Zdaniem skarżącej, o ile w pozycji 7604 klasyfikowane są wskazane wyroby z aluminium o charakterze uniwersalnym, które nie mają określonego przeznaczenia, o tyle w pozycji 7610 należy klasyfikować wyroby z aluminium, które: (i) są konstrukcjami, (ii) stanowią część konstrukcji lub (iii) są przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Z tego względu, w odniesieniu do towarów importowanych przez spółkę, klasyfikacja do CN 7604 29 90 90, wskazana w zaskarżonej decyzji, jest wykluczona.
Wprawdzie importowane profile mieszczą się w opisach uwag do Sekcji XV Taryfy Celnej, 9a i 9b, jednakże w obydwu przypadkach jest poczynione zastrzeżenie, iż wyroby pozostają kształtownikami (sztabami, czy prętami) pod warunkiem, że podczas obróbki nie przyjęły charakteru artykułów lub wyrobów objętych innymi pozycjami. Tak właśnie jest z importowanymi przez skarżącą profilami, które ze względu na ich obróbkę dokonaną przez dostawcę pełnią rolę opraw, okuć, prowadnic, szyn bądź maskownic do produktu określonego jako "plisy okienne wewnętrzne" lub "rolety plisowane wewnętrzne stosowane do stolarki okienno-drzwiowej" lub "żaluzje plisowane wewnętrzne". Tym samym nie mogą być klasyfikowane w pozycji 7604, która jest przeznaczona dla zwykłych profili uniwersalnych, wykorzystywanych w przemyśle, czy budownictwie.
Spółka wskazała, że w wyroku z 10 marca 2016 r. C-499/14 TSUE uznał, iż zaklasyfikowanie towarów jako zestawów do sprzedaży detalicznej jest możliwe nawet jeśli w momencie importu towary te nie są pakowane razem, lecz można w inny sposób udowodnić, iż przeznaczone są do sprzedaży jako zestawy. Analiza tego orzeczenia prowadzi do wniosku, że obiektywne wykazanie przeznaczenia jest elementem mającym znaczenie dla klasyfikacji.
W dalszej kolejności spółka zaznaczyła, że z opisów przedstawionych decyzji WIT wynika, że klasyfikują one profile aluminiowe stosowane do żaluzji plisowanych, a więc towary rodzajowo tożsame z importowanymi przez spółkę profilami do pozycji 7610. Zdaniem skarżącej powoływane przez nią dowody jednoznacznie wskazują na cechy profili świadczące o ich przygotowaniu do zastosowania w konstrukcjach. Zarówno kształt przekroju poprzecznego, który umożliwia precyzyjne dopasowanie łączonych elementów, jak również stopień wykończenia nie pozostawiają wątpliwości, że importowane profile są w pełni przygotowane do ich zamontowania w konstrukcji plis. Nie są do tego potrzebne żadne procesy produkcyjne, lecz zwykłe czynności montażowe. Odnosząc się do długości importowanych profili spółka wskazała, że plisy okienne są produktem, który musi być dopasowany do wnęki okiennej. Ze względu na małą tolerancję błędów, przycięcie prowadnic do plis jest prawie zawsze konieczne. Rozmiar 5 m ogranicza ilość odpadów i pozwala na zapakowanie do opakowania o długości 6 m innych akcesoriów do plis. Towary będące przedmiotem zgłoszenia celnego są niezmiennie importowane przez spółkę od kilkunastu lat i takie same towary były wielokrotnie weryfikowane przez fizyczne rewizje w trakcie odpraw celnych. Rewizje te nie wykazywały żadnych nieprawidłowości, ani nie podważały prawidłowości stosowanej przez spółkę klasyfikacji, co utwierdzało skarżącą w przekonaniu o prawidłowej klasyfikacji importowanych profili. Spółka zaznaczyła, że uregulowania prawne w tym zakresie nie uległy zmianom.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych jej złożenia, polegające na niewłaściwej formie doręczenia do organu za pośrednictwem platformy e-Doręczenia zamiast e-PUAPem.
W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 2 października 2025 r. strona skarżąca, oprócz odniesienia się do wniosku organu o odrzuceniu skargi, powołała szereg wyroków sądów administracyjnych i WIT-ów na poparcie tezy o błędnej klasyfikacji celnej towaru dokonanej przez organy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Kontrolą sądową objęta została wydana wobec skarżącej i uczestnika postępowania decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 1 października 2024 r. w przedmiocie długu celnego oraz podatku od towarów i usług.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importowanego z Chin określonego w zgłoszeniach celnych jako profile aluminiowe do produkcji osłon okiennych - żaluzji plisowanych ( jedno zgłoszenie) oraz profile aluminiowe do produkcji osłon okiennych ( żaluzji plisowanych) belki, profile, prowadnice ( dwa zgłoszenia).
Na wstępie odnieść się należy do wniosku organu odwoławczego o odrzucenie skargi z uwagi na nieprawidłową formę wniesienia przez skarżącą skargi do sądu za pośrednictwem organu, a mianowicie drogą elektroniczną e-Doręczeniem, zamiast e-PUAPem. Zdaniem organu nie zostały spełnione wymogi formalne skutecznego złożenia skargi.
Sąd orzekający nie podziela stanowiska organu o istnieniu podstawy do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 54 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Funkcję elektronicznej skrzynki podawczej organu i sądu administracyjnego dotychczas pełniła tylko elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej (e-PUAP), czyli ogólnopolska platforma teleinformatyczna służąca do komunikacji obywateli i przedsiębiorców z jednostkami administracji publicznej w ujednolicony, standardowy sposób.
Niniejsza skarga wniesiona została do sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z wykorzystaniem usługi e-Doręczenia, na podstawie regulacji przewidzianej w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1045). Usługa e-Doręczenia to usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego, która umożliwia wysyłanie i odbieranie korespondencji elektronicznie, ze skutkiem równoważnym z listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Docelowo usługa e-Doręczenia zastąpi tradycyjną, papierową korespondencję urzędową, a także korespondencję przez e-PUAP. Stosownie natomiast do art. 27a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 2117) doradca podatkowy wykonujący zawód obowiązany jest posiadać adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej ustawy.
Mając na uwadze cel wprowadzenia tejże usługi oraz to, że już teraz stanowi ona przewidziany prawem sposób komunikacji z organami administracji, który nadto ma się stać docelowym sposobem komunikacji Sąd uznał, że wniesienie do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu niniejszej skargi z wykorzystaniem systemu e-Doręczenia jest dopuszczalne.
Dodatkowo podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z § 2a tego przepisu, w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wymóg ten dotyczy także właściwego podpisania skargi do sądu administracyjnego.
W aktach sądowych niniejszej sprawy znajduje się potwierdzenie otrzymania skargi, który to dokument stanowi dowód jej otrzymania w rozumieniu art. 40 ustawy o doręczeniach elektronicznych. Zgodnie z tym przepisem operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. Ustawa o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej reguluje działanie kwalifikowanych usług zaufania, takich jak podpisy elektroniczne, pieczęcie elektroniczne i inne usługi zapewniające bezpieczne transakcje elektroniczne. Sąd przyjął, że w niniejszej sprawie skarga została podpisana prawidłowo. Dokument ten został bowiem podpisany przez pełnomocnika skarżącej spółki kwalifikowanym podpisem elektronicznym, który- co istotne - pozwala na jednoznaczną identyfikację podmiotu wnoszącego skargę.
Dodatkowo także należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 46 § 2c p.p.s.a., pismo wnoszone w innej formie niż forma dokumentu elektronicznego, zawierające żądanie doręczania pism sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, powinno zawierać oznaczenie adresu elektronicznego. We wniesionej skardze pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o doręczanie pism za pomocą środków elektronicznych, wskazując swój adres do doręczeń na platformie e-PUAP (obok adresu: e-mail oraz e-Doręczenia), za pośrednictwem którego Sąd ma możliwość prawidłowej komunikacji elektronicznej ze stroną.
W ocenie Sądu nierozpoznanie skargi, złożonej za pośrednictwem skarżonego organu w formie elektronicznej, spowodowane wyłącznie czysto formalnymi okolicznościami związanymi ze sposobem jej wniesienia przez stronę, tj. poprzez platformę internetową e-Doręczenia, honorowaną w korespondencji stron z organami administracji publicznej, a nie poprzez platformę internetową e-PUAP (czyli Elektroniczną Platformę Usług Administracji Publicznej) wymaganą w korespondencji z sądami administracyjnymi, w przypadku prawidłowego opatrzenia skargi podpisem elektronicznym - stanowiłoby naruszenie konstytucyjnej gwarancji prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP).
Mając to na uwadze Sąd nie podziela linii orzeczniczej, w której wyrażany jest pogląd o zaistnieniu w takim przypadku przesłanki do odrzucenia złożonej w ten sposób skargi jako niedopuszczalnej (zob. np. postanowienia WSA: w Kielcach z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 67/25; we Wrocławiu z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 247/25; w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 466/25; w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 139/25; w Szczecinie z dnia 20 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 131/25 czy w Poznaniu z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Po 273/25), natomiast w pełni podziela stanowisko wyrażone w tym zakresie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1395/25 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV SAB/Po 54/25.
Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego oraz materialnego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie.
Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą ustalenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
Zgłoszenia celne w niniejszej sprawie zostały złożone w kwietniu, maju i sierpniu 2022 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1832 z dnia 12 października 2021 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE. L 385 z 2021 r. ze zm.).
Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej jako "ORINS") wskazanych w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.1987.256.1 z dnia 1987.09.07).
Uściślają one i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej w krajach Unii Europejskiej. Zgodnie z nimi klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega następującym regułom:
1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
2. a) Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.
b) Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3.
3. Jeżeli stosując regułę 2 b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru;
b) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
c) jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a) lub b), należy klasyfikować do pozycji, pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.
4. Towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone.
5. Oprócz powyższych postanowień, w odniesieniu do niżej wymienionych wyrobów należy stosować następujące reguły:
a) futerały do aparatów fotograficznych, instrumentów muzycznych, broni, przyborów kreślarskich, naszyjników oraz podobne opakowania, specjalnie dostosowane do przechowywania wyrobów lub ich kompletów, nadające się do długotrwałego użytkowania i występujące z wyrobami, do których są przeznaczone, należy klasyfikować razem z wyrobami, gdy są one normalnie z nimi sprzedawane. Reguły tej jednak nie stosuje się do opakowań, które całemu wyrobowi nadają zasadniczy charakter;
b) z zastrzeżeniem postanowień zawartych w regule 5 a), opakowania i pojemniki opakowaniowe 31, jeżeli są zazwyczaj stosowane do tego rodzaju towarów, należy klasyfikować razem z tymi towarami. Postanowienie to nie ma jednak zastosowania, jeżeli opakowania nadają się w sposób oczywisty do ponownego użytku.
6. Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Oprócz aktów o charakterze normatywnym, dla klasyfikacji taryfowej znaczenie mogą mieć Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1 (a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej jako "Noty wyjaśniające do CN"). Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06; wyrok z 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Natională A Vămilor - Directia Regională Pentru Accize Si Operatiuni Vamale Galati I Direcţia Generală A Finanţelor Publice A Municipiului Bucureș ti,).
Istotą zaistniałego w sprawie sporu prawnego było to, czy importowane przez skarżącą towary określone w zgłoszeniach celnych jako profile aluminiowe do produkcji osłon okiennych - żaluzji plisowanych i profile, prowadnice, belki, posiadają obiektywne cechy świadczące o tym, że stanowią kształtowniki w rozumieniu pozycji 7604 29 90 Taryfy Celnej, a nie spełniają cech "kształtowników przygotowanych do stosowania w konstrukcjach" związanych z zastosowaniem kodu taryfowego wskazanego w zgłoszeniach celnych czyli 7610 90 90 95 lub cech "opraw, okuć i podobnych artykułów z metalu nieszlachetnego" objętych kodem 8302 41 90.
W tym miejscu przytoczyć należy te części Wspólnej Taryfy Celnej, których analiza niezbędna jest, by ocenić prawidłowość zastosowanej przez organy administracji klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
Skarżąca w zgłoszeniach celnych zakwalifikowała towary do pozycji 7610 90 90 95. Jest ona podpozycją kodu 7610, który obejmuje konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Kod ten obejmuje następujące podpozycje:
|7610 10 00 00 |- | |
| |Drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe | |
| | | |
|7610 90 |- | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 10 00 |- - | |
| |Mosty i części mostów, wieże i maszty kratowe | |
| | | |
|7610 90 90 |- - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 90 10 |- - - | |
| |Sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w | |
| |postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium | |
| | | |
| |- - - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 90 91 |- - - - | |
| |Produktów mocowanych (np. za pomocą spawania lub elementami złącznymi) tak, by tworzyły podzespoły | |
| | | |
|7610 90 90 92 |- - - - | |
| |Produktów w opakowanym zestawie zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub | |
| |wytwarzania części ("zestaw wyrobów gotowych") | |
| | | |
|7610 90 90 95 |- - - - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
Zastosowany przez organ kod taryfowy 7604 29 90 obejmuje kształtowniki ze stopów aluminium - wyciskane. Zdaniem organu odwoławczego, tak jak i organu pierwszej instancji, właściwy kod TARIC to 7604 29 90 90 Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium z podpozycjami :
7604 - Ze stopów aluminium,
7604 29 - Pozostałe,
7604 29 90 - - Kształtowniki,
7604 29 90 90 - - Pozostałe.
W tutejszym Sądzie toczyło się już ponad 20 podobnych spraw dotyczących klasyfikacji sprowadzanych przez skarżącą profili (m.in. sygn. akt III SA/Gd 654/24, III SA/Gd 189/25, III SA/Gd 190/25, III SA/Gd 385/24). W wydanych w tych sprawach wyrokach (nieprawomocnych) Sąd zajął stanowisko, że dokonana przez organ kwalifikacja do kodu 7604 29 90 nie jest prawidłowa, a organ winien, poza kwalifikacją przyjętą w zgłoszeniach, rozważyć także kwalifikację profili do innych kodów – pozycji 8302.
Sekcja XV dotyczy metali nieszlachetnych i artykułów z metali nieszlachetnych, w Dziale 76 przewidziano aluminium i towary z aluminium, a w Dziale 83 artykuły różne z metali nieszlachetnych, przy czym, jak wynika z uwag do Sekcji XV, z Działu 76 wyłączone są artykuły objęte Działem 83.
Pozycja 8302 obejmuje natomiast oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego –
8302 30 - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły
8302 41 - - Nadające się do budynków
8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych
8302 41 90 - - - Pozostałe
Organ odwoławczy podkreślał, iż nie kwestionuje przeznaczenia importowanych profili. Zdaniem organu jednak dla celów klasyfikacji taryfowej nie można utożsamiać pojęcia profili przeznaczonych do użycia w konkretnych konstrukcjach, którymi są poszczególne systemy osłon, z profilami przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach, o których mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej.
Organ uznał za błędne stanowisko skarżącej, zgodnie z którym przygotowanie importowanych profili na indywidualne zamówienie (tj. wg określonego kształtu i odpowiednio wykończonych, co powoduje, że nadają się wyłącznie do stosowania w określonym produkcie zwanym "systemem"), czyni właściwą ich klasyfikację w ramach pozycji 7610.
