Odnosząc się do stanowiska importera, organ stanął na stanowisku, że o ile kwestia określonego przeznaczenia towaru nie budzi wątpliwości, to w świetle informacji przekazanych przez samą spółkę, w żaden sposób nie można zgodzić się ze stanowiskiem, iż importowane profile są gotowe do bezpośredniego zastosowania, nie stanowią "półproduktu" przeznaczonego do dalszej produkcji bądź obróbki (wyrobu niewykończonego). Organ odwoławczy zauważył, że "cięcie" nie stanowi czynności, która mieści się w procesie określanym mianem "montaż", podczas którego następuje jedynie łączenie ze sobą (montowanie) poszczególnych elementów w celu uzyskania gotowego produktu.
Wbrew opinii skarżącej, potwierdzenia słuszności prezentowanego stanowiska nie może stanowić art. 47 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego. Przede wszystkim przedmiotowe rozporządzenie stanowi doprecyzowanie przepisów Kodeksu celnego w celu zapewnienia ich właściwego stosowania. Ponadto jest to przepis dla celów ustalania preferencyjnego pochodzenia towarów, zatem tylko w tym zakresie może być wykorzystywane jako wiążące.
W tej sytuacji okoliczność, że proste cięcie nie może zostać uznane za wystarczającą obróbkę lub przetwarzanie dla celów ustalania preferencyjnego pochodzenia towarów, w żaden sposób nie uzasadnia przyjęcia tych samych kryteriów przy ocenie czynności z zakresu procesu produkcyjnego.
Niewątpliwie, czynność cięcia, poprzez którą nadaje się określonym towarom pożądane wymiary, a tym samym indywidualne cechy (właściwości), które pozwalają na wykorzystanie takiego elementu w określony sposób w wyrobie końcowym, należy do procesu produkcji, podobnie jak wybicie w odpowiednim miejscu i liczbie otworów montażowych. W procesie produkcyjnym profil zostaje pocięty na szerokość zamówionego produktu oraz wybijane są w nim otwory na potrzeby zamontowania niezbędnych komponentów, jak uchwyt, czy sznurki. Proces ten wykonywany jest na specjalnie zaprojektowanej do tego maszynie o unikalnie dopasowanych torach, stemplach dziurkujących czy chwytakach. Znajduje to potwierdzenie w broszurze pt.: "A. ® procesy produkcyjne".
W tym świetle nieuprawnione jest stanowisko, że importowane profile są w pełni przygotowane do ich zamontowania w konstrukcji i nie są do tego potrzebne żadne procesy produkcyjne. Przeprowadzone postępowanie dowodowe oraz zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdzają, że w dacie dokonania zgłoszenia celnego importowane profile nie posiadały cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania w konkretnych konstrukcjach, tj. pozwalających na bezpośrednie zastosowanie profilu w określonym systemie osłon okiennych. Końcowy proces przygotowania wyrobu gotowego do sprzedaży dokonywany był po imporcie, a importowane profile niewątpliwie wymagały poddania ich określonym czynnościom aby możliwe było wykorzystanie w wyrobie końcowym.
Mając na uwadze stanowisko wyrażone w odwołaniu Dyrektor Izby podkreślił, że osłony okienne mogą być wykonywane w dowolnym rozmiarze do 5 m i zależy to wyłącznie od wymiarów okien lub innych elementów, dla których wykonywany jest system. Na stronie internetowej, w ofercie A., znajdują się żaluzje plisowane, które oferowane są w następujących rozmiarach: plisa pojedyncza (szerokość do 220 cm), plisa podwójna (szerokość do 200 cm), plisa na okno dachowe (szerokość do 130 cm) i plisa o nietypowych kształtach (szerokość do 130 cm). Niemniej jednak kwestia ta pozostaje bez wpływu na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, bowiem przedmiotem sporu nie są gotowe produkty (artykuły) w postaci osłon okiennych o określonych wymiarach, które nie istniały w chwili dokonywania zgłoszenia celnego towarów w postaci profili (kształtowników) aluminiowych.
Ponadto, wbrew odwołaniu, Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego nie zignorował przedstawionych WIT-ów. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu decyzji, dotyczyły one jednak innych rodzajowo towarów. Ich analiza potwierdziła, że wszystkie one dotyczyły kompletnych bądź niekompletnych zestawów (zawierających określone elementy i pakowane razem).
Jako, że dla potrzeb ustalania klasyfikacji taryfowej zasadnicze znaczenie ma stan towaru w chwili dokonania zgłoszenia nie można utożsamiać profili, które dopiero po zwolnieniu towarów po uprzedniej obróbce w połączeniu z innymi elementami stworzą określony rodzaj produktu (a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie) z towarami, które już w chwili zgłoszenia stanowią gotowe zestawy do sprzedaży detalicznej (7610 90 90 92), bądź niekompletne zestawy pakowane razem (7610 90 90 95). Powoływane przez spółkę wiążące informacje taryfowe, również te przywołane w odwołaniu, wskazujące na klasyfikację towarów dotyczą innych wyrobów niż importowane w sprawie, nie mogą mieć zatem wpływu na klasyfikację towarów stanowiących przedmiot niniejszego postępowania.
Podsumowując organ odwoławczy stanął na stanowisku, że towary w rodzaju importowanych przez spółkę, zgodnie z taryfą celną, prawidłowo powinny być klasyfikowane do kodu TARIC 7604 29 90 90, obejmującego: Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium (7604); - Ze stopów aluminium; - - Pozostałe (7602 29); - - - Kształtowniki (7604 29 90); - - - - Pozostałe (7604 29 90 90). Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni dokonał więc prawidłowego, zgodnego z obowiązującymi przepisami rozstrzygnięcia w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
W odniesieniu do kwestii posiadanych wzorów użytkowych (patentów) organ odwoławczy uznał, że nie mają one znaczenia dla klasyfikacji taryfowej. Kwestie związane z ochroną prawną wzorów użytkowych reguluje przede wszystkim ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1170). Po przytoczeniu ustawowej definicji patentu i wzoru użytkowego, a ponadto omówieniu istoty prawa ochronnego organ odwoławczy uznał jednak, że na tle omówionych zasad klasyfikacji taryfowej nie może budzić wątpliwości, iż posiadane przez skarżąca prawa ochronne na znak towarowy, czy w postaci patentu, wzoru użytkowego, czy też prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, nie mają bezpośredniego wpływu na klasyfikację towarów według Taryfy celnej. Dotyczą one bowiem jedynie praw do korzystania w sposób zarobkowy lub zawodowy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej z określonego rodzaju przedmiotu lub rozwiązania technicznego. Sam wzór użytkowy oznacza wyłącznie, że wyrób (przedmiot) nim objęty posiada określony kształt, wymiary, budowę, co nie stanowi determinanty uznania ich za objęte pozycją 7610 ("przygotowane do stosowania w konstrukcjach"). Dla klasyfikacji taryfowej irrelewantne pozostaje, czy profil aluminiowy wytworzony metodą wyciskania aluminium powstał na bazie matrycy zaprojektowanej przez producenta profilu, importera lub osób trzecich oraz czy wzorowi tych profili towarzyszy szczególna ochrona przyznana na mocy polskiego ustawodawstwa, ponieważ każda z tych sytuacji prowadzi do wyprodukowania kształtownika o określonym kształcie, tj. o cesze charakterystycznej tej metodzie produkcji. Niezależnie od pomysłodawcy tego kształtu, profil wytwarzany jest w procesie wyciskania, w którym podgrzany blok metalu, przetłaczany jest przez matryce formującą. W tym sensie, niezależnie od tego czy dany profil posiada kształt chroniony prawem z wzoru użytkowego, patentu, czy też został wytworzony na indywidualne zamówienie importera, podlegać będzie pod tożsame reguły ORINS i w rezultacie zostanie zaklasyfikowany wedle identycznych kryteriów obiektywnych.
Dlatego też przedłożone przez spółkę w toku postępowania przed organem I instancji opinie techniczne o nr: OT/01/05/2023 oraz OT/01/E2/02/2023 - nie mają bezpośredniego wpływu na ocenę stanowiska w kwestii klasyfikacji spornych towarów. Organ podkreślił, że wbrew treści odwołania, na żadnym etapie postępowania importowane profile nie zostały uznane za profile ogólnego przeznaczenia, jak również nie kwestionowano ich przeznaczenia, tj. do produkcji osłon okiennych. Jednakże wbrew stanowisku spółki, fakty te nie mają kluczowego znaczenia dla ich klasyfikacji.
W konsekwencji jako niezasadny organ odwoławczy uznał zarzut związany z naruszeniem art. 56 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 105 ust. 3 i ust. 4 UKC w zw. z art. 1 i art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1557 z dnia 21 września 2020 r. (w odwołaniu błędnie wskazanego jako rozporządzenie 2022/1998 z 20.09.2022 r.) zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez przyporządkowanie spornych towarów do niewłaściwych pozycji taryfowych.
Uznanie zaś, że zgłoszone towary powinny zostać zaklasyfikowane do kodu TARIC 7604 29 90 90 spowodowało naliczenie cła antydumpingowego na podstawie przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W myśl art. 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia na przywóz ww. towarów nałożone zostało ostateczne cło antydumpingowe, którego stawki zostały podane w art. 1 ust. 2 rozporządzenia. Importowane kształtowniki zostały wytworzone przez przedsiębiorstwo F. Co., Ltd (kod dodatkowy C568), które jako współpracujący producent eksportujący zostało wymienione z nazwy w załączniku do rozporządzenia 2021/546, dla których stawka ostatecznego cła antydumpingowego została ustalona w wysokości 22,1 %, uwarunkowana przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej zawierającej stosowne oświadczenie. W związku z brakiem spełnienia warunków, o których mowa w art. 1 ust. 3 ww. rozporządzenia, w sprawie zastosowanie ma stawka obowiązująca dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w wysokości 32,1 % (dodatkowy kod TARIC C999).
Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii ceny importowanych towarów w odniesieniu do średniej ważonej cen przywozu z Chin organ odwoławczy zauważył, że rozporządzenie Komisji (UE) 2021/546 nie przewiduje możliwości nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego w zależności od ceny przywozu danej partii towaru. Ponadto, nie można nie zauważyć, że cło antydumpingowe zostało nałożone także na przedsiębiorstwo F. Co., Ltd, które jest jednym z producentów i jednocześnie eksporterem kształtowników stanowiących przedmiot importu w sprawie. Dlatego też zarzuty spółki w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie.
Odpowiadając na zarzuty procesowe organ odwoławczy stanął na stanowisku, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił przesłanki, którymi kierował się dokonując rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Strona miała także zapewniony czynny udział w postępowaniu. Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że naruszono nałożony na organy obowiązek działania w granicach i na podstawie obowiązującego prawa. Obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów nie oznacza, iż organy obowiązane są interpretować fakty jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z jego stanowiskiem. Naruszeniem treści tej normy nie jest także sytuacja, w której strona pozostaje w przekonaniu, że zebrany materiał dowodowy ma charakter niezupełny, czy też że został on jednostronnie oceniony przez organ.
W ocenie Dyrektora Izby, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający dla wyjaśnienia wszelkich kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające rodzaj importowanego towaru, jak również jego cechy (właściwości). Zawarte w nich informacje o produkcie w sposób wyczerpujący wyjaśniają kwestie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Dokonane ustalenia znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, który został szczegółowo opisany w zaskarżonej decyzji. Wydanie decyzji niekorzystnej dla spółki nie może stanowić podstawy do formułowania zarzutów w takim zakresie.
Odnosząc się do kwestii zmiany klasyfikacji importowanych towarów, po kilkunastu latach importu według tego samego kodu Taryfy celnej organ odwoławczy podkreślił, że Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni podejmując określone czynności, jak również wydając rozstrzygnięcie działał na podstawie i w granicach prawa, do czego zobowiązuje wprost art. 7 Konstytucji RP, uwzględniając ponadto wartości leżące u podstaw regulacji prawnych, do których odsyła także art. 2 Konstytucji RP. Zmiana przez organy celne wcześniej wyrażanego stanowiska w zakresie wykładni i stosowania przepisów celnych jest dopuszczalna i nie narusza zasady demokratycznego państwa prawa. Przeciwnie, w państwie prawa prawo powinno być interpretowane przede wszystkim prawidłowo, a nie tylko z uwzględnieniem wcześniej stosowanej wykładni. Przekonanie o naruszeniu zasady zaufania ma charakter subiektywny i pozostaje bez związku z koniecznością realizacji obowiązków przez organy celne. Prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów nie może być rozumiane jako konieczność wydawania decyzji zgodnych z oczekiwaniami strony. Praktyka taka byłaby sprzeczna z zasadą praworządności, która zobowiązuje organy administracji do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydawane rozstrzygnięcia były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym.
Okoliczność, że zadeklarowana przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym klasyfikacja taryfowa towarów nie została zakwestionowana w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego przez organ celny nie wyłącza możliwości kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów. Pewność stosowania prawa, stanowi zasadę ogólną postępowania, obligując organy do rozstrzygania w sposób jednakowy lub zbliżony nie tylko w odniesieniu do praktyki względem tego samego podmiotu, ale także względem różnych adresatów. Nie jest ona jednak dyrektywą bezwzględną, a zmiana praktyki nie powoduje bezprawności działania organów publicznych, niemniej powinna być należycie uzasadniona. Nie stoi ona tym samym na przeszkodzie, ażeby pod wpływem istnienia obiektywnych przesłanek organ dokonał odmiennej od dotychczasowej kwalifikacji prawnej. Tym samym za nieistotny dla rozpatrzenia niniejszej sprawy pozostaje fakt przyjęcia w przeszłości zgłoszeń celnych z zadeklarowanym przez stronę kodem TARIC 7610 90 90 95, w obliczu przeprowadzonej weryfikacji zgłoszenia celnego stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania i jej wyniku oraz należytego uzasadnienia przyjętego stanowiska.
W związku z rozstrzygnięciem w zakresie klasyfikacji taryfowej oraz kwoty należnego cła (A00) i (A30) wobec towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym wykazana w nim kwota podatku od towarów i usług okazała się nieprawidłowa. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych w sprawie organ odwoławczy uznał, że Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni zgodnie z obowiązującymi przepisami określił różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym.
A. Spółka z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (doradcę podatkowego), zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych.
Skarżąca spółka podniosła zarzuty:
1. naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. przepisów:
- art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 UKC w zw. z art. 1 i art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 2020/1577 - poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru, tj. "profile aluminiowe" do pozycji 7604 (kod celny CN 7604.29.90.90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tego towaru to pozycja CN 7610 (kod celny CN 7610.90.90.95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości;
- art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a ustawy o VAT - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez A. zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów ustawy o VAT jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji;
2. naruszenia przepisów prawa procesowego, a w szczególności:
- art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej - poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten jest nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień A. złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w tym w szczególności opinii technicznej nr OT/01/05/2023 przygotowanej na zlecenie skarżącej przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Katowicach;
- naruszenie zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87, a w szczególności reguł 1, 2a, 3a oraz 6 - poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru w postaci: "Profile aluminiowe";
- art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez brak powołania biegłego w zakresie inżynierii materiałowej i materiałoznawstwa, który mógłby ocenić, czy importowane profile aluminiowe mają rzeczywiście charakter uniwersalny, jak nieprawidłowo przyjął Naczelnik, gdy z przedstawionych przez skarżącą dowodów wynikało, iż profile te są przygotowane do stosowania w konstrukcjach.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że analiza brzmienia pozycji, jak również not wyjaśniających, w szczególności do Sekcji XV Taryfy Celnej, lecz również do pozycji HS 7604, 7610 oraz 7308 wskazuje, iż kształtowniki, które są elementami konstrukcji lub są przygotowane do stosowania w konstrukcjach, należy klasyfikować do pozycji HS 7610. W świetle przedstawionych w trakcie postępowania dowodów nie ulega wątpliwości, że importowane przez nią profile są przygotowane do zastosowania w konstrukcjach.
Organ odwoławczy nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tezy, jakoby importowane profile uzyskiwały status przygotowania do zastosowania w konstrukcji dopiero po imporcie. W szczególności nie powołał biegłego, który mógłby odnieść się do przedłożonej opinii technicznej. Całą argumentację organ odwoławczy oparł na rozważaniach "o niezwykle istotnym znaczeniu cięcia", które wyklucza możliwość uznania, że czynności wykonane po imporcie stanowią jedynie prosty montaż. Dodatkowo, wbrew przedstawionym dowodom, organ stanowczo twierdzi, że profile aluminiowe nie posiadają żadnych cech, świadczących o ich przygotowaniu w konstrukcjach w rozumieniu pozycji 7610.
Tymczasem w powołanych przez organ odwoławczy uwagach do Działu 76 -1(b) taryfy celnej, mowa jest o "zwykłym przycinaniu", jako procesie nie wpływającym na zasadniczy charakter wyrobu. Co więcej, tezę tę potwierdza Komitet Kodeksu Celnego w odniesieniu do profili schodowych, a także w odniesieniu do karniszy. W tym ostatnim przypadku Komitet dodatkowo wskazał, że "pręty z metalu nieszlachetnego należy klasyfikować jako karnisze, jeżeli można wywnioskować, w szczególności z ich wyglądu zewnętrznego lub konstrukcji, że ich przeznaczeniem są karnisze. Obiektywne cechy na podstawie których można to wywnioskować, obejmują: indywidualne owinięcie, ich powierzchnię (ocynkowaną, pomalowaną, lub inną powierzchnię nadającą produktowi dekoracyjny wygląd), obecność zatyczek lub innych elementów, na przykład elementów dekoracyjnych lub funkcjonalnych, wskazujących na zastosowanie (...)".
Zdaniem skarżącej, o ile w pozycji 7604 klasyfikowane są wskazane wyroby z aluminium o charakterze uniwersalnym, które nie mają określonego przeznaczenia, o tyle w pozycji 7610 należy klasyfikować wyroby z aluminium, których przeznaczenie jest określone jako jedno ze wskazanych zastosowań. Z tego względu, w odniesieniu do towarów importowanych, klasyfikacja do CN 7604 29 90 90 jest wykluczona.
Wprawdzie importowane profile mieszczą się w opisach uwag 1(a) i 1(b) do Działu 76 taryfy celnej, jednakże w obydwu przypadkach jest poczynione zastrzeżenie, iż wyroby pozostają kształtownikami (sztabami, czy prętami) pod warunkiem, że podczas obróbki nie przyjęły charakteru artykułów lub wyrobów objętych innymi pozycjami. Tak właśnie jest z importowanymi profilami, które ze względu na ich obróbkę dokonaną przez dostawcę pełnią rolę opraw, okuć, prowadnic, szyn bądź maskownic do produktu określonego jako "plisy okienne wewnętrzne" lub "rolety plisowane wewnętrzne stosowane do stolarki okienno-drzwiowej" lub "żaluzje plisowane wewnętrzne". Tym samym nie mogą być one klasyfikowane w pozycji 7604, która jest przeznaczona dla zwykłych profili uniwersalnych, wykorzystywanych w przemyśle, czy budownictwie.
Zdaniem spółki, aby możliwa była klasyfikacja do pozycji HS 7610, importowane produkty muszą posiadać cechy świadczące o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach. I takie cechy posiadają właśnie importowane profile, na co jednoznacznie wskazują przedstawione dowody.
W zaskarżonej decyzji organ odwołuje się również do końcowej części Not wyjaśniających do Działu 76, z których wynika, że różne obróbki mające na celu polepszenie właściwości lub wyglądu zewnętrznego metalu, ochronę przed korozją, itp., które omówiono w końcowej części Uwag ogólnych not wyjaśniających do działu 72, i które nie wpływają na klasyfikację wyrobu. Stwierdzenie to, jak również noty wyjaśniające do działu 72, nie mają żadnego znaczenia dla argumentacji skarżącej i klasyfikacji, ponieważ odnoszą się do obróbek mających na celu polepszenie wyglądu. Natomiast nie odnoszą się do wykonania profili na zlecenie A. według określonego projektu, wynikającego z opatentowanego wzoru przemysłowego, co rzeczywiście nadaje im charakter elementów przygotowanych do zastosowania w konstrukcji.
Spółka wskazała też, że w wyroku z dnia 10 marca 2016 r. (w sprawie C-499/14) TSUE uznał, iż zaklasyfikowanie towarów jako zestawów do sprzedaży detalicznej jest możliwe nawet jeśli w momencie importu towary te nie są pakowane razem, lecz można w inny sposób udowodnić, iż przeznaczone są do sprzedaży jako zestawy. Analiza tego orzeczenia prowadzi do wniosku, że obiektywne wykazanie przeznaczenia jest elementem mającym znaczenie dla klasyfikacji.
Nieuzasadniona jest również sugestia organu, że importowane towary nie posiadają cech potwierdzających, iż zostały przygotowane do stosowania w konstrukcjach, jako że np. nie wykonano w nich otworów, nie zostały wygięte czy, pokarbowane. Importowane profile są w pełni przygotowane do stosowania w konstrukcjach, a do ich zmontowania w plisy nie potrzebują żadnych otworów, czy innych tego typu obróbek dla potrzeb scalenia z innymi elementami. Kształt profili, a w szczególności ich przekrój poprzeczny jest wykonany w taki sposób, że powstają kanały mocujące (montaż odbywa się poprzez wsunięcie poszczególnych elementów), co powoduje, iż nie są potrzebne żadne inne rozwiązania mocujące (w tym otwory, nawiercenia, wygięcia lub karbowania).
W dalszej kolejności spółka zaznaczyła, że z opisów przedstawionych w trakcie postępowania decyzji WIT wynika, że klasyfikują one profile aluminiowe stosowane do żaluzji plisowanych, a więc towary rodzajowo tożsame z importowanymi profilami.
Skarżąca zauważyła ponadto, że organ odwoławczy całkowicie pominął rozważania podjęte podczas 227 posiedzenia Komitetu Kodeksu Celnego, opisane w pkt 7.15 protokołu z przedmiotowego posiedzenia.
Co więcej, organ odwoławczy usiłuje uzasadnić tezę, jakoby przycinanie (cięcie) profili na wymiar po imporcie miało kluczowe znaczenie dla klasyfikacji importowanych profili. Spółka wielokrotnie odnosiła się do znaczenia przycinania profili odwołując się m.in. do przepisów w zakresie określania pochodzenia towarów, jak również orzeczeń NSA. Spółka podkreśliła, że znaczenie cięcia wyjaśniają same uwagi 1(a) i 1 (b) do Działu 76 taryfy celnej, gdzie "zwykłe przycinanie" zostało określone jako obróbka niezmieniająca charakteru towaru. W konsekwencji więc nie można uznać, że konieczność zwykłego przycięcia na wymiar wpływa na przygotowanie profili do zastosowania w konstrukcjach.
Wielokrotnie powoływane przez skarżącą dowody jednoznacznie wskazują na cechy profili. Zarówno kształt przekroju poprzecznego, który umożliwia precyzyjne dopasowanie łączonych elementów, jak również stopień wykończenia, nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że importowane profile są w pełni przygotowane do ich zamontowania jako elementy systemy osłon okiennych. I nie są do tego potrzebne żadne procesy produkcyjne, lecz zwykłe czynności montażowe.
Powołana przez organ odwoławczy Nota VII do Reguły 2a ORINS również nie jest argumentem uzasadniającym stanowisko organu. Pomijając już okoliczność, że organy celne obu instancji twierdzą konsekwentnie, że reguła ta nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, strona zwróciła uwagę, iż:
- warunek, że dla wyrobów w stanie rozmontowanym lub niezmontowanym zastosowano tylko operacje montażowe - jest spełniony;
- warunek, że części składowe nie powinny zostać poddane jakiejkolwiek dalszej obróbce - jest również spełniony, ponieważ przycięcie na wymiar jest jedynie operacją dostosowująca profil do wymiarów ramy okiennej.
Wskazane fakty są oczywiste. Jeżeli organ nie ma zaufania do przedstawionych Opinii Technicznych, które je potwierdzają, powinien powołać biegłego w tym zakresie. Organ celny nie może bowiem być ekspertem w ocenie, jakie operacje należy uznać za produkcję a jakie za montaż, a także obróbkę.
Odnosząc się zaś do długości importowanych profili spółka dodała, że plisy okienne są takim produktem, który musi być dopasowany do wnęki okiennej. Ze względu na małą tolerancję błędów, przycięcie prowadnic do plis jest prawie zawsze konieczne. To oznacza, że nawet marketowe produkty prawie zawsze muszą być przycinane w celu ich dopasowania. Spółka mogłaby zamawiać profile 1,2 m czy 2,4 m, ale to zawsze oznaczałoby, że przycinanie będzie konieczne i powstanie więcej odpadów. Rozmiar 5 m z jednej strony ogranicza ilość odpadów a z drugiej pozwala na zapakowanie do opakowania o długości 6 m innych akcesoriów do plis. Tym samym, korzyść z takiego rozwiązania jest podwójna.
Dyrektor Izby powołuje również noty wyjaśniające do pozycji HS 7604, które zdaniem spółki de facto wykluczają importowane profile z pozycji HS 7604. Nota ta używa bowiem sformułowania, że pozycja 7604 nie obejmuje "kształtowników przeznaczonych do stosowania w konstrukcjach", wskazując jako prawidłową pozycję 7610. Tymczasem, jak ustaliły organy "(...) kwestia przeznaczenia profili aluminiowych nie budzi wątpliwości (...)". W konsekwencji, Dyrektor Izby sam potwierdza, że ze względu na niekwestionowane przeznaczenie profili należy klasyfikować je do pozycji 7610, z czym skarżąca się w pełni zgadza.
Organy naruszyły art. 187 § 1 oraz art. 197 § 1 o.p. błędnie ustalając stan faktyczny, nie wzięły bowiem pod uwagę wyjaśnień strony, jak również przedstawionych opinii technicznych, a także okoliczności, że importowane towary są elementami konstrukcji objętych ochroną dla wzorów przemysłowych. Jednocześnie odrzucając te dowody nie powołano biegłego, co powinno być naturalną konsekwencją nieuwzględnienia opinii technicznych.
Zdaniem strony, zmiana klasyfikacji importowanych towarów po kilkunastu latach importu wg tego samego kodu taryfy celnej, przy jednoczesnym braku konsekwencji widocznym poprzez próby klasyfikacji do różnych pozycji i podpozycji, świadczą o tym, że organy naruszyły wywiedzioną z art. 2 Konstytucji RP zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa.
Niezależnie od wniosków zamieszczonych w petitum skargi spółka wniosła także o rozważenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skierowania na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej następujących pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej:
1. Czy profile aluminiowe przeznaczone do użycia w systemach żaluzji plisowanych, wykonane na zamówienie według projektu opatentowanego jako wzór przemysłowy, które zasadniczo są wykończonymi produktami, a po dopuszczeniu do obrotu są jedynie przycinane na wymiar dopasowany do wnęki okiennej, powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 7610 90 90 95 jako pozostałe części przygotowane do stosowania w konstrukcjach, czy też do podpozycji TARIC 7604 29 90 90 jako pozostałe kształtowniki?
2. Jeżeli Trybunał uznałby, że żadna ze wskazanych podpozycji TARIC nie jest właściwa dla profili aluminiowych, o których mowa w pytaniu pierwszym, to czy tak opisane towary powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 8302 41 50 00 lub 8302 41 90 00, jako że Noty wyjaśniające do pozycji HS 8302, w pkt D.5) wskazują, iż w pozycji tej klasyfikowane są m.in. okucia do kurtyn, zasłon i portier, a także prowadnice, a importowane profile pełnią rolę prowadnic do plis.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewłaściwą formę jej doręczenia do organu, tj. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia zamiast e-PUAP, jak przewidują przepisy ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.
