Wyrok WSA z dnia 25 maja 2026, sygn. III SA/Gl 476/25

Odnosząc się do kwestii certyfikatu ISO 9001 wydanego dla oferenta O, organ wskazał, że oferta została złożona w dniu 5 grudnia 2024 r., a certyfikat został wydany w dniu 5 grudnia 2024 r., czyli w dniu złożenia oferty przez O. Certyfikat ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę oraz obejmuje miejsce stacjonowania zespołu transportu medycznego wskazane w ofercie. Certyfikat został wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez polskie centrum akredytacji. Natomiast data wskazana w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą, jako data rozpoczęcia działalności jednostki ma charakter formalny, gdyż podmiot faktycznie rozpocznie działalność dopiero realizując umowę z Funduszem.

Prezes NFZ wyjaśnił, że obszar kontraktowania w postępowaniu poprzedzającym zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej został wskazany w ogłoszeniu o postępowaniu, w wyniku którego odwołujący złożył ofertę i tym samym zaakceptował jego warunki. Określenie obszaru kontraktowania nie jest czynnością komisji konkursowej podejmowaną w trakcie trwania postępowania konkursowego; jest to czynność leżąca w kompetencjach dyrektora oddziału Wojewódzkiego NFZ dokonywana przed momentem zainicjowania postępowania konkursowego, wobec czego nie podlega zaskarżeniu w środku odwoławczym od rozstrzygnięcia tego postępowania.

Zdaniem Prezesa NFZ O spełnił wszystkie wymagania dotyczące personelu, które zostały określone w rozporządzeniu ministra zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza prawo i interes prawny Skarżącego. Pomimo naruszenia przepisów postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, tj. zasady jawności postępowania i równości, wyrażonych w art. 134-135 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia konkursu, decyzją 1/12/2025/OD rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy, naruszając interes prawny Skarżącego.

W ocenie Skarżącego wybrany oferent, nieposiadający funkcjonującego miejsca stacjonowania ZTM w dacie składania oferty, nie spełnił warunków określonych przepisami prawa i nie powinien był zostać zakwalifikowany do części niejawnej postępowania.

W dacie certyfikacji wybrany oferent wprawdzie utrzymywał system zarządzania zgodnie z wymaganiami norm i był teoretycznie przygotowany do realizacji usług na rzecz NFZ, jednakże nie realizował jeszcze usług, które zostały objęte certyfikacją, co stanowi w ocenie Skarżącego niedopuszczalne uznanie przez organ, iż wybrany oferent posiadał certyfikat na usługę i w efekcie wpłynęło to na błędną ocenę jego oferty. Na marginesie Skarżący poddał w wątpliwość, czy certyfikat został w ogóle zweryfikowany, albowiem w udostępnionej Skarżącemu kopii dokumentacji konkursowej brak jest powyższych wyjaśnień jednostki certyfikującej, choć zaskarżona decyzja jednoznacznie powołuje się na ten dokument.

Skarżący podniósł, iż jakkolwiek nowy podział obszarów działania i liczby zespołów transportu medycznego został zatwierdzony przed wszczęciem postępowania konkursowego, to jednak miał on istotne znaczenie dla Skarżącego, albowiem niemożliwe było do spełnienia dla Skarżącego kryterium ciągłości realizacji świadczeń, a także oczekiwanych czasów dojazdu, co pozwala sądzić, iż ustalenie obszarów zostało dokonane z rozmysłem - tak, aby dać przewagę tylko niektórym uczestnikom postępowania konkursowego, co w konsekwencji przełożyło się na nierówne traktowanie uczestników postępowania.

W ocenie Skarżącego nie zasługują na uznanie wyjaśnienia organu, jakoby dokumenty, o których udostępnienie wnosił Skarżący, były mu udostępnione w najszybszym możliwym terminie. Istotnie, zostały one udostępnione w terminie wynikającym z przepisów prawa, niemniej jednak nie był to najszybszy możliwy termin nie powodujący utrudnień dla Skarżącego. Zasada zaufania obywatela do organów administracji nakłada na te organy obowiązek działania w interesie strony, bez powodowania niepotrzebnych utrudnień.

5. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; ma obowiązek dokonać oceny legalności działania organów administracji również z urzędu.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości decyzji Prezesa NFZ z 20 marca 2025 r., nr 1/12/2025/OD na mocy której orzeczono o oddaleniu odwołania Skarżącego dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 kwietnia 2025 r. do 31 marca 2030 r.

Zasady prowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert, które to konkursy mają za zadanie wyłonić oferenta do podpisania umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wynikają przede wszystkim z ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. z 26 września 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach opieki) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (t.j. z 3 lutego 2025 r., Dz. U. z 2025 r. poz. 328 ze zm.; dalej: rozporządzenie z 2016 r.), a dalej zarządzeń Prezesa NFZ wydanych na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki, tj. w niniejszej sprawie: zarządzenia Nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zm.); zarządzeniu Nr 157/2019/DSM Prezesa NFZ z 20 listopada 2019 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny. Natomiast kwestie organizacyjne (proceduralne) związane z funkcjonowaniem komisji konkursowych są uregulowane w rozporządzeniu z 14 października 2020 r. Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1858; dalej: rozporządzenie o pracach komisji) – które zostało wydane na podstawie art. 139 ust. 9 ustawy o świadczeniach opieki.

W myśl art. 139 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). Stosownie do art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Prezes NFZ określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy o świadczeniach opieki).

Konkurs ofert jest szczególnego rodzaju odmianą przetargu, który składa się z dwóch części: jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31d oraz warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy o świadczeniach). Zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach opieki porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej.

W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie kończące konkurs ofert, jeżeli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, co do zasady kończy to postępowanie. Jeżeli jednak, tak jak w niniejszym przypadku, którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne zainicjowane odwołaniem nie stanowi jednak kontynuacji postępowania w sprawie zawarcia umowy, nie jest następnym jego etapem, a organ prowadzący postępowanie nie przejmuje w nim uprawnień komisji konkursowej (por. wyroki NSA z 18 lutego 2015 r., II GSK 55/14, Legalis nr 1218121; z 3 października 2018 r.; II GSK 2947/16, Legalis nr 1850604; wyrok WSA w Białymstoku z 6 czerwca 2019 r., II SA/Bk 218/19, Legalis nr 1972007).

W postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązują dwie podstawowe zasady, będące jednocześnie wytycznymi kierunkowymi przy ocenie zastosowania i przy interpretacji przepisów ustawy o świadczeniach i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Są to: zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz obowiązek organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki). Natomiast zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego (art. 154 ustawy o świadczeniach opieki), jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, w tym z zachowaniem wymienionych zasad równego traktowania świadczeniodawców oraz prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania (por. wyrok NSA z 15 listopada 2018 r., II GSK 1288/18, Legalis nr 1863706). Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku (por. wyrok WSA w Białymstoku z 28 lutego 2019 r., II SA/Bk 735/18, Legalis nr 1888101).

Zdaniem Sądu przeprowadzone w tej sprawie przez komisję konkursową postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami i jego ocena dokonana przez organ rozpatrujący odwołanie Skarżącego, nie naruszają prawa. Analiza przedstawionych Sądowi akt administracyjnych pozwala na stwierdzenie, że w postępowaniu tym nie naruszono zasad równego traktowania i zagwarantowano oferentom zachowanie uczciwej konkurencji. Organ rozpatrujący sprawę po wniesieniu odwołania, rzetelnie i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, wyjaśniając wszystkie kwestie istotne dla rozstrzygnięcia konkursu. Brak jest podstaw do uznania, że oferta O wybrana została w sposób nieprawidłowy, naruszający wskazane w skardze przepisy prawa.

Odnosząc się do podstawowego zarzutu – braku po stronie uczestnika, tj. O spółka z o.o. certyfikatu na usługę objętą konkursem - Sąd uznał go za niezasadny.

Otóż uczestnik złożył w sprawie pismo procesowe z daty 15 września 2025 r., do którego załączył postanowienie Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego decyzją 1/12/2025 z dnia 20 marca 2025 r. i zawieszeniu tego postępowania pomocnego rozstrzygnięcia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, certyfikat z dnia 18 czerwca 2025 r. o numerze [...] oraz pismo jednostki akredytującej G sp. z o.o. z 30 maja 2025 r. Z tego ostatniego pisma jednostki certyfikującej wynika, że organ akredytujący wycofał O certyfikaty o numerach o numerze [...] i [...]. W ww. piśmie procesowym uczestnik wyjaśnił, że posiada nieprzerwanie certyfikowany system zarządzania jakością oparty o normę ISO 90012015-10 potwierdzony certyfikatem [...] wraz z kolejnym jego rozszerzeniami. Podkreślił, że certyfikat numer [...] jest jednym z takich rozszerzeń i nigdy nie został wycofany, przez co pozostawał ważny w okresie jego obowiązywania, a informacja dotycząca wycofania certyfikatu obejmowała jego kolejne wydanie, tj. [...], jednak po przeprowadzeniu audytu specjalnego został wydany nowy certyfikat nr[...], który obejmuje także komórkę organizacyjną w C. przy ulicy [...].

