Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wywiedzionej przez A. (dalej przywoływana jako "fundacja", "skarżąca" lub "wnioskodawca") jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z 17 marca 2025 r., znak 0114-KDIPP3-1.4011.43.2025.1.AK wydana w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "organ" lub "Dyrektor KIS").
Z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji wynika, wnioskująca o wydanie interpretacji fundacja jest osobą prawną mającą siedzibę w Polsce, polskim rezydentem podatkowym. Fundacja funkcjonuje w oparciu o przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326 ze zm., dalej "u.f.r.").
Fundacja została utworzona w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na ich rzecz.
Fundacja została utworzona przez dwóch fundatorów ("fundatorzy"). Są oni są osobami fizycznymi, polskimi rezydentami podatkowymi, podlegającymi opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych dochodów, niezależnie od miejsca ich uzyskania. Fundatorzy są także beneficjentami fundacji. Pozostałymi beneficjentami fundacji są zstępni fundatorów.
Fundacja została utworzona na mocy aktu założycielskiego. Fundacja została wyposażona w fundusz założycielski pokryty wkładem pieniężnym i niepieniężnym przez fundatorów. Fundatorzy nie wnieśli następnie żadnych innych wkładów/mienia do fundacji aniżeli te na pokrycie funduszu założycielskiego. Na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, poza mieniem wniesionym przez fundatorów, fundacja otrzymała darowiznę od osoby obcej w rozumieniu art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 193 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm., dalej "u.p.d.s.") w stosunku do fundatorów, co oznacza, że wskazana darowizna stanowi (na potrzeby ustalania proporcji mienia) mienie wniesione do fundacji przez fundację.
W momencie ustanowienia fundacji oraz wniesienia mienia na pokrycie funduszu założycielskiego fundacji, fundatorzy pozostawali w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej w rozumieniu art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm., dalej "k.r.o."). Wszystkie składniki majątku wniesione przez fundatorów do fundacji pochodziły z ich majątku wspólnego.
Fundacja prowadzi ewidencję mienia fundacji w postaci spisu mienia. W spisie mienia Fundacji określona została proporcja mienia wniesionego przez każdego z fundatorów (zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o fundacji rodzinnej oraz Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) oraz fundację. Fundatorzy przyjęli i określili w spisie mienia fundacji, że każdy z fundatorów, wnosząc mienie do fundacji (pochodzące z ich majątku objętego ustrojem ustawowej wspólności majątkowej), wniósł je w proporcji wynoszącej 100% (jako właściciel majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską).
W czasie po utworzeniu Fundacji i wyposażeniu jej w mienie, pomiędzy Fundatorami przestał obowiązywać ustrój ustawowej wspólności majątkowej oraz Fundatorzy przestali być w stosunku do siebie osobami najbliższymi w rozumieniu art. 4a ust. 1 u.p.s.d.
Fundacja zamierza wypłacać na rzecz fundatorów (jako beneficjentów) świadczenia, o których mowa w art. 2 ust. 2 u.f.r. (dalej "świadczenia") i w konsekwencji fundacja powzięła wątpliwość w zakresie zasad ustalania proporcji mienia i ewentualnej konieczności poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z wypłatą tych świadczeń na rzecz fundatorów (będących beneficjentami) fundacji.
W związku z tym zadano pytanie, czy fundacja, ustalając proporcję o której mowa w art. 27 ust. 4 u.f.r. na potrzeby ewentualnego pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 17 w związku z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej "u.p’d’o’f’) z tytułu wypłaty świadczeń na rzecz fundatorów (będących beneficjentami), będzie uprawniona w stosunku do mienia wniesionego przez fundatorów na pokrycie funduszu założycielskiego pokrytego w całości mieniem wchodzącym w zakres ustawowej wspólności majątkowej fundatorów - przyjąć proporcję wniesionego mienia przez każdego z fundatorów na poziomie 100% (w stosunku do każdego z fundatorów) - niezależnie od tego, że na dzień wypłaty świadczeń fundatorzy nie są wobec siebie osobami najbliższymi w rozumieniu art. 4a ust. 1 u.p.s.d. oraz przy założeniu, że dalsze mienie nie będzie wnoszone na pokrycie funduszu założycielskiego?
