Uzasadnienie
Zaskarżoną do sądu decyzją z 6 marca 2025 r., po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: Spółka lub skarżąca), Wojewoda Lubelski (dalej jako: Wojewoda) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lublin (dalej jako: Prezydent) z 14 stycznia 2025 r. w przedmiocie waloryzacji opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:
Zgodnie z zaświadczeniem z 1 sierpnia 2019 r. wydanym przez Prezydenta, prawo użytkowania wieczystego gruntu, będącego własnością Skarbu Państwa, oznaczonego jako działki nr [...] i [...], położone przy ul. P. w L., przekształciło się z dniem 1 stycznia 2019 r. w prawo własności. Przekształcenie objęło również przysługujący Spółce udział w nieruchomości wynoszący [...] części. W zaświadczeniu określono wysokość opłaty rocznej z tytułu przekształcenia w kwocie 504,44 zł.
Pismem z 30 lipca 2024 r. Prezydent zawiadomił Spółkę o waloryzacji opłaty rocznej, w oparciu o art. 10 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2025 r., poz. 6, ze zm.; dalej jako: u.p.p.u.w.). Po waloryzacji opłata od 1 stycznia 2025 r. wynosi 714,70 zł.
W odpowiedzi na zawiadomienie Spółka złożyła pismo kwestionujące zastosowaną przez organ metodę waloryzacji, a następnie wystąpiła z wnioskiem o ustalenie wysokości opłaty w drodze decyzji.
Decyzją z 14 stycznia 2025 r. Prezydent ustalił wysokość zwaloryzowanej opłaty rocznej z tytułu przekształcenia udziału w prawie użytkowania wyżej opisanego gruntu w prawo własności, w kwocie 714,70 zł, informując, że wysokość rocznej opłaty po waloryzacji obowiązuje od 1 stycznia 2025 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że waloryzacji dokonał przy zastosowaniu wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych (tzw. wskaźnika inflacyjnego) wyliczonego metodą nawiązań łańcuchowych począwszy od 2019 r. Wskaźnik obliczony w ten sposób (jako iloczyn wskaźników za poszczególne lata) wyniósł 141,68%.
Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie, kwestionując metodę waloryzacji zastosowaną przez organ I instancji. W ocenie Spółki organ powinien dokonać waloryzacji opłaty w oparciu o wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłoszony przez Prezesa GUS za ostatni rok.
Po rozpatrzeniu odwołania, wskazaną na wstępie decyzją z 6 marca 2025 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zastosowany przez organ
I instancji mechanizm waloryzacji jest prawidłowy. Z uwagi na to, że nie został do tej pory ogłoszony przez Prezesa GUS wskaźnik zmian cen nieruchomości, do waloryzacji opłaty należy stosować wskaźniki cen towarów i usług ogłoszone przez Prezesa GUS (art. 5 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami; Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm.; dalej jako u.g.n.; art. 10 ust. 1 u.p.p.u.w.). Odwołując się do stanowisk wyrażonych w literaturze przedmiotu i w orzecznictwie, Wojewoda stwierdził, że waloryzacja następuje w oparciu o wskaźniki cen towarów i usług, a nie o pojedynczy wskaźnik. Waloryzacja, oznacza przerachowanie, mające na celu przywrócenie ekonomicznej wartości świadczenia na dzień jego spełnienia. Wskaźnik inflacyjny wyliczony metodą nawiązań łańcuchowych od 2019 r. pozwala na obliczenie stopnia zmian cen w danym okresie, dla którego nie obliczono jednego wskaźnika i w związku z tym zachodzi potrzeba uwzględnienia szeregu wskaźników odzwierciedlających zmiany cen w krótszych okresach składających się na okres badany, w efekcie czego uzyskuje się wartość zwaloryzowaną w całym okresie, za który dokonuje się waloryzacji.
W skardze do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody, Spółka zarzuciła naruszenie art. 10 u.p.p.u.w. w zw. z art. 5 u.g.n., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że wskazane przepisy pozwalają przy waloryzacji opłaty przekształceniowej na stosowanie metody "nawiązań łańcuchowych", w sytuacji, kiedy dokonanie prawidłowej wykładni tych przepisów nie daje podstaw do zastosowania takiej metody.
W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obydwu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Istota sporu prawnego w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do prawidłowości dokonania waloryzacji opłaty rocznej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Spór między Spółką a organami dotyczy zastosowanej metody waloryzacji.
Przypominając dla porządku zasadnicze ramy prawne sporu należy wskazać, że z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w prawo własności tego gruntu, nowy właściciel gruntu ponosi na rzecz dotychczasowego właściciela gruntu opłatę, równą wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywałaby w dniu przekształcenia (art. 7 ust. 1 i 2 u.p.p.u.w.). Opłata może podlegać waloryzacji zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Waloryzacji opłaty właściwy organ dokonuje z urzędu albo na wniosek właściciela nieruchomości, nie częściej niż raz na 3 lata od dnia dokonania ostatniej waloryzacji. O wysokości zwaloryzowanej opłaty właściwy organ zawiadamia właściciela nieruchomości, doręczając informację na piśmie na adres, o którym mowa w art. 4 ust. 6. Doręczenie na taki adres uważa się za dokonane. Zwaloryzowana opłata obowiązuje od dnia