DIAS wskazał, że w trakcie postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji strona przedłożyła "Raport Badań nr [...] Badanie właściwości stali [...] oraz [...]", będący dokumentem prywatnym, a badanie płyt stalowych zostało przeprowadzone już po dopuszczeniu towaru do obrotu na obszarze celnym Unii Europejskiej. Badania towaru w postaci dwóch płyt stalowych [...] i [...] dostarczyła strona do Biura Analiz Technicznych B w K., a jej celem było określenie właściwości dostarczonej stali. Na podstawie przeprowadzonych badań sformułowany został wniosek, że skład chemiczny próbki - stal [...] - spełnia wymagania dla stali [...] wg PN EN 10025-6 w zakresie składu chemicznego oraz właściwości mechanicznych. Przy tym jak zwrócił uwagę organ pierwszej instancji - w raporcie z badań nie wskazano rodzaju stali: czy jest to stal stopowa czy też niestopowa.
W ocenie organu dokonywanie klasyfikacji taryfowej towaru do konkretnej pozycji Wspólnej Taryfy Celnej, dokonywane jest wyłącznie w oparciu o cechy, właściwości i stan towaru, w momencie dokonywania zgłoszenia celnego. Badanie płyt stalowych zostało przeprowadzone w sierpniu 2023 r., a więc niemal rok po dopuszczeniu towaru do obrotu na terenie Unii Europejskiej. Tym samym, ustalenia dokonane podczas badania mogą, ale nie muszą odnosić się do towaru objętego zgłoszeniem celnym w przedmiotowej sprawie.
Wobec powyższego zdaniem organu przedłożone przez stronę raport z badań nr [...]"Badanie właściwości stali [...] oraz [...]" oraz sprawozdanie z badań stali [...] z 5 listopada 2023 r. nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie, bowiem zasadnicze znaczenie ma stan faktyczny dotyczący towaru w chwili dokonania zgłoszenia celnego. Certyfikat producenta nr [...] przedstawiony do zgłoszenia celnego nie może zostać pominięty przez organ i ma dla sprawy kluczowe znaczenie.
Zdaniem DIAS w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie jest zasadne powoływanie biegłego, przesłuchanie strony (osoby) ze Spółki lub Agencji Celnej. Wszelkie istotne dla sprawy okoliczności, zostały stwierdzone dowodami dołączonymi do zgłoszenia celnego, przedstawionymi przez stronę podczas kontroli postimportowej wraz z wyjaśnieniem. Zebrany materiał dowodowy był wystarczający dla oceny wszelkich cech i właściwości towaru na dzień powstania długu celnego. Powoływanie biegłego jest zasadne wyłącznie w przypadku, gdyby nieznana była tożsamość spornego towaru, a taka sytuacja nie ma miejsca, bowiem certyfikat jakości chińskiego producenta, który był dołączony do zgłoszenia celnego, cechy i właściwości towaru odzwierciedla.
W ocenie DIAS ustalając klasyfikację taryfową należy mieć przede wszystkim na uwadze brzmienie pozycji oraz uwag do sekcji i działów Taryfy Celnej UE. W zgłoszeniu celnym zadeklarowała strona kod CN 7208 51 20 (Taric 7208 51 20 90) obejmujący wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, walcowane na gorąco, nieplaterowane, niepokryte ani niepowleczone - Pozostałe, nie w zwojach, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco - - o grubości przekraczającej 10 mm — o grubości przekraczającej 15 mm pozostałe. Sekcja XV Taryfy celnej obejmuje metale nieszlachetne i artykuły z materiałów nieszlachetnych oraz zawiera m. in. dział 72 - żeliwo i stal. Z uwag ogólnych do działu 72 wynika, że niniejszy dział obejmuje metale żelazne, tzn. żeliwo, surówkę zwierciadlistą, żelazostopy i inne produkty surowe (poddział