Ponadto organ wskazał, że ostatecznie wykazana w rankingu końcowym ofert różnica punktowa pomiędzy dwoma oferentami (por. tabelaryczne zestawienie na str. 19 zaskarżonej decyzji) wykazała, że oferta Skarżącego była po prostu wyraźnie słabsza - różnica dotycząca merytorycznej oceny oferty to aż 14,5 punktów, podczas gdy w analogicznych postępowaniach konkursowych bardzo często zdarza się, że oferta wygrywa różnicą jedynie 0,5 punktu. Różnica ta de facto jest jeszcze większa, gdyby uwzględnić dodatkowe 11 punktów przyznanych wyłącznie skarżącemu jako dotychczasowemu świadczeniodawcy (premiowani są dotychczasowi świadczeniodawcy - kryterium ciągłości, vide: str. 19 i 20 uzasadnienia zaskarżonej decyzji l.p. 35 (poz. 1.3.1.1.) i l.p.36 (poz. 1.3.1.2.) odpowiednio 8 punktów i 3 punkty za kryterium ciągłości, które otrzymał wyłącznie Skarżący (O. - jako nowy oferent - otrzymał 0 punktów za kryterium ciągłości, czyli miał od razu 11 punktów mniej). Różnica punktowa jest tak duża, że - hipotetycznie rzecz ujmując (albowiem organ oczywiście temu przeczy), nawet uznanie, że którykolwiek z zarzutów okazałby się zasadny, oferta byłaby nadal pod tzw. linią odcięcia, a co za tym idzie nie można byłoby uznać, że interes prawny oferenta został naruszony. Organ zaznacza przy tym, że nie zaszły jakiekolwiek podstawy do odrzucenia oferty.
Organ podkreślił, że skarżący nie kwestionuje oceny złożonej przez niego oferty, a podważa przyznanie punktów ofercie konkurencyjnej, przy czym argumenty te są niezasadne, co wyjaśniono szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do wskazanych w uzasadnieniu skargi zarzutów, mających świadczyć o naruszeniu wskazanych w petitum skargi przepisów, organ, w nawiązaniu do uzasadnienia zaskarżonej decyzji, podniósł dodatkowo:
Odnośnie diagnostyki laboratoryjnej organ stwierdził, że skarżący niezasadnie zarzuca przedstawienie nieprawdziwych informacji odnośnie jej zapewnienia. Do spełnienia bowiem przedmiotowego warunku o charakterze rankingującym oferent wybrany do zawarcia umowy winien posiadać "Punkt pobrań materiałów do badań laboratoryjnych wpisany w rejestrze część VIII kodu resortowego: 7110 punkt pobrań materiałów do badań - w lokalizacji", a zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm., zwanym dalej rozporządzeniem z dnia 5 sierpnia 2016 r): kryterium wpisu do rejestru jest spełnione, jeżeli wpis jest ujawniony w księdze rejestrowej oferenta.
Organ ustalił, że z księgi rejestrowej RPWDL nr [...] prowadzonej dla O. Spółka z o.o. Sp. k. wynika jednoznacznie, że oferent ten posiadał na dzień złożenia oferty oraz aktywny na dzień 1 maja 2025 r. punkt pobrań w miejscu udzielania świadczeń - ul. K. E. Ł. w B. (VII cz. 075, VIII cz. 7110). Tym samym prawidłowo uznano za przesądzające ujawnienie przez oferenta punktu pobrań w rejestrze, co dodatkowo zostało potwierdzone przez komisję konkursową w trakcie wizytacji w dniu 20 marca 2025 r. w miejscu udzielania świadczeń przy ul. ul. K. E. Ł. w B. i zapisane w załączniku nr 1 do protokołu z wizytacji. Weryfikacja ww. kryterium była przez komisję konkursową prowadzona jednolicie we wszystkich postępowaniach i wobec wszystkich oferentów. Dodatkowo oferenci, którzy zadeklarowali spełnianie kryterium dotyczącego punktu pobrań i jednocześnie zadeklarowali samodzielne wykonywanie umowy (bez podwykonawców) zostali wezwani do złożenia oświadczenia o posiadaniu podwykonawcy, mającego laboratorium diagnostyczne wpisane na listę medycznych laboratoriów diagnostycznych prowadzoną przez Krajową Izbę Diagnostów Laboratoryjnych lub oświadczenia, że sam takie laboratorium posiada w innej lokalizacji i będzie z niego korzystał w celu wykonywania tej umowy. Wobec przedstawienia przez oferenta oświadczenia o realizowaniu umowy z udziałem podwykonawcy w zakresie diagnostyki laboratoryjnej i umowy w tym zakresie, komisja konkursowa uznała za prawidłową odpowiedź na pytanie 1.1.1.1 Diagnostyka laboratoryjna, natomiast zmieniła odpowiedź na pytanie nr 1.1.2.1 "Realizacja świadczeń zdrowotnych będących przedmiotem umowy bez udziału podwykonawców, z wyłączeniem transportu sanitarnego na NIE i odjęła oferentowi 2 punkty.
Organ wyjaśnił, że w tym przypadku dopuszcza się możliwość zlecania badań laboratoryjnych u podwykonawcy. Personel udzielający świadczeń NiŚOZ pobiera materiał do badań w zlokalizowanym w miejscu udzielania świadczeń punkcie pobrań (który został sprawdzony podczas weryfikacji). W przypadku niektórych badań laboratoryjnych np. testów antygenowych wynik uzyskuje się na miejscu, w innych przypadkach samo wykonanie badań z pobranego materiału jest realizowane przez podwykonawcę. Umowa podwykonawstwa przesłana O. sp. z o.o. sp. k. jako przedmiot umowy wskazuje świadczenia w zakresie diagnostyki laboratoryjnej, a w punkcie 11.1 uwzględnia sytuację pobierania materiału do badań przez oferenta. Ponadto organ wskazał, że wbrew sugestiom skarżącego Komisja w trakcie konkursu ofert nie jest w stanie sprawdzić, czy materiał do badań jest pobierany, to można zweryfikować dopiero w trakcie realizacji umowy, zatem komisja konkursowa wykonała te czynności do przeprowadzenia, których była uprawniona na etapie oceny ofert - zweryfikowała wpis we właściwym rejestrze, sprawdziła punkt pobrań (sprzęt i wyposażenie) - podczas weryfikacji na miejscu u oferenta oraz przeanalizowała umowę na podwykonawstwo w zakresie realizacji badań przez podwykonawcę z pobranego przez personel świadczeniodawcy materiału. Organ zwrócił uwagę, że charakter świadczeń udzielanych w ramach NiSOZ dotyczy tzw. nagłych zachorowań, czy pogorszenia stanu zdrowia, zatem nie oczekuje się tu rozległej diagnostyki, która jest prowadzona szerzej w ramach świadczeń dziennych w POZ.
