Organ odwoławczy wyjaśnił, że importowane belki obciążające, profile i prowadnice znajdują zastosowanie w określonej grupie produktów, tj. w osłonach okiennych (żaluzjach plisowanych), których finalna postać (budowa), a w związku z tym ilość i rodzaj użytych profili, uzależnione są od rozmiaru i kształtu okna oraz od oczekiwań klienta, zarówno tych estetycznych, jak i tych determinowanych warunkami montażu (przyszybowe, na ramie okna, na skrzydle okna, we wnęce, wolnowiszące, bezinwazyjne, inwazyjne, itp.).
O ile kwestia przeznaczenia profili aluminiowych nie budzi wątpliwości organu, to w świetle informacji przekazanych przez samą skarżącą, w żaden sposób nie można zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym w piśmie z 17 stycznia 2025 r., iż importowane profile aluminiowe są gotowe do bezpośredniego zastosowania, nie stanowią "półproduktu" przeznaczonego do dalszej produkcji bądź obróbki (wyrobu niewykończonego). Zgodnie z odwołaniem z 28 października 2024 r. montaż plis polega wyłącznie na przycięciu profilu na konkretny wymiar oraz połączeniu poszczególnych podzespołów (elementów) w jedną całość.
Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wskazał, iż Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl), definiuje "obróbkę" jako:
1. «zabieg technologiczny mający na celu nadanie przedmiotowi określonych właściwości, np, kształtu, wymiaru, wytrzymałości»
2. «czynności związane z uprawianiem roli i roślin»
3. «nadawanie czemuś określonej formy, ostateczne opracowywanie czegoś.
Tak więc "cięcie", poprzez które nadaje się przedmiotowi określony wymiar (np. długość czy szerokość), wbrew tezom odwołania stanowi czynność, która mieści się w procesie określanym mianem "obróbki" a nie "montażu" podczas którego następuje łączenie ze sobą (montowanie) poszczególnych elementów w celu uzyskania gotowego produktu.
Organ odwoławczy stwierdził, że potwierdzenia słuszności prezentowanego przez skarżącą stanowiska w powyższej kwestii, nie można dopatrywać się w art. 47 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 20215 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego.
Przede wszystkim przedmiotowe rozporządzenie, które zostało wydane m.in., w oparciu o art. 65 UKC w związku z art. 64 ust. 3 UKC, stanowi doprecyzowanie przepisów kodeksu celnego w celu zapewnienia ich właściwego stosowania.
Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że jest to przepis dla celów ustalania preferencyjnego pochodzenia towarów, zatem tylko w tym zakresie może być wykorzystywane jako wiążące.
W tej sytuacji okoliczność, iż proste cięcie nie może zostać uznane za wystarczająca obróbkę lub przetwarzanie dla celów ustalania preferencyjnego pochodzenia towarów, w żaden sposób nie uzasadnia przyjęcia tych samych kryteriów przy ocenie czynności z zakresu procesu produkcyjnego.
Niewątpliwie czynność cięcia, z jaką mamy do czynienia w przypadku importowanych profili już po zwolnieniu towarów, poprzez którą nadaje się określonym towarom pożądane wymiary, a tym samym indywidualne cechy (właściwości), które pozwalają na wykorzystanie takiego elementu w określony sposób w wyrobie końcowym, należy do procesu obróbki a nie montażu, podobnie jak wybicie w odpowiednim miejscu i liczbie otworów montażowych, czego świadomość ma skarżąca jako producent tego rodzaju wyrobów. W procesie produkcyjnym profil zostaje pocięty na szerokość zamówionego produktu oraz wybijane są w nim otwory na potrzeby zamontowania niezbędnych komponentów, jak uchwyt czy sznurki. Proces ten wykonywany jest na specjalnie zaprojektowanej do tego maszynie o unikalnie dopasowanych torach, stemplach dziurkujących czy chwytakach. Powyższe znajduje potwierdzenie w broszurze pt. "[...]", znajdującej się w aktach sprawy (karty od 013 do 028 akt wspólnych spraw znak [...]).
W świetle powyższego za nieuprawnione należy przyjąć stanowisko skarżącej, że importowane profile są w pełni przygotowane do ich zamontowania w konstrukcji i nie są do tego potrzebne żadne procesy produkcyjne. Przeprowadzone postępowanie dowodowe oraz zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdzają, że w dacie dokonywania zgłoszeń celnych importowane profile nie posiadały cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania w konkretnych konstrukcjach, tj. pozwalających na bezpośrednie zastosowanie profilu w określonym systemie osłony okiennej. Końcowy proces przygotowania wyrobu gotowego do sprzedaży dokonywany jest po zwolnieniu towarów, a importowane profile niewątpliwie wymagają poddania określonym czynnościom aby możliwe było ich użycie w wyrobie końcowym. Należy zatem uznać, iż klasyfikacja kształtowników importowanych przez skarżącą w postaci profili i prowadnic nie jest możliwa w ramach pozycji 7610.
Mając na uwadze stanowisko wyrażone w odwołaniu z 28 października 2024 r., iż osłony okienne mogą być wykonywane w dowolnym rozmiarze do 5 m i zależy to wyłącznie od wymiarów okien lub innych elementów, dla których wykonywany jest system (na dowód czego przedstawiono zdjęcie obrazujące plisę o takich rozmiarach znajdującą się w hali produkcyjnej), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wskazał, iż na stronie internetowej (...), w ofercie A. Sp. z o.o. znajdują się żaluzje plisowane, które oferowane są w następujących rozmiarach: plisa pojedyncza (szerokość do 220 cm), plisa podwójna (szerokość do 200 cm), plisa na okno dachowe (szerokość do 130 cm) i plisa o nietypowych kształtach (szerokość do 130 cm). Niemniej jednak powyższa kwestia pozostaje bez wpływu na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, bowiem przedmiotem sporu nie są gotowe produkty (artykuły) w postaci osłon okiennych o określonych wymiarach, które nie istniały w chwili dokonywania zgłoszenia celnego towarów w postaci profili (kształtowników) aluminiowych.
Wbrew stanowisku prezentowanemu w odwołaniu, Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego nie zignorował WIT-ów przedstawionych przez skarżącą w trakcie prowadzonego postępowania. Jednakże jak wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dotyczyły one innych rodzajowo towarów. Analiza wskazywanych w toku postępowania WIT-ów potwierdza, iż wszystkie dotyczyły kompletnych bądź niekompletnych zestawów (zawierających określone elementy pakowane razem).
I tak przykładowo, WIT nr PLBTIWIT-2021-001071 według opisu dotyczy moskitiery na okno/drzwi balkonowe. W skład zestawu wchodzą: profile aluminiowe, kaseta na siatkę ochronną, siatka z włókna szklanego z powłoką PVC, uchwyty, akcesoria z metali i tworzywa sztucznego, zestaw wkrętów i kołków rozporowych, instrukcję montażu - produkt prezentowany w opakowaniu do sprzedaży detalicznej (kod 7610 90 90 92). WIT nr DEBTI28869/21-1, zgodnie z treścią pisma Skarżącej z 25 lipca 2024 r., dotyczy klasyfikacji aluminiowych profili i niektórych innych elementy stanowiące części do systemów moskitier, przedstawiane w zestawach. Nie jest to gotowy zestaw produktów o kodzie taryfowym 7610 90 90 92 ponieważ w celu stworzenia gotowego produktu trzeba dodać inne komponenty takie jak moskitiera (klasyfikacja 7610 90 90 95). Podobnie WIT nr DEBTI28863/21-1, dotyczy niekompletnego zestawu gotowych produktów do systemów moskitier, obejmujący zgodnie z opisem: aluminiowy profil ramowy (2x1,245 m i 2x1,445 m), torby na akcesoria, łączników narożnych i zaślepek, kątownika - pakowanych w neutralne pudełko lub folię (klasyfikacja 7610 90 90 95). Natomiast PLBTIWIT-2021-001155 wydany został wobec towaru w postaci szyny z aluminium, pomalowanej na kolor biały oraz z dwoma nawierconymi otworami (dostępny w czterech rozmiarach 60 cm, 80 cm, 100 cm i 120 cm). W skład zestawu, wchodzi również szyna maskująca z poliestru. Zgodnie z opisem wyrób przeznaczony do plisowania rolet, montowany we wnęce okiennej, wyrób pakowany jako komplet w folie i opatrzony drukowaną etykietą (klasyfikacja 8302 41 90 00).
Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy wyjaśnił, że nie akceptuje stanowiska skarżącej, iż przywoływane w toku całego postępowania wiążące informacje taryfowe dotyczą towarów identycznych jak będące przedmiotem niniejszego postępowania. Powoływane przez skarżącą wiążące informacje taryfowe, również te przywołane w odwołaniu wskazujące na klasyfikację towarów nimi objętych do pozycji 7610 Taryfy celnej dotyczą innych wyrobów niż importowane w tej sprawie, nie mogą mieć zatem wpływu na klasyfikację towarów stanowiących przedmiot niniejszego postępowania. Dla potrzeb ustalania klasyfikacji taryfowej zasadnicze znaczenie ma stan towaru w chwili dokonania zgłoszenia. Nie można utożsamiać profili, które dopiero po zwolnieniu towarów po uprzedniej obróbce w połączeniu z innymi elementami stworzą określony rodzaj produktu (a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie) z towarami, które już w chwili zgłoszenia stanowią gotowe zestawy do sprzedaży detalicznej (7610 90 90 92), bądź niekompletne zestawy pakowane razem (7610 90 90 95).
Dlatego też okoliczność, iż zgłoszenie celne nr [...] z 16 stycznia 2023 r. poza profilami obejmowały także inne towary, które zgodnie z opisem były wykorzystywane do produkcji osłon okiennych, takie jak: części konstrukcji osłon okiennych: rury ze stopów aluminium, przypisane do kodu TARIC 7608 20 89 90 i plastikowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: uchwyty, rączki, stopery do łańcuszka, zaklasyfikowane do kodu TARIC 3925 30 00 00 00, pozostaje bez wpływu na stanowisko w zakresie klasyfikacji spornych towarów przyjęte w zaskarżonej decyzji. Reguła 2a ORINS dopuszcza możliwość klasyfikacji wyrobów niekompletnych lub niegotowych, jak również wyrobów znajdujących się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym, do pozycji obejmującej wyrób kompletny. Jednakże w takim wypadku konieczne jest wykazanie, iż istnieje możliwość zmontowania z importowanych części wyrobu kompletnego lub gotowego.
Aby importowane towary przedstawione oddzielnie mogły być uznawane za komplety (zestawy) to muszą być przedstawiane w odpowiednich proporcjach (ilościach) oraz muszą być pakowane w sposób wyraźnie wskazujący, że należą do siebie, np. opakowania muszą być powiązane ze sobą (ponumerowane, z obrazkami, nazwą handlową itp.) lub dokumenty muszą wskazywać że dane towary są w oddzielnych opakowaniach ale należą do siebie.
Wobec powyższego, Dyrektor IAS stwierdził, iż Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni w zaskarżonej decyzji dokonał prawidłowego, zgodnego z obowiązującymi przepisami rozstrzygnięcia w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
Prawidłowość klasyfikacji profili aluminiowych, nawet posiadających ściśle określone przeznaczenie, do pozycji 7604, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, tak np. w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2024 r. I GSK 524/23, którego przedmiotem były ekstrudowane i anodowane kształtowniki (pocięte na dłuższe 580 mm i krótsze 420 mm wymiary), o jednolitym przekroju poprzecznym na całej długości, wykorzystywane jako element uchwytu ciśnieniowej myjki-szczotki. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NSA podzielił stanowisko organu zgodnie z którym, cyt.-."...pomimo że kształtownik jest elementem uchwytu ciśnieniowej myjki-szczotki w kontekście technicznym, jednakże uwzględniając uwarunkowania związane z metodyką nomenklatury towarowej Wspólnej Taryfy Celnej należy go zaklasyfikować do pozycji 7604. Należy zgodzić się z Sądem I instancji, który w ślad za organem przyjął, że przy ustalaniu klasyfikacji należy wziąć pod uwagę ich obiektywne cechy związane z rodzajem materiału i technologią wytwarzania. Nie podlegało dyskusji, że omawiany towar powstał w procesie wyciskania (ekstrudowania) stopu aluminium, co stanowi kluczową przesłankę klasyfikacji do pozycji 7604, a w ramach tej pozycji do podpozycji 7604 29 90. Przedmiotowe kształtowniki spełniają wszystkie przesłanki zawarte w uwagach do sekcji XVI i działu 76, a klasyfikacja zgodna jest z treścią i zakresem towarowym pozycji 7604, obejmującej sztaby, pręty i kształtowniki z aluminium. Zastosowana w decyzji WIT klasyfikacja taryfowa w sposób spójny spełnia wszystkie kryteria klasyfikacyjne ustanowione dla tego rodzaju wyrobów..".
Organ odwoławczy zaakcentował, że nie można pominąć istnienia innych WIT-ów m.in. DE BTI 26267/23-1 oraz PL BTI WIT-2024-000259, wydanych dla profili aluminiowych stosowanych w produkcji rolet/żaluzji plisowanych, a więc towarów w rodzaju importowanych przez skarżącą, w których jako właściwy wskazano odpowiednio kod 7604 29 90 90 i 7604 29 90.
Następnie wskazał, że niemiecki WIT dotyczy towarów w postaci profili ze stopu aluminium, o stałym przekroju na całej długości (29 x 15 mm) i stałej grubości ścianki. Produkt wytwarzany metodą wytłaczania i powlekany w różnych kolorach. Dostarczany jest w długościach od 8 cm do 40 cm i służy jako uchwyt do plisy zaciemniającej. Towary klasyfikowane są ze względu na właściwości materiałowe do kodu TARIC 7604 29 90 90. Natomiast polski WIT odnosi się do prostych kształtowników (profili) wykonanych ze stopu aluminium w procesie ekstruzji (wyciskania prętów aluminiowych), malowanych proszkowo na różne kolory. Posiadają pełny jednolity przekrój poprzeczny. Nie posiadają otworów, zaczepów, itp. Produkowane w odcinkach długości 2,5 lub 5 m. Służą do dalszej produkcji plis okiennych, rolet i żaluzji w połączeniu z innymi elementami i akcesoriami montażowymi (niebędącymi przedmiotem niniejszej WIT). Pakowane luzem w opakowania zbiorcze (kartony). Jednocześnie należy zauważyć, iż do pozycji 7604 klasyfikowane są profile aluminiowe niezależnie od ich długości, nawet przycięte na określony wymiar, ale nieposiadające żadnych cechy świadczące o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach w rozumieniu pozycji 7610.
W odniesieniu do kwestii posiadanych wzorów użytkowych (patentów), organ odwoławczy stwierdził, iż nie mają one znaczenia dla klasyfikacji taryfowej. Kwestie związane z ochroną prawną wzorów użytkowych reguluje przede wszystkim ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 1170).
Zgodnie z art. 24 tej ustawy, patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (art. 63 ust. 1 ww. ustawy). Patent wywołuje skutek w postaci określonej ochrony jego przedmiotu, wyłącznie na terytorium, w którym został udzielony.
Z kolei wzór użytkowy w myśl art. 94 ust. 1 ww., to nowe i nadające się do przemysłowego zastosowania rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu lub budowy przedmiotu o trwałej postaci albo przedmiotu składającego się ze związanych ze sobą funkcjonalnie części o trwałej postaci. Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wzoru użytkowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.
