Zarzut zobowiązanego dotyczący kontynuacji egzekucji z nieruchomości w sytuacji zawieszenia postępowania egzekucyjnego był już przedmiotem rozpoznania na etapie zażalenia na postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, jak również złożonej skargi do WSA w Krakowie. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 20.12.2022r. sygn. akt l SA/Kr 1086/22 podkreślił, że "argumentacja dotycząca zawartej z ZUS u mowy o rozłożeniu na raty spłaty zaległych składek nie mogła być skuteczna wobec postanowienia o udzieleniu przybicia, gdyż dotyczyła kwestii nie związanych z tym postanowieniem".
W skardze wniesionej na powyższe postanowienie DIAS z 20.08.2025 r. skarżący wniósł o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Limanowej jako organ egzekucyjny prowadzi egzekucję z majątku skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych z ZUS obejmujących zaległe należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Postępowanie to zostało zawieszone na wniosek wierzyciela - ZUS Oddział w Nowym Sączu wobec zawarcia z ZUS umowy o rozłożenie na raty należności z tytułu składek - umowa nr [...] z dnia 1 września 2022 r. - pismo Dyrektora ZUS Oddział w Nowym Sączu do Naczelnika urzędu skarbowego w Limanowej z dnia 05.09.2022 r znak: [...] i znak: [...]. W czasie zawieszenia postępowania, zgodnie z art. 56 ust.1 pkt 1 i art. 58 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, podczas zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny nie powinien dokonywać żadnych czynności. Tymczasem pomimo zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny dalej prowadzi postępowanie i wydaje kolejne postanowienia, w tym to będące przedmiotem skargi. W postanowieniu o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego nie ma wyszczególnionych należności (tytułów wykonawczych), których zawieszenie to dotyczy, na jakiej zatem podstawie prawnej organ II instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, twierdzi, że zawieszenie postępowania może dotyczyć tylko tych tytułów wykonawczych, których należności nie zostaną zaspokojone w wyniku egzekucji z nieruchomości. Organ egzekucyjny i organ odwoławczy nie wskazują żadnej podstawy prawnej takiego twierdzenia i go nie wyjaśniają w żaden sposób. Przecież toczy się wobec mnie tylko jedno postępowanie egzekucyjne obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i ono jest w całości zawieszone. Zatem żadne czynności egzekucyjne nie powinny być wykonywane. Brak uwzględnienia mojej skargi spowoduje nieodwracalne skutki w postaci trwałego pozbawienia skarżącego majątku, w sytuacji, gdy spłaca on swoje zobowiązania na podstawie ugody zawartej z ZUS.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów (w tym wypadku ostatecznego postanowienia administracyjnego) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie zaś z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto, zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na postanowienie, może postanowienie uchylić, stwierdzić jego nieważność lub stwierdzić wydanie postanowienia z naruszeniem przepisów prawa.
Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Jak stanowi przepis, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, zaś przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 P.p.s.a.
Badając zaskarżony akt we wskazanym wyżej zakresie, Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, nie znajduje bowiem oparcia ani w udokumentowanych okolicznościach faktycznych sprawy ani też w racjach prawnych.
Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora z dnia 20.08.2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika z dnia 14.05.2025 r., którym organ pierwszej instancji przyznał Nabywcy prawo własności nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowy w Limanowej VI Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w Mszanie Dolnej prowadzi księgę wieczystą nr [...].
Zgodnie z art. 112b § 1 u.p.e.a. jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się ostateczne i jednostka lub osoba, o których mowa w art. 110n, uregulowała całą cenę nabycia, organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przyznaniu własności.
Z przytoczonego wyżej art. 112b § 1 u.p.e.a. wynika zatem, że merytorycznymi przesłankami, które muszą wystąpić łącznie, aby doszło do wydania postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości, są wyłącznie: wydanie ostatecznego postanowienia o przybiciu oraz uregulowanie całej ceny nabycia przez licytanta. Spełnienie tych przesłanek w niniejszej sprawie nie zostało przez skarżącego skutecznie podważone. Tym samym, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że organ egzekucyjny nie uchybił wskazanym w powołanych wyżej przepisach zasadom przyznania własności nieruchomości.
Jak wynika z akt sprawy, postanowienie o przybiciu stało się ostateczne przed wydaniem postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości.
Niesporne jest również to, że cena nabycia nieruchomości została uiszczona. Prawidłowo zatem organ egzekucyjny ocenił, że zostały spełnione obie przesłanki z art. 112b § 1 u.p.e.a., co obligowało organ do dokonania kolejnej czynności w postępowaniu egzekucyjnym, jaką było przyznanie własności, przy czym wydane w sprawie postanowienie zawiera wszystkie elementy formalne, niezbędne dla prawidłowości tego rozstrzygnięcia.
W tym miejscu należy podkreślić, że wskazany wyżej przepis wyznaczył granice rozpatrywanej sprawy, które powinny być respektowane przez sąd administracyjny.
Należy również wskazać, że norma postępowania zawarta w art. 112b § 1 u.p.e.a. ma charakter ius cogens, tj. przepisu bezwzględnie obowiązującego jego adresata (tutaj: organu egzekucyjnego), co oznacza, że organ egzekucyjny jest związany tą normą w sytuacji wystąpienia stanu faktycznego zakreślonego tym przepisem. Organ nie może więc postąpić inaczej, musi - niezależnie od woli stron, jak i swojej - respektować taką normę postępowania, gdyż taki sposób postępowania w sytuacji przewidzianej w art. 112b § 1 u.p.e.a. został ustanowiony przez ustawodawcę. Zawarta w art. 112b § 1 u.p.e.a. norma nakazuje zaś organowi egzekucyjnemu w przypadku, jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia, wydać postanowienie o przyznaniu własności (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 849/20, LEX nr 3151152).
W świetle powyższego, odnosząc się do podniesionych w skardze okoliczności dotyczących wadliwości postępowania egzekucyjnego, wyjaśnić należy, że nie mogą one być przedmiotem oceny w ramach przyznania własności nieruchomości na rzecz licytanta. Organ odwoławczy słusznie podkreślił, że rozłożenie należności z tytułu składek na raty, a co za tym idzie zawieszenie postępowania egzekucyjnego, nie dotyczy wylicytowanej już wcześniej nieruchomości. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego może dotyczyć tych tytułów wykonawczych, których należności nie zostaną zaspokojone w wyniku egzekucji z nieruchomości.
WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z 20.12.2022 r., sygn. Akt I SA/Kr 1086/22 oddalającym skargę W. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2022 r., nr 1201-IEE.711.2.128.2022.2.AG w przedmiocie przybicia na rzecz licytanta, podkreślił, że sformułowana w skardze argumentacja dotycząca zawartej z ZUS umowy o rozłożeniu na raty spłaty zaległych składek, nie mogła być skuteczna wobec postanowienia o udzieleniu przybicia, gdyż dotyczyła kwestii nie związanych z tym postanowieniem. Słusznie DIAS w odpowiedzi na skargę wskazał, że "Rozłożenie należności z tytułu składek na raty, a co za tym idzie zawieszenie postępowania egzekucyjnego, nie dotyczy wylicytowanej już wcześniej nieruchomości. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego może dotyczyć tych tytułów wykonawczych, których należności nie zostaną zaspokojone w wyniku egzekucji z nieruchomości". Powyższy pogląd Sądu pozostaje również aktualny w przedmiotowym postępowaniu, zakończonym zaskarżonym rozstrzygnięciem.
W związku z powyższym zarzuty skargi Sąd uznał za bezzasadne.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę.