Natomiast z uwagi na fakt, iż na podstawie oświadczenia złożonego przez Spółkę nie można było jednoznacznie stwierdzić, że udzielona odpowiedź jest prawidłowa Komisja Konkursowa skonsultowała treść złożonych wyjaśnień z Konsultantem wojewódzkim w dziedzinie medycyny nuklearnej. Przedstawiła odpowiedzi udzielone na powyższe pytanie zarówno przez Stronę jak i kontroferenta (bez identyfikacji podmiotów). Zgodnie z opinią konsultanta warunkiem umożliwiającym wykonanie badania śródoperacyjnej scyntygrafii znakowanie węzła wartowniczego niewątpliwie jest posiadanie gamma kamery, natomiast w przypadku systemu robotowego konieczne jest posiadanie sondy scyntylacyjnej, która może stanowić dodatkowe wyposażenie cześć systemu robotycznego, ale nie musi być jego częścią. Wobec informacji pozyskanych od Konsultanta Wojewódzkiego Komisja Konkursowa zamierzała zwrócić się do Spółki o przekazanie dodatkowych informacji na temat możliwości zabiegowych posiadanego systemu robotowego. Jednak w międzyczasie Strona w piśmie z 28 października 2024 r. przesłała oświadczenia lekarzy-certyfikowanych operatorów robotycznych, potwierdzające możliwość wykonywania badań scyntygraficznych znakowania węzła wartowniczego przy udziale systemu robotowego. Wyjaśnienia te zostały przyjęte przez Komisję Konkursową.
Odnosząc się do przedstawionych 9 grudnia 2024 r. zarzutów w uzupełnieniu odwołania dotyczących naruszenia przez Komisję Konkursową przepisów prawa Organ wskazał na czynności Komisji; przeprowadzoną weryfikację odpowiedzi na pytania ankietowe podczas wizytacji. Nadto odnosząc się do podnoszonych przez Spółkę wątpliwości w kwestiach dochowania wymogów w poszczególnych zakresach przez kontroferenta Organ wyjaśnił obowiązki świadczeniodawcy co do prowadzenia historii choroby. Podkreślił, że Komisja Konkursowa nie wymagała od oferentów dowodów na posiadanie przez personel wskazany w ofercie podpisów elektronicznych. Weryfikacja odpowiedzi na to pytanie, polegała na sprawdzeniu oświadczenia oferenta oraz umowy/ faktury pozwalających potwierdzić posiadanie wezwany do złożenia wyjaśnień w związku z udzieleniem odpowiedzi "TAK" na powyższe pytanie ankietowe. W odpowiedzi przekazanej pismem z 30 września 2024 r. wyjaśnił, że "śródoperacyjne badanie scyntygraficzne znakowania węzła wartowniczego jest wykonywane w lokalizacji przy pomocy gamma kamery na bloku operacyjnymi...)". Pismo to zostało przekazane zespołowi wizytującemu w trakcie prowadzonej 30 września 2024 r. weryfikacji; został okazany sprzęt opisany w wyjaśnieniach tj. gamma kamera.
Z uwagi na fakt, iż na podstawie oświadczenia złożonego przez Spółkę nie można było jednoznacznie stwierdzić, że udzielona odpowiedź jest prawidłowa Komisja Konkursowa skonsultowała treść złożonych wyjaśnień z Konsultantem wojewódzkim w dziedzinie medycyny nuklearnej; przedstawiłą odpowiedzi udzielone na powyższe pytanie zarówno przez Stronę jak i kontroferenta (bez identyfikacji podmiotów). Zgodnie z opinią konsultanta warunkiem umożliwiającym wykonanie badania śródoperacyjnej scyntygrafii znakowanie węzła wartowniczego niewątpliwie jest posiadanie gamma kamery, natomiast w przypadku systemu robotowego konieczne jest posiadanie sondy scyntylacyjnej, która może stanowić dodatkowe wyposażenie cześć systemu robotycznego, ale nie musi być jego częścią. Wobec informacji pozyskanych od Konsultanta Wojewódzkiego Komisja Konkursowa zamierzała zwrócić się do Spółki o przekazanie dodatkowych informacji na temat możliwości zabiegowych posiadanego systemu robotowego. Jednak w międzyczasie Strona w piśmie z 28 października 2024 r. przesłał oświadczenia lekarzy- certyfikowanych operatorów robotycznych, potwierdzające możliwość wykonywania badań scyntygraficznych znakowania węzła wartowniczego przy udziale systemu robotowego. Wyjaśnienia te zostały przyjęte przez Komisję Konkursową.