Zdaniem organu odwoławczego sporne profile wpisują się w definicję kształtowników, zawartą w uwadze 1 (b) do działu 76 Taryfy celnej, a wskazanie do jakich celów towar będzie przeznaczony nie jest w sprawie przesądzające. Profile nie stanowią części konstrukcji w rozumieniu pozycji 7610, dopóki nie zostaną przygotowane do stosowania w konstrukcji, co powinno nastąpić przed zgłoszeniem towaru do określonej procedury celnej, a nie na późniejszym etapie, np. podczas ich montażu.
Przypisanie towarów objętych zgłoszeniami celnymi do właściwego kodu budzić może wątpliwości, z uwagi na kilka pozycji taryfowych, które mogą wchodzić w grę przy tej klasyfikacji.
W tym zakresie, poza samą treścią kodów Nomenklatury scalonej, uwzględnić należy reguły ORINS, treść innych aktów unijnych oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Podkreślić należy, że towar podlegający klasyfikacji nie stanowi zwykłego kształtownika o ogólnym charakterze, lecz element o ściśle określonym przeznaczeniu, zaprojektowany i wykonany w celu osadzenia na nim, poprzez wcisk, plisy żaluzji; jest to towar o dużej precyzji wykonania i jednoznacznym dostosowaniu do tej funkcji.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie winna znaleźć zastosowanie reguła 3 lit. a ORINS, zgodnie z którą jeżeli stosując regułę 2 b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny.
Zgodnie z tą regułą, przy dokonywaniu klasyfikacji sięgnąć należy do pozycji, która określa towar w sposób najbardziej szczegółowy. Niewątpliwie nie jest taką pozycją proponowana przez organ pozycja 7604 29 90, obejmująca kształtowniki aluminiowe bliżej nie sprecyzowane, o ogólnym, nieuściślonym przeznaczeniu.
Stanowisko skarżącej o kwalifikacji do kodu 7610 90 90 95 dotyczy towaru o większym stopniu identyfikacji, obejmuje bowiem m.in. kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach.
Kod 7610 obejmuje konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Za "konstrukcję" należy rozumieć obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji", to ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610.
Za niezasadne uznać należy stanowisko, że sprowadzane profile nie posiadają cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania w konstrukcjach.
Oceniając przygotowanie do zastosowania w konstrukcji nie można przywiązywać zasadniczego znaczenia do konieczności przycięcia profilu do określonej długości. Kwestia ta niezasadnie w argumentacji organu nabrała zasadniczego znaczenia. Podniesione w tym zakresie w skardze zarzuty są uzasadnione. Za przekonywującą uznać należy argumentację, że przycięcie profili jest zawsze konieczne jako element dopasowania do wymiaru okna, czyli zamontowania żaluzji. Przy klasyfikacji nie można tracić z pola widzenia charakteru wyprodukowanego profilu, który ma określony wzór, jest elementem precyzyjnie wykonanym, poddawanym wielu procesom technologicznym, zwiększającym jego wartość i przydatność, produkowanym w szerokiej gamie kolorystycznej, w związku z jego charakterem jako częścią konstrukcji żaluzji.
Samo przycięcie profili żaluzjowych do wymiaru okien nie świadczy o tym, że profile te nie są przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Argumentacja ta jest wybiórcza i nie uwzględnia zakresu przygotowania tych profili do zastosowania w konstrukcjach przez ich wyprodukowanie w sposób dedykowany konstrukcjom żaluzji, wykluczający użycie ich w innych celach. Nadanie profilom charakterystycznego kształtu i kolorystycznej powłoki wskazuje na ich przygotowanie do wykorzystania w żaluzji, a treść wzoru użytkowego dotycząca projektu żaluzji potwierdza indywidualny charakter oraz przeznaczenie produktu w postaci profilu.
Organ uznał kwalifikację do kodu 7610 za błędną. Poprzestając na tej ocenie organ nie dokonywał szczegółowej kwalifikacji towaru do podpozycji tego kodu. W szczególności nie rozważał on kwalifikacji do wskazywanego przez stronę skarżącą kodu 7610 90 90 95. Kwestia ta ma istotne znaczenie w sprawie z uwagi na treść rozporządzenia antydumpingowego.
