gdy podmiot prowadzący postępowanie dopuścił się naruszenia określonych zasad postępowania, przez co spowodował, że uczestnik postępowania (świadczeniodawca) został pozbawiony możliwości zawarcia umowy. Interes prawny świadczeniodawcy należy oceniać przez pryzmat konkretnego postępowania i możliwości zawarcia umowy przez konkretnego świadczeniodawcę (wystąpienia uszczerbku jego interesu prawnego). Tak wyznaczony interes prawny świadczeniodawcy musi być rozpatrywany w kontekście zasady wynikającej z art. 134 ust. 1 ustawy, który nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Równe traktowanie świadczeniodawców oznacza stosowanie w toku całego postępowania mającego na celu wyłonienie świadczeniodawcy, takich samych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, jak i wymagań, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kontrola postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej winna być zatem przeprowadzona pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale musi polegać również na zbadaniu stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1140/18).

Dokonując w niniejszej sprawie oceny postępowania konkursowego w tak wyznaczonych granicach, Dyrektor OW NFZ zbadał, czy postępowanie konkursowe prowadzone było zgodnie z obowiązującymi zasadami. W ocenie Sądu organ prawidłowo w tym zakresie ustalił, że nie doszło do naruszenia zasad postępowania, w tym zasad równego traktowania stron i uczciwej konkurencji. Nie był natomiast, co należy wyraźnie podkreślić, uprawniony do weryfikowania merytorycznej oceny dokonanej przez Komisję konkursową w zakresie kryteriów wyboru ofert i zastosowanej oceny punktowej.

Przepis art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach zawiera enumeratywne wyliczenie przyczyn, których zaistnienie bezwzględnie zobowiązuje komisję konkursową do odrzucenia oferty. Analiza katalogu tych przyczyn uzasadnia twierdzenie, że mają one charakter tego rodzaju wymogów, które musi spełniać oferta - co niezależnie od wskazanych tym przepisem wymogów formalnych dotyczy także wymogów odnoszących się do kwestii o charakterze merytorycznym (pkt 7 ust. 1 art. 149), które mają charakter konieczny, a których brak spełniania jest brakiem nieusuwalnym, uniemożliwiającym dopuszczenie oferty do konkursu ze skutkiem jej odrzucenia.

Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach odrzuca się ofertę jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2.

W myśl art. 146. ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach Prezes Funduszu określa szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, obejmujące w szczególności obszar terytorialny, dla którego jest przeprowadzane postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, z uwzględnieniem taryfy świadczeń w przypadku jej ustalenia w danym zakresie oraz mając na uwadze konieczność stosowania ułatwień w obiegu dokumentacji, w tym ich elektronizacji.

Z przytoczonych przepisów wynika, że oferta musi spełniać wszystkie warunki sformułowane w ramach dwóch grup warunków, a więc: wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2. Musi zatem spełniać zarówno te warunki, które wynikają wprost z przepisów prawa, jak i te, które zostały określone przez Prezesa NFZ. W konkursie nie może brać udziału oferent czy oferta, niespełniająca choćby jednego z warunków określonych prawem lub określonych przez Prezesa NFZ. Powodem odrzucenia oferty może być zatem zarówno niespełnienie warunków określonych w ustawie, jak też niespełnienie warunków określonych w wydanym, na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy, zarządzeniu Prezesa NFZ.

Stosownie do treści § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej świadczenia są udzielane osobiście przez osoby wykonujące zawody medyczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r. poz. 156), zgodnie z harmonogramem. W myśl ust. 4 § 6 tego rozporządzenia osoby, o których mowa w ust. 1, w czasie wyznaczonym do udzielania świadczeń nie mogą jednocześnie udzielać świadczeń w:

1) innym podmiocie wykonującym działalność leczniczą lub

2) innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego, lub

3) innym podmiocie realizującym czynności z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne, lub

4) innej aptece, w której jest realizowana umowa, o której mowa w § 2 ust. 1a

- jeżeli umowa nie stanowi inaczej. Zgodnie z § 9. ust. 1 tegoż rozporządzenia świadczeniodawca udziela świadczeń przez cały okres obowiązywania umowy, zgodnie z określonym w umowie harmonogramem oraz planem rzeczowo-finansowym.

Wymóg osobistego udzielania świadczeń przez osoby posiadające określone kwalifikacje zgodnie z harmonogramem świadczeń przedstawionym przez oferenta wynika również z § 9 ust. 1 Zrządzenia Nr 132/2024/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu zdrowia z dnia 31 grudnia 2024 r. W § 9 ust. 3 tego zarządzenia zawarto regulację, zgodnie z którą świadczeniodawca zapewnia dostępność do świadczeń zgodnie z harmonogramem.

Analiza sprawy wymaga również wskazania na treść § 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Z godnie z treścią tych przepisów oferent, który deklaruje spełnianie warunku podlegającego ocenie, jest obowiązany go spełniać w okresie związania ofertą oraz przez cały okres realizacji umowy, chyba że przepisy rozporządzenia stanowią inaczej (ust. 1). Oferent, który zadeklarował spełnianie określonego warunku podlegającego ocenie, jest obowiązany go spełniać dodatkowo ponad warunki realizacji świadczeń określone w rozporządzeniach wydanych na podstawie art. 31d ustawy o świadczeniach (ust. 2).

Mając na uwadze treść przytoczonych przepisów, w ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu, zgodnie z którym w postępowaniu konkursowym komisja konkursowa obejmuje oceną możliwość wykonania deklarowanych przez oferenta świadczeń - zgodnie ze zgłoszonym w ofercie harmonogram, przy czym ocena ta dokonywana jest zarówno na datę złożenia oferty, jak i na czas realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W orzecznictwie pogląd ten jest ugruntowany (por. wyroki NSA z: 27 czerwca 2019 r., sygn. akt II GSK 151/19; 19 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 2296/15, 16 lipca 2019 r., sygn. akt II GSK 314/19). Stanowisko to znajduje potwierdzenie w treści art. 148 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 oraz art. 158 ustawy o świadczeniach. Przepis art. 148 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 wprowadza kryterium dostępności i ciągłości przy porównywaniu ofert, natomiast art. 158 ust. 1 stanowi, że nieważna jest zmiana zawartej umowy, jeżeli dotyczy ona warunków, które podlegały ocenie przy wyborze oferty, chyba że konieczność wprowadzenia takich zmian wynika z okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca przedstawiła w ofercie harmonogram świadczeń zdrowotnych realizowanych przez lekarzy i pielęgniarki, który koliduje z harmonogramem świadczeń realizowanym przez te osoby na podstawie już zawartych umów. W części VI formularza ofertowego -"Szczegóły oferty" harmonogram pracy personelu oraz harmonogram dostępności profilu medycznego/zakresu "Świadczenia w zakresie kardiologii wraz z zakresem skojarzonym - świadczenia pierwszoplanowe - oferent wskazał daty i godziny świadczeń zdrowotnych przez personel medyczny. Z ustaleń Komisji konkursowej wynika natomiast, że wskazany przez oferenta personel wykonuje już świadczenia zdrowotne na podstawie umów zawartych z innymi ośrodkami wojewódzkimi NFZ, przy czym rozmiar czasowy tych świadczeń uniemożliwia zapewnienie dostępności i ciągłości świadczeń, o których mowa w przedmiotowym konkursie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szczegółowo opisał rozmiar czasowy pracy lekarzy i pielęgniarek oraz miejsce wykonywania przez wskazane osoby świadczeń leczniczych, a okoliczności te nie są w sprawie sporne. Dodać należy, że w postępowaniu konkursowym wszystkie oferty podlegały ocenie według omawianych kryteriów (dostępności i ciągłości), co stanowi o zachowaniu zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach).