I), jak również pewne wyroby hutnictwa żelaza i stali (wlewki i inne postacie surowe, półwyroby i główne wyroby bezpośrednio wytwarzane z nich) z żelaza lub stali niestopowych (poddział II), ze stali nierdzewnych (poddział 111) i z innych stali stopowych (poddział IV). Natomiast z uwag ogólnych do poddziału II "Żeliwo i stal niestopowa" wynika: Niniejszy poddział obejmuje następujące wyroby pod warunkiem, że są one wykonane z żeliwa lub stali niestopowej: - (3) Wyroby walcowane płaskie (pozycje od 7208 do 7212). W uwagach ogólnych do poddziału IV "Pozostała stal stopowa (...)" wskazano, że pozostała stal stopowa jest zdefiniowana w uwadze 1 (f) do niniejszego działu. Niniejszy poddział obejmuje stale stopowe inne niż stal nierdzewna, w postaci wlewków lub w innych postaciach pierwotnych, półwyroby (np. kęsiska, kęsy, kęsy okrągłe, kęsiska płaskie, blachówkę, elementy wstępnie odkute), wyroby walcowane płaskie zwinięte w kręgach lub nie (tzw. szerokie płaskie, szerokie kręgi, blachy, płyty lub taśmy), sztaby i pręty, kątowniki lub profile oraz drut. Metalami, które najczęściej wchodzą w skład pozostałych stali stopowych, są mangan, nikiel, chrom, wolfram, molibden, wanad i kobalt. Najczęściej spotykanym składnikiem (dodatkiem) niemetalicznym jest krzem. Te składniki stopowe nadają stali specjalne właściwości, np. udarność i odporność na ścieranie (np. stale manganowe); lepsze przewodnictwo elektryczne (stałe krzemowe); lepszą hartowność (np. stale wanadowe) lub podwyższoną szybkość skrawania (np. stale chromowo-wolframowe). Innych stali stopowych używa się do wielu zastosowań wymagających stali o specjalnych własnościach (np. trwałości, zwiększonej twardości, sprężystości, wytrzymałości), tak jak w przypadku produkcji uzbrojenia, narzędzi, wyrobów nożowniczych oraz maszyn. Ponadto przywołał wyrażenia zawarte w dziale 72 Nomenklatury scalonej w zakresie uwag d) i f) w całej nomenklaturze i co one oznaczają stwierdzając, że jeżeli zawartość przynajmniej jednego z wyszczególnionych pierwiastków przekracza podaną przy nim wartość, to daną stal kwalifikuje się do klasy stali stopowych.
Zatem DIAS stwierdził, że opis towaru w polu 31 zgłoszenia celnego był faktycznie nieprecyzyjny ponieważ nie wskazał nawet z jakiego materiału przedmiotowa blacha została wykonana. Z kolei opisy na załączonej do zgłoszenia celnego fakturze oraz dokumencie packing list: "steel plate" (blacha/płyta stalowa) wskazują, że jest to blacha stalowa, ale nie precyzują, z jakiego rodzaju stali została ona wyprodukowana. Dołączone do zgłoszenia celnego świadectwo kontroli (certyfikat) nr [...] z 11 marca 2023 r. zostało sporządzone dla blach stalowych ("steel plate") o wymiarach 20 i 30 x2000x6000 mm - stal w gatunku [...]. Wskazana została norma EN-10025-6. Zatem wskazał, że skoro gatunek [...] odnosi się do normy EN-10025-6, wydaje się oczywiste, że należy do niej sięgnąć. Norma EN-10025 dotyczy wyrobów walcowanych na gorąco ze stali konstrukcyjnych. Część szósta (EN-10025-6) - odnosi się do warunków technicznych dostawy wyrobów płaskich o podwyższonej granicy plastyczności w stanie hartowanym i odpuszczonym. Skonkludował więc, że zarówno zgodnie z normą przedmiotową EN-10025-6 dla stali [...] jak i zgodnie z zachowaniem zasad klasyfikacji stali według normy EN-10020- "Definicja i klasyfikacja gatunków stali", importowane (...) blachy walcowane na gorąco o symbolu [...] należy zaklasyfikować do stali stopowych.