Odnosząc się do przedstawionych 9 grudnia 2024 r. zarzutów w uzupełnieniu odwołania dotyczących naruszenia przez komisję konkursową przepisów prawa Organ wskazał na czynności Komisji; przeprowadzoną weryfikację odpowiedzi na pytania ankietowe podczas wizytacji. Nadto odnosząc się do podnoszonych przez Spółkę wątpliwości w kwestiach dochowania wymogów w poszczególnych zakresach przez kontroferenta Organ wyjaśnił obowiązki świadczeniodawcy co do prowadzenia historii choroby. Podkreślił, że Komisja Konkursowa nie wymagała od oferentów dowodów na posiadanie przez personel wskazany w ofercie podpisów elektronicznych. Weryfikacja odpowiedzi na to pytanie, polegała na sprawdzeniu oświadczenia oferenta oraz umowy/faktury pozwalających potwierdzić posiadanie programu, który zapewnia możliwość wytwarzania dokumentacji medycznej wersji elektronicznej oraz jej wydruku. Kontroferent przedstawił oświadczenie w tym zakresie wraz z kompletem dokumentów potwierdzających spełnienie warunków zweryfikowanych przez Komisję. Dołączył do oferty "Raport okresowy o sytuacji epidemiologicznej szpitala za okres wcześniajszy, w którym wskazane były czynniki chorobotwórcze oraz wskaźniki lekoopornych czynników alarmowych w poszczególnych jednostkach; podjęte działania w zakresie zapobiegania zagrożeniom epidemiologicznym; przedstawiono umowę zlecenia na sporządzanie wszelkich analiz i raportów dotyczących sytuacji epidemiologicznej wraz z raportem mikrobiologicznym – co potwierdzono poprzez weryfikację dokumentów podczas wizytacji.
Odnośnie zarzutu dotyczącego kadry Organ wskazał, że personel przedstawiony w ofercie nie musi być zatrudniony na dzień złożenia oferty. Oferent, potwierdza zapewnienie odpowiedniej liczby personelu na dzień rozpoczęcia udzielania świadczeń, na podstawie załączonych do oferty oświadczeń personelu, który deklaruje podjęcie pracy z dniem rozpoczęcia obowiązywania umowy. Prawidłowość udzielenia odpowiedzi została potwierdzona poprzez weryfikację dokumentów podczas wizytacji.
Dalej wyjaśniono, że zgodnie z oświadczeniem świadczeniodawca opracował i wdrożył procedurę izolacji chorych zakażonych oraz pacjentów o podwyższonym ryzyku zakażenia. Poprawność złożonego oświadczenia Komisja Konkursowa potwierdziła poprzez weryfikację załączonej do oferty procedury "Izolacja chorych zakażonych oraz pacjentów o podwyższonym ryzyku zakażenia" oraz protokołu kontroli. Odnośnie zarzutu dotyczącego procedury postępowania w zakresie antybiotykowej profilaktyki okołooperacyjnej, Organ nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości postępowania Komisji Konkursowej, która uznała, że przedstawione przez kontroferenta dokumenty potwierdzają udzielenie pozytywnej odpowiedzi na to pytanie ankietowe.
Odnosząc się do kwestii planu zmniejszania ryzyka wystąpienia zakażenia szpitalnego Organ wskazał na oświadczenie podmiotu, którego poprawność Komisja Konkursowa zweryfikowała i uznała, że dokumenty potwierdzają udzielenie pozytywnej odpowiedzi na to pytanie ankietowe.
Również Organ nie uznał zasadności podnoszonych przez Spółkę wątpliwości co do monitorowania zakażeń wskazując na przedłożony raport mikrobiologiczny. Podobnie w zakresie udokumentowanego obowiązkowego wstępnego przeszkolenia pracowników działalności podstawowej z zakresu profilaktyki zakażeń szpitalnych Organ wskazał na stosowne dokumenty potwierdzające zapewnienie odpowiedniej liczby personelu na dzień rozpoczęcia udzielania świadczeń. Organ za chybione uznał też kwestionowanie odpowiedniego udokumentowania udziału pracowników działalności podstawowej w szkoleniu z zakresu profilaktyki zakażeń szpitalnych wskazując na złożone oświadczenie, którego poprawność Komisja Konkursowa zweryfikowała na podstawie programu szkolenia wstępnego z zakresu zakażeń szpitalnych, programu szkolenia z zakresu profilaktyki zakażeń szpitalnych, protokołu ze szkolenia oraz potwierdzenia zapoznania się z materiałem szkoleniowym.
W świetle tych wszystkich okoliczności Organ uznał, że postępowanie Komisji Konkursowej nie naruszało zasady równości stron czy zasady postępowania nie wybierając oferty Strony. Działanie Komisji było prawidłowe i oparte na obowiązujących przepisach prawa.
W skardze na powyższą decyzję ostateczną Spółka zarzuciła naruszenie:
1. art. 5 ust. 7a w zw. z art. 148 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach w zw. z załącznikiem nr 3, tabela 1, pkt 13, Lp. 2 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez nieprawidłowe rozumienie kryterium kompleksowości w odniesieniu do dodatkowo punktowanego kryterium 3.9. badania histopatologiczne śródoperacyjne — w lokalizacji, co doprowadziło do błędnego nie przyznania Skarżącej punktu za powyższe kryterium;
2. art. 147 ustawy o świadczeniach w zw. z załącznikiem nr 3, tabela 1, pkt 13, Lp. 2 do w/w rozporządzenia poprzez zmianę kryterium oceny ofert 3.9. badania histopatologiczne śródoperacyjne - w lokalizacji, na badania histopatologiczne śródoperacyjne - wyłącznie w lokalizacji, co doprowadziło do błędnego nieprzyznania Skarżącej punktu;
3. art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach w zw. z § 18 ust. 4 zarządzenia nr [...] przez ich błędną wykładnię i uznanie, że działanie Komisji polegające na zmianie oferty skarżącej polegające na dokonaniu zmiany w odpowiedziach ankietowych w zakresie pytania "1.1.2.8 SZP_13 Badania histopatologiczne śródoperacyjne - w lokalizacji" z TAK na NIE bez uprzedniego wezwania Strony do złożenia wyjaśnień skutkujące pozbawieniem Strony jednego punktu nie stanowiło naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców;
4. art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że sposób prowadzenia postępowania przez Komisję Konkursową polegający na braku należytego udokumentowania weryfikacji kryteriów oceny ofert w protokole kontroli nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców;
5. art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że prawidłowe było działanie Funduszu polegające na niemal całkowitym utajnieniu oferty kontroferenta wyłącznie w oparciu o oświadczenie, iż określone przez tegoż oferenta informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy;
6. art. 134 ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że niemal całkowite utajnienie oferty kontroferenta nie stanowiło naruszenia zasady równego traktowania świadczenio-dawców, podczas gdy działanie to doprowadziło do sytuacji, w której Skarżąca została pozbawiona możliwości zweryfikowania czy podczas dokonywania oceny ofert komisja konkursowa stosowała jednolite kryteria i zasady dla wszystkich oferentów;
7. art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że ocena oferty kontroferenta skutkująca przyznaniem punktów za spełnienie dodatkowo punktowanych kryteriów nie stanowiła naruszenia zasady równego traktowania, podczas gdy została ona dokonana z pominięciem faktu, że spełnienie poszczególnych kryteriów nie zostało należycie udokumentowane, a oferta zawiera istotne braki, co stanowi o dokonaniu oceny ofert w sposób faworyzujący podmiot, który miał już wcześniej zawartą umowę na zakres objęty postępowaniem;
8. art. 10 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pozbawienie Skarżącej dostępu do materiału dowodowego - w zakresie prowadzonego przez Organ we własnym zakresie postępowania wyjaśniającego oraz prawa wypowiedzenia się co do niego, co doprowadziło do stronniczego zebrania i interpretowania materiału dowodowego przez organ oraz wydania decyzji bez zapewnienia stronie możliwości wypowiedzenia się odnośnie dowodów zebranych przez organ;
9. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z § 17 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powołjrwania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy poprzez dokonanie dowolnego ustalenia, że komisja konkursowa nie wzięła pod uwagę danych przedstawionych przez kontroferenta w odniesieniu do pytań nr 1.2.4.2 i 1.2.4.4 podczas gdy ustalenie takie nie znajduje żadnego poparcia w zgromadzonym materiale dowodowym;
10. art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80 oraz art. 107 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy polegające na przyjęciu, że w toku przeprowadzonej u kontroferenta wizytacji doszło do weryfikacji odpowiedzi na pytania ankietowe: z zakresu KONTROLA ZAKAŻEŃ SZPITALNYCH I ANTYBIOTYKOTERAPII, nr 1.2.3.6 i nr L2.3.8 poprzez analizę dokumentów podczas tej wizytacji - podczas gdy powyższe nie wynika z jedynego znajdującego się w aktach postępowania protokołu wizytacji przeprowadzonego u kontroferenta z dnia 30 września 2024 r.
W konsekwencji wniosła o uchylenie decyzji i zasadzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podtrzymała dotychczasową argumentację, uzasadniając podnoszone zarzuty.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że Komisja Konkursowa postąpiła prawidłowo nie przyznając skarżącej punktów za odpowiedź na pytanie ankietowe: 1.1.2.8, ponieważ umowa dopuszczała realizację podanych świadczeń również w siedzibie zleceniobiorcy, a tym samym poza miejscem realizacji świadczeń; zatem nie gwarantowała wykonywania badań wyłącznie w lokalizacji. Warunku rankingującego nie można intepretować w oderwaniu od warunków realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (czyli warunków wymaganych) określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r., a jednym z warunków, jaki powinni spełniać świadczeniodawcy przy udzielaniu świadczeń gwarantowanych w trybie hospitalizacji i hospitalizacji planowej w zakresie chirurgii onkologicznej jest zapewnienie realizacji badań histopatologicznych śródoperacyjnych - dostęp. Jako niedopuszczalne organ uznał przyjęcie interpretacji prezentowanej przez Skarżącą; warunek rankingujący ujęty w pytaniu nr 1.1.2.8 będzie spełniony, jeżeli badania histopatologiczne śródoperacyjne będą realizowane wyłącznie w lokalizacji. Komisja Konkursowa dokonała analizy złożonej oferty pod kątem jej prawidłowości i prawdziwości udzielanych odpowiedzi na poszczególne pytania ankietowe oraz w kontekście analizy oferty pod kątem potwierdzenia spełniania wymaganych warunków. Podkreślono, że w postępowaniu konkursowym oferenci skorzystali z możliwości utajnienia danych zawartych w ofercie składając oświadczenie o zastrzeżeniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy (załącznik Nr 2 do zarządzenia Nr [...]). Z możliwości zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy skorzystała także strona skarżąca. Kwestia poprawności udzielania odpowiedzi na pytania ankietowe została zweryfikowana zarówno w stosunku do innych oferantów, jak i strony skarżącej.
Na rozprawie pełnomocnik Spółki podtrzymał zarzuty skargi; pełnomocnik organu wnosił jak w odpowiedzi na skargę żądając jej oddalenia.
W terminie publikacji organ przesłał żądane przez tut. Sąd akta postępowania konkursowego; Spółka pisemnie podtrzymała dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu sprowadza się do oceny czy w okolicznościach faktycznych sprawy prawidłowo zostało dokonane przez Komisję Konkursową rozstrzygnięcie postępowania, czy też jak podnosi to w skardze Spółka podjęte było z naruszeniem zasad postępowania i wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego Skarżącej oraz czy organ odwoławczy prawidłowo przeprowadził kontrolę postępowania konkursowego.
Na wstępie zauważyć należy, że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, unormowane w dziale VI ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stanowi swoistą, znaną tylko tej ustawie, procedurę zawarcia umowy w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie to jest sformalizowane, a ustawodawca stworzył obligatoryjnie stosowane szczególne wymagania dotyczące trybu przeprowadzenia tego postępowania. Szczegółowo tryb postępowania regulują przepisy art. 132 - 161 ustawy oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1194 ze zm.), 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 970 ze zm.) oraz z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm.), a także zarządzeń wykonawczych Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia: nr [...] z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz nr [...] z dnia 29 marca 2024 r. i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne oraz leczenie szpitalne-świadczenia wysokospecjalistyczne.
Art. 139 ustawy reguluje tryby zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotne – m.in. ust. 1 pkt 1 stanowi, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147). W myśl art. 134 ustawy NFZ jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach.
Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy o świadczeniach). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy o świadczeniach). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach).
W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. II GSK 186/06, publ. W ONSAiWSA 2007/4/101). Należy więc przyjąć, że odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy K.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach. Jak stanowi art. 152 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej, wymienione są w art. 153, te zaś, z których można skorzystać w postępowaniu administracyjnym w art. 154.
Celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy o świadczeniach, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zatem zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Przy czym zauważyć należy, że zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są określone w przepisach ustawy o świadczeniach oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 tej ustawy.
Uszczerbek w interesie prawnym w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 27.01.2015 r., sygn. III SA/Lu 940/14, orzeczenia.nsa.gov.pl/doc). Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem wyrażonej w art. 134 ustawy o świadczeniach, zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. Tym samym etap zakończony decyzją Dyrektora NFZ, podlega kognicji sądu administracyjnego. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji w granicach art. 152 i 154 ustawy, tj. czy doszło do naruszenia zasad przeprowadzania postępowania konkursowego powodującego uszczerbek w interesie prawnym skarżącego. Sąd nie zastępuje oceny merytorycznej Komisji swoją oceną, lecz wyłącznie kontroluje, czy postępowanie przebiegało prawidłowo i zgodnie z prawem.
Oceniając zasadność skargi w tak zakreślonych ramach należało stwierdzić, że jest ona bezzasadna bowiem organ nie naruszył zarzucanych w skardze przepisów prawa.
Przechodząc do głównego zarzutu tj. interpretacji kryterium "w lokalizacji" bowiem Skarżąca podnosi, że Komisja Konkursowa błędnie zinterpretowała pojęcie "badania histopatologiczne śródoperacyjne – w lokalizacji" jako "badania wyłącznie w lokalizacji", zaostrzając tym samym kryterium i naruszając art. 147 ustawy o świadczeniach (zakaz zmiany kryteriów w toku postępowania) - wskazać należy, że argumentacja Spółki opiera się na twierdzeniu, że przepis mówi "w lokalizacji", a nie "wyłącznie w lokalizacji", literalne brzmienie nie uzasadnia zaostrzenia warunku. Zdaniem Skarżącej warunkiem podstawowym (art. 31d ustawy) jest zapewnienie dostępu do badań, pytanie ankietowe stanowi kryterium dodatkowe, premiujące oferentów mogących zapewnić badania w lokalizacji, zatem jej umowa z podwykonawcą nie powinna dyskwalifikować oferty, jeśli zapewniony jest dostęp w lokalizacji. Natomiast organ podkreślił, że oferent zadeklarował spełnienie określonego warunku polegającego na zapewnieniu realizacji badań histopatologicznych śródoperacyjnych w lokalizacji, wyłącznie w lokalizacji i nie jest dopuszczalna inna interpretacja tego zapisu. Umowa między Skarżącą a I zawiera zapis: "Badania, w zależności od potrzeb zgłoszonych przez Zleceniodawcę, realizowane będą w lokalizacji Zleceniodawcy (NZOZ Szpital [...] Centrum Urologii) lub w Laboratorium pracowni I", który wyklucza udzielenie pozytywnej odpowiedzi na pytanie dotyczące dostępu do badań wyłącznie w lokalizacji. Tym samym dowolność realizacji badań zarówno u Zleceniodawcy, jak i u Zleceniobiorcy pozostaje w sprzeczności z wymogiem realizacji badań wyłącznie w lokalizacji.
Sąd w tym zakresie uznaje stanowisko organu za prawidłowe. Treść umowy nr [...] z dnia 28 sierpnia 2024 r. między Skarżącą a I zawiera zapis obejmujący alternatywnie, fakultatywnie miejsce wykonywania badań. Dla pacjentów i dla realizacji procesu diagnostycznego materialnie istotne jest, czy badanie dostępne jest zawsze i bez wyjątku w lokalizacji szpitala czy też opcjonalnie można je wykonać w innym miejscu. W praktyce klinicznej ważna jest gwarancja dostępu podczas zabiegu operacyjnego, a nie alternatywa. Prezes NFZ słusznie zwróci uwagę, że warunki podstawowe (art. 31d ustawy) to: "zapewnienie realizacji badań histopatologicznych śródoperacyjnych – dostęp". Pytanie ankietowe nr 1.1.2.8 stanowi kryterium dodatkowe, premiujące oferentów mogących zapewnić dostęp w lokalizacji. Rozróżnienie to jest istotne bowiem warunek podstawowy: oferent musi zapewnić dostęp do badań (może to być również u podwykonawcy), a kryterium dodatkowe: oferent uzyskuje dodatkowe punkty, jeśli zapewnia dostęp w lokalizacji. Interpretacja Komisji oznaczała, że aby uzyskać te punkty dodatkowe, oferent musi faktycznie zapewnić dostęp w swej lokalizacji, a umowa Skarżącej tego nie gwarantowała.
