Organ odwoławczy podał również, że wychowankowie, którzy nie byli obecni przez cały miesiąc, nie korzystali z żadnej aktywności jaką zapewniała placówka, tj. zajęć dydaktycznych i wychowawczych. W takim przypadku nie jest również realizowana względem dziecka opieka, skoro fizycznie jest ono nieobecne w przedszkolu cały miesiąc.
Odnosząc się do zarzutu spółki, że organ I instancji nie miał uprawnień do weryfikacji płatności pomiędzy rodzicami a placówką, gdyż rozliczenia te leżą w obszarze umowy cywilnoprawnej pomiędzy stronami, SKO wskazało na art. 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Zgodnie z tym przepisem, kontrolujący mają prawo wglądu do dokumentacji organizacyjnej (np. statut, akt założycielski), finansowej (np. księgi rachunkowe, listy płac, dowody wpłat czesnego, dokumenty zwalniające z tych wpłat, umowy o nauczanie i wychowanie uczniów, dokumenty dotyczące zasad gospodarki finansowej) i dokumentacji przebiegu nauczania.
Za chybiony SKO uznało także zarzut bezprawności łączenia pobrania czesnego z faktem otrzymania dotacji. W tym aspekcie organ wyjaśnił, że czesne było opłatą obowiązującą, co znajdowało potwierdzenie w wyjaśnieniach dyrektora przedszkola: "czesne ma charakter stały, płatne jest przez 12 miesięcy w roku, płatność jest dokonywana na konto przedszkola. Opłata za całodzienne wyżywienie wynosi 18 złotych — liczona jest za dni, w które dziecko uczęszcza do przedszkola. Opłata za czesne wynosi 350 - 800 zł miesięcznie w zależności od liczby godzin spędzanych przez dziecko w przedszkolu, 350 zł — 5 godzin pobytu dziennie, dodatkowo 150 zł za każdą godzinę więcej".
10. W skardze na opisaną wyżej decyzję strona skarżąca sformułowała zarzuty identyczne jak w odwołaniu (por. punkt 8 uzasadnienia). Skarga zawierała wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała m.in. przywołany w toku prowadzonej kontroli wyrok NSA z 14.03.2019 r. (sygn. akt I GSK 906/18), został wydany w odniesieniu do art. 90 ust. 2b ustawy o systemie oświaty. Wyżej przywołany przepis został uchylony, a zatem nie obowiązuje w obecnym stanie prawnym. Również i wyrok WSA w Gdańsku (sygn. akt. I SA/Gd 894/17) został wydany w uprzednio obowiązującym porządku prawnym. Przytoczyła również brzmienie art. 16 ust. 1 oraz 17 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych i podkreśliła, że literalne brzmienie tych przepisów jednoznacznie wskazuje, że dotacja jest należna na każdego ucznia bez względu na jego frekwencję w danej placówce. Odnosząc się do kwestii nienależnej dotacji za okres wakacyjny strona skarżąca zwróciła uwagę na celowościową wykładnię art. 35 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym dotacja ma na celu zapewnienie uczniom odpowiednich warunków kształcenia, wychowania i opieki. Jednakże nie można zapominać o placówce, która ma stałe koszty funkcjonowania. Przedszkole przez cały rok zobowiązane jest do utrzymania swojej infrastruktury (kadry pracowniczej, lokalu, mediów, usług księgowych). Powyższy przepis wprost wskazuje, iż celem przeznaczenia dotacji jest dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej.
11. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy domagał się jej oddalenia.
12. Na rozprawie 29.10.2025 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że skargą objął zaskarżoną decyzję jedynie w części, w której utrzymuje w mocy punkty 1 i 2 decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
13. Skarga była zasadna.
14.1. Przedmiotem kontroli w tej sprawie była decyzja orzekająca o ustaleniu przypadającej do zwrotu przez stronę skarżącą kwoty dotacji pobranej przez nią w nadmiernej wysokości, a otrzymanej na prowadzone przez stronę niepubliczne przedszkole. Stosownie do art. 252 ust. 3 ustawy z 27.08.2009 r. o finansach publicznych (aktualny publikator: Dz.U. 2025 r., poz. 1483) dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Taka dotacja, stosownie do art. 252 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy, podlega zwrotowi wraz z odsetkami do budżetu jednostki, która ją udzieliła.
Z cytowanej regulacji wynika zatem, że podstawą uznania dotacji za pobraną w nadmiernej wysokości może być stwierdzenie przez organ administracji m.in. tego, iż wartość wsparcia przekazanego dotowanemu podmiotowi określona została w sposób zawyżony względem wartości wynikającej z przepisów prawa.
13.3. Problematyka przyznawania dotacji podmiotom prowadzącym niepubliczne przedszkola, w tym sposób określenia wysokości tej pomocy, zawarta jest w ustawie z 27.10.2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 439). Stosownie do art. 17 ust. 1 tej ustawy, niepubliczne przedszkole niebędące przedszkolem specjalnym otrzymuje na każdego ucznia z budżetu gminy dotację w wysokości równej podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości szczegółowo określonej w dalszej części tego przepisu. Ustęp 3 tej regulacji stanowi, że niepubliczne przedszkole niebędące przedszkolem specjalnym niespełniające warunków, o których mowa w ust. 1, otrzymuje na każdego ucznia dotację z budżetu gminy w wysokości równej 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż przewidziana kwota potrzeb oświatowych na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola dla gminy.
Sposób przekazywania dotacji uprawnionemu podmiotowi określony jest w art. 34 ustawy. Ustęp 1 tego przepisu stanowi, że dotacje (...), są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego. Ustęp 2 stanowi natomiast, są dotacje przekazywane na każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, ucznia, wychowanka, uczestnika zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, ucznia objętego branżowym szkoleniem zawodowym lub słuchacza kwalifikacyjnego kursu zawodowego, będącego w danym miesiącu roku budżetowego odpowiednio dzieckiem objętym wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniem, wychowankiem, uczestnikiem zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, uczniem objętym branżowym szkoleniem zawodowym lub słuchaczem kwalifikacyjnego kursu zawodowego odpowiednio w placówce wychowywania przedszkolnego, szkole, branżowym centrum umiejętności lub placówce, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe.
Z kolei art. 35 ust. 1 ustawy określa zadania finansowane z dotacji. Przepis ten mówi, że dotacje (...) są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej.
Tryb udzielania i rozliczania dotacji określiła Rada Miejska w Myślenicach uchwałą nr 408/XLIV/2018 z 26.01.2018 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych publicznym i niepublicznym przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego, szkołom, w tym szkołom podstawowym, w których zorganizowano oddział przedszkolny i placówkom prowadzonym na terenie Miasta i Gminy Myślenice, trybu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania tych dotacji oraz terminu i sposobu rozliczenia ich wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2018 r., poz. 1244). Par. 4 ust. 1 tej uchwały stanowi, że wysokość dotacji w każdym miesiącu jest uzależniona od liczby uczniów, z wyodrębnieniem liczby dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju i uczestników zajęć rewalidacyjno - wychowawczych - ustalonej według stanu na pierwszy roboczy dzień miesiąca. Według ustępu drugiego tego przepisu, do 10-tego dnia każdego miesiąca organ prowadzący składa do Burmistrza Miasta i Gminy Myślenice, informację o liczbie uczniów, według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do uchwały.
13.4. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że przyznanie dotacji placówce edukacyjnej (oświatowej), w tym niepublicznemu przedszkolu odbywa się według kryterium "każdego dziecka" dysponującego statusem uczenia tej placówki. Art. 2 pkt 33 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych stanowi przy tym, iż "uczniem" jest też dziecko korzystające z wychowania przedszkolnego.