Czas trwania prawa ochronnego wynosi dziesięć lat od daty dokonania zgłoszenia wzoru użytkowego w Urzędzie Patentowym (art. 95 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej).
Natomiast zgodnie z art. 105 ust. 2 przez uzyskanie prawa z rejestracji uprawniony nabywa prawo wyłącznego korzystania z wzoru przemysłowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Prawa z rejestracji wzoru udziela się na 25 lat od daty dokonania zgłoszenia w Urzędzie Patentowym, podzielone na pięcioletnie okresy, z zastrzeżeniem art. 111 (art. 105 ust. 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej).
Organ odwoławczy wskazał, że na tle omówionych powyżej zasad klasyfikacji taryfowej nie budzi wątpliwości, że posiadane przez skarżącą prawa ochronne na znak towarowy, czy w postaci patentu, wzoru użytkowego, czy też prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, nie mają bezpośredniego wpływu na klasyfikację towarów według Taryfy celnej. Dotyczą one bowiem jedynie praw do korzystania w sposób zarobkowy lub zawodowy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej z określonego rodzaju przedmiotu lub rozwiązania technicznego. Sam wzór użytkowy oznacza wyłącznie, że wyrób (przedmiot) nim objęty posiada określony kształt, wymiary, budowę, co jak wskazano powyżej - nie stanowi determinanty uznania ich za objęte pozycją 7610 ("przygotowane do stosowania w konstrukcjach"). Dla klasyfikacji taryfowej irrelewantne pozostaje, czy profil aluminiowy wytworzony metodą wyciskania aluminium powstał na bazie matrycy zaprojektowanej przez producenta profilu, importera lub osób trzecich oraz czy wzorowi tych profili towarzyszy szczególna ochrona przyznana na mocy polskiego ustawodawstwa, ponieważ każda z tych sytuacji prowadzi do wyprodukowania kształtownika o określonym kształcie, tj. o cesze charakterystycznej tej metodzie produkcji. Niezależnie od pomysłodawcy tego kształtu, profil wytwarzany jest w procesie wyciskania, w którym podgrzany blok metalu, przetłaczany jest przez matryce formującą. W tym sensie niezależnie od tego czy dany profil posiada kształt chroniony prawem z wzoru użytkowego, patentu, czy też wytworzony został na indywidualne zamówienie importera, podlegać będzie pod tożsame reguły ORINS i w rezultacie zostanie zaklasyfikowany wedle identycznych kryteriów obiektywnych.
Dlatego też przedłożone przez skarżącą w toku postępowania przed organem I instancji Opinie Techniczne nr [...] oraz [...], nie mają bezpośredniego wpływu na ocenę stanowiska w kwestii klasyfikacji spornych towarów. Organ odwoławczy podkreślił, iż wbrew treści odwołania, na żadnym etapie postępowania importowane profile nie zostały uznane za profile ogólnego przeznaczenia, jak również nie kwestionował ich przeznaczenia, tj. do produkcji osłon okiennych. Jednakże wbrew stanowisku skarżącej fakty te nie mają kluczowego znaczenia dla ich klasyfikacji, co wykazano powyżej.
W konsekwencji jako niezasadny należy uznać zarzut związany z naruszeniem art. 56 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 105 ust. 3 i ust. 4 UKC w związku z art. 1 i art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1557 z dnia 21 września 2020 r. (w odwołaniu błędnie wskazanego jako rozporządzenie 2022/1998 z 20.09.2022 r.) zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez przyporządkowanie spornych towarów do niewłaściwych pozycji taryfowych.
Uznanie zaś, że zgłoszone towary winny zostać zaklasyfikowane do kodu TARIC 7604 29 90 90 spowodowało naliczenie cła antydumpingowego na podstawie przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji UE nr 2021/546 z 29 marca 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W myśl art. 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia na przywóz ww. towarów nałożone zostało ostateczne cło antydumpingowe, którego stawki zostały podane w art. 1 ust. 2 rozporządzenia. Importowane kształtowniki zostały wytworzone przez przedsiębiorstwo H., które nie zostało wymienione z nazwy w załączniku do rozporządzenia 2021/546 dla którego nie została ustalona indywidualna stawka ostatecznego cła antydumpingowego zatem zastosowanie znajduje stawka obowiązująca dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w wysokości 32,1% (dodatkowy kod TARIC C999) oraz przez przedsiębiorstwo F. Co. Ltd, które jako współpracujący producent eksportujący zostało wymienione z nazwy w załączniku do rozporządzenia 2021/546 (dodatkowy kod TARIC C568). W związku ze spełnieniem warunku, o których mowa w art. 1 ust. 3 ww. rozporządzenia, w niniejszej sprawie wobec drugiego z wymienionych eksporterów zastosowanie ma indywidualna stawka cła antydumpingowego w wysokości 22,1%.
Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii ceny importowanych towarów w odniesieniu do średniej ważonej cen przywozu z Chin, organ odwoławczy wskazał, iż rozporządzenie Komisji (UE) 2021/546 nie przewiduje możliwości nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego w zależności od ceny przywozu danej partii towaru. Ponadto, wyjaśnił, iż cło antydumpingowe zostało nałożone także na przedsiębiorstwo F. Co., Ltd, które jest jednym z producentów towarów importowanych przez stronę i które jako współpracujący producent eksportujący zostało wymienione z nazwy w załączniku do rozporządzenia 2021/546. Dlatego też zarzuty skarżącej w powyższym zakresie nie zasługują na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutów naruszenie przepisów art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wyjaśnił, iż zasady rządzące procedurą wydawania decyzji w spawach celnych, a do takich należy zaliczyć rozstrzygnięcie w zakresie klasyfikacji taryfowej, zostały opisane w preambule do Unijnego Kodeksu Celnego odnosząc się do takich zasad ogólnych jak zasada legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, zaufania do organów celnych. Organ wydający decyzję uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów.
Powyższa zasada uprawnia organ do ustalania prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił przesłanki, którymi kierował się dokonując rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Strona miała także zapewniony czynny udział w postępowaniu. Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że naruszono nałożony na organy obowiązek działania w granicach i na podstawie obowiązującego prawa. Obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów nie oznacza, iż organy obowiązane są interpretować fakty jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z jego stanowiskiem. Naruszeniem treści tej normy nie jest także sytuacja, w której strona pozostaje w przekonaniu, że zebrany materiał dowodowy ma charakter niezupełny, czy też, że został on jednostronnie oceniony przez organ.
W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest wystarczający dla wyjaśnienia wszelkich kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. okoliczności faktyczne zostały dowiedzione w sposób wystarczający. W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające rodzaj importowanego towaru, jak również jego cechy (właściwości). Zawarte w nich informacje o produkcie w sposób wyczerpujący wyjaśniają kwestie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Dokonane ustalenia znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, który został szczegółowo opisany w zaskarżonej decyzji. Wydanie decyzji niekorzystnej dla skarżącej nie może stanowić podstawy do formułowania zarzutów w powyższym zakresie.
Odnosząc się do kwestii zmiany klasyfikacji importowanych towarów po kilkunastu latach importu według tego samego kodu Taryfy celnej organ odwoławczy podkreślił, iż Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni podejmując określone czynności, jak również wydając rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie działał na podstawie i w granicach prawa, do czego zobowiązuje go wprost art. 7 Konstytucji RP, uwzględniając ponadto wartości leżące u podstaw regulacji prawnych, do których odsyła także art. 2 Konstytucji RP.
Zmiana przez organy celne wcześniej wyrażanego stanowiska w zakresie wykładni i stosowania przepisów celnych jest dopuszczalna i nie narusza zasady demokratycznego państwa prawa. Przeciwnie, w państwie prawa prawo powinno być interpretowane przede wszystkim prawidłowo, a nie tylko z uwzględnieniem wcześniej stosowanej wykładni. Przekonanie o naruszeniu zasady zaufania ma charakter subiektywny i pozostaje bez związku z koniecznością realizacji obowiązków przez organy celne. Prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów nie może być rozumiane jako konieczność wydawania decyzji zgodnych z oczekiwaniami strony. Praktyka taka byłaby sprzeczna z zasadą praworządności, która zobowiązuje organy administracji do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydawane rozstrzygnięcia były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym.