Ponownie należy wskazać, że składane w postępowaniu konkursowym przez oferentów zapewnienia o spełnianiu wszelkich warunków określonych ww rozporządzeniach Ministra Zdrowia z dnia z 5 sierpnia 2016 r. i z dnia 8 września 2015 r. r. muszą być zgodne ze stanem faktycznym i prawnym i to zarówno w dniu składania ofert, jak i od początku obowiązywania umów aż po ich koniec, co oznacza zapewnienie o trwałości spełniania warunków w tym czasie trwania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a nie tylko przez pewien okres czasu.

W ocenie Sądu stanowisko skarżącego prezentowane w skardze pozostaje w sprzeczności z obowiązującym stanem prawnym. Niewątpliwie celem postępowania konkursowego jest wyłonienie oferty najlepszej. Przytoczony powyżej art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, poprzez odesłanie do przepisów o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, wskazuje jednoznacznie że już w części jawnej postępowania konkursowego komisja konkursowa ocenia oferty pod kątem spełnienia kryterium dostępności oraz ciągłości świadczeń. Stwierdzenie braku spełnienia przez oferenta powyższych kryteriów skutkuje odrzuceniem oferty.

Zgodnie z treścią § 6 w.w. rozporządzenia Ministra zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. kryterium posiadania certyfikatu systemu zarządzania jest spełnione, jeżeli:

1) certyfikat ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę;

2) certyfikat obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie, a w przypadku dysponenta zespołów ratownictwa medycznego - miejsce stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego wskazane w ofercie;

3) certyfikat jest wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez jednostkę akredytującą będącą sygnatariuszem porozumienia o wzajemnym uznawaniu "EA Multilateral Agreement" i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej;

4) certyfikat jest wydany w zakresie systemów zarządzania: ISO 9001, ISO/IEC 27001, ISO 17025 lub 15189 - zgodnie z ich przyporządkowaniem do poszczególnych zakresów świadczeń wynikającym z załączników do rozporządzenia;

5) akredytacja, o której mowa w pkt 3, obejmuje certyfikację systemów zarządzania wymienionych w pkt 4 oraz jest wydana w zakresie usług medycznych (branża "Zdrowie i opieka społeczna" zgodnie z kodem 38 EA, w przypadku: ISO 9001, ISO 14001, PN-N 18001 lub OHSAS 18001).

Z powyższego, jednoznacznie brzmiącego przepisu wynika że spełnienie wymogu posiadania certyfikatu ISO 9001, ISO/IEC 27001, ISO 17025 lub 15189 ma miejsce wówczas, gdy spełnione są wszystkie warunki wymienione w tym przepisie. Sporny w sprawie certyfikat ISO 9001 winien obejmować miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie (§ 6 pkt 2 ww rozporządzenia), a jego posiadanie wymagane jest na etapie składania oferty. Wymóg posiadania certyfikatu ISO 9001 należy wiązać z koniecznością zapewnienia odpowiedniej jakości świadczeń. Stanowisko organu należy zatem ocenić jako prawidłowe.

Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszyscy uczestnicy konkursu składali ofertę udzielając odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów, zgodnie z art. 147 ustawy. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. W ogłoszonym konkursie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w konkursie świadczeniodawców i tożsame kryteria ocen. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. W ogłoszeniu o konkursie wskazano akty prawne określające wymogi jakie mają spełniać oferty świadczeniodawców. Organ administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący dokonał oceny zarówno samego postępowania, jak i rozstrzygnięcia podjętego przez komisję prowadzącą konkurs ofert oraz przedstawił w uzasadnieniu decyzji przyczyny nieuwzględnienia odwołania skarżącego. Organ prawidłowo wskazał, że Komisja konkursowa nie naruszyła art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie.

Podsumowując, organ zebrał i rozważył cały materiał dowodowy, odniósł się szczegółowo i wyczerpująco do argumentów odwołania i nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez skarżącego. Sąd nie dopatrzył się zatem w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym skutkować naruszeniem interesu prawnego skarżącego, tj. mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.

[pic]