Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] września 2024 r. wydaną wobec B.N. (skarżący) w przedmiocie wznowienia postępowania.
Ww. decyzją z [...] września 2024 r. organ odmówił uchylenia własnej, ostatecznej decyzji wymiarowej z [...] września 2017 r., wydanej dla skarżącego, a dotyczącej podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r. Decyzją tą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z [...] kwietnia 2017 r.
Z rozstrzygnięć wymiarowych wynikało, że skarżący uczestniczył w nierzetelnych transakcjach obrotu paliwem, kupując je od S. sp. z o.o. i zbywając na rzecz K. sp. z o.o. Transakcje te nie stanowiły rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, lecz służyły wykorzystaniu konstrukcji VAT do oszustwa podatkowego, czego skarżący był świadomy. Z tych powodów pozbawiono stronę prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów od S. sp. z o.o. i zobowiązano do zapłaty podatku wykazanego w fakturach wystawionych na rzecz K. sp. z o.o.
Żądając wznowienia postępowania w ww. sprawie strona wskazała, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. umorzył śledztwo prowadzone przeciwko skarżącemu dotyczące ww. nierzetelnych transakcji (postanowienie z [...] lipca 2023 r.). Powodem umorzenia dochodzenia był brak dowodów potwierdzających przestępcze porozumienie między skarżącym a osobami zarządzającymi spółkami kontrahentów, tzn. brak dowodów na świadomy udział skarżącego w oszustwie podatkowym. Tym samym skarżącemu nie można było przypisać celowego udziału w oszustwie podatkowym, ze wszystkimi tego stanu rzeczy konsekwencjami na gruncie podatku od wartości dodanej (w zakresie podatku naliczonego i podatku do zapłaty).
Organ odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej, a następnie utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie zaskarżoną decyzją. W spornej decyzji wyrażono co do istoty pogląd, że wskazana przez stronę okoliczność umorzenia śledztwa wobec skarżącego nie wypełnia przesłanki określonej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej; w szczególności nie jest to fakt o istotnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia. Należy bowiem mieć na względzie odrębność oceny dowodów i różnice w zakresie zasad dowodzenia na gruncie oceny dokonywanej w sprawach karnoskarbowej i podatkowej. Fakt umorzenia śledztwa przeciw skarżącemu w zakresie spornych transakcji nie mogłyby doprowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia; przede wszystkim nie podważa ustalenia, że skarżący brał udział w transakcjach służących realizacji celów przestępczych, co powinien był przynajmniej podejrzewać. Postanowienie o umorzeniu śledztwa nie wywiera zatem bezpośredniego wpływu na wynik postępowania podatkowego; może jedynie dostarczyć informacji, które mogą być pomocne przy ocenie okoliczności sprawy. Niemniej w postępowaniu podatkowym wskazano na szereg okoliczności, które nie tylko wykluczają dobrą wiarę skarżącego, ale wręcz potwierdzają świadomy udział w oszustwie podatkowym. Stąd mając na uwadze różnice w celach i metodach dowodzenia na gruncie procedur karnej i podatkowej, okoliczności wynikające z postanowienia o umorzeniu śledztwa nie prowadziłyby do rozstrzygnięcia odmiennego niż zawarte w decyzji ostatecznej, toteż nie mają istotnego znaczenia w sprawie (s. 8-11 decyzji).
W skardze do tut. Sądu zgłoszono wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc zarzuty naruszenia art. 240 § 1 pkt 5 i art. 245 § 1 pkt 2, a ponadto art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 181, art. 187 § 1, a wreszcie art. 190 Ordynacji podatkowej.
W motywach skargi strona podjęła polemikę tak z metodyką gromadzenia, jak i oceną materiału dowodowego zebranego w sprawie wymiarowej wywodząc, że skarżący dokonywał rzeczywistych zakupów i dostaw paliwa, zaś uwikłanie w oszustwo podatkowe nie wiązało się z zaniedbaniem skarżącego, lecz organów podatkowych, które dopuściły do sytuacji, by "na rynku funkcjonowały podmioty ... które nie wypełniały swoich obowiązków podatkowych". Negatywnymi konsekwencjami podatkowymi obciążono zaś rzetelnie i starannie działającego przedsiębiorcę (s. 4-10 skargi). Postanowienie finansowego organu postępowania przygotowawczego o umorzeniu śledztwa z [...] lipca 2023 r. potwierdza, że skarżącemu nie udowodniono świadomego udziału w oszustwie podatkowym; przy czym organ śledczy opierał się na tym samym materiale dowodowym, co organy podatkowe. W rezultacie ocena dokonana w postępowaniu karnym skarbowym, że skarżący nie uczestniczył celowo w oszustwie podatkowym, powinna zostać uwzględniona, jako nowa istotna okoliczność sprawy, w ramach nadzwyczajnego postępowania podatkowego; świadczy bowiem nie tylko o braku umyślnego udziału w oszustwie, ale też o dochowaniu należytej staranności w ramach spornych transakcji (s. 11-20 skargi).