Legalność takiej interpretacji przepisu wynika z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r., z załącznika nr 3 (tabela 1, pkt 13) obejmującego wymóg: "Zapewnienie w lokalizacji w szczególności: 1) badania angiografii... 3.9. badania histopatologiczne śródoperacyjne". Frazeologia "zapewnienie w lokalizacji" w standardowym rozumieniu administracyjnym oznacza gwarancję dostępu w tym konkretnym miejscu. Jeśli prawodawca chciałby pozwolić na alternatywę, to regulacja wymagałaby innego sformułowania "zapewnienie dostępu do badań, w tym w lokalizacji" lub "zapewnienie dostępu do badań w lokalizacji lub poza nią". Natomiast przyjęta przez Komisję i następnie przez organ interpretacja tego zapisu jest literalnie uzasadniona – przepis mówi o "w lokalizacji"; celowo uzasadniona – kryterium dodatkowe powinno oznaczać faktyczne wyposażenie, a nie papierową możliwość; praktycznie uzasadniona – dla pacjentów ważna jest gwarancja dostępu, nie alternatywa; zwłaszcza że dotyczy to badań histopatologicznych śródoperacyjnych w leczeniu szpitalnym, w zakresie chirurgia onkologiczna.
Wskazać też należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że kryteria wyboru ofert w postępowaniach konkursu na zawarcie umowy o świadczenia zdrowotne powinny być interpretowane: zgodnie z treścią ogłoszenia; z uwzględnieniem celu postępowania (zapewnienie świadczeń w określonym standardzie), w sposób minimalizujący potencjał dla strategicznych reinterpretacji. W niniejszej sprawie żaden z dokumentów postępowania (ogłoszenie, zaznaczenie, rozporządzenie) nie sugeruje, że "w lokalizacji" oznacza "opcjonalnie w lokalizacji" jak próbuje to wykazać Spółka.
Skarżąca podniosła również zarzut, że kryterium stosowano niejednakowo w stosunku do oferentów. Jednak z akt postępowania wynika, że każdy oferent, który udzielił odpowiedzi TAK na pytanie 1.1.2.8, został poddany tej samej ocenie:
- Skarżąca: umowa z I dopuszcza realizację w laboratorium → 0 pkt
- kontroferent: posiadł gamę kamerę (zakupiona specjalnie) w bloku operacyjnym → przyznane punkty. Różnica polegała zatem nie na stosowaniu kryterium, ale na tym, czy rzeczywiście oferent zapewnia badania w lokalizacji. Kontroferent to zapewnił przez zakup sprzętu, a Skarżąca – nie. Zatem Sąd stwierdził, że interpretacja Komisji była racjonalna i prawidłowa. Pytanie ankietowe nr 1.1.2.8 nie uległo zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy). Zmiana, do której doszło, to nie zmiana kryterium, lecz prawidłowa ocena spełniania istniejącego kryterium na podstawie treści przedłożonych dokumentów (wobec Skarżącej - umowy podwykonawczej).
Odnosząc się do twierdzeń Skarżącej, że Komisja Konkursowa dokonała niedozwolonej zmiany oferty poprzez przyznanie 0 punktów za pytanie 1.1.2.8 bez wcześniejszego wezwania Skarżącej do złożenia wyjaśnień – to zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzi postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Nadto z mocy § 17 ust. 1 rozporzdzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w toku postępowania komisja konkursowa może żądać od oferenta wyjaśnienia wątpliwości w zakresie złożonej oferty. Skarżąca wskazuje, że Komisja wezwała ją do wyjaśnień pismem z 27 września 2024 r. (co świadczy o możliwości żądania wyjaśnień); w stosunku do pytania 1.1.2.8 nie wezwała jej do wyjaśnień. Natomiast w stosunku do kontroferenta wezwała do wyjaśnień wielokrotnie. Zatem przyznanie 0 punktów bez szansy na wyjaśnienie stanowi naruszenie równego traktowania. Organ w tym zakresie podnosi, że Komisja przeanalizowała treść umowy podwykonawczej (dokument dostarczony przez Skarżącą), która jednoznacznie wykazywała, że badania mogą być wykonywane poza lokalizacją. Zatem Komisja nie była zobowiązana wezwać do wyjaśnień skoro dokument w sposób oczywisty wykazywał niezespełnienie kryterium, a wezwanie do wyjaśnień jest fakultatywne, nie obligatoryjne.