Z katalogu podpozycji kodu 7610 wynika, że towar może podlegać zakwalifikowaniu jedynie do dwóch podpozycji:
|7610 90 90 10 - - - |Sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w |
| |postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium |
| | |
|7610 90 90 95 ---- Pozostałe | | |
Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U.UE.L.2021.109.1 z dnia 2021.03.30) stanowi w art. 1, że
1. Ostateczne cło antydumpingowe nakłada się na przywóz sztab, prętów, kształtowników (nawet drążonych), rur i przewodów rurowych; niezmontowanych; nawet gotowych do użycia w konstrukcjach (np. ciętych na wymiar, nawierconych, giętych, sfazowanych, gwintowanych); wykonanych z aluminium, nawet w postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium, z wyłączeniem:
1) produktów mocowanych (np. za pomocą spawania lub elementami złącznymi) tak, by tworzyły podzespoły;
2) spawanych rur i przewodów rurowych;
3) produktów w opakowanym zestawie zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub wytwarzania części ("zestaw wyrobów gotowych");
obecnie objętych kodami CN ex 7604 10 10, ex 7604 10 90, 7604 21 00, 7604 29 10, 7604 29 90, ex 7608 10 00, 7608 20 81, 7608 20 89 oraz ex 7610 90 90 (kody TARIC 7604 10 10 11, 7604 10 90 11, 7604 10 90 25, 7604 10 90 80, 7608 10 00 11, 7608 10 00 80, 7610 90 90 10) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Nie ma wśród tych kodów pozycji 8302 ani podpozycji 7610 90 90 95, podlegają natomiast cłu towary kwalifikowane do podpozycji 7610 90 90 10. Kwalifikacja w zakresie kodu 7610 ma zatem, z punktu widzenia zastosowania rozporządzenia nakładającego cło antydumpingowe, istotne znaczenie.
W zaskarżonej decyzji organ rozważał klasyfikację towaru do pozycji 8302.
Obejmuje ona oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły 8302 41 - - Nadające się do budynków, 8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych, 8302 41 90 - - - Pozostałe.
W nocie D wskazano, że w pozycji tej klasyfikuje się m.in.: (3) Okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów itp. (np. prowadnice i tory, korytka, rolki); (4) Szyldy dziurek od klucza i płytki ochronne zamków do drzwi budynków; (5) Okucia do kurtyn, zasłon i portier; (np. pręty, rurki, rozetki, wsporniki, taśmy, haczyki z ozdobami, zaciski, pierścienie "lub kółka do karniszy, ograniczniki); haczyki z zaciskami, prowadnice i uchwyty węzłowe do ściągaczy itp.;
Importowane profile aluminiowe pełnią rolę analogiczną do prowadnic, pozwalają bowiem na zamocowanie i ruchomość plis. Klasyfikacja w tej pozycji niewątpliwie w ściślejszy sposób odpowiada charakterowi klasyfikowanego towaru. Nie obejmuje ona bowiem, w przeciwieństwie do kodu 7610, jakichkolwiek konstrukcji, lecz artykuły nadające się żaluzji, a wykonanie towaru z aluminium nie ma w tym przypadku znaczenia dla dokonania klasyfikacji, z uwagi na zastosowane w Nomenklaturze scalonej wyłączenie.
Taka interpretacja pozostaje w zgodności z cytowanym wyżej poglądem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru.
Analizując kwestie podpozycji w kodzie 8302 wskazać należy, że w nomenklaturze w innej pozycji dotyczącej artykułów budowlanych z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienionych ani niewłączonych, rozróżnia się okna - w pozycji 39252000 oraz okiennice i zasłony włącznie z żaluzjami weneckimi - w pozycji 39 253000. Żaluzje nie są zatem traktowane w Nomenklaturze scalonej jak element konstrukcji okna. Przemawia to za zastosowaniem kodu 8302 41 90 - - - Pozostałe, a nie kodu dotyczącego okien (lub budynków).
