Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze podniosła, że art. 97 §1 pkt. 4 k.p.a nie ma zastosowania w niniejszej sprawie albowiem toczące się postępowanie sądowe dotyczy niepełnosprawności odnośnie innego okresu niż obecnie złożony wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności. Skarżąca dodała, że do wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności z 31 lipca 2023 r. przedstawiła aktualne zaświadczenia lekarskie, opinię biegłego sądowego oraz inną dokumentację medyczną potwierdzającą jej stan zdrowia - gorszy niż w czasie składania odwołania do Sądu w sprawie zainicjowanej poprzednim wnioskiem (inne lata ustalenia niepełnosprawności). Skarżąca wskazała, że 31 lipca 2023 r. złożyła nowy wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności, ponieważ wcześniej przyznana jej decyzja kończyła się 31 sierpnia 2023 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
W piśmie z 12 września 2024 r. ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu podtrzymał skargę i wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy (w tym odwołania, pism stron i ewentualnych orzeczeń) toczącej się przed Sadem Rejonowym dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie Wydział IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - sygn. akt [...] - na okoliczność ustalenia przebiegu tego postępowania, jego zakresu i długotrwałości - albowiem skarżąca na skutek postanowienia o zawieszeniu postępowania w kontrolowanej sprawie o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności za inny okres przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie, które następnie zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Zespół, a także długotrwale toczące się postępowania przed Sądem Rejonowym, pozostaje bez orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, w ciężkiej sytuacji materialnej i zdrowotnej, bez koniecznych środków na utrzymanie i leczenie. Pełnomocnik skarżącej wniósł też o przeprowadzenie dowodu z załączonych do pisma zaświadczeń lekarskich dotyczących skarżącej - na okoliczność ustalenia jej aktualnego stanu zdrowia i konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności zgodnie z jej wnioskiem do Miejskiego Zespołu z 31 lipca 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Kontrolując sprawę w tak określonych granicach, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca odpowiadają prawu.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie czy postępowanie toczące się przed sądem powszechnym (wszczęte na skutek odwołania skarżącej od ww. orzeczenia z 19 stycznia 2022 r.) stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wyjaśnić należy, że istotnym elementem zagadnienia wstępnego w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu jest istnienie ścisłej zależności (związku przyczynowego) pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zagadnieniem prejudycjalnym w znaczeniu omawianego przepisu może być jedynie taka kwestia, która bezwzględnie uzależnia rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji od uprzedniego jej rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle - brak rozstrzygnięcia określonego zagadnienia musi uniemożliwiać zakończenie sprawy administracyjnej co do istoty, nie zaś jedynie determinować kierunek wydawanej przez organ administracji publicznej decyzji.
W tym miejscu podnieść należy, że powyższa kwestia była już przedmiotem rozstrzygania przez sądy administracyjne w tym przez Naczelny Sąd Administracyjny. I tak, NSA w wyroku z 30 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2900/16 (publ. Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wyjaśnił, iż stosownie do § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 857) osoba niepełnosprawna posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wydane na czas określony może wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w § 6 ust. 1, o wydanie orzeczenia o ponowne ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności, nie wcześniej niż 30 dni przed upływem ważności posiadanego orzeczenia. Warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku złożonego w trybie § 15 ust. 1 rozporządzenia, jest zatem istnienie w obrocie prawnym orzeczenia na czas określony oraz upływ terminu w nim przewidzianego.
Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela przy tym stanowisko NSA wyrażone w powyższym wyroku, że pomimo tego, iż zaskarżone do sądu powszechnego orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu oraz wniosek skarżącej z 31 lipca 2023 r. dotyczą różnych okresów, istnieje między nimi bezpośredni związek. W przypadku bowiem zastosowania przez sąd powszechny rozpoznający odwołanie art. 477(14) § 6 k.p.c., czyli w razie uchylenia orzeczenia organu i przekazania sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Zespołowi, skarżąca w ogóle nie będzie posiadała orzeczenia, na podstawie którego mogłaby wystąpić z wnioskiem o ponowne ustalenie niepełnosprawności.
Wobec powyższego, postępowanie z wniosku skarżącej z 31 lipca 2023 r. nie mogło być prowadzone z uwagi na wystąpienie zagadnienie wstępnego (kwestia prawna - ustalenie prawa), które ujawniło się w toku postępowania i jednocześnie ma istotny związek z prowadzoną sprawą.
I tak, w sytuacji wyeliminowania poprzedniego orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu, brak będzie podstaw do uznania zasadności wniosku o wydanie ponownego orzeczenia. Nie można bowiem wydać ponownego orzeczenia, gdy nie istnieje wcześniejsze orzeczenie o niepełnosprawności. Natomiast, w sytuacji zmiany orzeczenia przez sąd powszechny wydanie przez organ nowego orzeczenia na skutek rozpoznania kolejnego wniosku skarżącej nosiłoby wadę w postaci odmiennego rozstrzygnięcia aniżeli w ustalonym przez sąd powszechny wyroku.
W świetle powyższych rozważań uznać należało, że postępowanie toczące się przez sądem powszechnym (sygn. akt [...]) w sprawie odwołania od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu z 19 stycznia 2022 r. stanowi okoliczność obligującą organy administracji do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
W tym stanie rzeczy złożone przez pełnomocnika skarżącej wnioski dowodowe w piśmie z 12 września 2024 r. były nieprzydatne dla wyjaśnienia istoty sprawy, a w związku z tym nie mogły zostać uwzględnione.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.