DIAS nadmienił, że stal jest stopem żelaza z węglem i innymi pierwiastkami, który został przerobiony plastycznie i ewentualnie obrobiony cieplnie. Wskazał, że bez względu na okoliczność czy przedmiotem importu byłaby blacha stalowa ze stali niestopowej (towar należałoby wówczas przyporządkować do kodu Taric 7208 51 20 10 a nie jak strona wskazała 7208 51 20 90) czy do stali stopowej, tak jak przyporządkował organ pierwszej instancji (kod Taric 7225 40 40 00), to importowany towar podlegałby cłu antydumpingowemu, bowiem zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/336 z dnia 27 lutego 2017 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych blach grubych ze stali niestopowej lub z pozostałej stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE L 50 z 28 lutego 2017 r.). Zgodnie z art. 1 ust. 1, który zacytowano już wcześniej - nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płaskich wyrobów ze stali niestopowej lub stopowej o określonych kodach CN (...) Dla "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw", zgodnie z art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia stawka cła antydumpingowego wynosi 73,7 % wartości celnej. Wymieniony w tym przepisie Kod Taric 7208 51 20 10 obejmuje: wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, walcowane na gorąco, nieplaterowane, niepokryte ani niepowleczone - Pozostałe, nie w zwojach, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco - 0 grubości przekraczającej 10 mm — 0 grubości przekraczającej 15 mm -— ze stali niestopowej, z wyłączeniem stali narzędziowej. Natomiast stal [...] jest stalą konstrukcyjną nie narzędziową.
W ocenie DIAS zebrany materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie wskazuje, że w zgłoszeniu celnym towar nie został opisany przez zgłaszającego precyzyjnie, a zadeklarowana klasyfikacja taryfowa nie była prawidłowa. Zatem zasadnym było zastosowanie stawki cła antydumpingowego oraz określenie wymaganej kwoty tego cła. Zarzuty więc wobec poczynionych ustaleń uznał za bezzasadne; odnośnie wniosku pełnomocnika o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego oraz przesłuchania strony i świadka A. R.- odmówił przeprowadzania dowodu stwierdzając, że zebrany materiał dowodowy był wystarczający dla oceny wszelkich istotnych dla klasyfikacji cech i właściwości importowanego towaru na dzień dokonania zgłoszenia celnego. Zwrócił uwagę, że zgłoszenie dokonane zostało w procedurze uproszczonej poprzez wpis do rejestru, a następnie zgłoszenie uzupełniające. Organ odwoławczy wyjaśnił, że kontrola po zwolnieniu towaru dotyczyła dokumentów dołączanych do zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej, które nie są widoczne poza ich symbolami, natomiast decyzja wydana została w oparciu o dokumenty dołączone do zgłoszenia celnego i wyjaśnienia przedstawione przez zgłaszającego.
Kwestionując powyższą decyzję ostateczną w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółka zarzuciła:
I. Naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na jego wynik:
a) art. 187, art. 191 w zw. z art. 235 O.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, będące następstwem wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, w wyniku którego dowolnie oceniono niepełny materiał dowodowy, a w konsekwencji uznano, iż skarżący nieprawidłowo zakwalifikował towar,
b) art. 191 w zw. z art. 235 O.p., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wyrażającą się w bezpodstawnym uznaniu, że skarżący niepoprawnie zaklasyfikował towar do kodu CN 7208 51 20 (kod Taric 7208 51 20 90), a w związku z czym, że nie przysługiwało prawo do zastosowania stawki celnej erga omnes w wysokości 0%;
c) art. 193 § 1 - § 4 i § 6 w zw. z art. 187, art. 191 w zw. z art. 235 O.p. zaniechanie dokonania oceny przedłożonych przez skarżącą wyników badań oraz przeprowadzenia z nich dowodu jako dowodu z dokumentu prywatnego;
d) art. 121, art. 122, art. 187, art. 191 w zw. z art. 180 i art. 188 w zw. z art. 229 i art. 235 O.p., polegające na odmowie przeprowadzenia postępowania dodatkowego, w tym odmowie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony, świadka oraz dowodu z opinii biegłego;
e) art. 233 § 1 pkt 1 O.p. przez utrzymanie w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej, podczas gdy decyzja ta wskutek dopuszczenia się przez organ uchybień w zakresie ustalania stanu faktycznego i jego oceny oraz przepisów prawa powinna zostać uchylona, co wpływa na wynik postępowania w ten sposób, że utrzymana zostaje w mocy decyzja, która winna zostać uchylona.
Wpływ powyższych naruszeń (lit a - lit. e) na wynik sprawy to ustalenie błędnego stanu faktycznego, poprzez:
a) nieprawidłowe stwierdzenie, że skarżący nieprawidłowo dokonał klasyfikacji taryfowej towaru,
b) nieprawidłowe stwierdzenie, że skarżący niepoprawnie zaklasyfikował towar do kodu CN 7208 51 20 ( kod Taric 7208 51 20 90), a w związku z tym nie przysługiwało mu prawo do zastosowania stawki celnej erga omnes w wysokości 0%.