13.5. Orzekające w kontrolowanej sprawie organy administracji, przyjmując nadmierną wysokość dotacji pobranej przez stronę skarżącą - stały na stanowisku - że status ucznia placówki edukacyjnej realizuje spełnienie dwóch warunków, tj.: zapisania dziecka do przedszkola oraz uczęszczania do tej placówki. Organy sformułowały stanowisko, że skoro dziecko przez pełny miesiąc nie uczęszcza do przedszkola, to stan taki oznacza, że w tym miesiącu nie korzysta ono z zajęć (usług) świadczonych przez przedszkole, a przez to traci status, z którym związane jest uprawnienie placówki edukacyjnej do uzyskania dotacji. Wniosek ten, wg organów administracji, znajduje dodatkowe potwierdzenie w fakcie braku uiszczenia przez rodziców czesnego za miesiąc nieobecności dziecka w przedszkolu. Brak bowiem zapłaty czesnego stanowi jasny wyraz rezygnacji rodziców (opiekunów) z usług przedszkola. Organy wskazywały przy tym, iż sytuacja braku uczęszczania do przedszkola dzieci (uczniów) przez pełny miesiąc, jak też braku płatności czesnego – dotyczyła pięciorga dzieci, tj.: M. (lipiec - sierpień 2022 r.), A. (maj 2022 r., pojawił się w przedszkolu 20.06.2022 r.), B. (lipiec 2022 r., pojawił się w przedszkolu 16.08.2022 r.), S. (grudzień 2022 r., luty-marzec 2023 r., maj 2023 r., czerwiec 2023 r., lipiec-sierpień 2023 r.) oraz P. (lipiec-sierpień 2023 r.).
13.6. Przedstawiony wyżej pogląd organów administracji publicznej odnośnie statusu ucznia placówki był zasadniczo trafny i Sąd orzekający w tej sprawie, co do zasady także stoi na stanowisku, iż dotacja oświatowa przysługuje na każdego uczenia, który będąc zapisanym do przedszkola jednocześnie uczęszcza do tej placówki i korzysta z jej usług. Niemniej jednak, analiza akt administracyjnych sprawy i wynikająca z nich specyfika uwarunkowań ocenianego przypadku nakazywała poddać krytycznej ocenie ustalenia organów administracji, w oparciu o które sformułowane zostało stanowisko o pobraniu przez stronę skarżącą dotacji w nadmiernej wysokości na wyżej wskazane dzieci (pkt 13.5.).
13.7. Przypadki miesięcznej absencji dzieci w zajęciach prowadzonych przez przedszkole (punkt 13.5.), z którymi organ wiązał utratę prawa strony skarżącej do uzyskania na nie dotacji – można pogrupować według następujących kryteriów:
a) okresy nieobecności w miesiącach okresu wakacyjnego (lipiec/sierpień 2022 i 2023) – dotyczyło to M., B., P. i S.;
b) okresy nieobecności w pełnym miesiącu niewakacyjnym (A. – maj 2022 r.);
c) okresy nieobecności w kilku różnych miesiącach, w tym wakacyjnych (S.).
Ad. 13.7.a oraz częściowo c
W ocenie Sądu, pozbawione podstaw, albowiem oparte na niekompletnym materiale dowodowym oraz na braku wnikliwej analizy zgromadzonych akt sprawy było stwierdzenie, iż dzieci wskazane w punkcie 13.7 lit. a – nie uczestniczyły w zajęciach przedszkolnych przez pełne miesiące wakacyjne (lipiec/sierpień 2022 r. i 2023 r.) z uwagi na brak woli rodziców posyłania dzieci do przedszkola w tym czasie.
Po pierwsze dostrzec należy, iż orzekające organy administracji zaniechały dołączenia do akt sprawy statutu kontrolowanego Przedszkola. Brak tego podstawowego dokumentu nie pozwalał na zorientowanie się w sposobie organizacji zajęć przedszkolnych w okresie wakacyjnym.
Po drugie, w aktach nie ma umów zawieranych przez rodziców (opiekunów) dzieci ze stroną skarżącą, które odnosiłyby się świadczenia usług edukacyjnych w kontrolowanym czasie (styczeń 2022 r. – grudzień 2023 r.). Treść takich umów pozwoliłaby natomiast ustalić, czy i ewentualnie jak ukształtowana została przerwa wakacyjna w Przedszkolu. W sprawie nie budziło przy tym wątpliwości to, że za okres wakacyjny stronie skarżącej przysługiwała dotacja.
Brak powyżej wskazanych dokumentów nie pozwalał kategorycznie uznać, że podstawa faktyczna kontrolowanej sprawy (w zakresie odnoszącym się do wakacji, a więc zasadniczej części okresu, za który zakwestionowano pobieranie dotacji) została ustalona poprawnie, tj. z poszanowaniem art. 7 i art. 77 par. 1 k.p.a.
W aktach sprawy znajduje się natomiast wzór umowy "Przyjęcia dziecka do niepublicznego przedszkola P.". Jest to jednak wzór umowy, który dotyczył roku 2024 (por. par. 7 ust. 2, par. 9 ust. 1 umowy), a więc nie odnosił się do okresu objętego kontrolą w tej sprawie. Niemniej jednak zakładając, że ten sam wzór umowy dotyczył także spornego w sprawie okresu (2022 r. oraz 2023 r.) stwierdzić należy, że z umowy tej wynika, iż w Przedszkolu funkcjonuje przerwa wakacyjna trwająca od 15.07 do 15.08. Powyższe jasno wynika z par. 7 ust. 2, gdzie zapisano, iż przerwa we wskazanym okresie konieczna jest do dokonania remontów, malowania i niezbędnych napraw. Z kolei par. 9 ust. 1 umowy stanowi, że w okresie funkcjonowania przerwy w przedszkolu (ponownie powtórzono okres od 15.07 do 15.08) nie ma obowiązku wpłacania składki (czesnego). Ustęp 6. tego przepisu mówi, że czesne przysługuje Przedszkolu od początku miesiąca, w którym dziecko rozpoczęło edukację, do końca miesiąca w którym przestało na zajęcia uczęszczać. Wysokość czesnego może być obniżona w przypadku nieobecności dziecka (np. choroby trwającej minimum 14 dni) proporcjonalnie do liczby dni obecnych.
W kontekście cytowanej treści umowy, istotne jest zwrócenie uwagi na zawartość skompletowanych przez organ akt administracyjnych. Z wykazów obecności dzieci w grupach w których funkcjonowali: M., P., S. i B. – wynika, że w okresie od 15.07 do 15.08 – żadne z dzieci należące do tych grup nie było obecne na zajęciach przedszkolnych. Ustalenie to jest logiczne gdy uwzględni się fakt, że absencja na zajęciach ogółu dzieci zapisanych do przedszkola przypadała na czas przewidzianej umową przerwy wakacyjnej w funkcjonowaniu tej placówki. Powyższe implikuje dalszy wniosek. Skoro bowiem Przedszkole strony skarżącej w ogóle nie funkcjonowało od 15.07 do 15.08, to siłą rzeczy jako pozbawione podstaw jawi się stanowisko organów administracji, iż absencja wyżej wymienionych dzieci w całym okresie wakacyjnym (tj. w każdym z dwóch pełnych miesięcy wakacyjnych) może być postrzegana jako wyraz woli ich rodziców zaniechania korzystania z usług placówki przez pełen miesiąc - skutkującej finalnie uznaniem braku podstaw do pobierania dotacji za taki czas. Inaczej mówiąc, skoro od 15.07 do 15.08 obowiązywała przerwa wakacyjna w Przedszkolu, to nie sposób jest zasadnie przyjmować, że nieobecność w.w. dzieci w okresie wakacyjnym dotyczyć będzie całego miesiąca lipca i sierpnia (wszystkich dni każdego z tych miesięcy) i że nieobecność ta wynika z woli rodziców nieposyłania dzieci do Przedszkola. Z uwagi bowiem na przerwę w funkcjonowaniu przedszkola (od 15.07 do 15.08) o nieobecności w.w. dzieci (braku ich uczestnictwa w zajęciach) można byłoby (ewentualnie) mówić w kontekście 15 dni lipca i 15 dni w sierpnia (2022, 2023 r.) i w żadnym razie nieobecność ta nie mogła być wyrazem woli rodziców nieposyłania dzieci do placówki. Skoro tak, to oceniana sytuacja nie realizuje, przyjętego przez organ warunku – nieobecności dzieci przez cały miesiąc, jako wykluczającego zasadność udzielenia na nie dotacji.
Przestawione rozważania wskazują, iż przyjęte przez organy administracji założenie, iż nieobecność ucznia w Przedszkolu trwająca każdorazowo pełny miesiąc kalendarzowy, a wykluczająca uprawnienie strony skarżącej do pobierania dotacji za takiego ucznia – nie mogła zyskać aprobaty w odniesieniu do miesięcy wakacyjnych. Nie mogło bowiem być uznane za trafne twierdzenie organów, że dla istnienia prawa do otrzymania dotacji bezwzględnie konieczne jest uczęszczanie danego dziecka na zajęcia organizowane w tym przedszkolu - w sytuacji, gdy nieobecność dziecka w przedszkolu nie mogła być (w stanie sprawy) wyrazem stanowczej woli rodzica obejmującej rezygnację z usług przedszkola, lecz wynikała z braku zajęć w przedszkolu będącego następstwem ustalonego sposobu jego organizacji (funkcjonowania) w czasie wakacji. Jak wyżej wskazano, z akt wynika, że brak dzieci na zajęciach w przedszkolu od 15.07 do 15.08 – dotyczył wszystkich dzieci.
W tym też kontekście nie można było przywiązywać szczególnej wagi i znaczenia do nieuiszczenia czesnego przez rodziców w wyżej wskazanych, wakacyjnych miesiącach. Jak bowiem wynika z cytowanych postanowień umowy (par. 9) za okres przerwy w funkcjonowaniu przedszkola – rodzic nie ma obowiązku uiszczania czesnego. Nadto, wysokość czesnego mogła zostać obniżona (proporcjonalnie do czasu nieobecności) na wniosek rodzica, a to mogło nastąpić m.in. w sytuacji nieobecności dziecka. Nie można więc wykluczyć tego, że za pierwszą połowę miesiąca rodzic z założenia nie płacił czesnego, zaś za drugą część miesiąca wakacyjnego, opłaty tej także nie uiszczał z uwagi, np. na nieobecność dziecka realizującego wypoczynek wakacyjny.
Ad. 13.7.b oraz częściowo c
Jak wyżej już wskazano, dotacja może być przeznaczona na dofinansowania zadania w odniesieniu do dziecka będącego uczeniem (przedszkolakiem), przy czym zasadniczo trafne było stanowisko, iż dziecko nie będzie miało przymiotu "ucznia", gdy nie uczęszcza na zajęcia świadczone przez przedszkole. W orzecznictwie NSA wypowiedziano pogląd, iż dziecko nie traci przymiotu ucznia, gdy jego nieuczęszczanie do placówki edukacyjnej związane ze zdarzeniem losowym np. chorobą, czy – jak już wcześniej akcentowano – z kalendarzem zajęć w placówce (por. wyrok NSA z 8.03.2017 r., II GSK 4795/16, por. też wyrok NSA z 2.03.2022 r., I GSK 1711/21).
W ocenie Sądu, organy administracji przyjmując, iż strona skarżąca pobrała dotację w nadmiernej wysokości z uwagi na brak podstaw do jej przyznania warunkowany absencją na zajęciach S. oraz A. (w każdym przypadku nieobecność dotyczyła miesięcy innych niż wakacyjne) nie uwzględniły nie tylko informacji wynikających z akt ale również specyfiki kontrolowanej placówki.
Odnośnie S. dostrzec bowiem należy, iż z akt wynika, że jest to dziecko długotrwale chore. Na k. 166 a.a. znajduje się informacja, że matka tego dziecka deklaruje dalszą chęć uczęszczania tegoż dziecka do przedszkola strony skarżącej, a częste nieobecności jej syna są spowodowane stanem zdrowotnym wynikającym ze słabej odporności jego organizmu będącej następstwem przebytej choroby i wynikającym z tego faktu częstym przebywaniu na wizytach kontrolnych w szpitalu. Nadto, w cytowanym piśmie zawarta została – jak należy przypuszczać – deklaracja dyrektora przedszkola (także podpisanego pod tym pismem), z której wynika, iż placówka zapewnia rodzinie wsparcie pedagogiczne i terapeutyczne (zajęcia indywidualne, małe grupy), a w razie dłuższej nieobecności syna, także konsultacje telefoniczne (on-line). Informacje odnośnie zdrowotnych powodów absencji na zajęciach przedszkolnych S., zawarte zostały także w skardze (por. też k. 170 a.a. – gdzie strona skarżąca informuje organ, iż przedstawiciele przedszkola są w stałym kontakcie z rodzicami S., a ciężki stan dziecka nie pozwala na regularne uczestniczenie w zajęciach).