Znajdujący się w aktach sądowych certyfikat numer [...] z dnia 5 grudnia 2024 r. obejmuje kluczową w sprawie lokalizację C. przy ulicy [...].

Prezes NFZ, wykonując zobowiązanie Sądu, przedłożył pismo organu akredytującego z dnia 16 lipca 2025 r. z którego wynika, że certyfikat o numerze [...] wydany dla O sp. z o.o. C. Sp. K. był ważny w dniu 5 grudnia 2024 r.

Oferta uczestnika została złożona w dniu 5 grudnia 2024 r. To, że certyfikat został wydany w dniu złożenia oferty nie jest żadnym uchybieniem. Istotne jest, że był ważny w dniu złożenia oferty przez uczestnika, co potwierdził organ akredytujący w piśmie z dnia 16 lipca 2025 r. i obejmował przedmiot postępowania oraz miejsce stacjonowania zespołu transportu medycznego wskazane w ofercie.

Jak słusznie zauważył organ certyfikat ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę oraz obejmuje miejsce stacjonowania zespołu transportu medycznego wskazanych w ofercie.

Prezes NFZ wyjaśnił, że upoważnieni członkowie komisji konkursowej w dniu 21 stycznia 2025 r. przeprowadzili wizytację w miejscu stacjonowania zespołów transportu medycznego O. Zespół wizytujący stwierdził, że ambulanse drogowe wskazane w ofercie wyposażone zostały wymagany sprzęt i aparaturę medyczną; z wizytacji został sporządzony protokół dołączony do oferty i udostępniony Odwołującemu. Ponadto członkom komisji konkursowej w celu weryfikacji poprawności oświadczenia oferenta okazano do wglądu tytuł prawny do pomieszczeń zgłoszonych jako miejsce stacjonowania zespołów transportu medycznego, zatem zarzut o braku weryfikacji tytułu prawnego przez Komisję konkursową jest chybiony. Podmiot, który nie realizuje aktualnie umowy z funduszem, nie będzie posiadał funkcjonującego miejsca stacjonowania zespołów transportu medycznego, dlatego data wskazana w rejestrze jako data rozpoczęcia działalności uczestnika ma charakter formalny, gdyż podmiot ten faktycznie rozpocznie działalność dopiero realizując umowę z funduszem.

Wyjaśnienie uczestnika, iż przy przybijaniu pieczęci "za zgodność z oryginałem" błędnie pozostawiono datę 4 grudnia 2024 r. wskutek omyłki przy nastawieniu datownika, znalazło potwierdzenie w okazanym organowi oryginale certyfikatu, który nie wzbudził zastrzeżeń (por. wyrok WSA w Gliwicach z 17 grudnia 2025 r., III SA/Gl 526/25, opubl. CBOSA). Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki, odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że pojęcie "nieprawdziwych informacji", do którego odwołuje się wskazany przepis, oznacza takie działanie świadczeniodawcy, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie podaje informacje, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Z podaniem nieprawdziwych informacji będziemy mieli do czynienia w sytuacji celowego działania oferenta, który mimo świadomości niemożliwości spełniania określonych warunków, deklaruje taką możliwość. Nie każda nieprawdziwa informacja stanowi podstawę odrzucenia oferty (zob.np. wyroki NSA z 10 kwietnia 2014 r., II GSK 476/13, z 20 kwietnia 2016 r. II GSK 2623/14, z 25 października 2018 r. II GSK 1138/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie fakt błędnej daty na poświadczeniu zgodności z oryginałem nosi cechy oczywistej omyłki pisarskiej, a nie celowego działania, które mogłoby dyskwalifikować całą ofertę.