Argumentację powyższą wspiera rozumowanie prezentowane w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) 2017/1472 z dnia 11 sierpnia 2017 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. Urz. UE 15.8.2017 L210/1). Przedmiotem zainteresowania Komisji UE był towar w postaci prętu z aluminium (tzw. "pręt do zasłony prysznicowej") używanego do zawieszenia zasłony. Składał się on z dwóch pustych rur aluminiowych, bez zasłony oraz bez krążków do mocowania zasłony.
W akcie tym przedstawiono następującą argumentację: "Ze względu na swoje obiektywne cechy (mechanizm sprężynowy wraz z możliwością przedłużenia; konstrukcję utrzymującą jedynie przedmioty o niewielkiej wadze, np. zasłonę) artykuł zaprojektowano jako pręt do zasłony, a nie jako pręt z aluminium niestopowego, należący do pozycji 7604. Pręty do zasłon klasyfikuje się do pozycji 8302 (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8302, akapit drugi, lit. (D), pkt (5)). Wyklucza się klasyfikację do kodu CN 8302 41 10 jako "zawiasy z metalu nieszlachetnego do drzwi" lub do kodu CN 8302 41 50 jako "zawiasy z metalu nieszlachetnego do okien i okien balkonowych", ponieważ artykuł nie posiada obiektywnych cech, które wskazują na jego przeznaczenie do stosowania w połączeniu z tymi pierwszymi czy z tymi drugimi. W związku z tym artykuł ten należy klasyfikować do kodu CN 8302 41 90 jako "pozostałe uchwyty, zawiasy i podobne artykuły z metali nieszlachetnych nadające się do budynków". Z argumentacji tej wynika niewątpliwie, że ocena, iż artykuł zaprojektowano jako pręt do zasłony, a nie jako pręt z aluminium niestopowego, należący do pozycji 7604, ma znaczenie dla dokonania klasyfikacji.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 lutego 2020 r. C-670/19 w sprawie Gardinia Home Decor GmbH, dotyczącej klasyfikacji taryfowej karniszy z metali nieszlachetnych, przypisał znaczenie decydujące z punktu widzenia istnienia obiektywnych cech kwalifikujących towar jako karnisze, zamknięciu ich na końcach korkami z tworzywa sztucznego, które mogą służyć jako końcówki dekoracyjne, co wskazuje na zamierzone zastosowanie, dla którego wygląd zewnętrzny artykułu, a nawet jego funkcja ozdobna, jest ważnym kryterium. Trybunał podkreślił także, że powierzchnie importowanych karniszy są galwanizowane lub lakierowane, co nadaje im wygląd miedzi lub aspekt kolorystyczny, tak że nie chodzi tu o rury jedynie przycięte na określoną długość w rozumieniu wyjątku przewidzianego w akapicie drugim lit. D) pkt 5 in fine noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji 8302. To, że rozpatrywany produkt nie był zazwyczaj przywożony wraz ze wspornikami umożliwiającymi jego mocowanie do ściany lub sufitu, nie może samo w sobie pozbawiać tego produktu jego obiektywnych cech charakterystycznych dla karnisza z metali nieszlachetnych. Reasumując Trybunał stwierdził, że karnisze z metali nieszlachetnych są objęte podpozycją 8302 41 90, chyba że karnisze te składają się z profili, rur lub prętów, które zostały jedynie przycięte na pożądaną długość. Obiektywne cechy decydujące o zaklasyfikowaniu określonych rur z metali nieszlachetnych jako karniszy to ich walory ozdobne, takie jak galwanizowanie lub lakierowanie powierzchni oraz użycie zatyczek z tworzywa sztucznego, mogących mieć walor dekoracyjny.
Wniosek, który można wyprowadzić z powyższego orzeczenia to stwierdzenie, że obiektywne cechy towarów (rur z metali nieszlachetnych) pozwalające uznać je za karnisze w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej - to nie wyłącznie ich kształt i wymiary, lecz także takie cechy jak ozdobne wykończenie i obecność elementów dekoracyjnych, wskazujących na przeznaczenie. Przeznaczenie sprowadzanego towaru ma zatem istotne znacznie dla jego klasyfikacji, podobnie jak szczególne cechy odróżniające go od innych artykułów.
