Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] lutego 2025 r. wydaną wobec P. spółki z o.o. z siedzibą w W. (skarżąca) w przedmiocie (odmowy zwrotu) odsetek z tytułu nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Z motywów decyzji wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. decyzją z [...] grudnia 2024 r. stwierdził nadpłatę w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu nienależnie pobranego przez płatnika podatku od podwyższenia kapitału zakładowego spółki w dniu 23 listopada 2020 r. Następnie spółka wnioskiem z 19 grudnia 2024 r., zwróciła się o zwrot oprocentowania od stwierdzonej nadpłaty, od dnia 23 listopada 2020 r., tj. od dnia zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Ww. decyzją z [...] lutego 2025 r. naczelnik odmówił naliczenia i zwrotu odsetek; rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy organ odwoławczy wskazując, że w rozpatrywanej sprawie nadpłata została zwrócona niezwłocznie po wydaniu decyzji. Tym samym zachowany został ustawowy termin do jej zwrotu, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Organ nie podzielił na tym tle stanowiska skarżącej, że od nadpłaty winno być naliczone oprocentowanie od dnia 23 listopada 2020 r., zgodnie z art. 78 § 5 Ordynacji podatkowej. Przepis ten nie dotyczy sytuacji takiej jak występująca w sprawie, tj. gdy nadpłata powstała w wyniku decyzji organu, w której stwierdzono niezgodność ustawy podatkowej z prawem unijnym, a nie w wyniku orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE (s. 1 i n., 6 i n. decyzji).
W skardze na ww. decyzję spółka domagała się uchylenia decyzji wydanych przez organy podatkowe obu instancji, a także zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:
a) art. 72 § 1 pkt 2, 73 § 1 pkt 2, art. 74 pkt 2 i 3, art. 74a oraz art. 77 § 1 pkt 1, 2, 4-4a, art. 78 § 1, 2 oraz 3, 4 i 5 Ordynacji podatkowej w zw. z wyrokami TSUE w sprawie o sygn. C-322/22, w sprawie Littlewoods Retail Ltd (C-591/10) oraz w sprawie Mariana Irimie (C-565/11) oraz w zw. z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, poprzez ich błędną wykładnię prowadzącą do błędnego zastosowania,
b) art. 72 § 1 pkt 2, 73 § 1 pkt 2, art. 74 pkt 2, 3, art. 74a oraz art. 77 § 1 pkt 4-4a, art. 78 § 1 oraz § 3, art. 78 § 5 Ordynacji podatkowej w zw. z ww. wyrokami TSUE z oraz z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej w zw. z art. 7 ust. 1-2, 5, art. 1 lit a., art. 2 ust. 1 lit. a, art. 3 lit c, art. 13 lit. a i b, art. 15 dyrektywy Rady z dnia 12 lutego 2008 roku (2008/7/WE) dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału w zw. z art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 lit. c, ust. 2, art. 8 dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. (69/335/EWG) dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k, art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 1 ust. 2 pkt 1, art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2, art. 1a pkt 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 pkt 9, art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz art. 1 ust. 1 pkt 3 lit. d ustawy z dnia 19 grudnia 1975 o opłacie skarbowej w zw. z par. 54 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 1983 roku w sprawie opłaty skarbowej oraz art. 1 ust. 1 pkt 6, 8, 10 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej.