Z przedstawionych na stronie importera rysunków (rys. A67) przedstawiających sposoby łączenia elementów systemu wentylacyjnego wynika, że technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak odgałęzienia, redukcje i zaślepki, bez ich zniszczenia tj. zmiany właściwości mechanicznych i użytkowych. Nity lub wkręty stanowią jedynie zabezpieczenie przed przypadkowym rozłączeniem elementów, co potwierdza, iż połączenie ma charakter połączenia stykowego należącego do typu połączeń rozłącznych. Połączenie stykowe w tym przypadku polega na tym, że końce złącza RC, EP wchodzą do środka rury lub przewodu rurowego (są wsuwane), w wyniku czego stykają się z powierzchnią ściany rury/przewodu wentylacyjnego (połączenie na styk). Ponadto sam importer w odwołaniu z 24 maja 2024 r. wskazał, że ustalenia Spółki, kontrolujących i organu wskazują spójnie na łączenie redukcji i zaślepki przez styk z orurowaniem wentylacyjnym.
W ocenie DIAS charakterystyka kształtek o oznaczeniach RC i EP w pełni odpowiada zasadniczym cechom towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 7307 99 80 98.
Organ przytoczył również Noty wyjaśniające do pozycji 7307 wskazując, że pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub, przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. Elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) klasyfikowanych do pozycji 7325 lub 7326. Z noty wynika, że połączenie uzyskuje się przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne lub stalowe, przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Organ odwoławczy podkreślił, że w przypadku przedmiotowych towarów (zaślepka i redukcja) skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną. Połączenia kształtek z innymi elementami systemu wentylacji następuje przez styk (wsuwanie elementu w element) natomiast to połączenie może być zabezpieczone dodatkowo za pomocą nitów, wkrętów, taśm i lub masy akrylowej.
Dalej DIAS wskazał, że klasyfikacja towarów będących przedmiotem postępowania została określona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2 a) i 6 ORINS. Z materiału dowodowego niniejszej sprawy wynika, że elementy o symbolach RC i EP stanowią wyroby niegotowe do montażu w systemach wentylacji. Jednakże po poddaniu ich obróbce, która ma charakter wykończeniowy, stają się one wyrobami gotowymi, chociażby o innych oznaczeniach katalogowych. W związku z tym nie budzi wątpliwości, iż posiadają one zasadniczy charakter wyrobu gotowego. Wobec tego zgodnie z regułą 2a) ORINS wyrobów tych dotyczą wszelkie informacje zawarte w treści pozycji 7307 WTC.
Wnioskowana przez stronę pozycja 7326 WTC obejmuje natomiast wszystkie artykuły z żelaza lub stali otrzymane w procesie kucia lub wyciskania, odcinania lub tłoczenia lub w innych procesach, takich jak składanie, montaż, spawanie, toczenie, frezowanie lub perforowanie, inne niż artykuły objęte poprzednimi pozycjami działu 73 lub objęte uwagą 1. do sekcji XV, lub też objęte działem 82 lub 83, lub bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze.
Do pozycji 7326 Wspólnej Taryfy Celnej włączone zostały jedynie artykuły będące elementami nośnymi, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody rurowe, nie
stanowiące natomiast ich integralnych części.
Fakt wytworzenia ze stali wyrobów będących przedmiotem niniejszego postępowania, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych, nieprzesądza, w przeciwieństwie do tego co twierdzi importer, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej, oraz o ich klasyfikacji do pozycji 7326 WTC. O klasyfikacji tych wyrobów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu ich z pozycji 7326, przesądza natomiast sposób ich łączenia z przewodami rurowymi. Przedmiotowe elementy o symbolach RC i EP tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element". Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego - zwężkami, zaślepkami i odgałęzieniami. Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza je z pozycji 7326 WTC. W przywozie towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 7307 99 80 98 w dniu przyjęcia powyższego zgłoszenia celnego obowiązywała stawka celna ergo omnes w wysokości 3,7 % ad valorem.
W ocenie organu odwoławczego, charakterystyka towarów objętych rozporządzeniem 2015/1934 w pełni odpowiada zasadniczym właściwościom towarów będących przedmiotem postępowania. Organ pierwszej instancji prawidłowo zaklasyfikował towary będące przedmiotem sporu do kodu TARIC 7307 99 80 98, określił kwotę cła antydumpingowego i dokonał właściwych zmian w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. Konsekwencją tych ustaleń było określenie należności z tytułu podatku od towarów i usług.
DIAS zauważył także, ze w decyzji z 7 maja 2024 r. w punkcie 6. sentencji omyłkowo wskazano kwotę różnicy podatku VAT w wysokości 3398 zł. Jednakże organ I instancji decyzją z dnia 30 grudnia 2024 r. sprostował powyższą omyłkę pisarską. W związku ze zmianą kwoty należnego cła, która skutkuje zmianą podstawy opodatkowania, organ odwoławczy stwierdził, że organ podatkowy I instancji prawidłowo określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym, która wyniosła 3983 zł.
Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 197 § 1 o.p. w związku z art. 73 ust. 1 pkt 1 p.c. organ odwoławczy stwierdził, że stan przywiezionego towaru, w przeciwieństwie do tego co twierdzi importer jest znany i niesporny. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, walorach użytkowych (zastosowaniu) umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie rodzaju towaru oraz dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, że niezasadne jest powołanie biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów, które zostały już wyczerpująco wyjaśnione innymi dowodami znajdującymi się w aktach sprawy.
DIAS analizując całość materiału dowodowego dotyczącego kształtek o oznaczeniach RC i EP w szczególności w zakresie materiału (blacha stalowa ocynkowana), techniki wytworzenia (głębokie tłoczenie), kształtu (przekrój poprzeczny okrągły zamknięty o średnicy od 100 do 315 mm), przeznaczenia do montażu kanałów wentylacyjnych, sposobu łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w element), stwierdził, iż stan towaru został wyjaśniony w sposób jednoznaczny i nie budzi wątpliwości. Odnosząc się do stanowiska zawartego w przedłożonej do akt sprawy opinii organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że opisane produkty nie stanowiły przedmiotu sporu w niniejszej sprawie. Z treści opinii wynika, że charakter wyrobu jednorazowego przypisuje się również importowanym towarom w postaci redukcji stalowej oraz zaślepki stalowej, będących przedmiotem sporu w sprawie. Jednakże materiały przedstawione przez importera nie zawierają żadnych informacji wskazujących na jednorazowe z zasady użycie tych towarów jako elementu systemów wentylacyjnych.
Organ stwierdził, że przywołane przez importera orzeczenia sądów administracyjnych nie mogły wypłynąć na zmianę stanowisko organu odwoławczego, ponieważ dotyczyły one klasyfikacji taryfowej towarów takich jak "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym, z metalu, ocynkowane, niegwintowane - elementy nakładki siodłowej, element tłumika", a więc towary inne od towarów będących przedmiotem sporu w sprawie.
Odnosząc się zaś do zarzutu przedstawionego przez Agencję Celną C. dotyczącego błędnego uznania, iż kwota podatku od towarów i usług określona w zaskarżonej decyzji jest wymagalna i powinna zostać uregulowana w ściśle określonym terminie liczonym od dnia doręczenia tej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 239a o.p. decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Mając na uwadze fakt, iż rygor natychmiastowej wykonalności nie został nadany w niniejszej sprawie, wniesienie odwołania wstrzymało wykonanie tej decyzji w zakresie podatku od towarów i usług.
Agencja Celna C. zarzuciła także, że organ I instancji nie umożliwił jej zapoznania się z aktami sprawy, w szczególności na prośbę skierowaną do Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w formie korespondencji mailowej z 22 maja 2024 r. Odnosząc się do tego zarzutu organ odwoławczy wskazał, że w aktach sprawy znajduje się "notatka służbowa z 22 maja 2024 r." z przeprowadzonej rozmowy telefonicznej przez M. S. z pracownikiem prowadzącym sprawę w organie I instancji. Z treści notatki wynika, że Agencja Celna C. była zainteresowana wniesionym przez importera stanowiskiem zawartym w odwołaniu w związku z wydaną decyzją z 7 maja 2024 r. Pracownik poinformował, że w dniu przeprowadzonej rozmowy telefonicznej nie wpłynęło jeszcze odwołanie I. sp. z o.o. W związku z powyższym M. S. nie podtrzymała przekazanej mailowo prośby o udostępnienie akt sprawy. Organ odwoławczy zauważył, że w dniu złożenia poprzez e-mail prośby o udostępnienie odwołania importera wniosek ten był bezprzedmiotowy, bowiem importer jeszcze nie złożył odwołania.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 21 listopada 2024 r. przekazał skan akt sprawy w żądanym przez pełnomocnika Agencji celnej zakresie t.j. odwołanie importera.
W ocenie organu odwoławczego, w sprawie zostały podjęte wszelkie niezbędne działania, mające na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, zgromadzenia dowodów i ich swobodną oceny w celu ustalenia rodzaju i stanu towaru oraz jego obiektywnych cech, umożliwiających w sposób jednoznaczny określenie prawidłowej klasyfikacji taryfowej przywiezionego towaru. Przed wydaniem decyzji co do istoty sprawy wzięto pod uwagę wszystkie zgromadzone dowody (art. 187 § 1 o.p.). Nie przekroczono granic swobody oceny zebranego materiału dowodowego, a organ odwoławczy wyjaśnił w sposób wyczerpujący przesłanki rozstrzygnięcia oraz prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję wniosła I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., wnosząc o jej uchylenie w całości, umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:
1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 197 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 p.c. poprzez nieuwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy wniosków płynących z dowodu w postaci opinii eksperckiej przedstawionej przez Spółkę oraz jednocześnie nieprzeprowadzenie żądanego przez Spółkę dowodu z biegłego w sytuacji, w której przedmiotem ww. dowodów były okoliczności mające znaczenie dla sprawy w postaci wiadomości specjalnych, dotyczących możliwości wielokrotnego montażu towarów i dokonanie przez organ arbitralnej, bezpodstawnej oceny tych okoliczności, nie mającej oparcia w materiale dowodowym, bez przedstawienia odpowiedniego uzasadnienia tej oceny,
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 56 ust. 1 i 2 lit. c, art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2 i 3, art. 101 ust. 1 UKC, w zw. z art. 1 ust. 1 i 3, art. 2 rozporządzenia nr 2658/87 oraz reguły 1, 2a i 6 ORINS poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wskazane w zgłoszeniu towary opisane jako redukcja stalowa i zaślepka stalowa są objęte kodem Taric 7307 99 80 98 (ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7 % i stawką cła antydumpingowego w wysokości 58,6%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, a także brzmieniem tych pozycji, jak również ogólnymi regułami nomenklatury scalonej prawidłowe jest objęcie tych towarów kodem Taric 7326 90 98 90 (ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 2,7 %, zadeklarowaną przez Spółkę),
b) art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2015/1934 poprzez nieuzasadnione zastosowanie tych przepisów w okolicznościach niniejszej sprawy i konsekwentnie, określenie stawki cła antydumpingowego dla przywozu towarów objętych zgłoszeniem.
W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że utrwalona praktyka orzecznicza wskazuje, że elementem niezbędnym do zakwalifikowania danego towaru łączonego z przewodami rurowymi poprzez "styk" do pozycji CN 7307 jest stwierdzenie możliwości wielokrotnego montażu takiej części. Ustalenia Spółki, kontrolujących i organu wskazują spójnie na łączenie redukcji i zaślepki przez styk z orurowaniem wentylacyjnym. W tym zakresie Spółka wskazała na podobieństwo sprawy do stanu faktycznego, który był analizowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2022 r. sygn. akt I GSK 3035/18 i przytoczyła okoliczności sprawy oraz stanowisko Sądu.
Zdaniem skarżącej, organ odwoławczy nie wziął pod uwagę wniosków płynących z przedłożonej w postępowaniu opinii eksperckiej z 6 marca 2024 r. Organ w decyzji odniósł się do opinii wskazując, że z treści opinii wynika, że charakter wyrobu jednorazowego przypisuje się również importowanym towarom w postaci redukcji stalowej oraz zaślepki stalowej, będących przedmiotem sporu w tej sprawie. Jednakże materiały przedstawione przez importera nie zawierają żadnych informacji wskazujących na jednorazowe z zasady użycie tych towarów jako elementu systemów wentylacyjnych. Organ pominął przy tym, że przedmiotowa opinia wskazywała, iż jednorazowość użycia redukcji i zaślepek polega na tym, iż ich ponowne użycie nie zapewni wymaganej szczelności i dokładności wymiarowej, jak również norm i regulacji, co sprawi, że system wentylacyjny nie będzie efektywny.
Co więcej, organ niezasadnie uznał, że w sprawie zbędne jest przeprowadzanie dowodu z biegłego, gdyż istotne okoliczności zostały już wyczerpująco wyjaśnione innymi dowodami znajdującymi się w aktach sprawy. W konsekwencji, podobnie jak w sprawie skutkującej ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ dokonał oceny istotnych okoliczności (takich jak m.in. możliwości użycia towaru) jedynie na podstawie arbitralnej oceny źródeł, które nie wyjaśniały dostatecznie istotnych zagadnień, ignorując przedstawioną przez skarżącą opinię ekspercką, podczas gdy towary objęte zgłoszeniem są wykorzystywane przez profesjonalistów wąskiej oraz specyficznej dziedziny budownictwa i wymagają bardziej pogłębionej analizy. Nadto organ nie wskazał podstaw, na których opiera twierdzenie, że ponowny montaż towarów nie jest wykluczony, które jest przeciwne do twierdzenia zawartego w opinii eksperckiej.
Skarżąca podkreśliła, że każdy ciąg wentylacyjny, w którym wykorzystywane są zaślepki i redukcje stalowe objęte zgłoszeniem (poprzez łączenie elementów nitami lub poprzez inne połączenia szczelne) jest budowany dla konkretnego obiektu. Tym samym układ nabiera charakterystyki indywidualnej i przedmiotowe zaślepki oraz redukcje nie nadają się w ogóle do demontażu i ponownego montażu w innym obiekcie. Wskazała również, że wniosek Spółki w zakresie powołania specjalisty w danej dziedzinie został odrzucony przez kontrolujących, nie został on również uwzględniony w postępowaniu przed organem I instancji, więc Spółka wystąpiła z własnej inicjatywy do niezależnego eksperta o kompetencjach oraz doświadczeniu z zakresu inżynierii materiałowej o przeprowadzenie analizy na podstawie materiałów przedstawionych w postępowaniu.
W ocenie skarżącej, ustalenia organu nie mogą skutecznie wskazywać na klasyfikację towarów do pozycji CN 7307, gdyż nie dokonał on rzetelnej analizy możliwości wielokrotnego użycia towarów objętych zgłoszeniem po demontażu, a analiza w tym zakresie dokonana przez niezależnego eksperta wskazuje na brak możliwości wielokrotnego użycia towarów po demontażu, a zatem nie jest spełniona przesłanka wielokrotnego montażu wynikająca z Not do HS w zakresie pozycji CN 7307 oraz orzecznictwa.
Odnosząc się do zasadności objęcia towarów pozycją HS (CN) 7326 Skarżąca przytoczyła treść reguł 1, 2a oraz 6 ORINS, a następnie wskazała, że brak zasadności klasyfikacji redukcji i zaślepek objętych zgłoszeniem do tej pozycji organ uzasadnia głównie interpretacją Not do HS w zakresie pozycji CN 7307, według której pozycja ta obejmuje jedynie wyroby stanowiące element nośny, tj. takie, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody w ścianach. Należy jednak zauważyć, że fragment przedmiotowych wyjaśnień brzmi następująco: "Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek, itp.) (pozycja 7325 lub 7326)". Organ pominął, że elementy nośne zostały wskazane tylko jako jeden z przykładów towarów, które nie stanowią integralnej części rur i przewodów rurowych. W świetle powyższego, zdaniem Skarżącej, również inne towary związane z montażem rur i przewodów rurowych są klasyfikowane do pozycji CN 7326. Przykładowo, wiążąca informacja taryfowa nr ROBTI2023/004090 potwierdza taką klasyfikację w zakresie prefabrykowanych sekcji (odcinków rur) wykorzystywanych w konstrukcji systemów rur. Należy zatem uwzględnić dalszą część przedmiotowych wyjaśnień, które sądy interpretują w tym kierunku, że w zakresie towarów łączonych przez styk, należy dokonać analizy możliwości wielokrotnego montażu (i jeśli taki montaż nie jest możliwy - klasyfikować je do pozycji CN 7326). Ustalenia Spółki, kontrolujących i organu wskazują spójnie na łączenie redukcji, zaślepki przez styk z orurowaniem wentylacyjnym. Opinia ekspercka wskazuje, że w odniesieniu do redukcji i zaślepek wielokrotny montaż nie jest możliwy. Takie uznanie wyłącza możliwość klasyfikacji tych towarów do pozycji CN 7307.
Ponadto klasyfikacja do pozycji CN 7307 nie jest prawidłowa na podstawie obiektywnych cech i przeznaczenia towarów w oparciu o reguły ORINS. Odnosząc się do wskazywanej przez organ kwestii przeznaczenia towaru wg jego cech i właściwości jako obiektywnego kryterium klasyfikacji skarżąca wskazała, że już na moment importu towarów objętych zgłoszeniem można stwierdzić, iż ich montaż będzie dokonywany w sposób, który uniemożliwi wielokrotny montaż. Zaślepki stalowe i redukcje stalowe montowane są w każdym ciągu wentylacyjnym poprzez połączenia szczelne, a ciąg wentylacyjny jest budowany dla danego, konkretnego obiektu. Tym samym każdy układ nabiera charakterystyki indywidualnej i przedmiotowe towary po demontażu nie nadają się w ogóle do ponownego montażu w innym obiekcie (co szerzej wyjaśniono również w opinii eksperckiej).
Opierając się zatem na tytule pozycji HS (CN) 7326, Notach do HS do tej pozycji oraz regułach ORINS, towary w ocenie Spółki zostały poprawnie zaklasyfikowane do pozycji 7326. Natomiast organ celny poprzez dokonanie nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej dla redukcji i zaślepek, błędnie określił należności przywozowe.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wskazał, że zarzuty przedstawione w skardze stanowią powielenie zarzutów podniesionych w odwołaniu, do których organ wyczerpująco odniósł się już w wydanej decyzji.
Uczestnik postępowania M. S. nie zajęła stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem sporu w sprawie była klasyfikacja taryfowa importowanego z Chin towaru określonego w zgłoszeniach celnych jako elementy systemów wentylacyjnych, takich jak redukcja stalowa oraz zaślepka stalowa zadeklarowane do kodu TARIC 7326 90 98 90, obejmującego pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, pozostałe.
Organy celno-skarbowe uznały natomiast, że prawidłowa klasyfikacja taryfowa ww. towarów powinna zostać dokonana do kodu TARIC 7307 99 80 98, obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nieprzeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nieprzywożone z Tajwanu, z Indonezji, ze Sri Lanki lub z Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC, podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej także w skrócie "WTC"). Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach, zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Wspólna Taryfa Celna obejmuje nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87 (art. 56 ust. 2 lit. a UKC).
Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
Zgłoszeń celnych w niniejszej sprawie dokonano w kwietniu 2021 r., w związku z czym za podstawę rozstrzygnięcia prawidłowo przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 361 z 30 października 2020 r., str. 1), które - zgodnie z art. 2 – stosuje się od 1 stycznia 2021 r.
Należy zwrócić uwagę na to, że WTC ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Wspólna Taryfa Celna jest oparta o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się na podstawie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej w krajach Unii Europejskiej. ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i z uwagi na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not wyjaśniających.
Zgodnie z regułą 1 ORINS, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami. Stosownie do pkt III lit. b) Not wyjaśniających do reguły 1, druga część niniejszej reguły dotyczy sposobu dokonywania klasyfikacji przy zastosowaniu w razie potrzeby reguł 2, 3, 4, i 5, pod warunkiem że nie jest to sprzeczne z treścią tych pozycji lub uwag.
Reguła 2a ORINS stanowi, że wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.
Reguła 6 ORINS stanowi, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Jak zasadnie wskazano w zaskarżonej decyzji, pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ("Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Do interpretacji określonych pozycji taryfowych przyczyniają się także Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich ("Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1a oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (por. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL).
Zaznaczyć też należy, że Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji nomenklatur (zob. wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości: z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem; z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.
Decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów (zob. wyrok ETS z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom). Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i właściwości (por. wyrok ETS z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).
Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 2020/1577, obejmuje "artykuły z żeliwa lub stali", natomiast pozycja 7307 WTC obejmuje: Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali: - Pozostałe (tzn. niebędące łącznikami odlewanymi czy też pozostałymi, ze stali nierdzewnej)
7307 99 - - Pozostałe
7307 99 80 - - - Pozostałe
- - - - Pozostałe
- - - - - O największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm:
7307 99 80 98 - - - - - - pozostałe (tzn. nieprzywożone z Tajwanu, z Indonezji, ze Sri Lanki lub z Filipin).
Z Not wyjaśniających do pozycji 7307 WTC wynika, iż pozycja ta "obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub, przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.) klasyfikowanych do pozycji 7325 lub 7326.
Połączenie uzyskuje się:
- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne lub stalowe;
- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane;
- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Niniejsza pozycja obejmuje więc kołnierze płaskie, kołnierze płaskie z kutymi pierścieniami, kolanka, łuki i łuki rurowe, nawet o kącie 180°, reduktory, trójniki, krzyżaki, korki i zatyczki, zaślepki, złączki do balustrad i konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski (...)".
Połączenie stykowe polega na tym, że końce złącza wchodzą do środka rury lub przewodu rurowego (są wsuwane), w wyniku czego stykają się z powierzchnią ściany rury/przewodu wentylacyjnego. Zaznaczyć należy, że w przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną, a łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez połączenia stykowe.
Z ustaleń organów wynika, że będące przedmiotem importu przedmioty, tj. zaślepki - EP, redukcje stalowe - RC, wykonane w procesie tłoczenia ocynkowanej stali o grubości od 0,5 mm (powłoka cynku 275 g), to konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach (już w zgłoszeniach celnych towary te zostały przez importera opisane jako "elementy systemów wentylacyjnych"). Średnica tych elementów o wynosi od 100 do 315 mm, nie przekracza zatem 609,6 mm.
Zgodzić się zatem należało z organami celno-skarbowymi, że choć ww. elementy systemu wentylacji same w sobie są pojedynczymi częściami tego systemu, to jednak posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. gotowej redukcji i gotowej zaślepki, dedykowanych do wykonania i montażu systemu wentylacyjnego. Innymi słowy, importowane towary są rozpoznawalne jako konkretne elementy przeznaczone do montażu w systemie wentylacji o ściśle określonych wymiarach, które są gotowe do użycia. Towary te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, czyli rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego, co – w ocenie Sądu - bezsprzecznie potwierdza zgromadzona w toku postępowania dokumentacja, m.in. fotograficzna, jak również schematy i opisy sposobu wykonania przykładowych połączeń wentylacyjnych oferowanych przez importera.
Dla dokonania klasyfikacji towaru – jak to zostało podkreślone powyżej - zasadnicze znaczenie ma stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia, na podstawie zebranego materiału dowodowego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należało stwierdzić, iż przedmiotowe zaślepki i redukcje stanowią towary, które winny być zaklasyfikowane do pozycji 7307 WTC - zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów (reguła 1 ORINS), towary te bowiem spełniają funkcję łączników rur lub przewodów rurowych – redukcje lub zakończeń tych przewodów - zaślepki.
W ocenie Sądu, nie można podzielić w rozpoznawanej sprawie stanowiska skarżącej kwestionującego prawidłowość klasyfikacji ww. towarów do pozycji 7307 z uwagi na niewypełnienie warunku wskazanego w Notach wyjaśniających, odnoszącego się do możliwości "wielokrotnego montażu" ze sobą na styk przedmiotowych towarów (złączek dedykowanych do systemów wentylacyjnych). Skarżąca podkreślała, że niezależnie od sposobu połączenia, tj. przez styk (bądź także przez dodatkowe zabezpieczenie np. nitami czy wkrętami po przyłączeniu do innych elementów), niemożliwe jest ponowne wykorzystanie tych produktów, gdyż po demontażu może nastąpić uszkodzenie towaru, utrata dokładności wymiarowej i czy nieszczelność.
W rozpoznawanej sprawie nie budziło wątpliwości, że łączenie importowanych towarów, w ramach konstruowanego systemu wentylacji, odbywa się na zasadzie połączeń stykowych, tzn. poprzez wsunięcie złączki do środka kanału lub nasunięcie na kształtkę. Wskazuje to, że co do zasady połączenie takie spełnia obiektywnie rzecz biorąc cechy połączenia wielokrotnego ("wielokrotnego montażu"), poprzez możliwość wielokrotnego wsuwania i wysuwania łączonych ze sobą w ten sposób elementów. Złączki montowane przez styk można wyjąć, a następnie (np. po sprawdzeniu stanu kanału, czy dokonaniu naprawy) użyć ponownie bądź zastąpić innymi tego typu złączkami, co jest jedną z cech i atutów metody łączenia "przez styk".
W konsekwencji, oznacza to, że przedmiotowe towary stanowiące elementy systemów wentylacyjnych, w stosunku co do których istnieje możliwość ich połączenia we wskazany sposób, stanowią towary opisane w Notach wyjaśniających do pozycji 7307, a w konsekwencji objęte są tą pozycją taryfową.
Właściwości i cechy importowanego towaru dla potrzeb jego klasyfikacji ocenia się na dzień zgłoszenia celnego, a w tym dniu niewątpliwie importowane towary charakteryzowały się tym, iż – stanowiąc integralną część przewodów rurowych (systemu wentylacyjnego) – posiadały możliwość łączenia ze sobą "przez styk", w sposób umożliwiający ich wielokrotne łączenie i rozłączanie poprzez wsuwanie i wysuwanie.
Wskazać należy, że prawodawca nie uzależnił możliwości oceny, z punktu widzenia dokonania klasyfikacji towaru (i wykluczenia towaru z pozycji 7307), od możliwości - w związku z wielokrotnym łączeniem i rozłączaniem określonych elementów (towarów) – ewentualnej zmiany (utraty) jakości kolejnych połączeń (np. pod względem zachowania określonych norm szczelności czy estetyki). Nie można zatem, w ocenie Sądu, dokonywać interpretacji ww. treści Not wyjaśniających do pozycji 7307 w ten sposób, by uzależniać taryfikację towaru od ewentualnych późniejszych zdarzeń, związanych w istocie z eksploatacją danego towaru.