Według Sądu, oceniając nieobecność w.w. ucznia, poza akcentowaną wyżej jego chorobą, uwzględnić należy także szerszy kontekst w jakim funkcjonuje placówka (przedszkole) strony skarżącej. Z decyzji organu I instancji wynika, że w 2022 r. przedszkole to uzyskało dotację na dzieci pełnosprawne w wysokości ok. 8 tys. zł, zaś na dzieci niepełnosprawne w wysokości ponad 700 tys. zł. Z kolei w 2023 r. dotacja na dzieci na pełnosprawne wyniosła ok. 11 tys. zł, zaś niepełnosprawne – ok. 1,3 mln zł. Proporcje te wskazują na wielokrotnie wyższe dofinansowanie udzielane na dzieci niepełnosprawne. Można zatem powiedzieć, że specyfiką przedszkola prowadzonego przez stronę skarżącą jest to, że z założenia jest ono dedykowane udzielaniu wsparcia, opieki, wychowania i edukacji – dla dzieci niepełnosprawnych, w tym jak wyjaśniono na rozprawie – na dzieci z autyzmem. Inaczej więc niż w przypadku "zwykłego" przedszkola, do którego uczęszczają dzieci zdrowe (pełnosprawne), których nieobecność na zajęciach może być wynikiem krótkotrwałej niedyspozycyjności (np. przeziębienia) – w przypadku przedszkola strony skarżącej nieobecność dzieci na zajęciach może wynikać z ich schorzeń będących następstwem niepełnosprawności. Fakt zatem nieobecności takich dzieci na zajęciach przedszkolnych jest więc wpisany w specyfikę funkcjonowania tej placówki, gdyż wynika to z uwarunkowań zdrowotnych odbiorców jej usług. W ocenie Sądu, jeżeli nieobecność dziecka jest wynikiem przyczyn usprawiedliwionych okolicznościami (np. kolejnymi, przedłużającymi się chorobami) przy jednoczesnym pozostawaniu rodziców tego dziecka w kontakcie z przedszkolem, gdzie wyjaśniane są przyczyny (powody) nieobecności - to stan taki (usprawiedliwionej nieobecności dziecka) nie przemawia za pozbawieniem przedszkola dotacji. Stanowisko to wpisuje się przy tym w pogląd sformułowany przez NSA we wskazanym powyżej wyroku.
Ocen, uwzględniających tak zarysowany kontekst tej sprawy nie zawarł żaden z orzekających organów administracji mimo, iż w aktach znajdowały się pewne informacje w tym względzie (w.w. pismo, jak też wynikający z dowodów obecności brak ciągłości absencji S.). Zaniechanie ustalenia przez organy administracji przyczyn nieobecności w.w. dzieci (S. i A.) nie pozwalało uznać za trafny wniosek, iż dzieci te utraciły status "uczniów", uprawniający do uzyskania przez stronę skarżącą, dotacji na te dzieci.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ, oceniając kwestię dotacji udzielonej na w.w. uczniów, winien zająć stanowisko w powyżej wskazanym względzie, rozważając także potrzebę przeprowadzenia dalszych koniecznych dowodów.
14.1. Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części, w której utrzymywała w mocy punkt 1 i 2 decyzji organu I instancji oraz decyzję organu I instancji w zakresie w.w. punktów. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935; dalej p.p.s.a.). Zalecenia odnośnie ponownie prowadzonego postępowania w tej sprawie wynikają z przedstawionych wyżej rozważań.
14.2. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. Stosownie do tych przepisów, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, co obejmuje również wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika strony skarżącej. Wynagrodzenie to ustalone zostało na zasadzie par. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2023 r., poz. 1964) i wyniosło 5 400 zł. Nadto, Sąd zasądził zwrot uiszczonego wpisu (1 500 zł) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), co łącznie dało 6 917 zł.