Z kolei błędnie ustalony stan faktyczny stał się podstawą do nieprawidłowego zastosowania przepisów materialnego, a w konsekwencji przełożył się na wydanie nietrafnego rozstrzygnięcia w sprawie.
II. Naruszenie przepisów prawa materialnego:
a. części I sekcji XV działu 72 załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r, zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 2017.282), poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że towar ujęty w zgłoszeniach celnych nie mógł być zaklasyfikowany do kodu CN 7208 51 20 oraz kodu TARIC 72 08 51 20 90- z uwagi na posiadanie cech stali stopowej, w związku z czym należy je zakwalifikować do kodu CN 7225 40 40 oraz kodu TARIC 7225 40 40 00 podczas gdy z uwagi na skład chemiczny towary powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 7208 51 20 oraz kodu TARIC 72 08 51 20 90,
b. art. 56 ust. I i ust. 2 lit. c) i h) UKC w zw. z art. 1 rozporządzenia 2017/336 poprzez uznanie, że cło na produkty objęte zgłoszeniem celnym są objęte stawką cła antydumpingowego na skutek błędnego uznania, że produkty powinny być uznane za zakwalifikowane do kodu CN 7225 40 40 oraz kodu TARIC 7225 40 40 00, podczas gdy powinny być uznane za objęte kodem CN 7208 51 20 oraz kodu TARIC 72 08 51 20 90,
c. art. 33 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez przyjęcie, że zasadnym było ustalenie przez organ pierwszej instancji różnicy między kwotą podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym o numerze MRN [...], pomimo że kwota podatku w ww. zgłoszeniu została określona w prawidłowej wysokości.
W związku z poniesionymi zarzutami Spółka wniosła o zastosowanie przez Dyrektora trybu autokontroli. W przypadku przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniosła: o uchylenie zaskarżonej decyzji; zasądzenie kosztów postępowania; przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów, wskazanych w uzasadnieniu skargi na okoliczności tam podane.
W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła argumenty na poparcie zasadności podniesionych w niej zarzutów. Wskazała, że istota sprawy sprowadza się do kwestii, czy skarżąca prawidłowo zakwalifikował towar objęty zgłoszeniem uzupełniającym do kodu CN 7208 51 20 ( kod Taric 7208 51 20 90), a w związku z tym - czy przysługiwało jej prawo do zastosowania stawki celnej erga omnes w wysokości 0%.
Skarżąca podsumowując zawartą w skardze argumentację wskazała, iż organy I i II instancji nie przedstawiły żadnych dowodów na to, by przedstawione przez skarżącą wyniki badań nie dotyczyły towaru objętego zgłoszeniem; oparły się w sprawie na materiale dowodowym, pozyskanym od skarżącego, w szczególności certyfikacie ( świadectwie kontroli) wystawionym przez sprzedawcę towaru i całkowicie zaniechały krytycznej analizy tego materiału, pomimo iż jego treść jest sprzeczna z dodatkowymi dowodami, które do sprawy przedłożył skarżący. Natomiast ocena prawdziwości lub nieprawdziwości określonych twierdzeń o faktach, uzyskanych na podstawie środków dowodowych, pochodzących z materiału dowodowego zgromadzonego przez inny organ, powinna być dokonywana samodzielnie przez organ prowadzący postępowanie podatkowe, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Dlatego też organ powinien był przeprowadzić własne postępowanie dowodowe (m.in. ocena dowodów). Podkreśliła brak zebrania materiału dowodowego w sposób zupełny, albowiem organy nie przeprowadziły chociażby dowodu z przesłuchania strony, zeznań świadka oraz opinii biegłego, powoływanych przez skarżącego, nie dopuściły również dowodu ze sprawozdań z badań stali, które weryfikowały rzeczywisty skład stali. W związku z występującymi sprzecznościami pomiędzy składem stali, wskazanym w świadectwie kontroli, a składem stali, wynikającym z badań, dla usunięcia występujących w sprawie rozbieżności wymagane były wiadomości specjalne. Zarzuciła, że organy niezasadnie odmówiły skarżącej prawa do zastosowania stawki cła erga omnes 0%; dokonały nieprawidłowej oceny materiału dowodowego, skutkującej ustaleniem błędnego stanu faktycznego. Spółka wskazała, że organ nie dokonywał żadnej oceny cech, właściwości ani stanu danego towaru, a swoich ustaleń dokonał wyłącznie w oparciu o treść dokumentów, w tym certyfikatu oraz wyjaśnień samej skarżącej.
Zdaniem strony organy I i II instancji nie zebrały, ani nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (który na dodatek był niepełny). Co więcej, ocena dokumentacji przedstawionej przez skarżącą nosiła znamiona dowolnej, wykraczającej poza ramy określone przez art. 191 O.p. W ocenie strony organ nadał prymat jednemu z dowodów, tj. świadectwu kontroli/certyfikatowi nr [...], pomijając całkowicie dowody z dokumentów; raport z badań nr [...] "Badanie właściwości stali [...] oraz [...]" oraz sprawozdanie z uzupełniającego badania stali [...], przeprowadzonego w odniesieniu do blachy walcowanej na gorąco o wym. 20 i 30 x2000x6000 mm, jako dokumentu nie mającego wartości dowodowej, podczas gdy certyfikat mógł również nie dotyczyć towaru, który został dostarczony. Organ II instancji oparł się w całości na ustaleniach organu I instancji, nie przeprowadzając żadnych dowodów. Tymczasem według Spółki to dokumenty przedstawione przez skarżącą, tj. raport z badań nr [...] "badanie właściwości stali [...] oraz [...]" oraz sprawozdanie z uzupełniającego badania stali [...] powinny być dokumentem nadrzędnym, a zatem bardziej wiarygodnym, aniżeli certyfikat wydany przez producenta, opinia dotyczy bowiem konkretnego produktu, a certyfikat - jedynie danego rodzaju produktu, który nie został poddany badaniom. W ocenie Spółki zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji, zaniechały dokładnej weryfikacji stanu faktycznego, opierając się na błędnych założeniach, które skarżąca zakwestionowała; przy ustaleniu składu stali, oparły się wyłącznie na certyfikacie, dostarczonym przez sprzedawcę. W sposób nieuprawniony odmówiono powołanie biegłego do sprawy, w której wymagane są wiadomości specjalne na okoliczność ustalenia składu (składu chemicznego) wyrobu objętego zgłoszeniem, w szczególności zawartości chromu i molibdenu, argumentując, że w sprawie nie zachodzi konieczność dopuszczenia i przeprowadzenia tego dowodu, gdyż zgromadzone materiały dowodowe pozwalają w sposób nie budzący wątpliwości ustalić stan, tożsamość importowanego towaru oraz zaklasyfikować go do właściwego kodu zgodnie z ORINS. Tymczasem, jedynym dowodem na którym organ oparł się w tym zakresie, jest certyfikat/świadectwo producenta, całkowicie pominięto natomiast przeprowadzone badania składu chemicznego stali. W tej sytuacji, dowodem rozstrzygającym powinien być dowód z opinii biegłego. Spółka zaakcentowała, że rozstrzygnięcie organu II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak rozstrzygnięcie organu I instancji, a działanie organu II instancji nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym. Dlatego też właściwe zapewnienie zasady dwuinstancyjności postępowania wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez stosowne organy, ale konieczne jest, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego, tak by dwukrotnie oceniono dowody i przeanalizowano wszystkie argumenty. Tymczasem, w ocenie skarżącego organ II instancji nie ocenił dowodów i nie przeanalizował wszystkich argumentów; jedynie w całości podzielił ocenę dowodów dokonaną przez organ I instancji oraz przytoczył argumentację organu I instancji. Spółka wskazała, że na skutek pominięcia wyników badań składu chemicznego towarów, w których wskazano, że w stali znajduje się mniej niż 0,08% molibdenu i mniej niż 0,3% chromu - a ściślej 0,003% molibdenu i 0,028% chromu, doszło do uznania, że w zgłoszeniu uzupełniającym dokonano nieprawidłowej kwalifikacji wg nomenklatury scalonej. W związku z tym doszło do błędnego uznania, że produkty powinny być uznane za zakwalifikowane do kodu CN 7225 40 40 oraz kodu TARIC 7225 40 40 00, podczas gdy powinny być uznane za objęte kodem CN 7208 51 20 oraz kodu TARIC 72 08 51 20 90. W ocenie strony bezzasadnie doszło do wydania rozstrzygnięć nakładających ostateczne cło antydumpingowe oraz podatek VAT w związku z dokonanym uzupełniającym zgłoszeniem celnym.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Norma art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Spór w sprawie dotyczy tego, do jakiego kodu taryfy celnej należy zaklasyfikować sprowadzone przez stronę skarżącą towary objęte opisanym zgłoszeniem celnym z 17 maja 2023 r. Od rozstrzygnięcia tej kwestii zależy bowiem zastosowanie odpowiedniej stawki celnej i co się z tym wiąże kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług.