Co do zarzutu dotyczącego certyfikatu ISO organ wskazał, że Skarżący niezasadnie zarzuca przedstawienie nieprawdziwych informacji odnośnie certyfikatu ISO gdyż w obowiązujących przepisach prawa brak jest umocowania dla komisji konkursowej do podważania procesu certyfikacji przeprowadzonego przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji, a co za tym idzie dokumentu wystawionego przez uprawniony do tego podmiot, tak, jak zresztą nie ma umocowania do podważania informacji zawartych w publicznych rejestrach. Komisja konkursowa sprawdziła certyfikat dołączony do oferty uczestnika pod kątem określonych prawem wymagań i nie miała zastrzeżeń do przedstawionych dokumentów. Organ podczas rozpatrywania przedmiotowego odwołania, także zweryfikował dołączone do oferty certyfikaty i potwierdził spełnienie określonego przepisami warunku. Odnosząc sią do zarzutu daty potwierdzenia za zgodność z oryginałem przedłożonego przez oferenta certyfikatu nr 38/10462/23/3/D organ wyjaśnił, iż komisja konkursowa wezwała oferenta do złożenia wyjaśnień w przedmiotowym zakresie. Oferent wyjaśnił, że błąd wynikał z nieprawidłowego ustawienia datownika. Komisja uznała wyjaśnienia złożone w przedmiotowym zakresie, traktując błąd jako oczywistą omyłkę, zwłaszcza, że oferta została złożona w dniu 3 marca 2025 r., a zatem dokumenty dołączone do oferty nie powinny mieć daty późniejszej niż 3 marca 2025 r., podczas gdy przedmiotowy certyfikat jest opatrzony datą z dnia 28 lutego 2025 r. Ponadto organ podkreślił, że zgodnie z przepisami Zarządzenia Prezesa NFZ Certyfikat ISO nie stanowi wymaganego elementu oferty i nie musiał w ogóle być dołączony do niej w momencie jej składania, a mógł być przesłany dopiero na wezwanie komisji konkursowej. W obowiązujących przepisach prawa brak wymogu, z którego wynikałby obowiązek przedstawienia w ofercie oświadczenia potwierdzającego posiadanie certyfikatu przez cały okres obowiązywania umowy, stąd z tego względu komisja konkursowa nie żądała oświadczeń dotyczących obowiązywania certyfikatu ISO nie tylko od O. sp. z o.o. sp.k., ale od skarżącego.
Co do zarzutu dotyczącego personelu lekarskiego i pielęgniarskiego organ uznał, że skarżący niezasadnie zarzuca niewłaściwą ocenę oferty lub przedstawienie nieprawdziwych informacji odnośnie wykazanego w ofercie personelu. Jak wynika z akt postępowania, komisja konkursowa potwierdziła prawidłowość udzielonych w ofercie odpowiedzi, zarówno, jeśli chodzi o wykazanych lekarzy, jak i pielęgniarki, w tym na podstawie danych widniejących w publicznych rejestrach oraz kopii dokumentów przesłanych na wezwanie komisji konkursowej przez O. sp. z o.o. sp. k., co szczegółowo wyjaśniono w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wskazał, że jak wynika z treści zał. nr 5 WYKAZ ŚWIADCZEŃ GWARANTOWANYCH NOCNEJ I ŚWIĄTECZNEJ OPIEKI ZDROWOTNEJ ORAZ WARUNKI ICH REALIZACJI cz. A i B CZĘŚĆ III WYMAGANIA DOTYCZĄCE PERSONALU pkt 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej: "Świadczeniodawca zapewnia co najmniej jeden zespół lekarsko-pielęgniarski ...". Dlatego, zdaniem organu, brak jest wymogu, by w punkcie udzielania świadczeń, tj. w ramach świadczeń ambulatoryjnych dyżurowały 2 pielęgniarki jednocześnie (wymóg: co najmniej 1 lekarz, 1 pielęgniarka), natomiast dodatkowe punkty otrzymuje ten podmiot, który wykaże dodatkowy personel w ofercie, co ma zapewnić lepszą dostępność do świadczeń w ambulatorium (np. 1 lekarz, 2 pielęgniarki). Oferent O. sp. z o.o. sp. k. wskazał dodatkowo 1 pielęgniarkę biorącą udział w dyżurze, za co, zgodnie z ww. zasadami (wykazana liczba godzin pracy pielęgniarek), otrzymał dodatkowe 5 punktów.
Powyższy warunek, dodatkowo oceniany, ze względu na oczywistą specyfikę realizacji świadczeń w NiŚOZ, odnosi się wyłącznie do świadczeń udzielanych w ambulatorium, albowiem do realizacji umowy w domu pacjenta (świadczenia wyjazdowe), funkcjonuje wyłącznie 1 zespół wyjazdowy składający się z 1 lekarza oraz 1 pielęgniarki, gdyż zespół ten jedzie do 1 zgłoszenia, czyli do 1 pacjenta. Nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia, by 2 pielęgniarki jednocześnie udzielały świadczenia jednemu pacjentowi w ramach 1 zespołu wyjazdowego (2 pielęgniarki i 1 lekarz w zespole wyjazdowym). Kreowany przez skarżącego wymóg jednoczasowo 4 pielęgniarek byłby działaniem pozbawionym racjonalnego uzasadnienia, zważywszy, że ilość porad wyjazdowych w ramach NiŚOZ jest bardzo mała. W przypadku braku zgłoszeń (a zespół oczekuje w tzw. gotowości) 2 pielęgniarki oczekiwałyby w stanie gotowości wraz z 1 lekarzem (jeden ambulans). Dlatego też oczywistym jest, że zapewnienie dodatkowego personelu pielęgniarskiego może dotyczyć wyłącznie pracy w ambulatorium, co z kolei wpływa na skrócenie kolejki oczekujących pacjentów w ambulatorium i z tego punktu widzenia jest racjonalnym działaniem.
Organ wskazał, że uczestnik przedłożył dokumenty potwierdzające gotowość do udzielania świadczeń przez wykazany w ofercie personel od pierwszego dnia obowiązywania umowy, personel ten nie był wykazany w innych ofertach, a jego kwalifikacje zostały prawidłowo udokumentowane.
Organ uznał, że skarżący niezasadnie zarzucił przedstawienie nieprawdziwych informacji odnośnie zapewnienia diagnostyki USG w lokalizacji. Organ wyjaśnił, że nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień komisji konkursowej w ww. zakresie. Oferent wykazał w części V formularza ofertowego aparat USG i w odpowiedzi na otrzymane wezwanie komisji przedłożył kartę techniczną aparatu USG, a podczas weryfikacji miejsca udzielania świadczeń komisja konkursowa dokonała sprawdzenia zgodności numeru seryjnego wykazanego w ofercie z numerem seryjnym zamieszczonym na aparacie USG. Sprawdzono oryginał paszportu technicznego z potwierdzeniem aktualnego badania technicznego. Ponadto organ podniósł, że wbrew twierdzeniom skarżącego, że na etapie weryfikacji oferty Komisja nie była zobowiązana do weryfikacji posiadania przez lekarzy specjalizacji z zakresu radiologii lub innej dziedziny, która obejmuje diagnostykę ultrasonograficzną czy też posiadania certyfikatu potwierdzającego umiejętności w zakresie diagnostyki ultrasonograficzne, w mających bowiem zastosowanie do konkursu ofert przepisach brak jest wymogu wykazania lekarzy z odpowiednimi certyfikatami dotyczącymi umiejętności wykonywania USG, a także badania przez komisję konkursową kwalifikacji personelu w przedmiotowym zakresie.
Również pozostałe zarzuty skargi – wg organu – nie są zasadne. Skarżący niezasadnie zarzucił przedstawienie nieprawdziwych informacji odnośnie współpracy z Agencją. Komisja konkursowa zwróciła się bowiem w dniu 7 marca 2025 r. do Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji z prośbą o potwierdzenie udostępnienia danych w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie NOCNA I ŚWIĄTECZNA OPIEKA ZDROWOTNA przez oferentów, którzy zadeklarowali spełnianie warunku współpracy z Agencją. W odpowiedzi z dnia 7 marca 2025 r. (k.100-101) AOTMiT potwierdziła udostępnienie w terminie danych, o których mowa w art. 31 Ic ust. 2 ustawy o świadczeniach, dotyczących wynagrodzeń osób zatrudnionych w podmiotach leczniczych posiadających podpisaną z NFZ umowę w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie NOCNA I ŚWIĄTECZNA OPIEKA ZDROWOTNA i na tej podstawie komisja konkursowa uznała odpowiedź za poprawną.
Skarżący niezasadnie też zarzucił przedstawienie nieprawdziwych informacji odnośnie spełniania wymogów sanitarno-epidemiologicznych. Zgodnie z §14 ust 1 pkt 9 Zarządzenia Nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, oferent potwierdza spełnianie warunków sanitarno-epidemiologicznych dla pomieszczeń, w których będą wykonywane świadczenia poprzez złożenie oświadczenia wg wzoru zgodnego z załącznikiem nr 3 do ww. Zarządzenia Prezesa NFZ. Nie jest wymagane przedstawienie odrębnego dokumentu. Oferent O. sp. z o.o. Sp. k. złożył w ofercie (k. 262-263) w pkt 10 oświadczenie o spełnianiu warunków sanitarno-epidemiologicznych dla pomieszczeń, w których będą wykonywane świadczenia. Ponadto, jak wynika z akt postępowania (k.371), w trakcie wizytacji w dniu 20 marca 2025 r. w miejscu udzielania świadczeń przy ul. Księdza Eugeniusza Łudzika 1 w Brzeźnicy, oferent ponownie złożył oświadczenie, że spełnia warunki higieniczno-sanitarne do prowadzenia działalności leczniczej oraz udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie świadczeń NiŚOZ, co odnotowano w protokole i w odrębnym oświadczeniu zawarł numer postępowania, z którego wynika zakres oraz miejsce udzielania świadczeń. Komisja konkursowa nie jest uprawniona do kwestionowania prawdziwości złożonego oświadczenia dotyczącego spełnienia warunków sanitarno-epidemiologicznych.
Skarżący niezasadnie zarzuca przedstawienie nieprawdziwych informacji odnośnie co najmniej jednego środka transportu sanitarnego w lokalizacji gdyż Komisja dokonała szczegółowego sprawdzenia w dostępnej bazie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartych w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie NOCNA I ŚWIĄTECZNA OPIEKA ZDROWOTNA, czy zgłoszone przez wszystkich oferentów ambulanse nie występują w innych ofertach lub umowach zawartych z Małopolskim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie. Nie znaleziono nieprawidłowości w tym zakresie. Jednocześnie w celu potwierdzenia prawidłowości udzielonej odpowiedzi, komisja konkursowa wezwała Oferenta O. SP. z o.o. sp.k. do przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnianie tego kryterium dla wskazanego w ofercie ambulansu poprzez przedłożenie kopii dowodu rejestracyjnego oraz dokumentu potwierdzającego, że ambulans wykazany w ofercie posiada zgodność z normą PN-EN 1789 - kopia karty pojazdu lub homologacji lub innego dokumentu, z którego wynika zgodność z ww. normą. Ponadto podczas weryfikacji sprzętu zgłoszonego do oferty, zespół weryfikujący sprawdził w dniu 20 marca 2025 r. wyposażenie ambulansu zgodnie z normą PN-EN 1789. Komisja konkursowa podczas weryfikacji miejsca udzielania świadczeń nie stwierdziła braków w wyposażeniu ambulansu. Jak wynika z protokołu z weryfikacji "Przedstawiony podczas weryfikacji sprzęt jest zgodny ze sprzętem wykazanym w ofercie.". W zał. nr 1 do wyniku weryfikacji oferenta na stronie 2 w warunkach dodatkowych punkt 2 wskazano ambulans drogowy wraz z numerem rejestracyjnym oraz oznaczaniem VIN. Ponadto organ podkreślił i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, że jednoczesne użytkowanie danego ambulansu w ramach transportu w POZ oraz NiŚOZ jest możliwe z uwagi na inne godziny udzielania świadczeń.
W piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2025 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że brak było podstaw do uznania przez Komisję Konkursową certyfikatów przedłożonych przez Oferenta wydanych przed dniem 01.05.2025 r.
W odpowiedzi na powyższe organ stwierdził, że pytania w zakresie kryterium "jakość" i warunki dot. certyfikatu zostały sformułowane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1372 ze zm.) i brzmią następująco: nr 1.2.2.1. NIŚOZ(1)_CERTYFIKAT ISO 9001 SYSTEMU ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ oraz nr 12.2.2. NIŚOZ{1)_CERTYFIKAT ISO 27001 SYSTEMU ZARZĄDZANIA BEZPIECZEŃSTWEM INFORMACJI. Oferent udziela na nie odpowiedzi "TAK" albo "NIE". Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia: Kryterium posiadania certyfikatu systemu zarządzania, zwanego dalej "certyfikatem", jest spełnione jeżeli:
1) certyfikat ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę;
2) certyfikat obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie, a w przypadku dysponenta zespołów ratownictwa medycznego - miejsce stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego wskazane w ofercie;
3) certyfikat jest wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez jednostkę akredytującą będącą sygnatariuszem porozumienia o wzajemnym uznawaniu "EA Multilateral Agreement" i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej;
4) certyfikat jest wydany w zakresie systemów zarządzania: ISO 9001, ISO/IEC 27001, ISO 17025 lub 15189 - zgodnie z ich przyporządkowaniem do poszczególnych zakresów świadczeń wynikającym z załączników do rozporządzenia;
5) akredytacja, o której mowa w pkt 3, obejmuje certyfikację systemów zarządzania wymienionych w pkt 4 oraz jest wydana w zakresie usług medycznych (branża "Zdrowie i opieka społeczna" zgodnie z kodem 38 EA, w przypadku: ISO 9001, ISO 14001, PN-N 18001 lub OHSAS 18001).
Dlatego, jak już wyjaśniono: 1) Komisja konkursowa sprawdziła certyfikat dołączony do oferty O. Sp. z o.o. Sp. k. pod kątem cytowanych powyżej wymagań i nie miała zastrzeżeń do przedstawionych dokumentów, 2) Komisja ustaliła, że certyfikat miał zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu, obejmował miejsce wskazane w ofercie, został wydany przez jednostkę certyfikującą, która posiadała akredytację PCA - nr akredytacji AC 181, certyfikat został wydany w zakresie systemów zarządzania: ISO 9001, ISO 14001, ISO 45001 oraz ISO/IEC 27001 oraz obejmował branżę Zdrowie i opieka społeczna.
Organ podczas rozpatrywania odwołania także zweryfikował wskazane i dołączone do oferty certyfikaty i potwierdził spełnianie określonego przepisami warunku. Organ wskazał też ponownie, że komisie konkursowe podczas oceny dokumentacji nie mają podstaw prawnych do podważania ich autentyczności, ani nie mogą wchodzić w kompetencje organu, który odpowiada za proces certyfikacji, czy w kompetencje Polskiego Centrum Akredytacji. Brak jest podstaw prawnych do kwestionowania prawdziwości danych dotyczących posiadania przedmiotowego certyfikatu. Okoliczność ta nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, jest ugruntowana zarówno w doktrynie, jak judykaturze, w tym orzeczeniach NSA. Ocena komisji konkursowej sprowadza sią zatem do zweryfikowania dokumentu zgodnie z wymogami wynikającymi § 6 ww. rozporządzenia oraz czy dokument został potwierdzony za zgodność z oryginałem w sytuacji, gdy przedłożono jego kopię oraz czy to uwierzytelnienie/opatrzenie za zgodność zostało dokonane przez osobę/osoby uprawnione do reprezentowania oferenta. Powyższe czynności zostały zrealizowane zarówno przez komisję konkursową w toku prowadzonego postępowania, jak i przez organ podczas rozpatrywania odwołania.
Prezes NFZ uznał zatem, że brak było i jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że oferent przedstawił nieprawdziwe informacje w ww. zakresie, skoro wynikały one z przedłożonych dokumentów wydanych przez uprawnioną do tego jednostkę akredytacyjną. Niezależnie od tego, że kwestie związane z rzetelnością wydawania certyfikatów nie leżą w żadnym razie w gestii oceny organu. Ponadto zgodnie z RPWDL nr księgi rejestrowej 160603 - Oferent O. sp. z 0.0. sp.k. dokonał zmiany wpisu w RPWDL w dniu 24.02.2025 (czyli przed końcem terminu składnia ofert, co komisja konkursowa również zweryfikowała) i to wtedy dokonał wpisu nowej komórki, która była wykazana w przedmiotowym postępowaniu jako miejsce udzielania świadczeń z data przyszła, tj. 1.05.2025 r. Nie rejestrowano komórki organizacyjnej w dniu 1.05.2025 r.. zarejestrowano ją w dniu 24.02.2025 r. Dlatego - wbrew twierdzeniom skarżącego - komisja konkursowa nie miała jakichkolwiek podstaw, by podważyć autentyczność złożonych dokumentów, ani tym bardziej prawidłowości przebiegu sformalizowanych procesów związanych z ich wydaniem. Ponadto organ wskazał, że z przedłożonego pisma Polskiego Centrum Akredytacji nie wynika, by przedłożony dokument aktualnie został zmieniony, czy uchylony. Oferta O. sp. z o.o. sp.k. w żadnym razie z tego powodu nie powinna podlegać odrzuceniu. Natomiast, niezależnie od tego, nawet, gdyby hipotetycznie przyjąć, choć organ temu przeczy, że oferent O. sp. z o.o. sp.k nie powinien otrzymać za ww. kryterium łącznie 4 punktów (zewnętrzna ocena jakości 1.2.2.), to i tak, skoro różnica pomiędzy ofertami to aż 14,5 punktu, nie wpłynęłoby to na rozstrzygniecie, a zatem niewątpliwie interes prawny oferenta nie zostałby naruszony.