Oceniając ten spór wskazać należy, że przepis § 17 ust. 1 rozporządzenia posługuje się słowami "może żądać", a nie "powinna" czy "musi". Oznacza to, że wezwanie do wyjaśnień jest uprawniem Komisji, nie obowiązkiem. Nadto Prezes NFZ słusznie podkreślił, że umowa podwykonawcza zawierała jednoznaczny zapis o możliwości alternatywnej realizacji. Nie były to subiektywne wątpliwości czy niejasne sformułowania, lecz jasno wyrażona fakultatywność. W takich okolicznościach wezwanie do wyjaśnień byłoby jedynie formalizmem – Skarżąca nie mogłaby wyjaśnić faktycznie zapisanego "lub" co do lokalizacji realizowanych badań.
Skarżąca podniosła, że kontroferent był wezwany do wyjaśnień, mimo że również odpowiedział TAK na pytanie 1.1.2.8. Jednak przyczyna tego wezwania była inna, bowiem wątpliwości dotyczyły faktycznego posiadania gamma kamery i sond scyntylacyjnych (sprzętu medycznego). Natomiast w sprawie Skarżącej wątpliwość dotyczyła zapisu w umowie – czyli prawa, a nie faktu technicznego. Różne przyczyny wątpliwości mogły więc uzasadniać różne podejście proceduralne.
Ustosunkowując się do twierdzenia Spółki o niedozwolonej zmianie oferty podkreślić należy, że to oznaczałaby wprowadzenie nowych informacji w zawartość złożonej oferty, modyfikację istniejących danych czy dodanie nowych oświadczeń. W tym przypadku Komisja nie modyfikowała treści oferty Skarżącej – oferta nadal zawiera tę samą umowę z podwykonawcą, z tym samym zapisem "lub". Zmiana dotyczyła wyłącznie oceny (0 punktów zamiast ilości punktów podanych przez Skarżącą), a nie zawartych treści w ofercie. To jest dopuszczalna czynność Komisji w ramach oceny dokumentów dostarczonych przez oferenta.
Co do zarzutu naruszenia zasady równego traktowania wyjaśnić należy, że reguła ta wymaga, aby do podobnych sytuacji stosować podobne kryteria. W niniejszej sprawie kryterium było stosowane równo: każdy oferent, który odpowiedział TAK na pytanie 1.1.2.8, musiał wykazać, że zapewnia badania w lokalizacji. Kontroferent to wykazał (gamma kamera), a Skarżąca nie (umowa dopuszcza alternatywę). Zatem wynik oceny przez Komisją jest naturalną konsekwencją, a nie arbitralną zmianą w traktowaniu oferentów.
Tym samym tut. Sąd stwierdził, że Komisja Konkursowa nie naruszyła zasady równego traktowania poprzez przyznanie 0 punktów bez wcześniejszego wezwania do wyjaśnień. Wezwanie do wyjaśnień jest uprawnieniem Komisji, nie obowiązkiem, szczególnie gdy dokument jednoznacznie wykazuje niespełnienie spornego warunku. Zasadnie też skorygowano na 0 pkt ustaloną przez Spółkę w ofercie punktację uznając niespełnienie spornego kryterium "w lokalizacji".
Dalej w skardze Skarżąca podnosiła, że protokół wizytacji u kontroferenta (30 września 2024 r.) nie zawierał informacji o weryfikacji odpowiedzi na pytania ankietowe 1.2.3.6 i 1.2.3.8 (kontrola zakażeń). Organ w odpowiedzi twierdził, że weryfikacja miała miejsce "w toku wizytacji". Zdaniem Spółki brak tego w protokole oznacza niedostateczną dokumentację co stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej i równego traktowania. Poza tym Spółka wskazała, że w protokole wizytacji u [...] wyszczególniono dokładnie, które kryteria były weryfikowane, a w stosunku do kontroferenta brak takiego wyszczególnienia, a brak dokumentacji może oznaczać, że weryfikacja nie miała miejsca. Prezes NFZ w tej kwestii wyjaśnił, że: wizytacja u kontroferenta odbywała się w dniu 30 września 2024 r.; weryfikacja dotyczyła zarówno pytań 1.2.3.6 i 1.2.3.8 z zakresu postępowania dotyczącego chirurgii onkologicznej, jak i pytań z zakresu chirurgii naczyniowej (gdzie numeracja była identyczna). Protokół z wizytacji zawierał informacje o weryfikacji sprzętu i procedur, ale nie wyliczał każdego pytania osobno. Weryfikacja więc pytań 1.2.3.6 i 1.2.3.8 w zakresie chirurgii naczyniowej została zweryfikowana podczas tej samej wizytacji.