W razie nie uwzględnienia takiego stanowiska organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu, podejmując polemikę z wydanym rozstrzygnięciem, strona skarżące operuje argumentacją przedstawioną w sprawie odwoławczej.
Uczestnik postępowania H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w G. nie zajęła stanowiska w sprawie.
W piśmie procesowym z dnia 2 października 2025 r. skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko klasyfikacyjne odnośnie importowanego w sprawie towaru, odwołując się m.in. do wskazanych w tym piśmie orzeczeń tutejszego Sądu oraz przedstawiając świadectwa ochronne dotyczące znaków towarowych oraz świadectwa rejestracji dotyczące wzorów przemysłowych, odnoszące się do określonych elementów (w tym profili) wykorzystywanych w produkcji żaluzji plisowanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W pierwszej kolejności – wobec stanowiska organu wskazanego w odpowiedzi na skargę i wniosku o odrzucenie skargi - rozważenia wymagała kwestia dopuszczalności rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy e-Doręczenia. Zgodnie z art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Funkcję elektronicznej skrzynki podawczej organu i sądu administracyjnego dotychczas pełniła tylko elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej (e-PUAP), czyli ogólnopolska platforma teleinformatyczna służąca do komunikacji obywateli i przedsiębiorców z jednostkami administracji publicznej w ujednolicony, standardowy sposób.
Niniejsza skarga z dnia 31 marca 2025 r. wniesiona została do Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z wykorzystaniem usługi e-Doręczenia, na podstawie regulacji przewidzianej w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1045). Usługa e-Doręczenia to usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego, która umożliwia wysyłanie i odbieranie korespondencji elektronicznie, ze skutkiem równoważnym z listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Docelowo usługa e-Doręczenia zastąpi tradycyjną, papierową korespondencję urzędową, a także korespondencję przez e-PUAP. Stosownie natomiast do art. 27a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 2117) doradca podatkowy wykonujący zawód obowiązany jest posiadać adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej ustawy.
Mając na uwadze cel wprowadzenia tejże usługi oraz to, że już teraz stanowi ona przewidziany prawem sposób komunikacji z organami administracji, który nadto ma się stać docelowym sposobem komunikacji, Sąd uznał, że wniesienie do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu niniejszej skargi z wykorzystaniem systemu e-Doręczenia jest dopuszczalne.
Dodatkowo podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z § 2a tego przepisu, w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wymóg ten dotyczy także właściwego podpisania skargi do sądu administracyjnego.
W aktach sądowych niniejszej sprawy znajduje się potwierdzenie otrzymania skargi, który to dokument stanowi dowód jej otrzymania w rozumieniu art. 40 ustawy o doręczeniach elektronicznych (vide: k. 33). Zgodnie z tym przepisem operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. Ustawa o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej reguluje działanie kwalifikowanych usług zaufania, takich jak podpisy elektroniczne, pieczęcie elektroniczne i inne usługi zapewniające bezpieczne transakcje elektroniczne. Sąd przyjął, że w niniejszej sprawie skarga została podpisana prawidłowo. Dokument został bowiem podpisany przez pełnomocnika skarżącej spółki kwalifikowanym podpisem elektronicznym, który co istotne, pozwala na jednoznaczną identyfikację podmiotu wnoszącego skargę (vide: k. – 18).
Dodatkowo także należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 46 § 2c p.p.s.a. pismo wnoszone w innej formie niż forma dokumentu elektronicznego, zawierające żądanie doręczania pism sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, powinno zawierać oznaczenie adresu elektronicznego. We wniesionej skardze pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o doręczanie pism z pomocą środków elektronicznych wskazując swój adres do doręczeń na platformie e-PUAP (obok zresztą adresu: e-mail oraz e-Doręczenia), za pośrednictwem którego Sąd ma możliwość prawidłowej komunikacji elektronicznej ze stroną.
W ocenie Sądu, nierozpoznanie skargi złożonej - za pośrednictwem skarżonego organu - w formie elektronicznej skargi, spowodowane wyłącznie czysto formalnymi okolicznościami związanymi ze sposobem jej wniesienia przez stronę, tj. poprzez platformę internetową e-Doręczenia honorowaną w korespondencji stron z organami administracji publicznej a nie poprzez platformę internetową e-PUAP (czyli Elektroniczną Platformę Usług Administracji Publicznej) wymaganą w korespondencji z sądami administracyjnymi, w przypadku prawidłowego opatrzenia skargi podpisem elektronicznym – stanowiłoby naruszenie konstytucyjnej gwarancji prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP). Mając to na uwadze Sąd nie podziela linii orzeczniczej, w której wyrażany jest pogląd o zaistnieniu w takim przypadku przesłanki do odrzucenia złożonej w ten sposób skargi jako niedopuszczalnej (zob. np. postanowienia WSA: w Kielcach z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 67/25; we Wrocławiu z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 247/25; w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 466/25; w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 139/25; w Szczecinie z dnia 20 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 131/25 czy w Poznaniu z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Po 273/25), natomiast w pełni podziela stanowisko wyrażone w tym zakresie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2025 r. (sygn. akt IV SAB/Po 54/25). Stanowisko, że "wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego innego niż e-PUAP nie daje podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli zgodnie z art. 46 § 2a tej ustawy skarga została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i na podstawie art. 54 § 2 tej ustawy została przekazana przez ten organ na elektroniczną skrzynkę podawcza e-PUAP sądu administracyjnego", zostało wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2025 r. (sygn. akt I FSK 1176/25).
Mając to na uwadze, po rozpoznaniu złożonej skargi, Sąd uznał, że zasługiwała ona na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 30 września 2024 r. w przedmiocie klasyfikacji taryfowej, orzeczenia o wymaganej kwocie należności celnych, zaksięgowaniu wymaganej kwoty cła antydumpingowego oraz określeniu w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług.
Na wstępie należy wskazać, że w podobnym stanie faktycznym i prawnym w sprawie ze skargi skarżącej spółki orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który m.in. wyrokiem z dnia 20 marca 2025 r. (sygn. akt III SA/Gd 654/24) oraz wyrokiem z dnia 17 lipca 2025 r. (sygn. akt III SA/Gd 190/25) uchylił zaskarżone decyzje organu celno-skarbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę uznaje ocenę prawną i rozważania zawarte w uzasadnieniu powyższych wyroków za w pełni prawidłowe. Właściwe było zatem przytoczenie ich części w niniejszym uzasadnieniu.
Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą ustalenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
Zgłoszenie celne w niniejszej sprawie zostało złożone w grudniu 2021 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE. L 361/1 z 2020 r. ze zm.).
Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej jako "ORINS") wskazanych w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.1987.256.1 z dnia 1987.09.07).
Uściślają one i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Zgodnie z nimi klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega następującym regułom:
1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
2.
a) Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.
b) Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3.
3. Jeżeli stosując regułę 2 b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru;
b) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
c) jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a) lub b), należy klasyfikować do pozycji, pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.
4. Towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone.
5. Oprócz powyższych postanowień, w odniesieniu do niżej wymienionych wyrobów należy stosować następujące reguły:
a) futerały do aparatów fotograficznych, instrumentów muzycznych, broni, przyborów kreślarskich, naszyjników oraz podobne opakowania, specjalnie dostosowane do przechowywania wyrobów lub ich kompletów, nadające się do długotrwałego użytkowania i występujące z wyrobami, do których są przeznaczone, należy klasyfikować razem z wyrobami, gdy są one normalnie z nimi sprzedawane. Reguły tej jednak nie stosuje się do opakowań, które całemu wyrobowi nadają zasadniczy charakter;
b) z zastrzeżeniem postanowień zawartych w regule 5 a), opakowania i pojemniki opakowaniowe 31, jeżeli są zazwyczaj stosowane do tego rodzaju towarów, należy klasyfikować razem z tymi towarami. Postanowienie to nie ma jednak zastosowania, jeżeli opakowania nadają się w sposób oczywisty do ponownego użytku.
6. Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Oprócz aktów o charakterze normatywnym, dla klasyfikacji taryfowej znaczenie mogą mieć Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej jako "Noty wyjaśniające do CN"). Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06; wyrok z 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Natională A Vămilor - Directia Regională Pentru Accize Si Operatiuni Vamale Galati I Direcţia Generală A Finanţelor Publice A Municipiului Bucureș ti,).
Istotą zaistniałego w sprawie sporu prawnego było to, czy importowane przez skarżącą towary określone w zgłoszeniach celnych jako profile aluminiowe do produkcji osłon okiennych - żaluzji plisowanych i aluminiowe elementy, posiadają obiektywne cechy świadczące o tym, że stanowią kształtowniki w rozumieniu pozycji 7604 29 90 Taryfy Celnej, a nie spełniają cech "kształtowników przygotowanych do stosowania w konstrukcjach" związanych z zastosowaniem kodu taryfowego wskazanego w zgłoszeniach celnych czyli 7610 90 90 95 lub cech "opraw, okuć i podobnych artykułów z metalu nieszlachetnego" objętych kodem 8302 41 90.
W tym miejscu przytoczyć należy te części Wspólnej Taryfy Celnej, których analiza niezbędna jest, by ocenić prawidłowość zastosowanej przez organy administracji klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
Skarżącą w zgłoszeniach celnych zakwalifikowała towary do pozycji 7610 90 90 95. Jest ona podpozycją kodu 7610, który obejmuje konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Kod ten obejmuje następujące podpozycje:
|7610 10 00 00 |- | |
| |Drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe | |
| | | |
|7610 90 |- | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 10 00 |- - | |
| |Mosty i części mostów, wieże i maszty kratowe | |
| | | |
|7610 90 90 |- - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 90 10 |- - - | |
| |Sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w | |
| |postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium | |
| | | |
| |- - - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 90 91 |- - - - | |
| |Produktów mocowanych (np. za pomocą spawania lub elementami złącznymi) tak, by tworzyły podzespoły | |
| | | |
|7610 90 90 92 |- - - - | |
| |Produktów w opakowanym zestawie zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub | |
| |wytwarzania części ("zestaw wyrobów gotowych") | |
| | | |
|7610 90 90 95 |- - - - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
Zastosowany przez organ kod taryfowy 7604 29 90 obejmuje kształtowniki ze stopów aluminium - wyciskane. Zdaniem organu odwoławczego, tak jak i organu I instancji, właściwy kod TARIC to: 7604 29 90 90 Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium z podpozycjami
7604 - Ze stopów aluminium,
7604 29 - Pozostałe,
7604 29 90 - - Kształtowniki,
7604 29 90 90 - - Pozostałe.
W tutejszym Sądzie toczyło się już ponad 20 podobne spraw dotyczących klasyfikacji sprowadzanych przez skarżącą profili (m.in. sygn. akt: III SA/Gd 654/24, III SA/Gd 189/25, III SA/Gd 190/25, III SA/Gd 385/24). W wydanych w tych sprawach wyrokach (nieprawomocnych), Sąd zajął stanowisko, że dokonana przez organ kwalifikacja do kodu 7604 29 90 nie jest prawidłowa a organ winien, poza kwalifikacją przyjętą w zgłoszeniach, rozważyć także kwalifikację profili do innych kodów – pozycji 8302.
Sekcja XV dotyczy metali nieszlachetnych i artykułów z metali nieszlachetnych, w Dziale 76 przewidziano aluminium i towary z aluminium a w Dziale 83 artykuły różne z metali nieszlachetnych, przy czym, jak wynika z uwag do Sekcji XV, z Działu 76 wyłączone są artykuły objęte Działem 83.
Pozycja 8302 obejmuje natomiast oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego –
8302 30 - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły
8302 41 - - Nadające się do budynków
8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych
8302 41 90 - - - Pozostałe
Organ odwoławczy podkreślał, iż nie kwestionuje przeznaczenia importowanych profili. Zdaniem organu jednak, dla celów klasyfikacji taryfowej nie można utożsamiać pojęcia profili przeznaczonych do użycia w konkretnych konstrukcjach, którymi są poszczególne systemy osłon, z profilami przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach, o których mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej.
Organ uznał za błędne stanowisko skarżącej, zgodnie z którym przygotowanie importowanych profili na indywidualne zamówienie (tj. wg określonego kształtu i odpowiednio wykończonych, co powoduje, że nadają się wyłącznie do stosowania w określonym produkcie zwanym "systemem") czyni właściwą ich klasyfikację w ramach pozycji 7610.
Zdaniem organu odwoławczego, sporne profile wpisują się w definicję kształtowników, zawartą w uwadze 1(b) do działu 76 Taryfy celnej, a wskazanie do jakich celów towar będzie przeznaczony, nie jest w sprawie przesądzające. Profile nie stanowią części konstrukcji w rozumieniu pozycji 7610, dopóki nie zostaną przygotowane do stosowania w konstrukcji, co powinno nastąpić przed zgłoszeniem towaru do określonej procedury celnej, a nie na późniejszym etapie, np. podczas ich montażu.
Przypisanie towarów objętych zgłoszeniami celnymi do właściwego kodu budzić może wątpliwości, z uwagi na kilka pozycji taryfowych, które mogą wchodzić w grę przy tej klasyfikacji.
W tym zakresie, poza samą treścią kodów Nomenklatury scalonej, uwzględnić należy reguły ORINS, treść innych aktów unijnych oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Podkreślić należy, że towar podlegający klasyfikacji nie stanowi zwykłego kształtownika o ogólnym charakterze, lecz element o ściśle określonym przeznaczeniu, zaprojektowany i wykonany w celu osadzenia na nim, poprzez wcisk, plisy żaluzji - jest to towar o dużej precyzji wykonania i jednoznacznym dostosowaniu do tej funkcji.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie winna znaleźć zastosowanie reguła 3a) ORINS, zgodnie z którą jeżeli stosując regułę 2b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, to pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny.
Zgodnie z tą regułą, przy dokonywaniu klasyfikacji sięgnąć należy do pozycji, która określa towar w sposób najbardziej szczegółowy. Niewątpliwie nie jest taką pozycją proponowana przez organ pozycja 7604 29 90, obejmująca kształtowniki aluminiowe bliżej nie sprecyzowane, o ogólnym, nieuściślonym przeznaczeniu.