Uczestnik: O. Sp. z o. o. Sp. komandytowa w K. wniósł o oddalenie skargi. Oświadczył, że popiera stanowisko organu i przyłącza się do oceny jej bezzasadności. W celu uzupełnienia argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę wskazał m.in.:
1/ Organizacja udzielania świadczeń NiŚOZ zakłada, iż w przypadku konieczności wykonania badania laboratoryjnego, materiał biologiczny pobierany jest od pacjenta w punkcie pobrań (w lokalizacji ambulatorium NiŚOZ), a następnie dostarczony do laboratorium wykonującego badanie. Dla spełnienia kompleksowości tego warunku, O. przedstawiła umowę współpracy nr 1 155849/6751489588/RRP, zawartą z D. S.A., która określa zasady współpracy. Umowa ta posiada standardowe postanowienia (pkt 9.1. - Pobieranie materiału do badań), które m. in., że pacjent skierowany przez Kontrahenta zgłosi się do jednego z punktów pobrań D. w godzinach ich funkcjonowania w celu pobrania materiału do badań. Wskazana w tym postanowieniu umownym procedura nie jest bezpośrednim przedmiotem współpracy pomiędzy O. a D. - należy bowiem zauważyć, że punkt 11.1 umowy określa zobowiązanie D. do dostarczania Kontrahentowi (O.) wyrobów medycznych do pobierania materiału do badań, co wskazuje na fakt pobierania materiału przez O. w prowadzonym przez siebie "punkcie pobrań". Ponadto, w tym samym punkcie umowy znajduje się odniesienie do Załącznika nr 3, który określa szczegóły tego zakresu współpracy. Załącznik 3 (aktualizacja: 05.02.2025 r.) w swej treści precyzuje, iż: "1. Kontrahent pobiera materiał samodzielnie, we własnych punktach pobrań. 2. Kontrahent dostarcza materiał własnym transportem do Laboratorium D. przy ul. G. [...] w K. Usługa będzie wykonywania całodobowo we wszystkie dni tygodnia, również w dni świąteczne. 3. Kontrahent wyznacza osoby odpowiedzialne za przygotowanie próbek. Zadaniem tych osób jest przygotowanie właściwych próbówek i pojemników oraz ich zabezpieczenie. 4. Przekazywanie wyników opisuje osobny załącznik, dotyczący danych osobowych." Fakt ten, jednoznacznie potwierdza spełnienie warunku posiadania przez O. własnego punktu pobrań przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości wykonania analizy pobranego materiału biologicznego, przy współpracy z podwykonawcą prowadzącym całodobowe laboratorium medyczne.
2/ Odnosząc się do zarzutu dotyczącego deklaracji zapewnienia diagnostyki USG w lokalizacji, potwierdzając to wykazaniem jedynie posiadania aparatu USG, bez przedstawienia dokumentów (kursów, certyfikatów) dotyczących lekarzy i potwierdzających ich kompetencje w tym zakresie, w uzupełnieniu do złożonych przez organ wyjaśnień, uczestnik wskazał, iż dokumentem potwierdzającym kompetencje personelu lekarskiego do wykonywania badań USG jest prawo wykonywania zawodu lekarza. Zgodnie z obowiązującym w Polsce systemem kształcenia zawodowego na kierunkach lekarskich wyższych uczelni medycznych, wykonywanie badań USG jest jednym z podstawowych i obowiązkowych zakresów umiejętności praktycznych, jakie uzyskuje przyszły lekarz. Podczas studiów medycznych każdy lekarz zdobywa podstawową wiedzę i umiejętności niezbędne zarówno do wykonania badania, jak i interpretowania wyników ultrasonografii, obejmującą anatomię i fizjologię człowieka, fizykę USG, techniki wykonywania badań USG oraz interpretację wyników badań USG.
Na rozprawie pełnomocnicy stron i pełnomocnik uczestnika podtrzymali dotychczasowe stanowiska. Pełnomocniczka organu wskazała, że 4 punkty za przedłożone przez uczestnika certyfikaty zostały przyznane za spełnienie tzw. kryterium rankingującego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. - w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Skarga jest nie jest zasadna.
Tryb postępowania w sprawie zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oraz środki odwoławcze przysługujące od tego postępowania zostały uregulowane w ustawie z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146 ze zm., dalej jako - ustawa o świadczeniach), którego art. 132 ust. 1 stanowi, że podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a Funduszem, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4 i art. 132c. Stosownie do art. 139 ust. 1 tej ustawy, zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159 i art. 159a, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (jak miało miejsce w niniejszej sprawie) albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy, zawiera m.in. określenie wartości przedmiotu zamówienia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców.
Zgodnie z art. 142 ust. 1 ww. ustawy, postępowanie konkursowe składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy). Z kolei w części niejawnej konkursu ofert, komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). W myśl art. 148 ust. 1 ustawy, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy dokonuje się według kryteriów: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny udzielanych świadczeń. Postępowanie konkursowe kończy się z chwilą ogłoszenia przez komisję konkursową jego rozstrzygnięcia, co wynika z art. 151 ust. 5 ustawy o świadczeniach.
Stosownie do art. 154 ust. 1 - 4 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do Prezesa Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia. Po rozpatrzeniu odwołania Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja Prezesa Funduszu jest ostateczna, a świadczeniodawcy przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie administracyjne wszczęte na podstawie odwołania nie stanowi kontynuacji postępowania w sprawie zawarcia umowy i nie jest jego następnym etapem. Wniesienie odwołania nie otwiera drogi do ponownej oceny ofert świadczeniodawców przez właściwy organ NFZ, który nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia konkursu ofert w drodze decyzji. Kompetencje tego organu zostały ograniczone wyłącznie do zbadania, czy w toku postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielanie świadczeń (postępowania konkursowego) nie doszło do naruszenia jego zasad, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym oferenta. Stosownie bowiem do art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania.
Istotą interesu prawnego jest z kolei jego związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić określone uprawnienia podlegające skonkretyzowaniu w postępowaniu. Szczególną cechą interesu prawnego jest bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu i określoną normą prawa materialnego, z której wywodzony jest interes prawny, a ponadto powinien on być realny, czyli musi istnieć w dacie stosowania danych norm. Do uszczerbku, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy może zatem dojść wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa, z którego one wynikają, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.
Ocena ofert w przedmiotowym postępowaniu została dokonana na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2023 r., poz. 1427 ze zm.) określającego wymagane warunki, które oferent ubiegający się o zawarcie umowy w danych zakresie świadczeń musi spełnić, a niespełnienie których skutkuje odrzuceniem oferty, na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy. Ponadto przy ocenie ofert uwzględniono treść rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2025 r., poz. 328 ze zm.), które określa warunki dodatkowo oceniane, tj. takie, których spełnianie pozwala oferentowi uzyskać dodatkowe punkty brane pod uwagę w rankingu końcowym i mające wpływ na wybór oferty. Niespełnienie warunków dodatkowo ocenianych nie powoduje odrzucenia oferty, która podlega dalszej merytorycznej ocenie i przyznaniu stosownej punktacji wyrażonej w rankingu końcowym.
W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a..
Naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. skarżący uzasadnił niezapewnieniem mu przez organ czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym, a w szczególności: utrudnianie zapoznania się z materiałami postępowania poprzez bezprawne uznawanie przez organ, że złożona oferta nie może być udostępniona w pełnej wersji z uwagi na jej zanonimizowanie przez Oferenta, wyznaczenie zbyt krótkiego terminu na zapoznanie się z aktami sprawy i złożenie końcowego oświadczenia, wyznaczenie zbyt krótkiego terminu na zapoznanie się z aktami sprawy i złożenie końcowego oświadczenia, terminy wydania decyzji w sprawie.
Na podstawie akt administracyjnych Sąd uznał, że ww. zarzut skargi nie jest zasadny. Na każdym bowiem etapie postępowania skarżący miał zapewniony dostęp do akt, zapoznał się ostatecznie z ofertą uczestnika, złożył i uzupełnił odwołanie, a krótkie terminy w kontrolowanym postępowaniu obowiązywały wszystkie strony postępowania.
Zgodnie z ugruntowanym i jednolitym orzecznictwem sądowoadministracyjnym ocena zarzutu naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. wymaga każdorazowo zbadania, czy niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu w ogóle wystąpiło, a jeśli tak, to czy mogło skutkować odmiennym rozstrzygnięciem sprawy, przy czym wykazanie tego związku pomiędzy uchybieniem a potencjalnym odmiennym rozstrzygnięciem spoczywa na stronie, która tak twierdzi. Przyjmuje się, że nawet pomimo niezawiadomienia o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w postępowaniu drugoinstancyjnym strona nie może skutecznie powołać się na naruszenie jej prawa do czynnego udziału jeżeli nie wykaże, jakie negatywne konsekwencje lub utrudnienia dla niej z tego wynikły i jaki mają wpływ na decyzje.
W niniejszej sprawie – w związku ze złożonym odwołaniem Prezes NFZ działając zgodnie z art. 61 § 4 w zw. z art. 61 § 1 K.p.a. oraz w oparciu o art. 154 ust. 6a w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, pismem z dnia 7 kwietnia 2025 r. poinformował strony postępowania o jego wszczęciu, a także o przysługujących im prawach wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. Poinformował strony o zapewnieniu czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwieniu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
W dniu 11 kwietnia 2025 r. i w dniu 18 kwietnia 2025 r. skarżący uzyskał wgląd do dokumentacji z postępowania w zakresie oferty złożonej przez O. Sp. z o.o. Spółka Komandytowa w K., której kopię mu przekazano z wyłączeniem danych osobowych podlegających ochronie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1 z późn. zm.).
W ocenie WSA, skarżący nie tylko nie wykazał naruszenia art.10 K.p.a., ale nawet nie próbował wykazać zależności pomiędzy ewentualnym wpływem stwierdzonych przez siebie uchybień tego przepisu na wynik sprawy, tj. nie wykazał w jaki sposób pozbawiło go możliwości dokonania konkretnej czynności.
Przechodząc do oceny kolejnych zarzutów skargi stwierdzić należy, że dotyczą one nieprawidłowej (zawyżonej) – zdaniem skarżącego – oceny oferty uczestnika, który wygrał konkurs.
Przypomnieć należy, że skarżący uzyskał 35 punktów, a uczestnik postępowania - 49,5 punktów.
Przede wszystkim stwierdzić, że Sąd uznał za prawidłowe stanowisko Prezesa NFZ, że brak było podstaw do odrzucenia oferty uczestnika postępowania, jak również do kwestionowania dokonanej przez komisję konkursową oceny merytorycznej złożonych ofert.
Zgodnie z art. 148 ust. 1 ww. ustawy porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, natomiast zgodnie z art. 148 ust. 2 ww. ustawy przy porównaniu ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej uwzględnia się także, czy świadczeniodawca przekazał Agencji w terminie dane, o których mowa w art. 31 lc ust. 22 ustawy. Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, niezależnie od tego jakie zarzuty zostaną podniesione w odwołaniu, jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również czy nie naruszono zasad postępowania konkursowego w znaczeniu materialnym, poprzez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych jako podstawa dokonanych ocen. W postępowaniu administracyjnym w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej organ winien zatem dokonać kontroli tego postępowania pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, poprzez ustosunkowanie się do zgłoszonych zarzutów, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego rozumiany jako uszczerbek w możliwości wyboru lepszej oferty.
W ocenie Sądu, wydając zaskarżoną decyzję Prezes NFZ dokonał prawidłowej kontroli postępowania konkursowego, trafnie uznając, że zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem zasady uczciwej konkurencji oraz zasady równego traktowania świadczeniodawców.
Sąd podzielił stanowisko organu zajęte co do każdego zarzutu dotyczącego podania nieprawdziwych informacji przez uczestnika postępowania w jego ofercie.
Odnośnie zarzutu dotyczącego nieprawdziwych informacji dotyczącej diagnostyki laboratoryjnej stwierdzić należy, że nie jest on zasadny. Do spełnienia warunku posiadania punktu pobrań zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. kryterium wpisu do rejestru jest spełnione gdy oferent posiada wpisany w księgę rejestrową punkt pobrań, który jest wykorzystywany do pobrań materiału biologicznego w trakcie udzielania świadczeń w ramach NiŚOZ, a z księgi rejestrowej prowadzonej dla uczestnika postępowania wynika jednoznacznie, że oferent ten posiadał na dzień złożenia oferty oraz aktywny na dzień 1 maja 2025 r. punkt pobrań w miejscu udzielania świadczeń - ul. K. E. Ł. w B. (VII cz. 075, VIII cz. 7110). Oprócz sprawdzenia, czy punkt pobrań został wpisany w rejestrze część VIII kodu resortowego: 7110 punkt pobrań materiałów do badań - w lokalizacji, organ słusznie zwrócił uwagę, że punkt pobrań (sprzęt i wyposażenie) został sprawdzony przez komisję konkursową podczas wizytacji. Wobec wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji, z powołaniem się na zapisy umowy, że podwykonawstwo w wyniku zawarcia umowy z D. S.A. dotyczyć będzie wykonania badań laboratoryjnych z materiału pobranego w punkcie (a nie pobierania) – pkt 11 umowy, niezrozumiały jest zarzut strony skarżącej, że jednak jest to nieprawdziwa informacja, gdyż jej zdaniem, punkt pobrań nie będzie czynny w lokalizacji z uwagi na fakt, że podwykonawstwo zostało zlecone firmie D. S.A., która pobiera materiał do badań tylko w swoich punktach i nie pracuje w dni ustawowo wolne od pracy.
Organ prawidłowo uznał zatem, że zasadne było przyznanie oferentowi O. Sp. z o.o. sp. k. w K. punktów za punkt pobrań, a wobec złożenia oświadczenia, iż będzie realizował umowę w zakresie diagnostyki laboratoryjnej, przy udziale podwykonawcy nie przyznano mu 2 punktów za warunek objęty treścią pytania nr 1.1.2.1. "Realizacja świadczeń zdrowotnych będących przedmiotem umowy bez udziału podwykonawców, z wyłączeniem transportu sanitarnego".
Odnosząc się z kolei do zakwestionowania zapewnienia diagnostyki USG – w lokalizacji, Sąd podziela stanowisko, że żaden przepis prawa nie wymaga specjalizacji od lekarza aby mieć prawo wykonania USG (przepisy określają warunki przystąpienia do specjalizacji), a zalecenia uzyskiwania certyfikatów nie są równoznaczne w wymogami prawa w tym zakresie. Ponadto pamiętać należy, że zgodnie z ustawą o zawodzie lekarza (np. art. 4), czy Kodeksem Etyki Lekarskiej – m.in. art. 10 ust. 1 – lekarz nie powinien wykraczać poza swoje kompetencje zawodowe przy wykonywaniu m.in. czynności diagnostycznych.
Co do zarzutu dotyczącego certyfikatów ISO w zakresie wskazania jednej z lokalizacji świadczeń, Sąd uznał stanowisko organu za słuszne - w obowiązujących przepisach prawa brak jest umocowania dla komisji konkursowej do podważania procesu certyfikacji przeprowadzonego przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji, a co za tym idzie dokumentu wystawionego przez uprawniony do tego podmiot. Komisja konkursowa sprawdziła certyfikaty dołączone do oferty uczestnika pod kątem określonych prawem wymagań i nie miała zastrzeżeń do przedstawionych dokumentów. Organ podczas rozpatrywania odwołania, także zweryfikował dołączone do oferty certyfikaty i potwierdził spełnienie określonego przepisami warunku. Co istotne, jak wynika z pisma Polskiego Centrum Akredytacji w Warszawie z dnia 11.06.2025 r. AS.423.32025 sprawa zarzutów dotyczących prawidłowości wydania certyfikatów (np. czy jest możliwe ich wydanie, przy rozszerzeniu dotychczasowej działalności, dla nowego miejsca przyszłego udzielania świadczeń, ujętego już w księdze rejestrowej) nie została jeszcze zakończona (k 42 akt sąd.). Ponadto pamiętać, że za dwa certyfikaty ofercie uczestnika przyznano 4 punkty, podczas gdy różnica punktowa między ofertami to 14,5 punktów.
Zdaniem Sądu, nie jest zasadny zarzut nieuprawnionego przyznania ofercie uczestnika dodatkowych 5 punktów za zapewnienie realizacji świadczeń przez dwie pielęgniarki jednoczasowo. Skoro bowiem z zał. nr 5 WYKAZ ŚWIADCZEŃ GWARANTOWANYCH NOCNEJ I ŚWIĄTECZNEJ OPIEKI ZDROWOTNEJ ORAZ WARUNKI ICH REALIZACJI cz. A i B CZĘŚĆ III WYMAGANIA DOTYCZĄCE PERSONALU pkt 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej: "Świadczeniodawca zapewnia co najmniej jeden zespół lekarsko-pielęgniarski do realizacji świadczeń" (dla ambulatorium - 1 lekarz, 1 pielęgniarka; dla zespołu wyjazdowego - 1 lekarz, 1 pielęgniarka)" wynika wymóg zapewnienia dla ambulatorium jednej pielęgniarki a uczestnik zapewnił realizację świadczeń przez dwie pielęgniarki jednoczasowo to była to podstawa, aby zgodnie z pkt 1.7 zał. 1 rozporządzenia z dnia 5 sierpnia 2016 r. przyznać ofercie uczestnika dodatkowe 5 punktów oceny oferty.
Prawidłowo organ skontrolował postępowanie Komisji konkursowej w przedmiocie oceny oświadczeń personelu wskazanego przez uczestnika postępowania, zawierających w każdym przypadku zobowiązanie "w wymiarze zatrudnienia wynoszącym 40 godzin tygodniowo". Zarzuty w tym zakresie nie tylko nie są niezasadne, ale co najmniej niezrozumiałe.
Skarżący niezasadnie też zakwestionował brak weryfikacji tzw. konfliktu personelu, tym bardziej, że organ wyjaśnił, że wykazany w ofercie uczestnika personel nie został wykazany w innych ofertach. Podobnie organ wyjaśnił, że zgłoszony i sprawdzony przez Komisję konkursową środek transportu nie figuruje w innych ofertach. Nie wiadomo, jak strona skarżąca chciałaby zweryfikować te ustalenia, skoro nie może z oczywistych względów mieć dostępu do baz danych NFZ.
Zgodnie z załącznikiem nr 1 (Przedmiot postępowania: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 50 tys. świadczeniobiorców) ust. V pkt 1 rozporządzenia z dnia 5 sierpnia 2016 r. współpraca z Agencją odnośnie przekazywania w terminie danych, o których mowa w art. 31 Ic ust. 2 ustawy o świadczeniach, w zakresie świadczeń objętych przedmiotem postępowania - dotyczy okresu po dniu 22 lipca 2017 r. wskazać należy, że z żadnego przepisu nie wynika, aby – jak chce strona skarżąca – chodziło o współpracę dotyczącą świadczeń objętych postępowaniem konkursowym w obszarze objętym postępowaniem. Przy takiej wykładni przepisów żaden nowy oferent nie uzyskałby punktów za ww. kryterium, tylko dotychczasowy świadczeniodawca, który otrzymał 11 punktów w ramach kryterium ciągłości. Gdyby więc przyjąć interpretację skarżącego otrzymałby on dodatkowe dwa punkty. Podsumowując, prawidłowo organ uznał przyznanie ofercie uczestnika dwóch punktów za współpracę z ww. Agencją.
Prawidłowo też organ skontrolował ocenę Komisji Konkursowej co do braku podania nieprawdziwych informacji przez uczestnika w ofercie dotyczących spełnienia wymogów sanitarno-epidemiologicznych, uznając że uczestnik złożył wymagane oświadczenie o spełnieniu warunków higieniczno-sanitarnych dla pomieszczeń , w których będą wykonywane świadczenia.
Sąd uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 7, 77, 80 K.p.a. poprzez niedostateczne rozważenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Sąd uznał też, że organ w sposób wyczerpujący odniósł się do wszystkich zarzutów odwołania a brak przekonania skarżącego nie oznacza, że organ dokonał dowolnej oceny. W skardze nie wskazano konkretnie do jakiego zarzutu odwołania – zdaniem skarżącego – organ nie ustosunkował się. Ponadto zauważyć należy, że podstawę ustaleń faktycznych w sprawie udzielania świadczeń na usługi opieki zdrowotnej stanowi dokumentacja konkursowa, na którą składają się przede wszystkim oferty poszczególnych oferentów wraz z załącznikami i składane przez oferentów wyjaśnienia w toku postępowania konkursowego, a także dokumenty wygenerowane przez komisję konkursową.
Również zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. bez sprecyzowania przez skarżącego, jakiej czynności nie mógł on wskutek zachowania organu podjąć, jest bezzasadny. Odnośnie zarzucanej szybkości postępowania (wyznaczanie krótkich terminów) podnieść należy, że nie budzi też najmniejszych wątpliwości fakt, że postępowanie konkursowe rządzi się odmiennymi regułami niż obowiązujące w klasycznym postępowaniu administracyjnym. Jego celem jest wybór ofert spełniających określone wymogi i gwarantujących najlepszą jakość świadczonych usług opieki zdrowotnej i zawarcie z wybranym oferentem umowy o świadczenie usług opieki zdrowotnej. Istotą tego postępowania jest wykonanie ciążącego na NFZ podstawowego obowiązku w zakresie ochrony zdrowia i zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, tj. zabezpieczenia ubezpieczonym dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej.
Z uwagi na powyższe, WSA w Krakowie uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W toku postępowania nie doszło do naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy Postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszyscy uczestnicy konkursu składali ofertę udzielając odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów, zgodnie z art. 147 ustawy. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. W ogłoszonym konkursie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w konkursie świadczeniodawców i tożsame kryteria ocen. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. W ogłoszeniu o konkursie wskazano akty prawne określające wymogi jakie mają spełniać oferty świadczeniodawców. Organ administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący dokonał oceny zarówno samego postępowania, jak i rozstrzygnięcia podjętego przez komisję prowadzącą konkurs ofert oraz przedstawił w uzasadnieniu decyzji przyczyny nieuwzględnienia odwołania skarżącego. Organ prawidłowo wskazał, że Komisja konkursowa nie naruszyła art. 149 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie polegające na nieodrzuceniu oferty złożonej przez uczestnika postępowania z uwagi na podanie nieprawdziwych informacji odnośnie spełnienia warunków dotyczących kryteriów wymienionych w rozporządzeniu kryterialnym. Sąd nie stwierdził, aby ocena oferty uczestnika był nierzetelna i nieprawidłowa,
Podsumowując, organ zebrał i rozważył cały materiał dowodowy, odniósł się szczegółowo i wyczerpująco do argumentów odwołania i nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez skarżącego. Sąd nie dopatrzył się zatem w działaniu organu naruszenia przepisów postępowania, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym skutkować naruszeniem interesu prawnego skarżącego, tj. mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Sąd w całości podzielił stanowisko organu, że Komisja Konkursowa nie naruszyła podstawowych zasad postępowania konkursowego, a w związku z tym skarżący nie doznał uszczerbku w interesie prawnym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.