Przedmiotowy towar został przez stronę ujęty w zgłoszeniu celnym i opisany w sposób ogólny jako blacha walcowana na gorąco o wym. 20 i 30 x 2000 x 6000 mm, został zaklasyfikowany w zgłoszeniu celnym do kodu CN 7208 51 20 (kod Taric 7208 51 20 90) obejmującego: wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, walcowane na gorąco, nieplaterowane, niepokryte ani niepowleczone - pozostałe, nie w zwojach, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco - - o grubości przekraczającej 10 mm o grubości przekraczającej 15 mm pozostałe, ze stawką celną dla krajów trzecich 0 %.
Z kolei zdaniem organów Celno-Skarbowych ww. towar, należało zaklasyfikować do kodu CN 7225 40 40 ( kod Taric 7225 40 40 00, dodatkowy kod Taric - C999) obejmującego: wyroby walcowane płaskie z pozostałej stali stopowej, o szerokości 600 mm lub większej - pozostałe, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, nie w zwojach - - pozostałe — o grubości przekraczającej 10 mm, ze stawką celną erga omnes w wysokości 0 %.
Taka klasyfikacja taryfowa spowodowała, że w przypadku pochodzenia towaru z Chin, zastosowanie znajduje rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/336 z dnia 27 lutego 2017r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych blach grubych ze stali niestopowej lub z pozostałej stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE L 50, s. 18 z 28 lutego 2017 r.), którego art. 1 ust. 1 stanowi, że nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz płaskich wyrobów ze stali niestopowej lub stopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej, stali krzemowej elektrotechnicznej, stali narzędziowej i stali szybkotnącej), walcowanych na gorąco, nieplaterowanych, niepokrytych ani niepowleczonych, nie w zwojach, o grubości przekraczającej 10 mm i szerokości 600 mm lub większej lub o grubości 4,75 mm lub większej, ale nieprzekraczającej 10 mm, i o szerokości 2 050 mm lub większej, obecnie objętych kodami CN ex 7208 51 20, ex 7208 51 91, ex 7208 51 98, ex 7208 52 91, ex 7208 90 20, ex 7208 90 80, 7225 40 40, ex 7225 40 60 i ex 7225 99 00 (kody TARIC: 7208512010, 7208519110, 7208519810, 7208529110, 7208902010, 7208908020, 7225406010, 7225990035, 7225990040) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Natomiast wg normy z ust. 2 - stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wyprodukowanego przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo - Stawka (w %) - Dodatkowy kod TARIC:
N Co., Ltd. [...]
M Co., Ltd [...]
W Co., Ltd i W Co., Ltd [...]
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączeniu [...]
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa [...].
Natomiast Chiński producent S. Ltd nie została ujęta wśród przedsiębiorstw w art. 1 ust. 2 rozporządzenia ani załączniku "Chińscy współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą", zatem zastosowanie znajduje stawka celna cła antydumpingowego 73,7 % "Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa".
W związku z czym zasadnie zdaniem organów analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wskazuje, że dla będącego przedmiotem zgłoszenia celnego towaru opisanego w zgłoszeniu celnym jako blacha walcowana na gorąco o wym. 20 i 30 x 2000 x 6000 mm winna być zaklasyfikowana do kodu Taric 7225 40 40 00 z zastosowaniem stawki ostatecznego cła antydumpingowego 73,7 %, tj. wyprodukowanych przez wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa chińskie (inne niż wymienione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/336).
