2) 50% wydatków Małżonków, co odpowiada kwotom:
a) 177 500 PLN tytułem spłaconego kredytu [...] oraz
b) 31 765,99 PLN tytułem spłaconych odsetek od tego kredytu,
co w sumie dało przypadającą na Stronę kwotę 209 515,99 PLN - oznaczoną dalej jako: A(k+o),
3) 50% wydatków Małżonków tytułem zapłaconej ceny z umowy Rep. [...], z dnia 30 sierpnia 2017 r., co odpowiada kwocie 12.250 PLN, zapłaconej w terminie do dnia 1 września 2017 r. - oznaczonej dalej jako: B(c),
4) 50% wydatków Małżonków, co odpowiada kwotom:
a) 13 250 PLN tytułem spłaconego kredytu [...] oraz
b) 3 695,49 PLN tytułem spłaconych odsetek od tego kredytu,
co w sumie dało przypadającą na Stronę kwotę 16 945,49 PLN - oznaczoną dalej jako: B(k+o),
5) 50% wydatków Małżonków, co odpowiada kwotom:
a) 3 288,37 PLN tytułem prowizji za uruchomienie kredytu [...],
b) 286,43 PLN tytułem prowizji za udzielenie kredytu [...],
c) 853,71 PLN tytułem składki ubezpieczenia lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w budynku mieszkalnym [...] od szkód na skutek ognia i innych zdarzeń losowych, które to ubezpieczenie zgodnie z postanowieniami umowy nr [...] obniżyło całkowity koszt tego kredytu,
d) 2 274,84 PLN tytułem składki ubezpieczenia na życie Małżonków na wypadek ich śmierci przed upływem okresu kredytowania z umowy [...] (od 2017-03-06 do 2047-02-10),
e) 3 959,50 PLN tytułem podatku od czynności cywilnoprawnej - umowy Rep. [...],
f) 122 50 PLN tytułem podatku od czynności cywilnoprawnej - umowy Rep. [...],
g) 550 PLN tytułem taksy notarialnej od umowy Rep. [...],
h) 126,50 PLN tytułem naliczonego przez notariusza podatku od towarów i usług od usługi umowy Rep. [...],
i) 300 PLN tytułem taksy notarialnej od umowy Rep. [...],
j) 69 PLN tytułem naliczonego przez notariusza podatku od towarów i usług od usługi umowy Rep. [...],
k) 350 PLN tytułem opłat sądowych od powyższych wniosków wieczystoksięgowych,
l) 200 PLN tytułem wynagrodzenia notariusza za złożenie powyższych wniosków wieczystoksięgowych,
m) 46 PLN tytułem naliczonego przez notariusza podatku od towarów i usług od usług w postaci złożenia powyższych wniosków wieczystoksięgowych,
n) 6 000 PLN tytułem prowizji za pośrednictwo przy umowie sprzedaży Rep. [...],
co w sumie dało przypadającą na Stronę kwotę 18 426,85 PLN - oznaczoną dalej jako: "E".
6) 50% otrzymanej ceny D w kwocie 310 000 PLN - oznaczonej dalej jako: D(w).
Łączna kwota wydatków A(k+o) oraz B(k+o), przypadająca na Stronę wyniosła 226 461,48 PLN i o kwotę 1 461,48 PLN przekroczyła przychód Wnioskodawcy w kwocie C ze sprzedaży 8 czerwca 2021 r. całości spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego, oznaczonego powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku.
Stronie nie przysługiwało prawo do odliczenia ani zwrotu podatku VAT naliczonego przez notariusza.
Zgodnie z art. 922 § 1 K.c., cyt.: "§ 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej."
Zgodnie z art. 924 K.c., cyt.: "Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy."
Zgodnie z art. 925 K.c., cyt.: "Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku."
Zgodnie z art. 1035 K.c., cyt.: "Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu."
Zgodnie z art. 196 § 1 K.c., cyt.: "§ 1. "Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną."
Zgodnie z art. 1036 K.c., cyt.: "Spadkobierca może za zgodą pozostałych spadkobierców rozporządzić udziałem w przedmiocie należącym do spadku. W braku zgody któregokolwiek z pozostałych spadkobierców rozporządzenie jest bezskuteczne o tyle, o ile naruszałoby uprawnienia przysługujące temu spadkobiercy na podstawie przepisów o dziale spadku.
W związku z powyższym opisem Strona sformułowana następujące pytania:
1) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku przychód Wnioskodawczyni w postaci części ceny D otrzymanej w zamian za zbycie umową Rep. [...] w dniu 23 sierpnia 2022 r. uprawnienia wynikającego z działu III księgi wieczystej, której numer wskazano powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, polegającego na wyłącznym prawie korzystania ze stanowiska postojowego nr [...], nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT ani na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, ani na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT w zw. ze stosowanymi w dalszej kolejności art. 19 ust. 1 ustawy o PIT w zw. z art. 30e ust. 1 ustawy o PIT?
2) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w łącznej kwocie A(c) tytułem ceny z umowy Rep. [...] z dnia 3 marca 2017 r., zapłaconej przez Małżonków do dnia 17 marca 2017 r., zostały poniesione przez Stronę na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT?
3) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w łącznej kwocie A(c) tytułem ceny z umowy Rep. [...] z dnia 3 marca 2017 r., zapłaconej przez Małżonków do dnia 17 marca 2017 r., uwzględnia się przy stosowaniu zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT dochodu Wnioskodawcy osiągniętego w roku podatkowym 2021 tytułem przychodu w kwocie C ze sprzedaży umową Rep. [...] w dniu 8 czerwca 2021 r. całości spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego, oznaczonego powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, do wysokości tego przychodu?
4) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w kwocie B(c) tytułem ceny z umowy Rep. [...], z dnia 30 sierpnia 2017 r., zapłaconej przez Małżonków do dnia 1 września 2017 r., zostały poniesione przez Stronę na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT?
5) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w kwocie B(c) tytułem ceny z umowy Rep. [...], z dnia 30 sierpnia 2017 r., zapłaconej przez Małżonków do dnia 1 września 2017 r., uwzględnia się przy stosowaniu zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT dochodu Wnioskodawcy osiągniętego w roku podatkowym 2021 tytułem przychodu w kwocie C ze sprzedaży umową Rep. [...] w dniu 8 czerwca 2021 r. całości spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego, oznaczonego powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, do wysokości tego przychodu?
6) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w łącznej kwocie A(k+o) tytułem kredytu oraz odsetek od tego kredytu spłaconych przez Małżonków w całości do dnia 24 sierpnia 2022 r., zostały poniesione przez Wnioskodawcę na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT?
7) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w łącznej kwocie A(k+o) tytułem kredytu oraz odsetek od tego kredytu spłaconych przez Małżonków w całości do dnia 24 sierpnia 2022 r., uwzględnia się przy stosowaniu zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT dochodu Strony osiągniętego w roku podatkowym 2021 tytułem przychodu w kwocie C ze sprzedaży umową Rep. [...] w dniu 8 czerwca 2021 r. całości spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego, oznaczonego powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, do wysokości tego przychodu?
8) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w łącznej kwocie B(k+o) tytułem kredytu oraz odsetek od tego kredytu spłaconych przez Małżonków w całości do dnia 14 czerwca 2021 r. zostały poniesione przez Stronę na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT?
9) Czy za prawidłowe stanowisko należy uznać, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku wydatki w łącznej kwocie B(k+o) tytułem kredytu oraz odsetek od tego kredytu spłaconych przez Małżonków w całości do dnia 14 czerwca 2021 r. uwzględnia się przy stosowaniu zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT dochodu Wnioskodawcy osiągniętego w roku podatkowym 2021 tytułem przychodu w kwocie C ze sprzedaży umową Rep [...] w dniu 8 czerwca 2021 r. całości spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego, oznaczonego powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, do wysokości tego przychodu?
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego opierało się na założeniu, że prawo do wyłącznego korzystania, wynikające z podziału quod usum rzeczy wspólnej, nie stanowi prawa do nieruchomości, o którym jest mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Ustawodawca w oczywisty sposób zakres regulacji tego przepisu zawęził do prawa własności nieruchomości. W przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT chodzi zatem o zbycie własności nieruchomości, w rozumieniu art. 140 K.c., a nie innych praw rzeczowych. W związku z powyższym odpłatne zbycie wszelkich innych – nie będących cywilistyczną własnością – uprawnień do nieruchomości nie jest objęte hipotezą normy prawnej przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Zdaniem Strony ponieważ w analizowanym stanie faktycznym odpłatnie zbyła roszczenie (prawo), które nie stanowi udziału we własności nieruchomości wspólnej, lecz prawo do korzystania z oznaczonej części tej nieruchomości wspólnej (w postaci powierzchni stanowiska postojowego numer 6) z wyłączeniem tego prawa po stronie pozostałych jej współwłaścicieli, którzy w przeciwnym razie byliby uprawnieni do współposiadania i współkorzystania także z tej części nieruchomości wspólnej na zasadzie art. 206 K.c., dlatego należy uznać, że jej przychód osiągnięty z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, mógłby natomiast podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ww. ustawy.
Niemniej jednak z uwagi na to, że do tego odpłatnego zbycia doszło w dniu 23 sierpnia 2022 r., to jest po upływie półrocznego okresu, unormowanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT, liczonego począwszy od 1 września 2017 r., dlatego jej przychód osiągnięty z tego tytułu również nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT. Tym samym za prawidłowe uznała stanowisko w zakresie pytania pierwszego.
Odnosząc się z kolei do pytania numer 2 podniosła, że tytułem udziału w majątku wspólnym małżeńskim na Nią przypadło 50% wydatków Małżonków tytułem zapłaconej ceny A, co odpowiada kwotom: 1) 19 750 PLN tytułem zadatku, zapłaconego w dniu 3 lutego 2017 r., zaliczonego przez Strony na poczet ceny A w dniu 3 marca 2017 r., 2) 177 750 PLN tytułem pozostałej (skredytowanej) części ceny A, zapłaconej w terminie do dnia 17 marca 2017 r., co w sumie dało przypadającą na Stronę kwotę A(c) wynoszącą 197.500,00 PLN. Wydatki te – na zasadzie art. 8 ust. 1 ustawy o PIT – należy ocenić, jako poniesione na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy. Zdaniem Strony ponieważ do nabycia tej własności doszło w dniu 3 marca 2017 r., należy uznać, że nabycie to nastąpiło przed 31 grudnia 2024 r., kiedy to upłynie okres trzech lat, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, liczony od końca roku podatkowego 2021, w którym to roku doszło do odpłatnego zbycia przez Stronę spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu (tj. z dniem 8 czerwca 2021 r.). Podsumowując za prawidłowe uznała własne stanowisko w zakresie postawionego pytania.
Natomiast w zakresie pytania trzeciego stanęła na stanowisku zgodnie z którym brak jest podstaw, by twierdzić, że wolą ustawodawcy było, aby jedne spośród wydatków na cele mieszkaniowe uprawniały do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, a inne już nie generowały takiego uprawnienia. Niemniej jednak nie można przez pryzmat treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT dokonywać takiej wykładni w efekcie której wydatki, które niewątpliwie poniesione zostały w celach mieszkaniowych przed upływem tego terminu, to jednak nie uprawniałyby podatnika do zastosowania tej ulgi. A z takim skutkiem mielibyśmy do czynienia, gdyby przyjąć, że wydatki na cele mieszkaniowe poniesione przed osiągnięciem przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie uprawniałyby do zastosowania tej ulgi, a jedynie tylko te, które zostały poniesione po osiągnięciu tego przychodu.
W ocenie Wnioskodawcy również w przypadku, gdy cena nabycia nieruchomości mieszkalnej zostanie zapłacona przed osiągnięciem przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości – to jednak skoro niewątpliwie została poniesiona na cel mieszkaniowy – powinna zostać uwzględniona przy stosowaniu tej ulgi dotyczącej przychodu z późniejszego odpłatnego zbycia nieruchomości. Dopiero zatem wyczerpanie tych wydatków – w związku z ich uwzględnieniem przy zastosowaniu tej ulgi w odniesieniu do przychodu z późniejszego odpłatnego zbycia – powinno skutkować niemożliwością ich ponownego uwzględnienia, a nie sam fakt poniesienia ich wcześniej na osi czasu w stosunku do chwili osiągnięcia tego przychodu.
Stanowisko Strony w zakresie pytania czwartego, z uwagi na niepewność wyniku jaki zostanie dokonany w zakresie pytania pierwszego, opierało się na przyjęciu stanowiska, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku jej przychód w postaci części ceny D otrzymanej w zamian za zbycie umową Rep [...] w dniu 23 sierpnia 2022 r. uprawnienia wynikającego z działu III księgi wieczystej, której numer wskazano powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, polegającego na wyłącznym prawie korzystania ze stanowiska postojowego nr [...], podlega opodatkowaniu podatkiem PIT na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT w zw. ze stosowanymi w dalszej kolejności art. 19 ust. 1 ustawy o PIT w zw. z art. 30e ust. 1 ww. ustawy. W konsekwencji powieliła argumentację przedstawioną przy stanowisku do pytania numer 2.
Strona podobnie w zakresie pytania piątego z uwagi na niepewność wyniku jaki zostanie dokonany w zakresie pytania pierwszego, przyjęła, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku przychód Skarżącej w postaci części ceny D otrzymanej w zamian za zbycie umową Rep [...] w dniu 23 sierpnia 2022 r. uprawnienia wynikającego z działu III księgi wieczystej, której numer wskazano powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, polegającego na wyłącznym prawie korzystania ze stanowiska postojowego nr [...], podlega opodatkowaniu podatkiem PIT na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT w zw. ze stosowanymi w dalszej kolejności art. 19 ust. 1 ustawy o PIT w zw. z art. 30e ust. 1 ww. ustawy. W konsekwencji, powieliła argumentację przedstawioną przez przy Stanowisku do Pytania nr 3.
Natomiast stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania szóstego opierało się na założeniu, że w sytuacji, gdy tytułem udziału w majątku wspólnym małżeńskim na Nią przypadło 50% wydatków Małżonków, co odpowiada kwotom: 1) 177.500 PLN tytułem spłaconego kredytu [...] oraz 2) 31.765,99 PLN tytułem spłaconych odsetek od tego kredytu, co w sumie dało przypadającą na Nią kwotę A(k+o) wynoszącą 209.515,99 PLN, to wydatki te – na zasadzie art. 8 ust. 1 ustawy o PIT – należy ocenić, jako poniesione na jej własne cele mieszkaniowe. Wydatki te wynikają z kredytu, jaki został zaciągnięty przez Stronę w dniu 1 marca 2017 r., a zatem przed dniem 8 czerwca 2021 r., kiedy to Strona sprzedała w całości spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu za cenę C w kwocie 225.000,00 PLN, która została zapłacona Wnioskodawcy w całości. Jednocześnie podkreśliła, że wydatki A(k+o) zostały w całości przez Nią spłacone do dnia 24 sierpnia 2022 r., a zatem przed upływem okresu 3 lat dotyczącego jej przychodu z tytułu ceny C, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
W zakresie pytania siódmego podniosła, że tytułem udziału w majątku wspólnym małżeńskim na Wnioskodawczynię przypadło 50% wydatków Małżonków, co odpowiada kwotom: 1) 177.500 PLN tytułem spłaconego kredytu [...] oraz 2) 31.765,99 PLN tytułem spłaconych odsetek od tego kredytu, co w sumie dało przypadającą na Stronę kwotę A(k+o) wynoszącą 209.515,99 PLN. Wydatki te – na zasadzie art. 8 ust. 1 ustawy o PIT – należy ocenić, jako poniesione na jej własne cele mieszkaniowe. Wydatki te wynikają również z kredytu, jaki został zaciągnięty przez Stronę w dniu 1 marca 2017 r., a zatem przed dniem 8 czerwca 2021 r., kiedy to Strona sprzedała w całości spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu za cenę C w kwocie 225.000,00 PLN, która została jej zapłacona w całości. Jednocześnie podkreśliła, że wydatki A(k+o) zostały w całości spłacone przez Stronę do dnia 24 sierpnia 2022 r., a zatem przed upływem okresu 3 lat dotyczącego jej przychodu z tytułu ceny C, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Skarżąca uzasadniając natomiast własne stanowisko w zakresie pytania ósmego, z uwagi na niepewność wyniku jaki zostanie dokonany w zakresie pytania pierwszego, przyjęła, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku jej przychód w postaci części ceny D otrzymanej w zamian za zbycie umową Rep [...] w dniu 23 sierpnia 2022 r. uprawnienia wynikającego z działu III księgi wieczystej, której numer wskazano powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, polegającego na wyłącznym prawie korzystania ze stanowiska postojowego nr [...], podlega opodatkowaniu podatkiem PIT na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT w zw. ze stosowanymi w dalszej kolejności art. 19 ust. 1 ustawy o PIT w zw. z art. 30e ust. 1 ww. ustawy. W konsekwencji, powieliła argumentację przedstawioną przy Stanowisku do Pytań nr 2 i 6.
Wnioskodawca podobnie w zakresie pytania dziewiątego, z uwagi na niepewność wyniku jaki zostanie dokonany w zakresie pytania pierwszego, przyjęła, że w okolicznościach stanu faktycznego niniejszego wniosku jej przychód w postaci części ceny D otrzymanej w zamian za zbycie umową Rep [...] w dniu 23 sierpnia 2022 r. uprawnienia wynikającego z działu III księgi wieczystej, której numer wskazano powyżej w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku, polegającego na wyłącznym prawie korzystania ze stanowiska postojowego nr [...], podlega opodatkowaniu podatkiem PIT na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT w zw. ze stosowanymi w dalszej kolejności art. 19 ust. 1 ustawy o PIT w zw. z art. 30e ust. 1 ustawy o PIT. W konsekwencji, powieliła argumentację przedstawioną przez siebie przy Stanowisku do pytań nr 3 oraz 7.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS") postanowieniem z dnia [...] grudnia 2024 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.
Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że żądania Wnioskodawcy nie mogą być przedmiotem postępowania w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego, w sytuacji, gdy formułując pytanie numer 1 oczekuje od organu potwierdzenia na podstawie przedstawionego opisu sprawy, prawidłowość ustalenia (obliczenia) przez siebie wskazanej we wniosku kwoty. Z kolei formułując pytania od numeru 2 do 9 oczekuje potwierdzenia prawidłowości ustalenia (obliczenia) przez siebie wskazanych we wniosku wartości wydatków.
Według Dyrektora KIS pytania Skarżącej nie są zagadnieniami sensu stricto związanymi z przedmiotem, podmiotem, powstaniem zobowiązania podatkowego, podstawą opodatkowania czy też rozliczeniem podatku, ale zagadnieniami mającymi na celu potwierdzenie dokonanych przez Nią wyliczeń kwot, które mogłaby zakwalifikować jako wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe. Tym samym uznał, iż złożony przez Nią wniosek nie zmierza więc do przyporządkowania określonego stanu faktycznego pod określone przepisy prawa podatkowego i wyjaśnienia zasad stosowania tych przepisów, ale do uzyskania informacji potwierdzającej prawidłowość wyliczonych przez Nią kwot wydatków. Zatem zajęcie stanowiska w zakresie żądanym przez Skarżącą stanowiłoby nieuprawnioną ingerencję w kompetencje danego organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.
Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego nie mogę określać, ustalać, wyliczać, potwierdzać prawidłowości jakichkolwiek kwot, np. przychodu, kosztów, dochodu czy wydatków. Wymagałoby to przeprowadzenia postępowania podatkowego lub kontrolnego, weryfikującego na podstawie dokumentów źródłowych rozliczenia podatnika. W jego ocenie żądanie Wnioskodawcy dotyczy więc wejścia w sferę kompetencji (uprawnień i obowiązków) innych organów podatkowych, a to w świetle przepisów regulujących zasady wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (w tym art. 14b § 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej zwana: "O.p.") jest niedopuszczalne.
Organ zauważył, że wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b O.p., nie rozstrzyga bowiem kwestii, które wymagają przeprowadzenia postępowania podatkowego. W związku z tym nie może zatem ustalić czy wyliczone przez Wnioskodawcę kwoty wydatków są prawidłowe. W związku z powyższym uznał, iż sformułowana treść wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w rozumieniu art. 14b § 1 O.p.
Strona w zażaleniu z 1 stycznia 2025 r., wnosząc o uchylenie ww. postanowienia w całości oraz wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie będącej przedmiotem wniosku, zarzuciła naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2 O.p.
Dyrektor KIS postanowieniem z dnia [...] lutego 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2024 r.
Uzasadniając rozstrzygnięcie podzielił stanowisko organu pierwszej instancji zgodnie z którym złożony przez Stronę wniosek nie może być przedmiotem postępowania w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego, w sytuacji, gdy Wnioskodawca w opisie sprawy wskazała na wyliczoną przez siebie kwotę przychodu, którą otrzymała w zamian za zbycie w dniu 23 sierpnia 2022 r. uprawnienia polegającego na wyłącznym prawie korzystania ze stanowiska postojowego, twierdząc przy tym, że wyliczona przez Nią część ceny upoważnia ją do zwolnienia z opodatkowania podatkiem PIT, tj. nie podlega ani na zasadzie wynikającym z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT ani na zasadzie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ww. ustawy. Z kolei formułując pytanie nr 1 oczekiwała, żeby organ na podstawie przedstawionego opisu sprawy potwierdził prawidłowość ustalenia (obliczenia) przez Nią wskazanej we wniosku kwoty. Natomiast Wnioskodawca wskazując na ustalone przez siebie wartości poniesionych wydatków, uznała, że wyliczone kwoty wydatków uprawniają ją do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Natomiast formułując pytania od nr 2 do nr 9 oczekiwała żeby organ na podstawie przedstawionego opisu sprawy potwierdził prawidłowość ustalenia (obliczenia) przez Stronę wskazanych we wniosku wartość wydatków.
Dyrektor KIS w związku z powyższym uznał, że zakres wniosku Strony nie dotyczy zagadnień sensu stricto związanych z przedmiotem, podmiotem, powstaniem zobowiązania podatkowego, podstawą opodatkowania czy też rozliczeniem podatku, ale zagadnień mających na celu potwierdzenie dokonanych przez Wnioskodawcę wyliczeń kwot, które mogłaby zakwalifikować jako wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, albo o wskazanie, że podniesiona przez Stronę część ceny jaką Strona otrzymała w zamian za zbycie w dniu 23 sierpnia 2022 r. uprawnienia polegającego na wyłącznym prawie korzystania ze stanowiska postojowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Organ drugiej instancji zwracając uwagę na istnienie różnić pomiędzy zakresem norm określających zasady stosowania ulg podatkowych od sposobu obliczenia oraz udokumentowania (udowodnienia) poczynionych wydatków stanowiących podstawę odliczenia, podniósł, że złożony przez Wnioskodawcę wniosek nie zmierzał więc do przyporządkowania określonego stanu faktycznego pod określone przepisy prawa podatkowego i wyjaśnienia zasad stosowania tych przepisów, ale do uzyskania informacji potwierdzającej prawidłowość wyliczonych przez Nią kwot wydatków. Zatem zajęcie przez organ pierwszej instancji stanowiska w zakresie przez Stronę żądanym stanowiłoby nieuprawnioną ingerencję w kompetencje danego organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.
Reasumując stwierdził, że żądanie Strony dotyczyło wejścia w sferę kompetencji (uprawnień i obowiązków) innych organów podatkowych, a to w świetle przepisów regulujących zasady wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (w tym art. 14b § 2a O.p.) jest niedopuszczalne. Natomiast organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia.
Podsumowując uznał, że postępowanie w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było prowadzone prawidłowo i znajdowało podstawę w przepisach prawa mających zastosowanie w dacie jego załatwienia, a zarzut naruszenia przez organ I instancji art. art. 14b § 1, art. 14b § 2 oraz z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. nie zasługuje na uwzględnienie.
Strona w skardze z dnia 14 kwietnia 2025 r., wniosła o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora KIS z dnia [...] lutego 2025 r. jak i postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2024 r., a także zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i powtórzył przedstawioną w nim argumentację. Zarzuty skargi ocenił jako niezasadne.
Skarżąca w piśmie z dnia 11 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 165a § 1 O.p., art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2 O.p.
Dyrektor KIS w odpowiedzi na uzupełnienie skargi, pismem z dnia 30 czerwca 2025 r. podzielił pogląd zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji zgodnie z którym w tak nakreślonym zakresie merytoryczne rozpatrzenie wniosku Skarżącej przez wydanie interpretacji indywidualnej uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe jej stanowisko wykraczałoby poza przysługujące Dyrektorowi KIS uprawnienia w ramach postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Organ powtórzył, że pytania Skarżącej nie są zagadnieniami sensu stricto związanymi z przedmiotem, podmiotem, powstaniem zobowiązania podatkowego, podstawą opodatkowania czy też rozliczeniem podatku, ale zagadnieniami mającymi na celu potwierdzenie dokonanych przez nią wyliczeń kwot, które mogłaby zakwalifikować jako wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe. Złożony przez Skarżącą wniosek nie zmierzał więc do przyporządkowania określonego stanu faktycznego pod określone przepisy prawa podatkowego i wyjaśnienia zasad stosowania tych przepisów, ale do uzyskania informacji potwierdzającej prawidłowość wyliczonych przez nią kwot wydatków. W zaistniałej sytuacji zajęcie stanowiska w zakresie żądanym przez Skarżącą stanowiłoby nieuprawnioną ingerencję w kompetencje danego organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.
Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodniesione w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Istotą sporu jest ocena czy uzasadnione było stwierdzenie organu, że Skarżąca nie może uzyskać interpretacji indywidualnej, bowiem pytania dotyczą zagadnień nie związanych z przedmiotem, podmiotem, powstaniem zobowiązania podatkowego, podstawą opodatkowania czy też rozliczeniem podatku, ale zagadnień mających na celu potwierdzenie dokonanych przez Stronę wyliczeń kwot, które mogłaby zakwalifikować jako wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, a w konsekwencji czy Organ prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie art. 165a O.p.
Postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji uregulowane zostało w Rozdziale 1a Działu II O.p., jednak na mocy art. 14h O.p. ustawodawca zezwolił na odpowiednie stosowanie w tej procedurze niektórych innych przepisów wskazanej ustawy, między innymi art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV. W myśl art. 14b § 2 O.p. wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.
Z art. 165a § 1 O.p. wynika, że organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie dotyczące wszczęcia postępowania, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.
Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p. w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, prowadzi do wniosku, że w pojęciu: jakichkolwiek innych przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania, mieszczą się wszelkie inne, niż brak statusu zainteresowanego, okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, interpretacji indywidualnej. W szczególności, taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej istnieje w sytuacji, gdy:
- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego;
- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne;
- wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a nie przepisu prawa podatkowego, bądź gdy wniosek dotyczy przepisów nie regulujących wprost sfery odpowiedzialności podatkowej wnioskodawcy,
- wniosek nie dotyczy zagadnienie uregulowanego przepisami prawa podatkowego, lecz interpretacji okoliczności sprawy.
Przy tak sformułowanych, jak w niniejszej sprawie, pytaniach DKIS wyjaśnił, iż w konsekwencji wniosek Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej nie zmierza do przyporządkowania określonego stanu faktycznego pod określone przepisy prawa podatkowego i wyjaśnienia zasad stosowania tych przepisów, ale do uzyskania informacji potwierdzającej prawidłowość wyliczonych przez nią kwot wydatków. Zatem zajęcie stanowiska w zakresie żądanym przez Skarżącą stanowiłoby nieuprawnioną ingerencję w kompetencje danego organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.
Z powyższym stanowiskiem Organu interpretacyjnego Sąd w składzie niniejszym w pełni się zgadza i przyjmuje jako własne. Strona dokonała w ramach przedstawionego przez nią we wniosku stanu faktycznego określonych wyliczeń, by następnie oczekiwać od Organu wprost potwierdzenia ich prawidłowości. Tym samym DKIS wyszedłby poza własne kompetencje.
Ocena stanowiska Strony w ramach procedury wydawania interpretacji indywidualnej była niemożliwa, a zatem zaistniała przesłanka odmowy wszczęcia postępowania, wynikająca z art. 165a § 1 O.p.
Rekapitulując, zarzuty skarżącej Spółki przedstawione w skardze, należy uznać za nieuprawnione i pozbawione podstaw prawnych. Nie może dodatkowo umknąć uwadze, że zarzuty te nie zostały we właściwy sposób uzasadnione, nie przedstawiono szerszej argumentacji w tym zakresie, nie wyjaśniono w sposób precyzyjny w jaki sposób Organ interpretacyjny naruszył wskazane przepisy prawa.
Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.