Okoliczność, że zadeklarowana przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym klasyfikacja taryfowa towarów nie została zakwestionowana w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego przez organ celny nie wyłącza możliwości kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów. Pewność stosowania prawa, stanowi zasadę ogólną postępowania, obligując organy do rozstrzygania w sposób jednakowy lub zbliżony nie tylko w odniesieniu do praktyki względem tego samego podmiotu, ale także względem różnych adresatów. Nie jest ona jednak dyrektywą bezwzględną, a zmiana praktyki nie powoduje bezprawności działania organów publicznych, niemniej winna być należycie uzasadniona. Nie stoi ona tym samym na przeszkodzie, ażeby pod wpływem istnienia obiektywnych przesłanek organ dokonał odmiennej od dotychczasowej kwalifikacji prawnej. Tym samym za nieistotny dla rozpatrzenia niniejszej sprawy pozostaje fakt przyjęcia w przeszłości zgłoszeń celnych z zadeklarowanym przez stronę kodem TARIC 7610 90 90 95, w obliczu przeprowadzonej weryfikacji zgłoszenia celnego stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania i jej wyniku oraz należytego uzasadnienia przyjętego stanowiska.
Podejmując rozstrzygnięcie w niniejszej prawie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku przeanalizował uzasadnienia wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 grudnia 2024 r. oraz 13 lutego 2025 r. W niniejszej sprawie zgromadzono i uwzględniono wszelkie dowody istotne dla sprawy, wyjaśniając w sposób dostateczny stan faktyczny sprawy. Podjęta decyzja z kolei jest wynikiem rozważenia całego materiału dowodowego i wzajemnej relacji każdego z przedstawionych i zgromadzonych dowodów. Wszystkie te czynności umożliwiły jednoznaczne określenie właściwego kodu WTC sprowadzanych profili z aluminium.
Zaistnienie konkretnego zdarzenia określonego na gruncie przepisów celnych, tj. objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu, co miało miejsce w przypadku towarów stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, powoduje konsekwencje w postaci powstania obowiązku podatkowego. Przepisy podatkowe określając zasady opodatkowania w przypadku importu towarów, odwołują się do rozwiązań przyjętych w prawie celnym i określonych w tym prawie zdarzeń. W związku z tym, w sytuacji gdy kwota długu celnego została określona nieprawidłowo w zgłoszeniu celnym, co potwierdza zaskarżona decyzja, to konieczne stało się określenie podatków w prawidłowej wysokości w drodze decyzji.
Na powyższą decyzję A. Spółka z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając naruszenia przepisów prawa materialnego tj.:
• art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 UKC w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji nr 2022/1998, poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru, tj. "Profile aluminiowe" do pozycji 7604 (kod celny CN 7604.29.90.90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tego towaru w dacie importu to pozycja CN 7610 (kod celny CN 7610.90.90.95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości;
• art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a ustawy o VAT, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez skarżącą zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów ustawy o VAT jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji;
oraz przepisów prawa procesowego, tj.:
• art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten jest nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień skarżącej złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w tym, w szczególności Opinii Technicznej nr [...] przygotowanej na zlecenie skarżącej przez dr hab. inż. A. B., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Katowicach;
• zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Regułach 1, 2a, 3a oraz 6 ORINS, poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru w postaci: "Profile aluminiowe";
• art. 197 § 1 o.p., poprzez brak powołania biegłego w zakresie inżynierii materiałowej i materiałoznawstwa, który mógłby ocenić czy importowane profile aluminiowe mają rzeczywiście charakter uniwersalny, jak nieprawidłowo przyjął Naczelnik, gdy z przedstawionych przez stronę dowodów wynikało, iż profile te są przygotowane do stosowania w konstrukcjach.
Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji w całości i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do tego czy importowane przez A. profile aluminiowe, używane do montażu plis okiennych, w momencie importu mają charakter profili uniwersalnych, klasyfikowanych w pozycji HS 7604, czy też stanowią one elementy konstrukcji, które klasyfikowane są w pozycji HS 7610. Żadna z ww. pozycji HS nie wymienia wprawdzie profili, lecz obydwie odnoszą się do kształtowników, sztab i prętów. Profile mieszczą się w definicji kształtowników ze względu na sposób ich wytwarzania. Niemniej jednak, ze względu na to, że w brzmieniu obydwu pozycji występują kształtowniki, samo brzmienie pozycji nie może przesądzać o właściwej klasyfikacji.
Zdaniem skarżącej analiza brzmienia pozycji, jak również not wyjaśniających, w szczególności do Sekcji XV Taryfy Celnej, lecz również do pozycji HS 7604, 7610 oraz 7308, wskazuje, że kształtowniki, które są elementami konstrukcji lub są przygotowane do stosowania w konstrukcjach, należy klasyfikować do pozycji HS 7610. W świetle dowodów przedstawionych przez stronę w trakcie postępowania nie ulega wątpliwości, że importowane przez nią profile są przygotowane do zastosowania w konstrukcjach. Świadczą o tym następujące dowody:
• Świadectwa ochronne na znak towarowy oraz świadectwa rejestracji wzorów przemysłowych, odnoszące się do systemów żaluzji plisowanych,
• Opinia Techniczna nr [...] przygotowana na zlecenie A. przez dr hab. inż. A. B., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Katowicach, jak również druga Opinia Techniczna nr [...] przygotowana przez tego samego autora,
• Przedłożone decyzje WIT odnoszące się do profili do plis, a więc takiego samego produktu,
• Wyjaśnienia A., w tym przedłożone ilustracje i zdjęcia, z których wynika w jaki sposób importowane profile są montowane w plisy, wraz z innymi elementami, nota bene, w niektórych przypadkach dopuszczanymi do obrotu na podstawie tych samych zgłoszeń celnych co profile.
Ponadto skarżąca podniosła, że Dyrektor IAS nie przedstawił żadnych kontr-dowodów na poparcie tezy, jakoby importowane profile uzyskiwały status przygotowania do zastosowania w konstrukcji, dopiero po imporcie. W szczególności, nie powołał biegłego, który mógłby odnieść się do przedłożonej Opinii Technicznej. Całą argumentację, Dyrektor IAS oparł na rozważaniach o istotności cięcia, które wyklucza możliwość uznania, że czynności wykonane po imporcie stanowią jedynie prosty montaż. Dodatkowo, wbrew przedstawionym dowodom, Dyrektor IAS stanowczo twierdzi, że profile aluminiowe nie posiadają żadnych cech, świadczących o ich przygotowaniu w konstrukcjach w rozumieniu pozycji 7610.
Następnie skarżąca wskazała, że w powołanych przez Dyrektora uwagach do Sekcji XV, pkt. 9(a) oraz 9(b) Taryfy Celnej, mowa jest o "zwykłym przycinaniu", jako procesie nie wpływającym na zasadniczy charakter wyrobu. Tezę tę potwierdza Komitet Kodeksu Celnego w odniesieniu do profili schodowych [protokół z 239 Posiedzenia Komitetu Kodeksu Celnego (pkt. 7.15), jak również protokół z 245 Posiedzenia Komitetu Kodeksu Celnego (pkt. 7.5.)], a także w odniesieniu do karniszy [protokół z 239 Posiedzenia (pkt. 7.9)]. W tym ostatnim przypadku, Komitet dodatkowo wskazuje, że "pręty z metalu nieszlachetnego należy klasyfikować jako karnisze, jeżeli można wywnioskować, w szczególności z ich wyglądu zewnętrznego lub konstrukcji, że ich przeznaczeniem są karnisze. Obiektywne cechy na podstawie których można to wywnioskować, obejmują: indywidualne owinięcie, ich powierzchnię (ocynkowaną, pomalowaną, lub inną powierzchnię nadającą produktowi dekoracyjny wygląd), obecność zatyczek lub innych elementów, na przykład elementów dekoracyjnych lub funkcjonalnych, wskazujących na zastosowanie (...)". Fragment ten całkowicie dezawuuje rozważania Dyrektora IAS o tym, że stopień wykończenia profili nie ma wpływu na ocenę stopnia przygotowania profili do zastosowania w konstrukcjach.
Ponadto skarżąca podkreśliła, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor IAS wiele miejsca poświęca uwagom i notom wyjaśniającym do Taryfy celnej, jednakże analiza komentarzy Dyrektora IAS do tych uwag i not, wskazuje na fakt, iż pomija on w nich końcowe fragmenty. Zarówno bowiem w definicjach sztab, prętów i kształtowników, jak również notach wyjaśniających do pozycji 7407, które mają odpowiednie zastosowanie do pozycji 7604, pojawiają się zastrzeżenia, że do tych pozycji klasyfikowane są wyroby pod warunkiem, że w wyniku zastosowanej obróbki wyroby te nie uzyskały cech właściwych wyrobom klasyfikowanym do innych pozycji. A tak właśnie stało się z profilami importowanymi przez A., którym obróbka przed importem nadała cechy wyrobów przygotowanych do zastosowania w konstrukcjach.
W odniesieniu do podniesionych w odwołaniu uwag skarżącej, iż potencjalnie alternatywną do 7610.90.90.95 klasyfikacją importowanych profili może być 8302 41 50 00 lub 8302 41 90 00, Dyrektor IAS stwierdza krótko, że ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny wskazuje, że importowane towary nie mieszczą się w pozycji CN 8302. Zdaniem skarżącej Dyrektor IAS nie był w stanie wyjaśnić, czym różni się profil sklasyfikowany do pozycji CN 8302 41 90 00 w polskim WIT nr PLBTIWIT-2021-001155, od profili importowanych przez A.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 2 października 2025 r. skarżąca podtrzymała wniesione zarzuty i wnioski zawarte w skardze. Odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej Spółka podniosła, że jest on całkowicie nieuzasadniony wskazując w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych. Ponadto skarżąca podkreśliła, iż towary będące przedmiotem sporu w niniejszej sprawie są niezmiennie importowane przez A. od kilkunastu lat. W okresie tym, dokładnie te same towary były wielokrotnie weryfikowane przez fizyczne rewizje w trakcie odpraw celnych. W ramach tych rewizji, organy celne nie tylko otwierały opakowania i dokonywały przeglądu importowanych towarów, lecz także na ich życzenie otrzymywały wyjaśnienia o przeznaczeniu towarów, opisy, rysunki i zdjęcia. Tym samym organy celne miały pełne informacje dotyczące przeznaczenia i zastosowania importowanych towarów. Rewizje te nie wykazywały żadnych nieprawidłowości, ani nie podważały prawidłowości stosowanej przez A. klasyfikacji, co utwierdzało skarżącą w przekonaniu o prawidłowej klasyfikacji importowanych profili. Zmiana nastąpiła dopiero w momencie, w którym na towary klasyfikowane do pozycji 7604 nałożone zostało cło antydumpingowe.
W ocenie skarżącej takie działanie organów celnych narusza art. 2 Konstytucji RP. Ponadto mając na uwadze, iż skarżąca klasyfikację celną ustaliła w oparciu o funkcjonujące w bazie EBTI decyzje WIT (z których część jest ważna w dalszym ciągu, a ponadto wciąż pojawiają się nowe potwierdzające stanowisko skarżącej), takie działanie organów celnych, zdaniem skarżącej, narusza również art. 35 ust. 3 w zw. z ust. 4 ustawy Prawo przedsiębiorców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada zatem zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wynika, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrolą sądową objęta została wydana wobec skarżącej decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 1 października 2024 r. w przedmiocie długu celnego oraz podatku od towarów i usług.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importowanego z Chin określonego w dwóch zgłoszeniach celnych jako profile aluminiowe do produkcji osłon okiennych - żaluzji plisowanych i w jednym ze zgłoszeń jako aluminiowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: profile, prowadnice, belki.
Na wstępie rozważań należy odnieść się do zarzutu najdalej idącego podniesionego w niniejszej sprawie, a złożonego w odpowiedzi na skargę wniosku o odrzucenie skargi z uwagi na nieprawidłową formę wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu, a mianowicie drogą elektroniczną e-Doręczeniem zamiast e-PUAPem przez skarżącą Spółkę. Tym samym, zdaniem organu celnego, nie zostały spełnione wymogi formalne skutecznego złożenia skargi.
Sąd orzekający nie podziela stanowiska reprezentowanego przez pełnomocnika organu o istnieniu podstawy do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Funkcję elektronicznej skrzynki podawczej organu i sądu administracyjnego dotychczas pełniła tylko elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej (e-PUAP), czyli ogólnopolska platforma teleinformatyczna służąca do komunikacji obywateli i przedsiębiorców z jednostkami administracji publicznej w ujednolicony, standardowy sposób.
Niniejsza skarga wniesiona została do Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z wykorzystaniem usługi e-Doręczenia, na podstawie regulacji przewidzianej w ustawie z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1045). Usługa e-Doręczenia to usługa rejestrowanego doręczenia elektronicznego, która umożliwia wysyłanie i odbieranie korespondencji elektronicznie, ze skutkiem równoważnym z listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Docelowo usługa e-Doręczenia zastąpi tradycyjną, papierową korespondencję urzędową, a także korespondencję przez e-PUAP. Stosownie natomiast do art. 27a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 2117) doradca podatkowy wykonujący zawód obowiązany jest posiadać adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej ustawy.
Mając na uwadze cel wprowadzenia tejże usługi oraz to, że już teraz stanowi ona przewidziany prawem sposób komunikacji z organami administracji, który nadto ma się stać docelowym sposobem komunikacji, Sąd uznał, że wniesienie do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu niniejszej skargi z wykorzystaniem systemu e-Doręczenia jest dopuszczalne.
Dodatkowo podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z § 2a tego przepisu, w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wymóg ten dotyczy także właściwego podpisania skargi do sądu administracyjnego.
W aktach sądowych niniejszej sprawy znajduje się potwierdzenie otrzymania skargi, który to dokument stanowi dowód jej otrzymania w rozumieniu art. 40 ustawy o doręczeniach elektronicznych (vide: - k. 28 akt sądowych). Zgodnie z tym przepisem operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. Ustawa o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej reguluje działanie kwalifikowanych usług zaufania, takich jak podpisy elektroniczne, pieczęcie elektroniczne i inne usługi zapewniające bezpieczne transakcje elektroniczne. Sąd przyjął, że w niniejszej sprawie skarga została podpisana prawidłowo. Dokument został bowiem podpisany przez pełnomocnika skarżącej spółki kwalifikowanym podpisem elektronicznym, który co istotne, pozwala na jednoznaczną identyfikację podmiotu wnoszącego skargę (vide: - k. 17, 20 akt sądowych).
Dodatkowo także należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 46 § 2c p.p.s.a., pismo wnoszone w innej formie niż forma dokumentu elektronicznego, zawierające żądanie doręczania pism sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, powinno zawierać oznaczenie adresu elektronicznego. We wniesionej skardze pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o doręczanie pism z pomocą środków elektronicznych wskazując swój adres do doręczeń na platformie e-PUAP (obok zresztą adresu: e-mail oraz e-Doręczenia), za pośrednictwem którego Sąd ma możliwość prawidłowej komunikacji elektronicznej ze stroną.