Należy wskazać, że w odniesieniu do analogicznych produktów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 28 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Op 723/24 uchylił decyzję utrzymującą w mocy Wiążącą Informację Taryfową określającą dla towaru "Profile aluminiowe do produkcji rolet" kod Nomenklatury scalonej (CN) 7604 29 90. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że ocena dokonana przez organy obu instancji, bez pogłębionej analizy całości materiału dowodowego, jest co najmniej przedwczesna, aby ostatecznie stwierdzić, czy sporne profile pozbawione są rzeczywistych i obiektywnych cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania jako okucia, oprawy itp. do okien i drzwi. Sąd podkreślił, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach (por. wyroki WSA w Opolu z dnia 27 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Op 723/24 i I SA/Op 724/24).
Wyłączenie klasyfikacji taryfowej zastosowanej w przedmiotowych zgłoszeniach celnych wymagało dokonania oceny stanu faktycznego sprawy z punktu widzenia możliwości zaklasyfikowania importowanych profili do pozycji 8302 CN.
Organ odwoławczy rozważał tę kwestię i wskazał na brak podstaw do zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do pozycji 8302.
Organ dokonał jednak oceny prawnej w tym zakresie przy przyjęciu wadliwego stanu faktycznego. Organ wskazał na brak otworów i nawierceń w profilach, co miałoby wykluczać możliwość połączenia profilu z pozostałą częścią żaluzji i działanie żaluzji. Ustalenie organu, że do takiego połączenia jest konieczne istnienie otworów i nawierceń jest błędne i nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Połączenie profilu z elementem tkaninowym żaluzji następuje bowiem na wcisk. W związku z precyzyjnym przygotowaniem profilu nie wymaga nawierceń i otworów. Także uzyskanie ruchomości żaluzji nie wymaga wykonania otworów (nawierceń), bowiem sznurki żaluzji nie przechodzą przez metalowy profil. Potwierdzić to mogła demonstracja mechanizmu funkcjonowania żaluzji na ramie okiennej, jednak oględziny funkcjonowania mechanizmu żaluzji nie zostały przez organ w toku postępowania przeprowadzone. Organ winien w toku ponownego rozpoznania sprawy dokonać dodatkowych ustaleń i na ich podstawie ocenić, czy i dlaczego profile mogą lub nie mogą być uznane za przewidziane w tym kodzie elementy odpowiadające prowadnicom.
Wskazać należy, że w przypadku wykluczenia możliwości klasyfikacji do kodu 8302 CN, bardziej szczegółowej niż kod 7610, towar winien podlegać klasyfikacji do opisanej w pierwszej kolejności pozycji z kodu 7610. Organ zastosował klasyfikację sprzeczną z art. 56 ust. 1 UKC, Wspólną Taryfą Celną, Nomenklaturą scaloną i regułą 2b lit. a ORINS.
Organ nie przeprowadził dowodów i nie dokonał w sprawie ustaleń dotyczących przedmiotowego towaru, niezbędnych do pełnego ustalenia stanu faktycznego umożliwiającego klasyfikację taryfową towarów, co stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego w zakresie zbierania materiału dowodowego oraz dokonywania ustaleń faktycznych – art. 187 § 1 oraz 191 ordynacji podatkowej. Nadto organ nie przeprowadził pełnej oceny prawnej stanu faktycznego w uwzględnieniem norm określających klasyfikację taryfową, które mogły znaleźć w sprawie zastosowanie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Na kwotę 18 614 zł zasądzonych kosztów składają się koszty wpisu sądowego ( 7784 zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), opłaty kancelaryjnej (13 zł ) oraz wynagrodzenia pełnomocnika (10 800 zł), ustalonego stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687).
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z zawartych w uzasadnieniu rozważań.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym orzeczenia.nsa.gov.pl