Wspólna Taryfa Celna została ustanowiona na podstawie art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 r. ze zm.; Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne 2004 r. roz.2 tom 2, str. 382).
Organ wskazał, że a dzień umieszczenia przedmiotowego towaru pod procedurą dopuszczenia do obrotu obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 361/1 z 30.10.2020 r. ze zm.).
Klasyfikacji taryfowej towarów (wskazanie właściwej pozycji lub podpozycji Taryfy celnej) dokonuje się na podstawie:
- dostępnych danych dotyczących produktu,
- Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie: ORINS) - podanych w Taryfie celnej,
- uwag do sekcji i działów Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary.
Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Natomiast, do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2 do 6.
W niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 56 ust. 2 lit. d) UKC, tj. preferencyjne środki taryfowe zostały określone w umowach zawartych przez Unię z niektórymi krajami lub terytoriami znajdującymi się poza obszarem celnym Unii lub z grupami takich krajów lub terytoriów.
W okresie od 1.01.2021 r. do 30.04.2021 r. a więc również w dniu dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego, w handlu zagranicznym z Wielką Brytanią obowiązywała tymczasowa umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (zwana dalej jako: "TCA" — Trade and Cooperation Agreement), którą opublikowano w Dz. Urz. UE L 444 z dnia 31.12.2020 r. Po wypełnieniu niezbędnych procedur ratyfikacyjnych Umowa TCA jest z dniem 01.05.2021 r. stosowana oficjalnie, a jej tekst ogłoszony został w Dz. Urz. UE L 149 z 30.04.2021 r.
Organ wskazał treść art. 16, art. 54 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 TCA, art. 55 ust. TCA art. 56 ust 1, ust. 2 i ust. 4TCA (odpowiednio art. ORIG.18 ust. umowy tymczasowej)
Wzór treści oświadczenia zamieszczony jest w Załączniku 7 do TCA (odpowiednio w Załączniku ORIG-4 umowy tymczasowej), Oświadczenie o pochodzeniu sporządza się w jednej z wersji językowych określonych w załączniku. 7 (odpowiednio w Załączniku ORIG-4 umowy tymczasowej) na fakturze lub jakimkolwiek innym dokumencie opisującym produkt pochodzący w sposób wystarczająco szczegółowy, aby umożliwić identyfikację tego produktu.
Eksporter odpowiedzialny jest za dostarczenie informacji wystarczających do identyfikacji produktu pochodzącego. Strona dokonująca przywozu nie wymaga od importera przedłożenia tłumaczenia oświadczenia o pochodzeniu.
Oświadczenie o pochodzeniu ważne jest przez 12 miesięcy od dnia jego sporządzenia lub przez dłuższy okres określony przez Stronę dokonującą przywozu, wynoszący maksymalnie 24 miesiące.
Zatem, aby towar objęty kodem HS 6309 mógł nabyć preferencyjne pochodzenie musi spełniać przewidziane dla niego ww. umową reguły pochodzenia, czyli w tym przypadku zadość czynić definicji CTH.
Niewątpliwym dla tut. Organu jest, iż w regule tej mowa o produkcji, czyli o czynności wytworzenia, z którą nie mamy do czynienia w przypadku odzieży używanej. Produkcją bynajmniej nie można nazwać użytkowania odzieży, czyli jej noszenia, prania, prasowania, itp., a następnie jej zbierania, sortowania, kolejnego prania, czyszczenia, czy dezynfekcji. Tego typu czynności i operacje należy traktować jako niewystarczające do nadania towarom (w świetle uregulowań zawartych w ww. umowie TCA) preferencyjnego pochodzenia.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie zauważa, że przedmiotowe, zgłoszenie celne uzupełniające [...] z dnia 09.03.2021 (poz. 1 [...] z dnia 08.03.2021 r.) było przedmiotem kontroli celno-skarbowej, podczas której stwierdzono, że w przypadku odzieży używanej nie mamy do czynienia z produkcją, a tylko używaniem produktu. Ponadto, dla przykładu takie czynności i operacje wykonywane w Wielkiej Brytanii, jak: zbieranie, sortowanie, pranie czyszczenie, dezynfekcja itp. są zaliczane do niewystarczających czynności i operacji, które mogą nadawać (w świetle uregulowań zawartych w ww. umowie) preferencyjnego pochodzenia produktom. W konsekwencji odzież używana zebrana na terytorium Wielkiej Brytanii nie może być uważana za pochodzącą z UK w rozumieniu ww. umowy. W świetle powyższego, również wyżej opisane oświadczenie firmy R. z Wielkiej Brytanii zamieszczane na fakturze zakupowej odzieży używanej należy uznać za niewystarczające i nie może stanowić podstawy do ubiegania się o preferencyjne traktowanie taryfowe importowanej odzieży używanej. W powyższym zakresie Spółka, pomimo wezwania organu kontroli celno-skarbowej, nie przedstawiła dodatkowych dokumentów.
Odzież używana zebrana w UK może być uważana za pochodzącą z tego kraju, ale w rozumieniu niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem delegowanym do Unijnego Kodeksu Celnego dla pozycji HS 6309 (we wszystkich zgłoszeniach przedłożonych do kontroli deklarowany jest ten kod) zastosowanie ma reguła: "Zbieranie i pakowanie do wysyłki". W przypadku zbierania odzieży używanej na terytorium UK reguła ta jest spełniona, zatem importowana odzież używana z Wielkiej Brytanii podlega stawce celnej (erga omnes) - 5,3%.
Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie w zaskarżonej decyzji uznał za zasadne stanowisko Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Kielcach, wyrażone zarówno w treści protokołu kontroli celno-skarbowej, jak i w odpowiedzi na zastrzeżenia do protokołu Kontrolowanego, iż odzież używana, zebrana na terytorium Wielkiej Brytanii, nie może być uważana za pochodzącą w rozumieniu ww. umowy TCA. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w pełni podziela stanowisko ww. organów.
W analizowanej sprawie, wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe w ramach TCA dla 15.019 szt. (4272 kg) odzieży używanej został złożony przez Zgłaszającego w momencie przywozu, poprzez wskazanie w poz. 1 [...] z dnia 09.03.2021 r. kodu preferencji 300 (w polu 36 MRN), właściwego w przypadku umowy o wolnym handlu i wniosku o stawkę celną preferencyjną.
Jako podstawę zastosowania przedmiotowej stawki Zgłaszający wskazał w polu 44 kod dokumentu U 116, który zgodnie z Instrukcją Wypełniania Zgłoszeń Celnych AIS/IMPORT oznacza oświadczenie o pochodzeniu dotyczące pojedynczej wysyłki jednego produktu lub większej liczby produktów przywożonych do UE, po którym zgłaszający winien wskazać numer identyfikacyjny dokumentu, na którym zostało sporządzone oświadczenie o pochodzeniu. Zadeklarowany przez Stronę numer 1308 odpowiada numerowi faktury handlowej, w treści której widnieje oświadczenie o preferencyjnym (UK) pochodzeniu towarów objętych tym dokumentem, wystawione przez eksportera R. Sp. z o.o. z siedzibą w Liverpool, legitymującego się ważnym numerem EORI — [...]. Jak wskazuje zapis: "Period: from 01.03.2021 to 01.02.2022" oświadczenie to zostało sporządzone dla wielokrotnych wysyłek identycznych towarów i co do zasady powinno być zadeklowane w polu 44 MRN pod kodem U118.
Organ celny zauważył, że takie oświadczenie jest ważne dla wysyłek identycznych produktów w okresie nieprzekraczającym 12 miesięcy, dlatego opis produktów w dokumencie używanym do sporządzania oświadczenia o pochodzeniu dla wielu wysyłek musi być na tyle precyzyjny, aby jednoznacznie zidentyfikować ten produkt oraz produkty identyczne, które mają być następnie przywożone w ramach tego oświadczenia. Ponadto takie oświadczenie powinno posiadać trzy daty: datę wystawienia oraz daty rozpoczęcia i zakończenia okresu obowiązywania.
Tut. Organ odwoławczy podzielił pogląd Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie w zakresie stwierdzenia, że po pierwsze sporządzone na ww. fakturze oświadczenie dotyczy tylko jednej wysyłki, po drugie opis produktów na fakturze, a więc dokumencie użytym do sporządzania oświadczenia o pochodzeniu dla wielu wysyłek nie jest wystarczająco precyzyjny, aby jednoznacznie zidentyfikować te i identyczne produkty.
Natomiast, bez względu na to, czy zamierzeniem eksportera było wystawienie oświadczenia do pojedynczej czy dla wielokrotnych wysyłek istotnym jest fakt, iż eksporter wystawiając ową deklarację na fakturze nie wskazał konkretnie na tym właśnie dokumencie, które z objętych nim towarów winny być preferencyjnie traktowane, a które nie. Sama treść deklaracji warunkuje jej prawidłowe sporządzenie wyraźnym określeniem przez eksportera takich towarów, na dokumencie, którego dotyczy. Co prawda, Zgłaszający w polu 44 zadeklarował pod kodem N271 dokument packing list, załączając specyfikację nazwaną "Packing list for invoice number [...] 02/03/2021", w treści której wymienił jaka ilość kilogramów z danego asortymentu, posiada lub nie posiada pochodzenia z UK.
Jednak zdaniem Organu I instancji, jak i Organu odwoławczego powyższe jest niewystarczające, dla uznania stawki celnej preferencyjnej dla części towarów. Nie budzi wątpliwości, że specyfikacja ta jest odrębnym od faktury dokumentem,
Przedstawiona wraz ze zgłoszeniem celnym faktura nr [...] z dnia 02.03.2021r., chociaż posiada oświadczenie o pochodzeniu, to nie identyfikuje towaru wystarczająco szczegółowo. Z kolei specyfikacja posiada zapisy "UK origin items" oraz "Non-UK origin items", ale po pierwsze nie zawiera w swej treści oświadczenia o pochodzeniu, po drugie wymienia 11 asortymentów odzieżowych (tj. sukienki, spódnice, spodnie, podkoszulki, bluzki, kurtki, marynarki/żakiety, kardigany, dzianina, piżamy, bielizna) nie wskazując w jaki sposób wiąże je z 3 pozycjami towarowymi na fakturze opisanymi kolejno jako: odzież, buty, odzież boho. Przykładem takiej niekonsekwencji są chociażby buty, których nie ujmuje specyfikacja mimo, że wymienione zostały na fakturze. Zauważyć również należy, że faktura handlowa mówi o kilogramach towarów, a specyfikacja o ilościach sztuk.
Organ I instancji w zaskarżonej decyzji stwierdził, że wartość celna towarów objętych poz. 1 i 2 MRN jw. winna zostać ustalona w oparciu o fakturę handlową nr [...] z dnia 02.03.2021 opiewającą na łączną kwotę 12486,43 GBP oraz koszty usługi transportowej towaru poniesione na trasie Liverpool granica UE, wynikające z faktury transportowej [...] z dnia 08.03 0021 r., wystawionej w następstwie załączonej do zgłoszenia faktury proforma nr [...] z dnia 08 marca 2022 r. w wys. 340,00 EUR. Natomiast pozostałe koszty w wysokości 1065,00 EUR, jako że dotyczą transportu od granicy UE do miejsca przeznaczenia w Polsce, powinny powiększyć podstawę podatku od towarów i usług. Celem, przyporządkowania odpowiednich kwot ww. kosztów do poszczególnych pozycji zgłoszenia celnego, wartości te zostały policzone proporcjonalnie do zadeklarowanych przez Zgłaszającego mas netto towarów. Wartości te, po przeliczeniu, stosownie do art. 53 ust. lit a UKC, wg kursu średniego NBP, obowiązującego w dniu dopuszczenia towarów do obrotu - na dzień powstania długu celnego tj. 08.03.2021 r. (Tabela nr 032/A/NBP/2021 z 17 lutego 2021 r., gdzie 1 EUR wynosił 4,4998 PLN) winny wynosić odpowiednio: 1 524,94 zł i 4 792,29 zł.
Stwierdzone przez Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Kielcach w toku kontroli celno-skarbowej ww. nieprawidłowości miały wpływ na należności celno podatkowe, a ich wyliczenie zawarto w załączniku 1, będącym integralną częścią protokołu kontroli celno- skarbowej.
W celu obliczenia prawidłowej kwoty wynikającej z długu celnego Organ I instancji zaskarżoną decyzją zmienił elementy zawarte w przedmiotowym zgłoszeniu celnym (strona nr 11). Wobec czego, prawnie należna kwota należności celnych wynosi 3 507,00 zł i jest wyższa o 2 697,00 zł od kwoty zadeklarowanej w przedmiotowym zgłoszeniu celnym, a następnie zaksięgowanej w wysokości 810 zł.
Na potwierdzenie organ przywołał treść art. 85 ust. UKC, art. 172 ust. 2 UKC, art, 167 ust. 4 UKC, art. 77 ust. lit, a), ust. 2, ust. 3 UKC, art. 87 ust. 1 UKC, art. 101 ust. 1. UKC, art. 102 ust. 1 ust. 3 UKC, art. 103 ust. 2 UKC.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, potwierdzeniem wystąpienia czynu zabronionego jest pismo Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Kielcach z dnia 21.03.2023 r. z którego wynika, że ww. Organ prowadzi postępowanie o sygn. akt [...] w sprawie o przestępstwo skarbowe określone w art. 87 §3 kks w zb. z art. 56 §2 kks w zw. z art. 6 §2 kks w zw. z art. 7 §1 kks, z uwagi na nieprawidłowości ujawnione w toku kontroli celno- skarbowej. Wobec powyższego, okres na powiadomienie o długu celnym przedłużył się.
Strony postępowania nie kwestionują rozstrzygnięcia Organu I instancji w powyższej kwestii.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, tj. naruszenia art. 57 Umowy o Handlu i Współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (Umowy TCA (odpowiednio art. ORIG.20 umowy tymczasowej)), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie zauważa, że cyt. "Zasady sporządzania przez eksportera oświadczeń o pochodzeniu wynikają z art. 56 Umowy TCA. W załączniku nr 7 do Umowy TCA określona została dokładna treść oświadczenia, jakie ma złożyć eksporter w jednej z przedstawionych wersjach językowych krajów unijnych oraz zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony dokonującej wywozu.
W języku polskim "Eksporter produktów objętych tym dokumentem (eksporter nr ... ) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają .... (- należy wskazać pochodzenie produktu: Zjednoczone Królestwo lub Unia) preferencyjne pochodzenie."
Oświadczenie to ma być, zgodne z wyżej powołanym przepisem art. 56 umowy, złożone na fakturze lub jakimkolwiek innym dokumencie opisującym produkt pochodzący w sposób wystarczająco szczegółowy, aby umożliwić identyfikację tego produktu.
Przepis art. 57 Umowy TCA zabrania rygorystycznego podejścia do treści oświadczeń eksportera o pochodzeniu zakazując organom celnym Strony przywozu odrzucenie wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe z powodu drobnych błędów lub rozbieżności w oświadczeniu o pochodzeniu. Organ celno-skarbowy podkreśla, że Zgłaszający w polu 44 zgłoszenia celnego zadeklarowała kod dokumentu U116, który zgodnie z Instrukcją Wypełniania Zgłoszeń Celnych AIS/IMPORT oznacza oświadczenie o pochodzeniu dotyczące pojedynczej wysyłki jednego produktu lub większej liczby produktów przywożonych do UE, po którym zgłaszający winien wskazać numer identyfikacyjny dokumentu, na którym zostało sporządzone oświadczenie o pochodzeniu. Zadeklarowany przez Stronę numer 1308 odpowiada numerowi faktury handlowej, w treści której widnieje oświadczenie o preferencyjnym (UK) pochodzeniu towarów objętych tym dokumentem, wystawione przez eksportera R. Sp. z o.o. z siedzibą w Liverpool, legitymującego się ważnym numerem EORI — [...]. Jak wskazuje zapis: "Period: from 01.03.2021 to 01.03.2022" oświadczenie to zostało sporządzone dla wielokrotnych wysyłek identycznych towarów i co do zasady powinno być zadeklarowane w polu 44 MRN pod kodem U118.
Wykazane w zaskarżonej decyzji przez Organ I instancji oraz przez organ celno-skarbowy który przeprowadził kontrolę; nieprawidłowości dotyczące sporządzonego oświadczenia o pochodzeniu towarów zdaniem tut. Organu nie należą do drobnych błędów i rozbieżności a zarzut naruszenia przez Organ art. 57 TCA (odpowiednio art. ORIG.20 umowy tymczasowej) jest bezpodstawny.
W dalszej części odwołania strona skarżąca twierdzi, że cyt. str. 2 "(...) Umowa przewiduje też dwa różne zależne od sposobu dokumentowania pochodzenia sposoby weryfikacji pochodzenia. W przypadku oświadczenia eksportera o pochodzeniu weryfikacja odbywa się przy pomocy współpracy administracyjnej. W takim przypadku importer ma obowiązek dostarczyć organowi celnemu Strony przywozu tylko oświadczenie o pochodzeniu (atr.61 ust. 4 Umowy TCA). W przypadku ustalenia pochodzenia na podstawie wiedzy importera weryfikacja opiera się na dokumentach przedstawionych przez importera. W niniejszej sprawie preferencyjne taryfowe traktowanie towarów oparto na oświadczeniu eksportera o pochodzeniu (...)" oraz str. 3 "(...) Zastosowania stawek preferencyjnych w niniejszej sprawie opierało się na oświadczeniu złożonym przez eksportera, a nie na wiedzy importera. Procedura weryfikacji pochodzenia produktu przez organy celne Strony dokonującej przywozu określona jest w art. 61 Umowy TCA. (...) ". Organ przytoczył treść art. 61 TCA (odpowiednio art. ORIG.24 umowy tymczasowej) i stwierdził, ze z powyższego jasno wynika, że Organ celny w przypadku gdy wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe opierał się na postawie sporządzonego przez eksportera oświadczenia. pochodzeniu (art. 54 ust. 2 pkt a TCA - odpowiednio art. ORIG.18 umowy tymczasowej) może przeprowadzić weryfikację oświadczenia w drodze wniosku o udzielenie informacji przez importera, a wymagane informacje obejmują oświadczenie o pochodzeniu oraz informacje dotyczące spełnienia kryteriów pochodzenia.
Tut. Organ podziela stanowisko Organu I instancji w powyższym zakresie i również stwierdza, że zarzuty Strony odwołującej się są sprzeczne. Strona twierdzi, że w przypadku oświadczenia o pochodzeniu sporządzonego przez eksportera weryfikacja "odbywa się przy pomocy współpracy administracyjnej (...) importer ma obowiązek dostarczyć organowi celnemu tylko oświadczenie o pochodzeniu", a jednocześnie powołuje się w dalszej części odwołania na przepisy art. 61 ust. 4 TCA, tym samym zgadzając się, że organ celny mógł wymagać od importera również informacji dotyczących spełnienia kryteriów pochodzenia.
Jak wynika z akt kontroli celno-skarbowej, Naczelnik Świętokrzyskiego Urzędu Celno- Skarbowego w Kielcach pismami z dnia 16.02.2022 r., 17.05.2022 r. 17.06.2022 r. wzywał Kontrolowanego do przedłożenia między innymi dokumentów uzyskanych od eksportera, potwierdzających brytyjskie preferencyjne pochodzenie importowanych towarów (odzieży używanej) zgłoszonych w 2021 r. do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszeń celnych objętych kontrolą (w tym przedmiotowego zgłoszenia), w których w polu 44 wykazano kod U116. Podkreślono, że dowody takie powinny potwierdzać, że importowane towary zgodnie z przepisami zawartymi w art. 39 ust. 1 lit. b Umowy o Handlu i Współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z drugiej strony zostały wytworzone na terytorium tej Strony wyłącznie z materiałów pochodzących z terytorium tej Strony lub przepisami tego samego art. 39 ust. I lit. c produkty wytworzone na terytorium tej Strony zawierające materiały niepochodzące, pod warunkiem że spełniają one wymogi określone w załączniku nr 3 Umowy.
W odpowiedzi na ww. wezwania pismem z dnia 11.07.2022 r. strona skarżąca wskazała: cyt. "(...) dostarczyliśmy wydruki faktur i innych dokumentów dołączonych do przesyłek w których znajdowały się oświadczenia eksportera o pochodzeniu". Wobec powyższego zgodnie z przepisami art. 61 ust. 4 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (Dz. Urz. UE L 149/10 z 30.04.2021 r.) informujemy organ celny Strony dokonującej przywozu, że nie jesteśmy w stanie dostarczyć informacji, o których mowa w ust. 2 lit b) tego przepisu.
W złożonym odwołaniu Spółka zarzuciła że "zgadnie z przepisem art. 62 ust. 2 Umowy TCA, organ celny Strony dokonującej przywozu chcąc przeprowadzić weryfikację powinien zwrócić się do organu celnego Strony dokonującej wywozu o udzielenie informacji. Zwrócenie się do organów celnych Strony wywozu jest warunkiem odmowy preferencyjnego traktowania taryfowego (...)". Organ podkreślił; że zgodnie z brzmieniem art. 62 ust. 2 TCA (odpowiednio art. ORIG.25 ust. 2 umowy tymczasowej), jeżeli wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe opierał się na oświadczeniu o pochodzeniu, organ celny Strony dokonującej przywozu, przeprowadzający weryfikację, po zwróceniu się najpierw o udzielenie informacji zgodnie z art. 61 ust. 1 oraz w oparciu o odpowiedź importera, może również - w określonym terminie - zwrócić się do organu celnego Strony dokonującej wywozu o udzielenie informacji, jeżeli uzna, że konieczne jest uzyskanie dodatkowych informacji w celu zweryfikowania statusu pochodzenia produktu lub zweryfikowania. Z kolei, z brzmienia art. 63 ust. I lit. a) TCA (odpowiednio art. ORIG.26 ust. 1 lit. a) umowy tymczasowej) wynika, że organ dokonujący przywozu może odmówić preferencyjnego traktowania taryfowego, jeżeli - bez uszczerbku dla ust. 3 a) w terminie trzech miesięcy po dniu złożenia wniosku o udzielenie informacji zgodnie z art. 61 ust. 1: (i) importer nie udzielił odpowiedzi; (...)". Zatem za niezasadny należy również uznać zarzut, w którym Spółka twierdzi, że żaden z warunków odmowy preferencyjnego traktowania taryfowego określony w art. 63 ust. 1 lit. c TCA (odpowiednio art. ORIG.26 ust. 1 lit. c) umowy tymczasowej) nie został niniejszej sprawie spełniony i brak jest więc podstaw do odmowy preferencyjnego traktowania taryfowego towarów objętych zgłoszeniem celnym [...] z dnia 09.03.2021 r.
W przedmiotowej sprawie nie było konieczności zwrócenia się do organu celnego WB o dodatkowe informacje w sprawie weryfikacji statusu pochodzenia towaru. Weryfikację tę prowadzi organ celny kraju przywozu. Wbrew temu co twierdzi strona skarżąca art. 62 ust. 2 TCA nie warunkuje odmowy preferencyjnego traktowania od kontaktu,(wniosku o weryfikację) z organem celnym kraju wywozu WB.
Podsumowując Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie stwierdza, że przedstawione w odwołaniu zarzuty nie zasługują na uwzględnienie z uwagi na fakt, że w przypadku odzieży używanej, co powyżej zostało wykazane - nie mamy do czynienia z produkcją, czyli z czynnością wytworzenia, gdyż produkcją bynajmniej nie można nazwać użytkowania odzieży, czyli jej noszenia, prania, prasowania, itp., a następnie jej zbierania, sortowania, kolejnego prania, czyszczenia czy dezynfekcji. Zatem, tego typu czynności i operacje należy traktować jako niewystarczające do nadania towarom (w świetle uregulowań zawartych w ww. umowie) preferencyjnego pochodzenia. Odzież ta może być uważana za pochodzącą z UK, ale tylko w rozumieniu niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem UKC RE) dla pozycji HS 6309 zastosowanie ma reguła: "Zbieranie i pakowanie do wysyłki". A zatem, w przypadku zbierania odzieży używanej na terytorium UK reguła ta jest spełniona. Wobec czego w imporcie odzieży używanej ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii wg zgłoszenia celnego uzupełniającego [...] z dnia 09.03.2021 r. (poz. 1 PWE) [...] z dnia 08.03.2021 r.) zastosowanie stawki celnej preferencyjnej 0% było nieprawidłowe.
Zatem w analizowanej sprawie, zasadne jest odmówić preferencyjnego traktowania taryfowego i zastosowania preferencyjnego środka przewidzianego w art. 56 ust. 2 lit. d) UKC. Zdaniem tut. Organu, dla przedmiotowego towaru właściwą jest stawka celna konwencyjna (erga omnes) obowiązująca na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego - w wysokości 5,3% - określona we Wspólnej Taryfie Celnej (Dz. Urz. UE L nr 361/1 z 30.10.2020 r. ze zm.). Powyższe wykazał zarówno Naczelnik Świętokrzyskiego Urzędu Cetno-Skarbowego w Kielcach w protokole kontroli celno-skarbowej z dnia 06.10.2022 r., jak również Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia 29.02.2024 r.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami zaistnienie zdarzenia gospodarczo - prawnego jakim jest import, podlegającego reżimowi szeroko rozumianego prawa celnego i skutkującego powstaniem z tego tytułu długu celnego powoduje również konsekwencje w postaci powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.
Taka konstrukcja przepisów powoduje, że przepisy podatkowe określające zasady opodatkowania w przypadku importu towarów odwołują się do rozwiązań prawnych przyjętych w prawie celnym i wiążą z nimi określone konsekwencje chociażby przyjęcie jako podstawy opodatkowania wartości celnej towaru, powiększonej o należne cło, czy ustalenie kręgu podatników, ściśle wiążące się z ustaleniem kręgu dłużników w sprawie celnej.
Konsekwencją opisanego wyżej stanu faktycznego, była nie tylko konieczność określenia kwoty należności celnych przywozowych, która pozostaje do pokrycia z tytułu importu towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym, ale również stwierdzenia, że przedmiotowa kwota cła ma wpływ na postawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu ww. towaru oraz kwotę tego podatku. Jak wcześniej przywołano przepis art. 5 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług import towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy czym art.19a ust.9 stanowi, że obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję strona skarżąca – Ł. Spółka Komandytowa zarzuciła naruszenie:
- przepisów prawa procesowego zawartych w art. 187 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.2022.2651) poprzez przyjęcie, mimo braku jakichkolwiek dowodów, że towar objęty pozycją 1 zgłoszenia celnego uzupełniającego [...] z dnia 9.03.2021 r. nie spełnia kryteriów pochodzenia przewidzianych Umową TCA;
- przepisów prawa materialnego zawartych w:. art. 103 ust.2 poprzez jego zastosowanie zamiast mającego w niniejszej sprawie zastosowania przepisu art. 103 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013 r. ze zm. zwanego dalej Unijnym Kodeksem Celnym), B. Naruszenie art. ORIG 26 ust.1 Umowy TCA) poprzez odmowę preferencyjnego traktowania towarów, których wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe opierał się na prawidłowym oświadczeniu eksportera o pochodzeniu, bez wystąpienia z wnioskiem o weryfikację tego oświadczenia.
- art. 77 Unijnego Kodeksu Celnego poprzez orzeczenie, że dłużnikami są: "1. Ł. Sp. K., ul. K. [...], [...] S. (uprzednio: NI. Sp. z o.o. Sp. K.), 2. K. Sp. z o.o., ul. K [...], [...] K.." zamiast wynikającego z art. 77 ust.3 Unijnego Kodeksu Celnego stwierdzenia, że dłużnikiem jest zgłaszający czyli K. Sp z o.o, oraz dłużnikiem jest również Ł. Sp. K.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji Organu I Instancji.
W uzasadnieniu podniosła, że nie jest konieczny proces wytwarzania produktu jak twierdzą Organy, ale wystarczająca dla uznania danego produktu za pochodzący jest zmiana jego kwalifikacji. Zgodnie z notami wyjaśniającymi warunkiem zamiany klasyfikacji odzieży nowej do pozycji 6309 HS pozycji, jest spełnienie dwóch wymogów: 1. Muszą wykazywać dostrzegalne oznaki noszenia, nawet jeśli przed ich użyciem wymagają czyszczenia lub naprawy. Pozycja ta wyłącza nowe artykuły z wadami powstałymi podczas tkania, barwienia itp. oraz artykuły zleżałe w sklepie. 2. Muszą być prezentowane luzem (np. w kolejowych wagonach towarowych) lub w belach, workach lub podobnych opakowaniach, lub powiązane razem bez zewnętrznego opakowania lub zapakowane niedbale w skrzynie. Według oświadczenia eksportera obydwa te wymogi zostały spełnione. Urząd nie przeprowadził żadnych dowodów, które wskazywałyby, że odbywa te wymogi nie zostały spełnione.
Strona skarżąca podkreśliła także, że w niniejszej sprawie podstawą zastosowania preferencyjnej stawki celnej było autentyczne, sporządzone przez eksportera oświadczenie o pochodzeniu.
Zdaniem strony skarżącej Organ nie wskazał żadnych znamion tego czynu zabronionego odnoszących się tak do jego strony podmiotowej, jak i przedmiotowej.
W niniejszej sprawie preferencyjne taryfowe traktowanie towarów oparto na oświadczeniu eksportera o pochodzeniu. Importer przekazał organowi celnemu oświadczenie eksportera o pochodzeniu i oświadczył, że nie jest w stanie dostarczyć dalszych informacji. W takim przypadku, zgadnie z przepisem art. ORIG 25 ust. 2 Umowy TCA, organ celny Strony dokonującej przywozu chcąc przeprowadzić weryfikację powinien zwrócić się do organu celnego Strony dokonującej wywozu o udzielenie informacji. Zwrócenie się do organów celnych Strony wywozu jest warunkiem odmowy preferencyjnego traktowania taryfowego. Z decyzji powinno wynikać, że na podstawie art. 77 ust.3 zdanie pierwsze dłużnikiem jest K. Sp. z O.O., a zgodnie z art. 77 ust. 3 zdanie drugie dłużnikiem jest również Ł. Sp. K. W zaskarżonej decyzji niezgodnie z tym przepisem jako dłużnik nr 1 jest wskazana Ł. Sp. K, a jako dłużnik nr 2 K. Sp. z 0.0. Takie wskazanie dłużników jest niezgodne z art. 77 ust. 3 Unijnego kodeksu Celnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 12 lipca 2024 r. znak 1201-IOC.4322.6.2024 utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie nr 358000-COC1.4322.3.2023 z dnia 29 lutego 2024 r.
Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (Ue) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny dalej UKC.
Zgodnie z art. 48 UKC do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, deklaracji do czasowego składowania, przywozowej deklaracji skróconej, wywozowej deklaracji skróconej, zgłoszeniu do powrotnego wywozu lub powiadomieniu o powrotnym wywozie, a także weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami po ich zwolnieniu. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję takich towarów lub pobrać próbki, jeżeli nadal istnieje taka możliwość. Kontrole takie mogą zostać przeprowadzone u posiadacza towarów lub jego przedstawiciela, u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w charakterze handlowym lub każdej innej osoby dysponującej w celach handlowych tymi dokumentami i danymi.
Podstawą naliczenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna - Art. 56 ust. 1 UKC. Wspólna Taryfa Celna została ustanowiona na podstawie art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 r. ze zm.; Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne 2004 r. roz.2 tom 2, str. 382).
Podkreślić należy, że na dzień umieszczenia przedmiotowego towaru pod procedurą dopuszczenia do obrotu obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 361/1 z 30.10.2020 r. ze zm.).
Jak stanowi art. 56 ust. 2 UKC, Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje m.in.: a) Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87; c) konwencyjne lub zwykłe autonomiczne stawki celne, stosowane w odniesieniu do towarów objętych Nomenklaturą scaloną; d) preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Unię z niektórymi krajami lub terytoriami znajdującymi się poza obszarem celnym Unii lub z grupami takich krajów lub terytoriów.
Zgodnie z art. 57 ust. 1 UKC "klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Natomiast, do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2 do 6.
W niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 56 ust. 2 lit. d) UKC, tj. preferencyjne środki taryfowe zostały określone w umowach zawartych przez Unię z niektórymi krajami lub terytoriami znajdującymi się poza obszarem celnym Unii lub z grupami takich krajów lub terytoriów.
W okresie od 1.01.2021 r. do 30.04.2021 r. a więc w dniu dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego tj. 8 marca 2021 r., w handlu zagranicznym z Wielką Brytanią obowiązywała tymczasowa umowa o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (zwana dalej jako: "TCA" — Trade and Cooperation Agreement), którą opublikowano w Dz. Urz. UE L 444 z dnia 31.12.2020 r. Po wypełnieniu niezbędnych procedur ratyfikacyjnych Umowa TCA jest z dniem 01.05.2021 r. stosowana oficjalnie, a jej tekst ogłoszony został w Dz. Urz. UE L 149 z 30.04.2021 r.
Zgodnie z art. 54 ust. 1 TCA (odpowiednio art. ORIG.18 ust. umowy tymczasowej) przy przywozie Strona dokonująca przywozu przyznaje preferencyjne traktowanie taryfowe produktowi pochodzącemu z terytorium drugiej Strony, w rozumieniu niniejszego rozdziału, na podstawie wniosku importera o preferencyjne traktowanie taryfowe. Importer odpowiedzialny jest za poprawność wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe oraz za zgodność z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozdziale, Artykuł 54 ust. 2 TCA stanowi, że wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe opiera się na: 1) sporządzonym przez eksportera oświadczeniu o pochodzeniu wskazującym, że produkt jest pochodzący; lub 2) wiedzy importera, że produkt jest produktem pochodzącym.
Art. 54 ust. 3 umowy TCA (odpowiednio art. ORIG.18 ust. 3 umowy tymczasowej) stanowi, że importer składający wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe na podstawie oświadczenia o pochodzeniu, o którym mowa w ust, 2 lit, a), przechowuje oświadczenie o pochodzeniu oraz, jeżeli wymaga tego organ celny Strony dokonującej przywozu, dostarcza jego kopię temu organowi celnemu. Termin złożenia wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe określa art. 55 ust. TCA (odpowiednio art. ORłG.18a ust. 1 umowy tymczasowej), zgodnie z którym wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe oraz podstawę tego wniosku, o której mowa w art. 54 ust. 2 (odpowiednio art. ORIG. 1 8 ust, 2 umowy tymczasowej), dołącza się do zgłoszenia przywozowego zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony dokonującej przywozu.
Zasady ustalania preferencyjnego pochodzenia towarów w handlu pomiędzy UE i UK zawarte zostały w części drugiej umowy TCA (handel, transport, rybołówstwo i inne uzgodnienia), dziale pierwszym (Handel), Tytule 1 (Handel towarami), Rozdziale 2 (Reguły pochodzenia), a mianowicie są to artykuły od art. 37 do art. 68 (odpowiednio art. ORIG.1 do art. ORIG.31 umowy tymczasowej). Same reguły pochodzenia są zamieszczone w Załączniku 3 "Reguły pochodzenia dla poszczególnych produktów" do TCA (odpowiednio w Załączniku ORIG-2 umowy przejściowej).
Zgodnie z tym załącznikiem preferencyjna reguła pochodzenia dla towarów objętych kodami HS 63.09-63.10 to: CTH (zmiana pozycji taryfowej - ang. Change of Tariff Heading). Definicja reguły CTH zamieszczona jest w Uwadze 2 "Struktura wykazu reguł pochodzenia dotyczących poszczególnych produktów" Załącznika 2 do TCA "Uwagi wprowadzające do reguł pochodzenia dla poszczególnych produktów" (odpowiednio Załączniku ORIG-1 umowy tymczasowej), a mianowicie, gdzie wyjaśniono, że: "CTH" oznacza produkcję (wytwarzanie) z materiałów niepochodzących objętych dowolną pozycją z wyjątkiem pozycji danego produktu; oznacza to, że wszelkie materiały niepochodzące użyte do wytworzenia produktu muszą być klasyfikowane do pozycji (4-cyfrowy poziom zharmonizowanego systemu) innej niż pozycja danego produktu (tj. zmiana pozycji). Zatem, aby towar objęty kodem HS 6309 mógł nabyć preferencyjne pochodzenie musi spełniać przewidziane dla niego ww. umową reguły pochodzenia, czyli w tym przypadku zadość czynić definicji CTH.
Istota sporu w sprawie dotyczy tego, czy organy prawidłowo odmówiły przyznania preferencyjnego traktowania taryfowego towarowi objętemu poz. 1 zgłoszenia celnego uzupełniającego [...] z dnia 9 marca 2021 r. oraz określiły w skarżonych rozstrzygnięciach kwotę należności celnych przywozowych, która pozostaje do pokrycia.
Organy w niniejszej sprawie stoją na stanowisku, że odzież używana nie spełnia preferencyjnych reguł pochodzenia, natomiast strona skarżąca uważa, że wystarczające dla uznania danego produktu za pochodzący jest zmiana jego kwalifikacji.
W ocenie strony skarżącej zgodnie z notami wyjaśniającymi warunkiem zamiany klasyfikacji odzieży nowej do pozycji 6309 HS pozycji, jest spełnienie dwóch wymogów: 1. Muszą wykazywać dostrzegalne oznaki noszenia, nawet jeśli przed ich użyciem wymagają czyszczenia lub naprawy. Pozycja ta wyłącza nowe artykuły zwadami powstałymi podczas tkania, barwienia itp. oraz artykuły zleżałe w sklepie. 2. Muszą być prezentowane luzem (np. w kolejowych wagonach towarowych) lub w belach, workach lub podobnych opakowaniach, lub powiązane razem bez zewnętrznego opakowania lub zapakowane niedbale w skrzynie. Strona skarżąca podkreśliła, że według oświadczenia eksportera obydwa te wymogi zostały spełnione.
Sąd w całości podziela jednak stanowisko organów w powyższym zakresie. Produkcja jest to czynności wytworzenia, z którą nie mamy do czynienia w przypadku odzieży używanej. Produkcją nie można nazwać użytkowania odzieży, czyli jej noszenia, prania, prasowania, itp., a następnie jej zbierania, sortowania, kolejnego prania, czyszczenia, czy dezynfekcji. Tego typu czynności i operacje należy, jak wskazały słusznie organy, traktować jako niewystarczające do nadania towarom (w świetle uregulowań zawartych w ww. umowie TCA) preferencyjnego pochodzenia.
Produkcja odzieży to wieloetapowy proces, który obejmuje projektowanie, konstrukcję, krojenie, szycie, znakowanie i wykańczanie odzieży. Składa się z szeregu działań, od koncepcji i planowania, przez dobór materiałów i technologii, aż po kontrolę jakości i logistykę. Nie jest jednak z całą pewnością etapem produkcji jej noszenie. Odzież produkuje producent dokonując w procesie produkcji wytworzenia produktów gotowych z surowców. Po wyprodukowaniu odzieży nabywa ją konsument, czyli osoba nabywająca ją na własny użytek. Konsument nosząc odzież nie staje się podczas tego procesu producentem odzieży używanej.
W związku z powyższym Sąd podziela ustalenia organów i uznaje za swoje, że odzież używana zebrana na terytorium Wielkiej Brytanii nie może być uważana za pochodzącą z UK w rozumieniu ww. umowy.
Sąd zwraca także uwagę, że faktura zakupowa oraz specyfikacja nie są ze sobą spójne. Faktura celna nr [...] z dnia 02.03.2021 r., chociaż posiada oświadczenie o pochodzeniu, to nie identyfikuje towaru wystarczająco szczegółowo. Podkreślić należy, że na fakturze 1308 wymienione są buty, których brak w specyfikacji. Z kolei specyfikacja posiada zapisy "UK origin items" oraz "Non-UK origin items", ale po pierwsze nie zawiera w swej treści oświadczenia o pochodzeniu, po drugie wymienia 11 rodzajów ubrań (tj. sukienki, spódnice, spodnie, podkoszulki, bluzki, kurtki, marynarki/żakiety, kardigany, dzianina, piżamy, bielizna) nie wskazując w jaki sposób powiązane są z pozycjami towarowymi na fakturze opisanymi kolejno jako: odzież, buty, odzież boho. Faktura handlowa mówi o kilogramach towarów, a specyfikacja o ilościach sztuk. Nie sposób więc zweryfikować czy specyfikacja i faktura odnoszą się do tych samych towarów.
W związku z powyższym, oświadczenie firmy R. Ltd z Wielkiej Brytanii zamieszczane na fakturze zakupowej odzieży używanej jest zdaniem Sądu niewystarczające i nie może stanowić podstawy do ubiegania się o preferencyjne traktowanie taryfowe importowanej odzieży używanej.
Zgodnie z rozporządzeniem delegowanym do Unijnego Kodeksu Celnego dla pozycji HS 6309 (we wszystkich zgłoszeniach przedłożonych do kontroli deklarowany jest ten kod) zastosowanie ma reguła: "Zbieranie i pakowanie do wysyłki". W przypadku zbierania odzieży używanej na terytorium UK reguła ta jest spełniona, zatem importowana odzież używana z Wielkiej Brytanii podlega stawce celnej (erga omnes) - 5,3%
Podsumowując Sąd stwierdza, że w przypadku odzieży używanej, nie mamy do czynienia z produkcją, czyli z czynnością wytworzenia, gdyż produkcją nie można nazwać użytkowania odzieży. W związku z powyższym nie można było nadać towarom preferencyjnego pochodzenia. Wobec czego w imporcie odzieży używanej ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii wg zgłoszenia celnego uzupełniającego [...] z dnia 09.03.2021 r. (poz. 1 PWE) [...] z dnia 08.03.2021 r.) zastosowanie stawki celnej preferencyjnej 0% było nieprawidłowe.
Z tych powodów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.).