Organy prawidłowo ustaliły, że na załączonej do zgłoszenia celnego fakturze nr [...] z 10 marca 2023r., jak również liście ładunkowym i przewozowym, towar został opisany jako "Steel plate" (blacha/płyta stalowa) wskazuje, że jest to blacha stalowa, jednakże dokładnie nie precyzuje, z jakiego rodzaju stali została ona wyprodukowana. Na fakturze i liście ładunkowym wskazany został numer materiałowy (gatunek) [...], zgodny z certyfikatem jakości producenta nr [...] z 4 lipca 2022 r., wskazującym na normę EN-10025-6 oraz obejmującym będące przedmiotem zgłoszenia celnego blachy/płyty stalowe o wymiarach 25x2000x6000 mm. Powyższy certyfikat jakości został dołączony do zgłoszenia celnego. W trakcie kontroli zostało przekazane potwierdzenie Prezesa Zarządu M sp. z o. o., pocztą elektroniczną, że dołączone do zgłoszenia celnego certyfikaty dotyczą importowanych blach stalowych.
W ocenie Sądu zatem stan faktyczny został przez organy ustalony prawidłowo.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC"). Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze Scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC). Wspólna Taryfa Celna (dalej w skrócie jako WTC) ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Wyjaśnić przy tym trzeba, że reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania reguły uprzedniej. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowią właśnie Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako Noty wyjaśniające HS), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, to jednak w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji a w konsekwencji do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów. Ponadto Komisja Europejska publikuje rozporządzenia klasyfikacyjne dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej, które są wykładnią klasyfikacji specyficznych towarów. Decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów.
Sąd podzielił stanowisko organów, że tożsamość spornego towaru potwierdza
certyfikat jakości chińskiego producenta, który był dołączony do zgłoszenia celnego oraz faktury, dokumentu packing listu przewozowego, świadectwa kontroli/certyfikatu [...].
W ocenie Sądu należy uznać, że w sprawie nie występują żadne wątpliwości co do tożsamości towaru ponieważ ww. dokumenty w tym przede wszystkim certyfikat jakości chińskiego producenta przesądza o cechach i właściwości spornego towaru, a trudno zakładać, że jego producent nie posiada wiedzy jaki towar i o jakim składzie i właściwościach produkuje.
Ponadto Sąd podziela stanowisko organów, że dokonywanie klasyfikacji taryfowej towaru do konkretnej pozycji Wspólnej Taryfy Celnej, dokonywane jest wyłącznie w oparciu o cechy, właściwości i stan towaru, w momencie dokonywania zgłoszenia celnego.
Tym samym zarzut Spółki o naruszeniu przez organy art. 187, art. 191 w zw. z art. 235 O.p. jest niezasadny.
Sąd zauważył, że w przedmiotowej sprawie prawidłowo został zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy, zgodnie z art. 187 § 1 O.p. w związku z czym nie było w sprawie konieczne powołanie biegłego, bowiem tożsamość towaru została ustalona przez organy prawidłowo zatem nie było naruszenia w sprawie art. 197 § 1 O.p. Nie doszło także do naruszenia art. 191 O.p. tj. zasady swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą organ ustala stan faktyczny według własnego przekonania, z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia. Okoliczności mające znaczenie dla sprawy, zostały w sposób wyczerpujący stwierdzone dowodami zgromadzonymi w przeprowadzonym postępowaniu. Wzięta została pod uwagę specyfika przedmiotowej sprawy, świadectwo kontroli/certyfikat nr [...]z 4 lipca 2022 r. wydane przez chińskiego producenta, jak i treść faktury oraz listu ładunkowego. Bezsprzeczne jest w sprawie, że certyfikat dotyczy towaru będącego przedmiotem zgłoszenia celnego (stal w gatunku [...]), w tym jego cech i właściwości w chwili powstania długu celnego.
Sąd podzielił stanowisko organu, iż importowany towar, został przez stronę nieprawidłowo ujęty w zgłoszeniu celnym i opisany w sposób ogólny jako blacha walcowana na gorąco o wym. 20 i 30 x2000x6000 mm został zaklasyfikowany w zgłoszeniu celnym do kodu CN 7208 51 20 (kod Taric 7208 51 20 90) obejmującego: wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, walcowane na gorąco, nieplaterowane, niepokryte ani niepowleczone - pozostałe, nie w zwojach, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco - - o grubości przekraczającej 10 mm o grubości przekraczającej 15 mm pozostałe, ze stawką celną dla krajów trzecich 0 %.