To, że dany element, dany rodzaj kształtki łączącej - redukcję lub zaślepkę można już w chwili importu połączyć na styk i rozłączyć następnie z przewodem rurowym jest więc wystarczające dla dokonania klasyfikacji taryfowej wskazanej przez organy. Jeżeli strona decyduje się w prowadzonej działalności montować, dla dodatkowego zabezpieczenia oraz dla wzmocnienia klasy szczelności wentylacji, dodatkowe zabezpieczenia złączenia na styk (nawet dodatkowo jeszcze poza uszczelkami), nie ma to znaczenia dla stanu towaru w chwili importu, który umożliwiał wykonanie przyłączenia do przewodu rurowego na styk i jednocześnie rozłączenie następne tych elementów.
Z tego powodu Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie podziela stanowiska wyrażonego w przywoływanym przez skarżącą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2022 r. (sygn. akt I GSK 3035/18), w którym w odniesieniu do pozycji 7307 stwierdzono, że ponowne wykorzystanie określonego przedmiotu polegać ma na stosowaniu go w pełnym zakresie (w jego całokształcie) i zgodnie z jego przeznaczeniem, a o takim nie może być mowy, jeżeli element został zniszczony bądź nawet tylko uszkodzony w takim stopniu, że nie wykazuje już swoich pierwotnych właściwości.
W ocenie Sądu, istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 jest ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów, natomiast okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów czy trudność przy próbie zachowania współśrodkowości otworów nie ma wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 997/19).
Nie można zgodzić się także ze stroną skarżącą, że właściwa dla importowanych towarów była pozycja 7326 (kod Taric 7326 90 98 90 oraz 7326 90 60 00), z uwagi na to, że obejmuje ona wszystkie "pozostałe artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej. Pozycja 7326 obejmuje tylko takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie stanowiące ich integralnych części, co wynika wprost z treści Not wyjaśniających do pozycji 7326.
Fragment przedmiotowych wyjaśnień brzmi następująco: "Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek, itp.) (pozycja 7325 lub 7326)". Zarzut skarżącej, że elementy nośne zostały wskazane tylko jako jeden z przykładów towarów, które nie stanowią integralnej części rur i przewodów rurowych nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi importowanych towarów. Niewątpliwym jest bowiem, że importowane towary to elementy stanowiące integralne części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w powołanych przez skarżącą. Przedmiotowe elementy tworzą połączenia stykowe na zasadzie ich "wsuwania" w inny element systemu wentylacyjnego, co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego. Z tego zatem powodu nie mogą podlegać takiej klasyfikacji do kodu 7326.
Pozycja 7326 obejmuje m.in. obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zasadnie organy stwierdziły, że importowane towary nie stanowią elementów nośnych podtrzymujących rury, co wyklucza je z pozycji 7326.
Podkreślić nadto należy, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają - brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia.
Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan, Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie wprowadza natomiast zróżnicowania pod względem sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk.
Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 24 marca 2021 r. sygn. akt III SA/Gd 432/20, utrzymany w mocy wyrokiem NSA z dnia 13 grudnia 2024 r. sygn. akt I GSK 876/21).
W świetle powyższych rozważań, to czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim do poz. 7326 WTC.
Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów (materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność, przeznaczenie, zastosowanie), wskazując, że importowane w towary, tj. zaślepki i redukcje stalowe stanowią integralne części przewodów rurowych dedykowanych systemom wentylacyjnym.
Okoliczność, iż w praktyce strona skarżąca stosuje w budowanych systemach wentylacyjnych jeszcze dodatkowe wzmocnienia dla łączenia na styk, pozostaje bez znaczenia dla klasyfikacji towaru, który sprowadzała i który w chwili importu niewątpliwie posiadał cechy łączników, o których mowa w pozycji 7307 i umożliwiał w tym czasie wykonanie połączenia, jego demontaż i jego ponowne wykorzystanie, to jest ponowne przyłączenie.
W konsekwencji zatem nie mogło budzić wątpliwości, że charakterystyka towarów objętych rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w pełni odpowiadała zasadniczym właściwościom przywiezionych przez skarżącą tłoczonych elementów systemu wentylacji wytworzonych ze stali, ujętych w wymienionych powyżej zgłoszeniach celnych. Dokonana przez organy klasyfikacja taryfowa przedmiotowych towarów do kodu TARIC 7307 99 80 98, który został wymieniony w treści art. 1 ust. 1 przywołanego wyżej rozporządzenia, pociągnęła zatem konieczność obciążenia tych towarów cłem antydumpingowym.