Oceniając te zarzuty podkreślić należy, że przepisy nie wymagają, aby protokół z wizytacji wyszczególniał każde z weryfikowanych pytań ankietowych oddzielnie. Protokół zawiera ogólne informacje o przeglądzie sprzętu, dokumentacji i procedur. Wyszczególnianie każdego pytania byłoby niedopuszczalnym obciążeniem biurokratycznym. Przeprowadzona weryfikacja w ramach oceny dokumentów była prawidłowa. Pytania 1.2.3.6 i 1.2.3.8 mogą być weryfikowane podczas wizytacji (bezpośrednio na miejscu) lub na podstawie przesłanych dokumentów (analiza dokumentów). Decyzja Organu wskazuje, że weryfikacja nastąpiła na podstawie dokumentów dostarczonych przez oferenta (raporty, procedury, listy obecności) i jest to dopuszczalne podejście. Prezes NFZ w decyzji nr [...] szczegółowo opisał, jakie dokumenty były analizowane i jakie były wnioski z tej analizy. Znajduje się tam: raport okresowy o sytuacji epidemiologicznej Szpitala, umowa zlecenia z przewodniczącym Zespołu, zarządzenie wewnętrzne określające skład Zespołu, oświadczenie kontroferenta o sporządzaniu analiz. Opis ten pozwala śledzić procedurę oceny i stanowi wystarczającą dokumentację. Teza Skarżącej, że organ "ratuje sytuację ex post" jest chybiona. Jeśli weryfikacja rzeczywiście nie miała miejsca, byłoby to rażącym naruszeniem procedury, a Skarżąca miała dostęp do dokumentów postępowania konkursu i mogła przedłożyć dowody braku weryfikacji, czego nie dokonała. Organ dysponował dostępem do materiałów z konkursu i dokumentów z wizytacji, które ocenił jako wystarczające. Zgodnie z art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej), co do zasady to na organie ciąży obowiązek gromadzenia materiału dowodowego. Jednak w postępowaniu sądowym to na stronie podnoszącej zarzut ciąży obowiązek wykazania jego zasadności, a Skarżąca nie wykazała, że weryfikacja nie miała miejsca, a kontroferent nie spełniał koniecznych wymagań.
Zatem Sąd oceniając ten zarzut stwierdził, że stanowisko organu jest prawidłowe i dostatecznie udokumentowane. Weryfikacja pytań 1.2.3.6 i 1.2.3.8 została prawidłowo przeprowadzona na podstawie przedłożonych dokumentów, a opis tej weryfikacji w decyzji odwoławczej jest wystarczający dla celów kontroli sądowej. Poza tym w dostarczonej do tut. Sądu dokumentacji konkursowej jest cały materiał dowodowy zebrany w tej sprawie.
Dalej należy się odnieść do zarzutów, w których Skarżąca podnosi, że kontroferent zastrzegł niemal całą ofertę jako tajemnicę przedsiębiorcy, a organ bezkrytycznie przyjął to zastrzeżenie. Spółka twierdzi, że brak dostępu do informacji o ofercie konkurenta uniemożliwił pełną kontrolę czy dochowano zasadę równego traktowania i tym samym nie naruszono art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach. W tej kwestii powołać należy regulację tego artykułu, która stanowi, że oferty złożone w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są jawne. [...] Fundusz realizuje zasadę jawności ofert, z wyjątkiem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę – w szczególności poprzez umożliwienie wglądu do tych ofert. Skarżąca wskazuje na zastrzeżenie przez konkurenta wykazu personelu, odpowiedzi ankietowych, części ilościowo-cenową, wykazu podwykonawców, a pozostało jedynie: oświadczenia formalne, certyfikaty. Zarzuciła, że organ powinien krytycznie weryfikować, czy informacje rzeczywiście stanowią tajemnicę, a bezkrytyczne przyjęcie stanowi naruszenie prawa. Prezes NFZ w wyjaśnieniach powołał się na art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy podkreślając, że zastrzeżone informacje nie podlegają ujawnieniu, jeśli oferent je zastrzegł; zakres zastrzeżenia określa sam oferent i organ ma obowiązek respektować zastrzeżenia ofertów. Niedopuszczalne jest zastrzeżenie całej oferty, ale zastrzeżenie poszczególnych jej elementów jest dozwolone. Zaakcentował, że Skarżąca sama zastrzegła część swojej oferty (zakresy, ceny, procedury), więc nie ma podstaw do kwestionowania takiego podejścia wobec innych oferentów.
Oceniając ten zarzut Sąd wskazuje, że art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowi, że informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy "które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę" nie podlegają ujawnieniu. Przepis expressis verbis przyznaje oferentowi prawo do dokonania zastrzeżenia. Ustawodawca nie wymaga, aby organ weryfikował zakres danych oferenta co do tajemnicy. Wymaga jedynie, aby: zastrzeżenie było złożone; zastrzeżenie nie dotyczyło całej oferty; zastrzeżenie było specjalnie wskazane (nie domniemane). Przepis ten poprzez powiązanie z § 11 ust. 1 Zarządzenia Prezesa NFZ nr [...], stanowi, że niedopuszczalne jest zastrzeżenie całej oferty. W niniejszej sprawie kontroferent nie zastrzegł całej oferty – pozostawił dostęp do oświadczeń formalnych i certyfikatów. Zastrzeżenie było więc prawnie dopuszczalne. Zresztą w zaskarzonej decyzji organ słusznie zwrócił uwagę, że Skarżąca sama dokonała zastrzeżenia części oferty (pkt 3 do Zarządzenia nr [...]). Gdyby Skarżąca uważała, że zastrzeżenia są niedopuszczalne, powinna była z tej możliwości nie korzystać. Fakt, że zastrzegła część swojej oferty oznacza, że uznała tę praktykę za legalną.
Podnieść należy także, że choć Skarżąca miała ograniczony dostęp do informacji kontroferenta, to Komisja Konkursowa miała pełny wgląd do wszystkich informacji (zarówno zastrzeżonych, jak i jawnych), co pozwalało Komisji na prawidłową ocenę ofert. Rolą Skarżącej nie jest ocenianie konkurentów, ale obrona swoich praw. Zatem brak dostępu Skarżącej do zastrzeżonych informacji nie stanowi naruszenia art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy.
Skarżąca podniosła również liczne zastrzeżenia do sposobu oceny oferty kontroferenta, w szczególności dotyczące: pytania 1.2.3.5 (analiza mikrobiologiczna) – brak wariantu czasowego; pytania 1.2.3.10 (profilaktyka antybiotykowa) – brak dokumentacji przestrzegania; pytań 1.2.3.15 i 1.2.3.16 (przeszkolenia) – brak dokumentacji dla wszystkich pracowników.
Prezes NFZ przeanalizował każdy z zarzutów i zastrzeżeń. Wskazał na poszczególne dokumenty potwierdzające spełnienie kryteriów: raport, który zawierał opisane podjęte działania zapobiegawcze; kryterium premiujące regularność (nie rzadziej niż raz na 12 m-cy). Braki dostrzeżone przez Skarżącą tj. brak "oceny działań" były w istocie w raporcie. Wskazano na harmonogram prac Zespołu na 2024 r. z uwzględnieniem kontroli profilaktyki, protokół kontroli z 11 czerwca 2024 r., przegląd procedury w 2022 i 2023 r. potwierdzający jej przestrzeganie; Program szkolenia wstępnego, listy obecności – choć tylko dla części pracowników, ale stanowiły dowód przeprowadzenia szkolenia, potwierdzenie zapoznania się z materiałami szkoleniowymi.
Konkludując zatem stawiane przez Spółkę zarzuty i jej argumenty oraz zestawiając to z ustaleniami organu należało uznać, że Komisja Konkursowa była zobligowana do oceny tego, czy dokumenty dostarczone przez oferenta spełniają wymogi kryterium. Ta ocena – jak wyżej wskazano – poparta zgromadzoną dokumentacją, wezwaniami do wyjaśnień, zapisami wizytacji w miejscu świadczenia usług nie może być zmieniona przez Sąd wobec braku wykazania rażącej niesprawiedliwości lub naruszenia zasad postępowania. Różne były wprawdzie zakresy podejmowanego działania oceniającego przez Komisję ale też podejmowane w różnych, odmiennych sytuacjach i jako takie nie naruszały reguły równego traktowania. Również żadne z zastrzeżeń zgłaszanych przez Skarżącą nie wykazują, że organ działał arbitralnie, bez racjonalnego uzasadnienia. Wszystkie zarzuty zostały też stosownie, racjonalnie obalone przy przyjęciu określonej interpretacji kryteriów. Również z ostatecznego protokołu kończącego procedurę konkursową jednoznacznie wynika ilość przyznawanych poszczególnym oferentom punktów za konkretne kryteria. Treść protokołu jest jasna i nie pozostawia wątpliwości co do prawidłowego działania Komisji.
Odnosząc się do twierdzeń, że Skarżąca została pozbawiona dostępu do materiału dowodowego przed wydaniem decyzji (art. 10 § 1 k.p.a.), organ dokonywał dowolnych ustaleń bez oparcia w dokumentach (art. 7, 77, 80 k.p.a.), nie dostatecznie wyjaśnił istotne okoliczności faktyczne (art. 7, 8, 11, 77, 80, 107 k.p.a.) – to należy również uznać te zarzuty za chybione. Pismem z dnia 21 listopada 2024 r. organ poinformował strony o prawie do wglądu do dokumentów. Wprawdzie materiał dowodowy (wycig z bazy danych NFZ dotyczący kontroferenta) został uzupełniony dopiero w toku postępowania odwoławczego, jednak w ocenie Sądu naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy bowiem Skarżąca miała prawo (i skorzystała z niego) do złożenia uzupełnienia skargi, a decyzja NFZ i odpowiedź na skargę wskazują na przeanalizowanie wszystkich zarzutów Skarżącej. Poza tym wycig z bazy danych NFZ dotyczący kontroferenta pozwolił Organowi na weryfikację odpowiedzi na pytania 1.2.4.2 i 1.2.4.4 (liczba pacjentów, procent hospitalizacji). Skarżąca nie wykazała konkretnie, jakie czynności byłaby w stanie podjąć, gdyby materiał został ujawniony wcześniej i w jaki sposób mogłoby to wpłynąć na ocenę ofert skoro powyższe dokumenty potwierdziły spełnienie konkretnych wymogów przez podmiot leczniczy.
Spółka podniosła, że organ dokonywał ustaleń bez oparcia w dokumentach postępowania konkursu, bowiem Komisja weryfikowała kryteria kontroferenta na podstawie bazy NFZ. Jednak Prezes NFZ dokładnie wymienił dokumenty stanowiące podstawę dla każdego ustalenia. Nie były to "dowolne" ustalenia, lecz wnioski z analizy dokumentów. Zgodnie z § 17 ust. 3 Rozporzdzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r., Komisja Konkursowa może opierać się na danych z rejestrów NFZ. To są urzędowe źródła informacji, a nie "dowolne" ustalenia Organu.
W konsekwencji Sąd nie stwierdził zasadności żadnego z podnoszonych przez Spółkę zarzutów proceduralnych. Dostęp do materiału dowodowego, choć mógłoby być wcześniejszy, nie miał istotnemu wpływ na wynik; ustalenia organu były oparte na dokumentach i zostały stosownie uargumentowane. Uzasadnienie decyzji jest prawidłowe i wystarczające dla celów kontroli sądowej.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
-----------------------
23