Sąd uznał, że organ prawidłowo dokonał zmiany zapisów w zgłoszeniu celnym uznając, że będący przedmiotem zgłoszenia towar winien być zaklasyfikowany do kodu CN 7225 40 40 ( kod Taric 7225 40 40 00, dodatkowy kod Taric - C999) obejmującego: wyroby walcowane płaskie z pozostałej stali stopowej, o szerokości 600 mm lub większej - pozostałe, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, nie w zwojach - - pozostałe — o grubości przekraczającej 10 mm, ze stawką celną erga omnes w wysokości 0 %.
Sąd podzielił stanowisko organów, że klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje się na podstawie WKC, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, natomiast badanie importowanej stali zostało przeprowadzone w sierpniu 2023 r., a więc niemal rok po dopuszczeniu towaru do obrotu na terenie Unii Europejskiej. Tym samym, ustalenia dokonane podczas badania mogą, ale nie muszą odnosić się do towaru objętego zgłoszeniem celnym w przedmiotowej sprawie.
W ocenie Sądu dowód z opinii biegłego dokonanej po wprowadzeniu towaru na obszar celny UE byłby nieodpowiedni poza tym strona nie skorzystała z takiej możliwości przed zwolnieniem towaru. Sąd zauważył, że strona miała możliwość złożenia wniosku o zbadanie towaru, pobranie próbek przed zwolnieniem (art. 188 - art. 190 ukc).
Ponadto zdaniem Sądu odnosząc się do sformułowanego przez stronę zarzutu uchybienia przepisom Ordynacji podatkowej z uwagi na odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, Sąd wskazuje, że Dyrektor odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji. Z zaprezentowanego przez organ stanowiska wynika, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak materiał, z którego zostały wytworzony, technika wytworzenia, zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego był niezasadny.
Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Nadto skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone w tezie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. I GSK 67/20, iż: "Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej. Klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje organ na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, a nie biegły, którego opinii stanowiącej jeden z dowodów w sprawie, organ jest uprawniony, a nie zobowiązany zasięgnąć na etapie czynionych przez siebie ustaleń. Tak więc ewentualnej wadliwości samej klasyfikacji celnej towaru nie można przypisać niesięgnięciu przez organ do opinii biegłego, który nie jest władny wiążąco wypowiadać się w tym przedmiocie. Jego ewentualna rola ogranicza się do zajęcia stanowiska co do stanu towaru i jego cech faktycznych, co podlega ocenie organu".
Sąd za niezasadny uznaje także sformułowany przez stronę zarzut naruszenia wskazywanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej, które to uchybienie miało polegać na dowolnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, jak również niewyjaśnieniu okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Akta sprawy wskazują, że materiał dowodowy zgromadzony w kontrolowanym postępowaniu był kompletny i pozwolił na dokonanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Skarżącej Spółce zapewniono czynny udział w postępowaniu, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym jest wyczerpująca i przekonująca. Organy obu instancji dysponowały wystarczającymi dowodami w sprawie i na tej podstawie dokonały prawidłowej klasyfikacji towaru, nie uchybiając przy tym zasadom przeprowadzonego postępowania.
Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że organy prowadziły postępowanie z naruszaniem zasady praworządności (art. 120 O.p.) oraz zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie (art. 121 § 1 O.p.). Nałożony na organy podatkowe obowiązek działania w granicach prawa nie oznacza, że są one obowiązane interpretować fakty jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z jego stanowiskiem. Strona ma prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, jednakże przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r., I FSK 178/15).
Podsumowując wskazać należy, że organy celno-skarbowe nie dopuściły się w przedmiotowej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Sąd nie podziela zarzutów skargi o naruszeniu przez organy prawa materialnego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na błędnym określeniu klasyfikacji taryfowej, bowiem – jak już wyżej wskazano, ustalony opis towarów, właściwości fizyczne nie pozwalał na ich zaklasyfikowanie w sposób dokonany przez stronę skarżącą, lecz na klasyfikację w sposób dokonany przez organy celne. W ocenie Sądu organy prawidłowo przyporządkowały importowane towary do właściwej pozycji kodu TARIC i w tej sytuacji zarzuty skargi nie znajdują uzasadnienia.
Podobny pogląd wyraził tut. Sąd w prawomocnym wyroku z 11 września 2024r., o sygn. akt III SA/Gl 477/24, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.