W ocenie Sądu, nierozpoznanie skargi złożonej - za pośrednictwem skarżonego organu - w formie elektronicznej skargi, spowodowane wyłącznie czysto formalnymi okolicznościami związanymi ze sposobem jej wniesienia przez stronę, tj. poprzez platformę internetową e-Doręczenia honorowaną w korespondencji stron z organami administracji publicznej a nie poprzez platformę internetową e-PUAP (czyli Elektroniczną Platformę Usług Administracji Publicznej) wymaganą w korespondencji z sądami administracyjnymi, w przypadku prawidłowego opatrzenia skargi podpisem elektronicznym - stanowiłoby naruszenie konstytucyjnej gwarancji prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP).
Mając to na uwadze Sąd nie podziela linii orzeczniczej, w której wyrażany jest pogląd o zaistnieniu w takim przypadku przesłanki do odrzucenia złożonej w ten sposób skargi jako niedopuszczalnej (zob. np. postanowienia WSA: w Kielcach z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 67/25; we Wrocławiu z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 247/25; w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 466/25; w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 139/25; w Szczecinie z dnia 20 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 131/25 czy w Poznaniu z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Po 273/25), natomiast w pełni podziela stanowisko wyrażone w tym zakresie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1395/25 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV SAB/Po 54/25.
Dokonując merytorycznej oceny sprawy, Sąd stwierdził, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego oraz materialnego, które mogło mieć i miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą ustalenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
Zgłoszenia celne w niniejszej sprawie zostały złożone w grudniu 2022 i styczniu 2023 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1998 z dnia 20 września 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.UE seria L nr 282 z dnia 31 października 2022 r. ze zm.).
Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej jako "ORINS") wskazanych w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.1987.256.1 z dnia 1987.09.07).
Uściślają one i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Zgodnie z nimi klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega następującym regułom:
1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
2. a) Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.
b) Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3.
3. Jeżeli stosując regułę 2 b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru;
b) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
c) jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 a) lub b), należy klasyfikować do pozycji, pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.
4. Towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone.
5. Oprócz powyższych postanowień, w odniesieniu do niżej wymienionych wyrobów należy stosować następujące reguły:
a) futerały do aparatów fotograficznych, instrumentów muzycznych, broni, przyborów kreślarskich, naszyjników oraz podobne opakowania, specjalnie dostosowane do przechowywania wyrobów lub ich kompletów, nadające się do długotrwałego użytkowania i występujące z wyrobami, do których są przeznaczone, należy klasyfikować razem z wyrobami, gdy są one normalnie z nimi sprzedawane. Reguły tej jednak nie stosuje się do opakowań, które całemu wyrobowi nadają zasadniczy charakter;
b) z zastrzeżeniem postanowień zawartych w regule 5 a), opakowania i pojemniki opakowaniowe 31, jeżeli są zazwyczaj stosowane do tego rodzaju towarów, należy klasyfikować razem z tymi towarami. Postanowienie to nie ma jednak zastosowania, jeżeli opakowania nadają się w sposób oczywisty do ponownego użytku.
6. Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Oprócz aktów o charakterze normatywnym, dla klasyfikacji taryfowej znaczenie mogą mieć Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1 (a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej jako "Noty wyjaśniające do CN"). Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06; wyrok z 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Natională A Vămilor - Directia Regională Pentru Accize Si Operatiuni Vamale Galati I Direcţia Generală A Finanţelor Publice A Municipiului Bucureș ti,).
Istotą zaistniałego w sprawie sporu prawnego było to, czy importowane przez skarżącą towary określone w zgłoszeniach celnych jako profile aluminiowe do produkcji osłon okiennych - żaluzji plisowanych i aluminiowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: profile, prowadnice, belki, posiadają obiektywne cechy świadczące o tym, że stanowią kształtowniki w rozumieniu pozycji 7604 29 90 Taryfy Celnej, a nie spełniają cech "kształtowników przygotowanych do stosowania w konstrukcjach" związanych z zastosowaniem kodu taryfowego wskazanego w zgłoszeniach celnych czyli 7610 90 90 95 lub cech "opraw, okuć i podobnych artykułów z metalu nieszlachetnego" objętych kodem 8302 41 90.
W tym miejscu przytoczyć należy te części Wspólnej Taryfy Celnej, których analiza niezbędna jest, by ocenić prawidłowość zastosowanej przez organy administracji klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
Skarżącą w zgłoszeniach celnych zakwalifikowała towary do pozycji 7610 90 90 95. Jest ona podpozycją kodu 7610, który obejmuje konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Kod ten obejmuje następujące podpozycje:
|7610 10 00 00 |- | |
| |Drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe | |
| | | |
|7610 90 |- | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 10 00 |- - | |
| |Mosty i części mostów, wieże i maszty kratowe | |
| | | |
|7610 90 90 |- - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 90 10 |- - - | |
| |Sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w | |
| |postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium | |
| | | |
| |- - - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
|7610 90 90 91 |- - - - | |
| |Produktów mocowanych (np. za pomocą spawania lub elementami złącznymi) tak, by tworzyły podzespoły | |
| | | |
|7610 90 90 92 |- - - - | |
| |Produktów w opakowanym zestawie zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub | |
| |wytwarzania części ("zestaw wyrobów gotowych") | |
| | | |
|7610 90 90 95 |- - - - | |
| |Pozostałe | |
| | | |
Zastosowany przez organ kod taryfowy 7604 29 90 obejmuje kształtowniki ze stopów aluminium - wyciskane. Zdaniem organu odwoławczego, tak jak i organu pierwszej instancji, właściwy kod TARIC to 7604 29 90 90 Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium z podpozycjami :
7604 - Ze stopów aluminium,
7604 29 - Pozostałe,
7604 29 90 - - Kształtowniki,
7604 29 90 90 - - Pozostałe.
W tutejszym Sądzie toczyło się już ponad 20 podobne spraw dotyczących klasyfikacji sprowadzanych przez skarżącą profili (m.in. sygn. akt III SA/Gd 654/24, III SA/Gd 189/25, III SA/Gd 190/25, III SA/Gd 385/24). W wydanych w tych sprawach wyrokach (nieprawomocnych), Sąd zajął stanowisko, że dokonana przez organ kwalifikacja do kodu 7604 29 90 nie jest prawidłowa a organ winien, poza kwalifikacją przyjętą w zgłoszeniach, rozważyć także kwalifikację profili do innych kodów – pozycji 8302.
Sekcja XV dotyczy metali nieszlachetnych i artykułów z metali nieszlachetnych, w Dziale 76 przewidziano aluminium i towary z aluminium a w Dziale 83 artykuły różne z metali nieszlachetnych, przy czym, jak wynika z uwag do Sekcji XV, z Działu 76 wyłączone są artykuły objęte Działem 83.
Pozycja 8302 obejmuje natomiast oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego –
8302 30 - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły
8302 41 - - Nadające się do budynków
8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych
8302 41 90 - - - Pozostałe
Organ odwoławczy podkreślał, iż nie kwestionuje przeznaczenia importowanych profili. Zdaniem organu jednak, dla celów klasyfikacji taryfowej, nie można utożsamiać pojęcia profili przeznaczonych do użycia w konkretnych konstrukcjach, którymi są poszczególne systemy osłon, z profilami przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach, o których mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej.
Organ uznał za błędne stanowisko skarżącej, zgodnie z którym przygotowanie importowanych profili na indywidualne zamówienie (tj. wg określonego kształtu i odpowiednio wykończonych, co powoduje, że nadają się wyłącznie do stosowania w określonym produkcie zwanym "systemem") czyni właściwą ich klasyfikację w ramach pozycji 7610.
Zdaniem organu odwoławczego, sporne profile wpisują się w definicję kształtowników, zawartą w uwadze 1 (b) do działu 76 Taryfy celnej, a wskazanie do jakich celów towar będzie przeznaczony, nie jest w sprawie przesądzające. Profile nie stanowią części konstrukcji w rozumieniu pozycji 7610, dopóki nie zostaną przygotowane do stosowania w konstrukcji, co powinno nastąpić przed zgłoszeniem towaru do określonej procedury celnej, a nie na późniejszym etapie, np. podczas ich montażu.