Stanowisko skarżącej o kwalifikacji do kodu 7610 90 90 95 dotyczy towaru o większym stopniu identyfikacji, obejmuje bowiem m.in. kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach.
Kod 7610 obejmuje konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Za "konstrukcję" należy rozumieć obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji", to ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610.
Za niezasadne uznać należy stanowisko, że sprowadzane profile nie posiadają cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania w konstrukcjach.
Oceniając przygotowanie do zastosowania w konstrukcji nie można przywiązywać zasadniczego znaczenia do konieczności przycięcia profilu do określonej długości. Kwestia ta niezasadnie w argumentacji organu nabrała zasadniczego znaczenia. Podniesione w tym zakresie w skardze zarzuty są uzasadnione. Za przekonującą uznać należy argumentację, że przycięcie profili jest zawsze konieczne jako element dopasowania do wymiaru okna, czyli zamontowania żaluzji. Przy klasyfikacji nie można tracić z pola widzenia charakteru wyprodukowanego profilu, który ma określony wzór, jest elementem precyzyjnie wykonanym, poddawanym wielu procesom technologicznym, zwiększającym jego wartość i przydatność, produkowanym w szerokiej gamie kolorystycznej, w związku z jego charakterem jako częścią konstrukcji żaluzji.
Sąd podtrzymuje wyrażone we wcześniejszych wyrokach stanowisko, że samo przycięcie profili żaluzjowych do wymiaru okien nie świadczy o tym, że profile te nie są przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Argumentacja ta jest wybiórcza i nie uwzględnia zakresu przygotowania tych profili do zastosowania w konstrukcjach przez ich wyprodukowanie w sposób dedykowany konstrukcjom żaluzji, wykluczający użycie ich w innych celach. Nadanie profilom charakterystycznego kształtu i kolorystycznej powłoki wskazuje na ich przygotowanie do wykorzystania w żaluzji, a treść wzoru użytkowego dotycząca projektu żaluzji, potwierdza indywidualny charakter oraz przeznaczenie produktu w postaci profilu.
Organ uznał kwalifikację do kodu 7610 za błędną. Poprzestając na tej ocenie organ nie dokonywał szczegółowej kwalifikacji towaru do podpozycji tego kodu. W szczególności nie rozważał on kwalifikacji do wskazywanego przez stronę skarżącą kodu 7610 90 90 95. Kwestia ta ma istotne znaczenie w sprawie z uwagi na treść rozporządzenia antydumpingowego.
Z katalogu podpozycji kodu 7610 wynika, że towar może podlegać zakwalifikowaniu jedynie do dwóch podpozycji:
|7610 90 90 10 - - - |Sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w |
| |postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium |
| | |
|7610 90 90 95 ---- Pozostałe | | |
Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U.UE.L.2021.109.1 z dnia 2021.03.30) stanowi w art. 1, że
1. Ostateczne cło antydumpingowe nakłada się na przywóz sztab, prętów, kształtowników (nawet drążonych), rur i przewodów rurowych; niezmontowanych; nawet gotowych do użycia w konstrukcjach (np. ciętych na wymiar, nawierconych, giętych, sfazowanych, gwintowanych); wykonanych z aluminium, nawet w postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium, z wyłączeniem:
1) produktów mocowanych (np. za pomocą spawania lub elementami złącznymi) tak, by tworzyły podzespoły;
2) spawanych rur i przewodów rurowych;
3) produktów w opakowanym zestawie zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub wytwarzania części ("zestaw wyrobów gotowych");
obecnie objętych kodami CN ex 7604 10 10, ex 7604 10 90, 7604 21 00, 7604 29 10, 7604 29 90, ex 7608 10 00, 7608 20 81, 7608 20 89 oraz ex 7610 90 90 (kody TARIC 7604 10 10 11, 7604 10 90 11, 7604 10 90 25, 7604 10 90 80, 7608 10 00 11, 7608 10 00 80, 7610 90 90 10) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Nie ma wśród tych kodów pozycji 8302 ani podpozycji 7610 90 90 95, podlegają natomiast cłu towary kwalifikowane do podpozycji 7610 90 90 10. Kwalifikacja w zakresie kodu 7610 ma zatem, z punktu widzenia zastosowania rozporządzenia nakładającego cło antydumpingowe, istotne znaczenie.
W zaskarżonej decyzji organ rozważał klasyfikację towaru do pozycji 8302.
Obejmuje ona oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły 8302 41 - - Nadające się do budynków, 8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych, 8302 41 90 - - - Pozostałe.
W nocie D wskazano, że w pozycji tej klasyfikuje się m.in.: (3) Okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów itp. (np. prowadnice i tory, korytka, rolki); (4) Szyldy dziurek od klucza i płytki ochronne zamków do drzwi budynków; (5) Okucia do kurtyn, zasłon i portier; (np. pręty, rurki, rozetki, wsporniki, taśmy, haczyki z ozdobami, zaciski, pierścienie "lub kółka do karniszy, ograniczniki); haczyki z zaciskami, prowadnice i uchwyty węzłowe do ściągaczy itp.
Importowane profile aluminiowe pełnią rolę analogiczną do prowadnic. Pozwalają bowiem na zamocowanie i ruchomość plis. Klasyfikacja w tej pozycji niewątpliwie w ściślejszy sposób odpowiada charakterowi klasyfikowanego towaru. Nie obejmuje ona bowiem, w przeciwieństwie do kodu 7610 jakichkolwiek konstrukcji lecz artykuły nadające się żaluzji, a wykonanie towaru z aluminium nie ma w tym przypadku znaczenia dla dokonania klasyfikacji, z uwagi na zastosowane w Nomenklaturze scalonej wyłączenie.
Taka interpretacja pozostaje w zgodności z cytowanym wyżej poglądem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru.
Analizując kwestie podpozycji w kodzie 8302, wskazać należy, że w nomenklaturze w innej pozycji dotyczącej artykułów budowlanych z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienionych ani niewłączonych, rozróżnia się okna - w pozycji 3925 20 00 oraz okiennice i zasłony włącznie z żaluzjami weneckimi - w pozycji 3925 30 00. Żaluzje nie są zatem traktowane w Nomenklaturze scalonej jak element konstrukcji okna. Przemawia to za zastosowaniem kodu 8302 41 90 - - - Pozostałe, a nie kodu dotyczącego okien (lub budynków).
Argumentację powyższą wspiera rozumowanie prezentowane w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) 2017/1472 z dnia 11 sierpnia 2017 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.Urz UE 15.8.2017 L210/1). Przedmiotem zainteresowania Komisji UE był towar w postaci pręta z aluminium (tzw. "pręt do zasłony prysznicowej") używanego do zawieszenia zasłony. Składał się on z dwóch pustych rur aluminiowych, bez zasłony oraz bez krążków do mocowania zasłony.