Sąd administracyjny zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. orzeka na podstawie stanu faktycznego oraz prawnego, istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji, wynikającego z akt sprawy (akt administracyjnych). W dacie ogłoszenia o rozstrzygnięciu konkursu ofert, tj. 14 lutego 2025 r. nie istniały dokumenty podważające wiarygodność lub nieważność dołączonego certyfikatu, dlatego też komisja konkursowa nie miała podstaw do odmowy uwzględnienia ww. certyfikatu – jako nieważnego.

W aktach i sądowych sprawy również takich dowodów nie ma. Wręcz przeciwnie jest informacja jednostki akredytującej, że certyfikat o numerze [...] wydany dla O sp. z o.o. C. Sp. K. był ważny w dniu 5 grudnia 2024 r. oraz, że wycofane zostały certyfikaty o numerach o numerze [...] i [...]. Przedłożone na rozprawie przez Skarżącego pismo Polskiego Centrum Akredytacji z dnia 11 czerwca 2025 r. nie jest dowodem podważającym wiarygodność dołączonego certyfikatu [...].

Z akt sprawy wynika natomiast, że na dzień złożenia oferty przez uczestnika (czyli 5 grudnia 2024 r.), jak i na dzień rozstrzygnięcia postępowania konkursowego uczestnik posiadał ważny certyfikat.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi dotyczących kwestii obszarów działania, gdzie Skarżący zarzuca, że zmiana podziału obszarów kontraktowania względem poprzednich postępowań doprowadziła do uprzywilejowania jednego z oferentów i naruszyła zasadę równego traktowania z art. 134 ust. 1 ustawy, należy wyjaśnić, że z art. 139 ust. 3 pkt 5 i ust. 9 ustawy wynika, że określenie obszaru terytorialnego objętego postępowaniem – jako element szczegółowych warunków umów – należy do kompetencji Prezesa NFZ lub dyrektora OW NFZ i następuje w ogłoszeniu. Zaś z akt wynika, że propozycja nowych obszarów została przygotowana w oparciu o analizę liczby wyjazdów zespołów transportu medycznego i zatwierdzona przez dyrektora ŚOW NFZ 27 lutego 2024 r., tj. przed ogłoszeniem postępowania 14 listopada 2024 r.; po ogłoszeniu nie dokonywano zmian obszarów. Orzecznictwo przyjmuje, że same szczegółowe warunki umów, w tym podział obszarów, nie są przedmiotem kontroli w ramach odwołania z art. 154 ustawy – sąd i organ odwoławczy badają, czy zastosowanie tych warunków wobec konkretnego oferenta nie naruszyło art. 134 ust. 1 i zasady równego traktowania i nie spowodowało uszczerbku w jego interesie prawnym. Natomiast Skarżący, składając ofertę, zaakceptował warunki konkursu, w tym przyjęty podział obszarów, składając stosowne oświadczenie w formularzu ofertowym. Samo to, że dotychczasowy świadczeniodawca – realizujący wcześniej duży obszar – mógł dzięki kryterium "ciągłości" uzyskać większą liczbę punktów na kilku obszarach, nie stanowi jeszcze naruszenia zasady równego traktowania, o ile kryteria i obszary zostały określone jednolicie i zastosowane w ten sam sposób względem wszystkich uczestników. Skarżący nie wykazał, aby obszar kontraktowania został zmieniony ad hoc pod konkretnego oferenta ani aby w toku oceny ofert stosowano różne reguły w odniesieniu do poszczególnych podmiotów. Tym samym zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy w tym zakresie należało ocenić jako niezasadny.

Sąd podziela ocenę prawną WSA w Gliwicach przedstawioną w orzeczeniach wydanych w analogicznych stanach faktycznych (sygn. akt III SA/Gl 526/25 i III SA/Gl 505/25; publ. CBOSA), że nie doszło do naruszenia przez organ zasad rzetelności i uczciwości kontrolowanego postępowania administracyjnego – wobec strony Skarżącej i innych uczestników konkursu. Wszystkie oferty, które wpłynęły w związku ogłoszeniem o przedmiotowym postępowaniu, oceniono jednolicie, według czytelnych kryteriów weryfikacji. Wbrew twierdzeniom Skarżącego w trakcie postępowania konkursowego zapewniono oferentom równe traktowanie i zagwarantowano zachowanie uczciwej konkurencji. Zaskarżona decyzja nie budzi również wątpliwości i zastrzeżeń w pozostałym zakresie. W szczególności dotyczy to trybu prowadzenia postępowania konkursowego.

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.