Przypisanie towarów objętych zgłoszeniami celnymi do właściwego kodu budzić może wątpliwości, z uwagi na kilka pozycji taryfowych, które mogą wchodzić w grę przy tej klasyfikacji.
W tym zakresie, poza samą treścią kodów Nomenklatury scalonej uwzględnić należy reguły ORINS, treść innych aktów unijnych oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Podkreślić należy, że towar podlegający klasyfikacji nie stanowi zwykłego kształtownika o ogólnym charakterze, lecz element o ściśle określonym przeznaczeniu, zaprojektowany i wykonany w celu osadzenia na nim, poprzez wcisk, plisy żaluzji, to towar o dużej precyzji wykonania i jednoznacznym dostosowaniu do tej funkcji.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie winna znaleźć zastosowanie 3 reguła lit. a ORINS, zgodnie z którą jeżeli stosując regułę 2 b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny.
Zgodnie z tą regułą, przy dokonywaniu klasyfikacji sięgnąć należy do pozycji, która określa towar w sposób najbardziej szczegółowy. Niewątpliwie nie jest taką pozycją proponowana przez organ pozycja 7604 29 90, obejmująca kształtowniki aluminiowe bliżej nie sprecyzowane, o ogólnym, nieuściślonym przeznaczeniu.
Stanowisko skarżącej o kwalifikacji do kodu 7610 90 90 95 dotyczy towaru o większym stopniu identyfikacji, obejmuje bowiem m.in. kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach.
Kod 7610 obejmuje konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Za "konstrukcję" należy rozumieć obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji", to ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610.
Za niezasadne uznać należy stanowisko, że sprowadzane profile nie posiadają cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania w konstrukcjach.
Oceniając przygotowanie do zastosowania w konstrukcji nie można przywiązywać zasadniczego znaczenia do konieczności przycięcia profilu do określonej długości. Kwestia ta niezasadnie w argumentacji organu nabrała zasadniczego znaczenia. Podniesione w tym zakresie w skardze zarzuty są uzasadnione. Za przekonywującą uznać należy argumentację, że przycięcie profili jest zawsze konieczne jako element dopasowania do wymiaru okna, czyli zamontowania żaluzji. Przy klasyfikacji nie można tracić z pola widzenia charakteru wyprodukowanego profilu, który ma określony wzór, jest elementem precyzyjnie wykonanym, poddawanym wielu procesom technologicznym, zwiększającym jego wartość i przydatność, produkowanym w szerokiej gamie kolorystycznej, w związku z jego charakterem jako częścią konstrukcji żaluzji.
Sąd podtrzymuje wyrażone we wcześniejszych wyrokach stanowisko, że samo przycięcie profili żaluzjowych do wymiaru okien nie świadczy o tym, że profile te nie są przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Argumentacja ta jest wybiórcza i nie uwzględnia zakresu przygotowania tych profili do zastosowania w konstrukcjach przez ich wyprodukowanie w sposób dedykowany konstrukcjom żaluzji, wykluczający użycie ich w innych celach. Nadanie profilom charakterystycznego kształtu i kolorystycznej powłoki wskazuje na ich przygotowanie do wykorzystania w żaluzji, a treść wzoru użytkowego dotycząca projektu żaluzji, potwierdza indywidualny charakter oraz przeznaczenie produktu w postaci profilu.
Organ uznał kwalifikację do kodu 7610 za błędną. Poprzestając na tej ocenie organ nie dokonywał szczegółowej kwalifikacji towaru do podpozycji tego kodu. W szczególności nie rozważał on kwalifikacji do wskazywanego przez stronę skarżącą kodu 7610 90 90 95. Kwestia ta ma istotne znaczenie w sprawie z uwagi na treść rozporządzenia antydumpingowego.
Z katalogu podpozycji kodu 7610 wynika, że towar może podlegać zakwalifikowaniu jedynie do dwóch podpozycji:
|7610 90 90 10 - - - |Sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w |
| |postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium |
| | |
|7610 90 90 95 ---- Pozostałe | | |
Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U.UE.L.2021.109.1 z dnia 2021.03.30) stanowi w art. 1, że
1. Ostateczne cło antydumpingowe nakłada się na przywóz sztab, prętów, kształtowników (nawet drążonych), rur i przewodów rurowych; niezmontowanych; nawet gotowych do użycia w konstrukcjach (np. ciętych na wymiar, nawierconych, giętych, sfazowanych, gwintowanych); wykonanych z aluminium, nawet w postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium, z wyłączeniem:
1) produktów mocowanych (np. za pomocą spawania lub elementami złącznymi) tak, by tworzyły podzespoły;
2) spawanych rur i przewodów rurowych;
3) produktów w opakowanym zestawie zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub wytwarzania części ("zestaw wyrobów gotowych");
obecnie objętych kodami CN ex 7604 10 10, ex 7604 10 90, 7604 21 00, 7604 29 10, 7604 29 90, ex 7608 10 00, 7608 20 81, 7608 20 89 oraz ex 7610 90 90 (kody TARIC 7604 10 10 11, 7604 10 90 11, 7604 10 90 25, 7604 10 90 80, 7608 10 00 11, 7608 10 00 80, 7610 90 90 10) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
Nie ma wśród tych kodów pozycji 8302 ani podpozycji 7610 90 90 95, podlegają natomiast cłu towary kwalifikowane do podpozycji 7610 90 90 10. Kwalifikacja w zakresie kodu 7610 ma zatem, z punktu widzenia zastosowania rozporządzenia nakładającego cło antydumpingowe, istotne znaczenie.
W zaskarżonej decyzji organ rozważał klasyfikację towaru do pozycji 8302.
Obejmuje ona oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły 8302 41 - - Nadające się do budynków, 8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych, 8302 41 90 - - - Pozostałe.
W nocie D wskazano, że w pozycji tej klasyfikuje się m.in.: (3) Okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów itp. (np. prowadnice i tory, korytka, rolki); (4) Szyldy dziurek od klucza i płytki ochronne zamków do drzwi budynków; (5) Okucia do kurtyn, zasłon i portier; (np. pręty, rurki, rozetki, wsporniki, taśmy, haczyki z ozdobami, zaciski, pierścienie "lub kółka do karniszy, ograniczniki); haczyki z zaciskami, prowadnice i uchwyty węzłowe do ściągaczy itp.;
Importowane profile aluminiowe pełnią rolę analogiczną do prowadnic. Pozwalają bowiem na zamocowanie i ruchomość plis. Klasyfikacja w tej pozycji niewątpliwie w ściślejszy sposób odpowiada charakterowi klasyfikowanego towaru. Nie obejmuje ona bowiem, w przeciwieństwie do kodu 7610 jakichkolwiek konstrukcji lecz artykuły nadające się żaluzji, a wykonanie towaru z aluminium nie ma w tym przypadku znaczenia dla dokonania klasyfikacji, z uwagi na zastosowane w Nomenklaturze scalonej wyłączenie.
Taka interpretacja pozostaje w zgodności z cytowanym wyżej poglądem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru.
Analizując kwestie podpozycji w kodzie 8302, wskazać należy, że w nomenklaturze w innej pozycji dotyczącej artykułów budowlanych z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienionych ani niewłączonych, rozróżnia się okna - w pozycji 39252000 oraz okiennice i zasłony włącznie z żaluzjami weneckimi - w pozycji 39 253000. Żaluzje nie są zatem traktowane w Nomenklaturze scalonej jak element konstrukcji okna. Przemawia to za zastosowaniem kodu 8302 41 90 - - - Pozostałe, a nie kodu dotyczącego okien (lub budynków).