Odnosząc się do sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności uchybienia przepisom Ordynacji podatkowej z uwagi na nieuwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy wniosków płynących z dowodu w postaci opinii eksperckiej przedstawionej przez Spółkę oraz nieprzeprowadzenia żądanego przez Spółkę dowodu z biegłego w sytuacji na możliwości wielokrotnego montażu towarów i w konsekwencji dokonania przez organy arbitralnej oceny tych okoliczności, nie mającej oparcia w materiale dowodowym, Sąd stwierdził, że są one bezzasadne.
Z zaprezentowanego przez organ stanowiska wynika, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu importowanych towarów, takie jak rodzaj towarów, materiał z którego zostały wytworzone, technika wytwarzania, przeznaczenie i walory użytkowe, a także sposób łączenia gotowych elementów, zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i wystarczający, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych (możliwości wielokrotnego montażu) importowanych towarów był niezasadny. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej (por. wyroki NSA: z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt I GSK 228/16, z dnia 30 stycznia 2020 r. sygn. akt I GSK 701/17 oraz z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt I GSK 485/16). Klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje organ na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru w momencie dokonywania zgłoszenia celnego organ.
Kwestia prawidłowości dokonania przez organy celne kwalifikacji towarów do poszczególnych pozycji nie jest wyłącznie elementem ustaleń faktycznych, ale wiąże się także ze stosowaniem prawa, tj. procesem subsumpcji konkretnego stanu faktycznego pod normę prawną wyinterpretowaną z odpowiedniej regulacji.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest w tym zakresie pogląd, że zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej (por. wyroki NSA z: 15 marca 2023 r. sygn. akt I GSK 1857/19, I GSK 1989/19, I GSK 2064/19, I GSK 1604/19 i przytoczone w nich orzecznictwo). W tym kontekście należy więc podkreślić, że klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje organ na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru, w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, a nie biegły, którego opinii będącej jednym z dowodów w sprawie, organ jest uprawniony, a nie zobowiązany zasięgnąć na etapie czynionych przez siebie ustaleń (art. 197 § 1 o.p.). Tak więc ewentualnej wadliwości samej klasyfikacji celnej towaru nie można przypisać niesięgnięciu przez organ do opinii biegłego, który nie jest władny wiążąco wypowiadać się w tym przedmiocie. Ewentualna rola biegłego ogranicza się bowiem do zajęcia stanowiska co do stanu towaru i jego cech faktycznych, co podlega ocenie organu (por. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2024 r. sygn. akt I GSK 876/21, przywołujący orzecznictwo w analogicznych sprawach).
Mając to na uwadze, Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru, w chwili dokonania zgłoszenia celnego, dla potrzeb dokonania jego taryfikacji był znany, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. To bowiem jak strona w praktyce konstruuje swoje systemy wentylacji, to jest, że dodatkowo wzmacnia połączenia możliwe na styk, pozostaje bez znaczenia dla obiektywnego stanu towaru w chwili zgłoszenia. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Jak to zostało powyżej wyjaśnione okoliczność "wielokrotnej możliwości montażu towarów przez styk" w kontekście przyszłego i ewentualnego zużycia i utraty pierwotnych właściwości czy funkcjonalności tych towarów pozostawała okolicznością indyferentną dla ich klasyfikacji taryfowej.
Sąd za niezasadny uznał także sformułowany przez stronę zarzut naruszenia pozostałych wskazywanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej, które to uchybienie miało polegać na niewyjaśnieniu okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dowolnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności nieuwzględnieniu wniosków płynących z dowodu w postaci opinii eksperckiej przedstawionej przez Spółkę.
Akta sprawy wskazują, że materiał dowodowy zgromadzony w kontrolowanym postępowaniu był kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Skarżącej Spółce zapewniono czynny udział w postępowaniu, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym, jest wyczerpująca i przekonująca. Organy obu instancji dysponowały wystarczającymi dowodami w sprawie i na ich podstawie dokonały prawidłowej klasyfikacji towaru, nie uchybiając przy tym zasadom prowadzenia postępowania.
Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że organy prowadziły postępowanie z naruszeniem zasady praworządności (art. 120 o.p.) czy zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów (art. 121 § 1 o.p.). Strona ma prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, jednakże przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I FSK 178/15). W przedmiotowej sprawie okoliczność, że z materiału dowodowego organ wyprowadził wnioski odnośnie do klasyfikacji importowanego towaru odmienne od oczekiwań skarżącej wynika z uwzględnienia treści przepisów obowiązujących w zakresie takiej klasyfikacji. Zarzuty naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p. są zatem niezasadne.
Organ na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego dokonał prawidłowych ustaleń oraz prawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru, nie naruszając powołanych w skardze przepisów prawa materialnego.
Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu wniesionej skargi.