Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją z dnia 27 września 2021 r. nr 2201-IOC.4305.13.2019.KR Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako: "Dyrektor Izby" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej jako: "O.p.") oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2020 r. poz. 1382 ze zm.; dalej jako: "u.p.c."), po ponownym rozpatrzeniu odwołania C.
Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Ł. (dalej jako: "Skarżąca", "Spółka") od decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Gdyni (dalej jako: "Naczelnik US" lub "organ pierwszej instancji") z dnia 27 marca 2018 r. w przedmiocie określenia wymaganej kwoty należności celnych, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego oraz prawnego sprawy.
2.1. W dniu 2 października 2017 r. agencja celna, działając jako przedstawiciel bezpośredni Spółki, zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu w procedurze uproszczonej towar deklarowany jako miód pszczeli naturalny sprowadzony z Ukrainy.
Następnie w dniu 3 października 2017 r. Skarżąca złożyła zgłoszenie celne uzupełniające. W powyższym zgłoszeniu celnym zawarto wniosek o zaliczenie przywiezionego towaru do kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym 09.6750 (pole 39) oraz uznanie preferencyjnej stawki celnej w wysokości 0% ad valorem na podstawie załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1566 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie wprowadzenia w odniesieniu do Ukrainy tymczasowych autonomicznych środków handlowych uzupełniających koncesje handlowe dostępne na mocy układy o stowarzyszeniu (Dz. U. EU L 254 z 30 września 2017 r., dalej jako: "rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1566").