Argumentację powyższą wspiera rozumowanie prezentowane w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) 2017/1472 z dnia 11 sierpnia 2017 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.Urz UE 15.8.2017 L210/1). Przedmiotem zainteresowania Komisji UE był towar w postaci prętu z aluminium (tzw. "pręt do zasłony prysznicowej") używanego do zawieszenia zasłony. Składał się on z dwóch pustych rur aluminiowych, bez zasłony oraz bez krążków do mocowania zasłony.
W akcie tym przedstawiono następującą argumentację: "Ze względu na swoje obiektywne cechy (mechanizm sprężynowy wraz z możliwością przedłużenia; konstrukcję utrzymującą jedynie przedmioty o niewielkiej wadze, np. zasłonę) artykuł zaprojektowano jako pręt do zasłony, a nie jako pręt z aluminium niestopowego, należący do pozycji 7604. Pręty do zasłon klasyfikuje się do pozycji 8302 (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8302, akapit drugi, lit. (D), pkt (5)). Wyklucza się klasyfikację do kodu CN 8302 41 10 jako "zawiasy z metalu nieszlachetnego do drzwi" lub do kodu CN 8302 41 50 jako "zawiasy z metalu nieszlachetnego do okien i okien balkonowych", ponieważ artykuł nie posiada obiektywnych cech, które wskazują na jego przeznaczenie do stosowania w połączeniu z tymi pierwszymi czy z tymi drugimi. W związku z tym artykuł ten należy klasyfikować do kodu CN 8302 41 90 jako "pozostałe uchwyty, zawiasy i podobne artykuły z metali nieszlachetnych nadające się do budynków". Z argumentacji tej wynika niewątpliwie, że ocena, iż artykuł zaprojektowano jako pręt do zasłony, a nie jako pręt z aluminium niestopowego, należący do pozycji 7604, ma znaczenie dla dokonania klasyfikacji.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 lutego 2020 r. C-670/19 w sprawie Gardinia Home Decor GmbH, dotyczącej klasyfikacji taryfowej karniszy z metali nieszlachetnych, przypisał znaczenie decydujące z punktu widzenia istnienia obiektywnych cech kwalifikujących towar jako karnisze, zamknięciu ich na końcach korkami z tworzywa sztucznego, które mogą służyć jako końcówki dekoracyjne, co wskazuje na zamierzone zastosowanie, dla którego wygląd zewnętrzny artykułu, a nawet jego funkcja ozdobna, jest ważnym kryterium. Trybunał podkreślił także, że powierzchnie importowanych karniszy są galwanizowane lub lakierowane, co nadaje im wygląd miedzi lub aspekt kolorystyczny, tak że nie chodzi tu o rury jedynie przycięte na określoną długość w rozumieniu wyjątku przewidzianego w akapicie drugim lit. D) pkt 5 in fine noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji 8302. To, że rozpatrywany produkt nie był zazwyczaj przywożony wraz ze wspornikami umożliwiającymi jego mocowanie do ściany lub sufitu, nie może samo w sobie pozbawiać tego produktu jego obiektywnych cech charakterystycznych dla karnisza z metali nieszlachetnych. Reasumując Trybunał stwierdził, że karnisze z metali nieszlachetnych są objęte podpozycją 8302 41 90, chyba że karnisze te składają się z profili, rur lub prętów, które zostały jedynie przycięte na pożądaną długość. Obiektywne cechy decydujące o zaklasyfikowaniu określonych rur z metali nieszlachetnych jako karniszy to ich walory ozdobne, takie jak galwanizowanie lub lakierowanie powierzchni oraz użycie zatyczek z tworzywa sztucznego, mogących mieć walor dekoracyjny.
Wniosek, który można wyprowadzić z powyższego orzeczenia to stwierdzenie, że obiektywne cechy towarów (rur z metali nieszlachetnych) pozwalające uznać je za karnisze w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej - to nie wyłącznie ich kształt i wymiary, lecz także takie cechy jak ozdobne wykończenie i obecność elementów dekoracyjnych, wskazujących na przeznaczenie. Przeznaczenie sprowadzanego towaru ma zatem istotne znacznie dla jego klasyfikacji, podobnie jak szczególne cechy odróżniające go od innych artykułów.
Należy wskazać, że w odniesieniu do analogicznych produktów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 28 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Op 723/24 uchylił decyzję utrzymującą w mocy Wiążącą Informację Taryfową określającą dla towaru "Profile aluminiowe do produkcji rolet" kod Nomenklatury scalonej (CN) 7604 29 90. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że ocena dokonana przez organy obu instancji, bez pogłębionej analizy całości materiału dowodowego, jest co najmniej przedwczesna, aby ostatecznie stwierdzić, czy sporne profile pozbawione są rzeczywistych i obiektywnych cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania jako okucia, oprawy itp. do okien i drzwi. Sąd podkreślił, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach (por. wyroki WSA w Opolu z dnia 27 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Op 723/24 i I SA/Op 724/24).
Wyłączenie klasyfikacji taryfowej zastosowanej w zgłoszeniu celnym wymagało dokonania oceny stanu faktycznego sprawy z punktu widzenia możliwości zaklasyfikowania importowanych profili do pozycji 8302 CN.
Organ odwoławczy rozważał tę kwestię i wskazał na brak podstaw do zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do pozycji 8302.
Organ dokonał jednak oceny prawnej w tym zakresie przy przyjęciu wadliwego stanu faktycznego. Organ wskazał na brak otworów i nawierceń w profilach, co miałoby wykluczać możliwość połączenia profilu z pozostałą częścią żaluzji i działanie żaluzji. Ustalenie organu, że do takiego połączenia jest konieczne istnienie otworów i nawierceń jest błędne i nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Połączenie profilu z elementem tkaninowym żaluzji następuje bowiem na wcisk, w związku z precyzyjnym przygotowaniem profilu, nie wymaga nawierceń i otworów. Także uzyskanie ruchomości żaluzji nie wymaga wykonania otworów (nawierceń), bowiem sznurki żaluzji nie przechodzą przez metalowy profil. Potwierdzić to mogła demonstracja mechanizmu funkcjonowania żaluzji na ramie okiennej, oględziny funkcjonowania mechanizmu żaluzji nie zostały jednak przez organ w toku postępowania przeprowadzone. Organ winien w toku ponownego rozpoznania sprawy dokonać ustaleń i na ich podstawie ocenić czy i dlaczego profile mogą lub nie mogą być uznane za przewidziane w tym kodzie elementy odpowiadające prowadnicom.
Wskazać należy, że w przypadku wykluczenia możliwości klasyfikacji do kodu 8302 CN, bardziej szczegółowej niż kod 7610, towar winien podlegać klasyfikacji opisanej w pierwszej kolejności pozycji z kodu 7610. Organ zastosował klasyfikację sprzeczną z art. 56 ust. 1 UKC, Wspólną Taryfą Celną, Nomenklaturą scaloną i regułą 2b lit. a ORINS.
Organ nie przeprowadził dowodów i nie dokonał w sprawie ustaleń dotyczących przedmiotowego towaru, niezbędnych do pełnego ustalenia stanu faktycznego umożliwiającego klasyfikację taryfową towarów, co stanowi naruszenie przepisów prawa procesowego w zakresie zbierania materiału dowodowego oraz dokonywania ustaleń faktycznych – art. 187 § 1 oraz 191 ordynacji podatkowej. Nadto organ nie przeprowadził pełnej oceny prawnej stanu faktycznego w uwzględnieniem norm określających klasyfikacje taryfową, które mogły znaleźć w sprawie zastosowanie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.
Na kwotę 16 489 zł zasądzonych kosztów składają się koszty wpisu sądowego (5 672 zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenia pełnomocnika (10 800 zł), ustalonego stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687).
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z zawartych w uzasadnieniu rozważań.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym orzeczenia.nsa.gov.pl