W akcie tym przedstawiono następującą argumentację: "Ze względu na swoje obiektywne cechy (mechanizm sprężynowy wraz z możliwością przedłużenia; konstrukcję utrzymującą jedynie przedmioty o niewielkiej wadze, np. zasłonę) artykuł zaprojektowano jako pręt do zasłony, a nie jako pręt z aluminium niestopowego, należący do pozycji 7604. Pręty do zasłon klasyfikuje się do pozycji 8302 (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8302, akapit drugi, lit. (D), pkt (5)). Wyklucza się klasyfikację do kodu CN 8302 41 10 jako "zawiasy z metalu nieszlachetnego do drzwi" lub do kodu CN 8302 41 50 jako "zawiasy z metalu nieszlachetnego do okien i okien balkonowych", ponieważ artykuł nie posiada obiektywnych cech, które wskazują na jego przeznaczenie do stosowania w połączeniu z tymi pierwszymi czy z tymi drugimi. W związku z tym artykuł ten należy klasyfikować do kodu CN 8302 41 90 jako "pozostałe uchwyty, zawiasy i podobne artykuły z metali nieszlachetnych nadające się do budynków". Z argumentacji tej wynika niewątpliwie, że ocena, iż artykuł zaprojektowano jako pręt do zasłony a nie jako pręt z aluminium niestopowego, należący do pozycji 7604, ma znaczenie dla dokonania klasyfikacji.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 lutego 2020 r. C-670/19 w sprawie Gardinia Home Decor GmbH, dotyczącej klasyfikacji taryfowej karniszy z metali nieszlachetnych, przypisał znaczenie decydujące z punktu widzenia istnienia obiektywnych cech kwalifikujących towar jako karnisze, zamknięciu ich na końcach korkami z tworzywa sztucznego, które mogą służyć jako końcówki dekoracyjne, co wskazuje na zamierzone zastosowanie, dla którego wygląd zewnętrzny artykułu, a nawet jego funkcja ozdobna, jest ważnym kryterium. Trybunał podkreślił także, że powierzchnie importowanych karniszy są galwanizowane lub lakierowane, co nadaje im wygląd miedzi lub aspekt kolorystyczny, tak że nie chodzi tu o rury jedynie przycięte na określoną długość w rozumieniu wyjątku przewidzianego w akapicie drugim lit. D) pkt 5 in fine noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji 8302. To, że rozpatrywany produkt nie był zazwyczaj przywożony wraz ze wspornikami umożliwiającymi jego mocowanie do ściany lub sufitu, nie może samo w sobie pozbawiać tego produktu jego obiektywnych cech charakterystycznych dla karnisza z metali nieszlachetnych. Reasumując Trybunał stwierdził, że karnisze z metali nieszlachetnych są objęte podpozycją 8302 41 90, chyba że karnisze te składają się z profili, rur lub prętów, które zostały jedynie przycięte na pożądaną długość. Obiektywne cechy decydujące o zaklasyfikowaniu określonych rur z metali nieszlachetnych jako karniszy to ich walory ozdobne, takie jak galwanizowanie lub lakierowanie powierzchni oraz użycie zatyczek z tworzywa sztucznego, mogących mieć walor dekoracyjny.
Wniosek, który można wyprowadzić z powyższego orzeczenia to stwierdzenie, że obiektywne cechy towarów (rur z metali nieszlachetnych) pozwalające uznać je za karnisze w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej - to nie wyłącznie ich kształt i wymiary, lecz także takie cechy jak ozdobne wykończenie i obecność elementów dekoracyjnych, wskazujących na przeznaczenie. Przeznaczenie sprowadzanego towaru ma zatem istotne znacznie dla jego klasyfikacji, podobnie jak szczególne cechy odróżniające go od innych artykułów.
Należy wskazać, że w odniesieniu do analogicznych produktów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 28 listopada 2024 r. (sygn. akt I SA/Op 723/24) uchylił decyzję utrzymującą w mocy Wiążącą Informację Taryfową określającą dla towaru "Profile aluminiowe do produkcji rolet" kod Nomenklatury scalonej (CN) 7604 29 90. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że ocena dokonana przez organy obu instancji, bez pogłębionej analizy całości materiału dowodowego, jest co najmniej przedwczesna, aby ostatecznie stwierdzić, czy sporne profile pozbawione są rzeczywistych i obiektywnych cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania jako okucia, oprawy itp. do okien i drzwi. Sąd podkreślił, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach (por. wyroki WSA w Opolu z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Op 723/24 i I SA/Op 724/24).
Wyłączenie klasyfikacji taryfowej zastosowanej w zgłoszeniu celnym wymagało dokonania oceny stanu faktycznego sprawy z punktu widzenia możliwości zaklasyfikowania importowanych profili do pozycji 8302 CN.
Organ odwoławczy rozważał tę kwestię i wskazał na brak podstaw do zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do pozycji 8302.
Organ dokonał jednak oceny prawnej w tym zakresie przy przyjęciu wadliwego stanu faktycznego. Organ wskazał na brak otworów i nawierceń w profilach, co miałoby wykluczać możliwość połączenia profilu z pozostałą częścią żaluzji i działanie żaluzji. Ustalenie organu, że do takiego połączenia jest konieczne istnienie otworów i nawierceń jest błędne i nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Połączenie profilu z elementem tkaninowym żaluzji następuje bowiem na wcisk, w związku z precyzyjnym przygotowaniem profilu, nie wymaga nawierceń i otworów. Także uzyskanie ruchomości żaluzji nie wymaga wykonania otworów (nawierceń), bowiem sznurki żaluzji nie przechodzą przez metalowy profil. Potwierdzić to mogła demonstracja mechanizmu funkcjonowania żaluzji na ramie okiennej, oględziny funkcjonowania mechanizmu żaluzji nie zostały jednak przez organ w toku postępowania przeprowadzone. Organ winien w toku ponownego rozpoznania sprawy dokonać ustaleń i na ich podstawie ocenić czy i dlaczego profile mogą lub nie mogą być uznane za przewidziane w tym kodzie elementy odpowiadające prowadnicom.
Wskazać należy, że w przypadku wykluczenia możliwości klasyfikacji do kodu 8302 CN, bardziej szczegółowej niż kod 7610, towar winien podlegać klasyfikacji opisanej w pierwszej kolejności pozycji z kodu 7610. Organ zastosował klasyfikację sprzeczną z art. 56 ust. 1 UKC, Wspólną Taryfą Celną, Nomenklaturą scaloną i regułą 2b lit. a ORINS.
Organ nie przeprowadził dowodów i nie dokonał w sprawie ustaleń dotyczących przedmiotowego towaru, niezbędnych do pełnego ustalenia stanu faktycznego umożliwiającego klasyfikację taryfową towarów, co stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego w zakresie zbierania materiału dowodowego oraz dokonywania ustaleń faktycznych – art. 187 § 1 oraz 191 o.p. Nadto organ nie przeprowadził pełnej oceny prawnej stanu faktycznego w uwzględnieniem norm określających klasyfikacje taryfową, które mogły znaleźć w sprawie zastosowanie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Na kwotę 8.376 zł zasądzonych kosztów składają się koszty wpisu sądowego (2.946 zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenia pełnomocnika (5.400 zł), ustalonego stosownie do f/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z zawartych w uzasadnieniu rozważań.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym orzeczenia.nsa.gov.pl.