Zdaniem wnioskodawcy fundacja ustalając proporcję, o której mowa w art. 27 ust. 4 u.f.r. na potrzeby ewentualnego pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 17 w związku z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. z tytułu wypłaty świadczeń na rzecz fundatorów (będących beneficjentami) będzie uprawniona w stosunku do mienia wniesionego przez fundatorów na pokrycie funduszu założycielskiego pokrytego w całości mieniem wchodzącym w zakres ustawowej wspólności majątkowej fundatorów - przyjąć proporcję wniesionego mienia przez każdego z fundatorów na poziomie 100% (w stosunku do każdego z fundatorów) - niezależnie od tego, że na dzień wypłaty świadczeń fundatorzy nie są wobec siebie osobami najbliższymi w rozumieniu art. 4a ust. 1 u.p.s.d. oraz przy założeniu, że dalsze mienie nie będzie wnoszone na pokrycie funduszu założycielskiego.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 157 u.p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu otrzymania lub postawienia do dyspozycji świadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2 u.f.r.:
a) fundatora albo osoby będącej w stosunku do fundatora osobą, o której mowa w art. 4a ust. 1 u.p.s.d., uprawnionych do otrzymania mienia w związku z rozwiązaniem fundacji rodzinnej,
b) beneficjenta fundacji rodzinnej z tytułu świadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2 u.f.r., jeżeli beneficjentem jest fundator albo osoba będąca w stosunku do fundatora osobą, o której mowa w art. 4a ust. 1 u.p.s.d.
Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 49 u.p.d.o.f., zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 157 tej ustawy, stosuje się do części przychodów:
1) fundatora albo osoby będącej w stosunku do fundatora osobą, o której mowa w art. 4a ust. 1 u.p.s.d., uprawnionych do otrzymania mienia w związku z rozwiązaniem fundacji rodzinnej,
2) beneficjenta będącego fundatorem albo osobą będącą w stosunku do fundatora osobą, o której mowa w art. 4a ust. 1 u.p.s.d.
- odpowiadającej proporcji, o której mowa w art. 27 ust. 4 u.f.r., według stanu na dzień uzyskania przychodu. Jak wynika z art. 27 ust. 4 u.f.r., w spisie mienia zamieszcza się informację o aktualnych proporcjach, o których mowa w art. 28 ust. 1 u.f.r., dla każdego z fundatorów oraz fundacji rodzinnej.
Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.f.r. określa się proporcję wartości mienia wniesionego do fundacji rodzinnej przez każdego z fundatorów lub przez fundację rodzinną.
Jak stanowi natomiast art. 29 u.f.r., proporcję, o której mowa w art. 28 ust. 1 określa się w części, w jakiej pozostaje suma wartości składników mienia wniesionego do fundacji rodzinnej przypadająca na tego fundatora lub fundację rodzinną do wartości sumy mienia wniesionego przez wszystkich fundatorów i fundację rodzinną.
Tym samym, w związku z treścią przywołanych powyżej przepisów, wysokość zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych zależna jest od wysokości proporcji mienia wniesionego do fundacji rodzinnej.
W przedstawionym stanie faktycznym na każdego z fundatorów, zgodnie z prowadzonym spisem mienia, przypadać będzie 100% wniesionego mienia na pokrycie funduszu założycielskiego.
Z uwagi na to, że fundacja otrzymała darowiznę od osoby obcej (tj. niebędącej osobą najbliższą w rozumieniu art. 4a ust. 1 u.p.s.d.) w stosunku do fundatorów - mienie będące przedmiotem darowizny a także dalsze mienie wnoszone przez fundatorów (nie na poczet funduszu założycielskiego) i fundację będzie podlegało ujawnieniu w spisie mienia w ten sposób, że:
- mienie wniesione na pokrycie funduszu założycielskiego wniesione przez fundatorów pozostanie niezmienione (o ile fundatorzy nie będą wnosić dodatkowych wkładów na poczet funduszu założycielskiego), co oznacza, że proporcja fundatorów w tym zakresie będzie wynosiła 100% (dla każdego z fundatorów), przy czym proporcja ta będzie ulegała odpowiedniemu zmniejszaniu w sytuacji, gdy do fundacji zostanie wniesione mienie przez fundatorów (z ich majątków osobistych) czy przez inne osoby;
- mienie wniesione przez każdego z fundatorów z majątku, który nie jest objęty ustawową wspólnością majątkową w sytuacji, gdy fundatorzy nie są w stosunku do siebie osobami najbliższymi w rozumieniu art. 4a ust. 1 u.p.s.d., będzie traktowane jako oddzielny wkład każdego z fundatorów, oraz - wkład każdego z fundatorów w stosunku do drugiego fundatora - jako mienie wniesione przez fundację;
- mienie wniesione przez osoby obce (tj. nie będące osobami najbliższymi wskazanymi w art. 4a ust. 1 u.p.s.d.) w stosunku do każdego z fundatorów będzie traktowane jako mienie wniesione przez fundację.
Tym samym, uzyskane przez fundatorów świadczenia powinny korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 49 w zw. z ust. 1 pkt 157 u.p.d.o.f. z uwzględnieniem proporcji, jednak przy założeniu, że proporcja mienia wniesionego przez fundatorów na pokrycie funduszu założycielskiego będzie wynosiła 100% dla każdego z fundatorów i będzie ulegała odpowiedniemu zmniejszaniu w sytuacji, gdy do fundacji zostanie wniesione mienie przez fundatorów (z ich majątków osobistych) czy przez inne osoby - niezależnie od tego, że na moment wypłaty świadczenia fundatorzy nie są już w stosunku do siebie osobami najbliższymi w rozumieniu art. 4a ust. 1 u.p.d.o.f.
Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca wskazał, że każdy z fundatorów w takiej sytuacji wniósł do fundacji mienie objęte wspólnością majątkową małżeńską, a zatem niemożliwe było określenie ich udziałów we własności wnoszonego mienia w innej wysokości niż 100%.
Jeżeli natomiast, dalsze mienie zostanie wniesione do fundacji (przy czym nie zostanie ono wniesione na poczet funduszu założycielskiego), ustalona zostanie nowa proporcja, jednak z założeniem, że proporcja dotycząca mienia wniesionego na fundusz założycielski przez każdego z Fundatorów nadal będzie wynosiła 100% dla każdego z nich bowiem będzie dotyczyła mienia pochodzącego z majątku fundatorów, który na moment wniesienia mienia objęty był ustawową wspólnością majątkową.
Wnioskodawca omówił zasady ustalenia proporcji mienia w przypadku mienia pochodzącego w całości z majątku objętego ustawową wspólnością majątkową fundatorów oraz w przypadku mienia nieobjętego ustawową wspólnością majątkową bądź wniesionego przez inne osoby aniżeli fundatorzy. Podkreślił, że fundatorzy, w momencie wnoszenia mienia na pokrycie funduszu założycielskiego, objęci byli ustrojem małżeńskiej wspólności majątkowej. Każdy ze składników mienia wniesionego przez fundatorów do fundacji objęty był zatem wspólnością majątkową małżeńską, bowiem został nabyty przez fundatorów w czasie trwania małżeństwa. Fundatorzy, po ustaniu ustroju ustawowej wspólności majątkowej, nie wnieśli do fundacji żadnego składnika mienia (zarówno na poczet funduszu założycielskiego, jak i na poczet mienia fundacji). W momencie pokrywania przez fundatorów funduszu założycielskiego fundacji, wnoszone mienie było w sposób niepodzielny własnością każdego z nich z osobna (współwłasność łączna, a nie współwłasność w częściach ułamkowych). Podkreślił, że art. 35 k.r.o. wręcz uniemożliwia, aby na gruncie przepisów ustawy o fundacji rodzinnej, w zakresie sporządzania i uaktualniania spisu mienia, różnicować wysokość proporcji wniesionych składników majątku w sytuacji, gdy należały one do majątku wspólnego małżonków będących fundatorami. Na tej właśnie podstawie w ewidencji mienia fundacji przyjęto, że każdy z fundatorów, wnosząc poszczególne składniki mienia z majątku wspólnego, wniósł je w proporcji wynoszącej 100% jako współwłaściciel majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską. Wspólność ustawowa, jako ściśle związana ze stosunkiem prawnym o charakterze osobistym zachodzącym między małżonkami (małżeństwem), jest współwłasnością łączną (art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego). Jej charakterystycznymi, istotnymi cechami, różniącymi ją od współwłasności w częściach ułamkowych, jest to, że: jest to wspólność bezudziałowa, w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego i nie mogą wyzbyć się ich na rzecz osób trzecich, a co więcej, stosownie do art. 35 k.r.o., żadne z małżonków nie może rozporządzić ani nawet zobowiązać się do rozporządzenia udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku, ani żądać podziału majątku wspólnego.
W ocenie wnioskodawcy znaczenia nie ma, że obecnie fundatorzy nie są w stosunku do siebie osobami najbliższymi w rozumieniu art. 4a ust. 1 u.p.s.d. - wskazana okoliczność nie wpływa bowiem na fakt, że na moment wnoszenia mienia na pokrycie funduszu założycielskiego, składniki mienia pochodziły z majątku fundatorów objętego ustrojem ustawowej wspólności majątkowej. Późniejsze ustanie małżeństwa fundatorów nie powinno mieć w konsekwencji jakiegokolwiek wpływu na to, że każdy z nich na moment wnoszenia mienia do fundacji wniósł do niej 100% wartości tego mienia.
Swoje stanowisko wnioskodawca uzasadniał również przykładami oraz powołanymi wyrokami sądów powszechnych, a także interpretacjami Dyrektora KIS wydanymi wobec innych podmiotów, a dotyczącymi fundacji rodzinnych. Wskazał, że niezależnie od przedstawionego wyżej rozumienia należy zauważyć, że tożsame z nim stanowisko prezentują obecnie organy podatkowe, używając jednak nieco innej argumentacji. W wydawanych przez nie rozstrzygnięciach wskazuje się, że skoro małżonkowie pozostają w związku małżeńskim i znajdują się w tzw. "grupie zerowej", to korzystają w całości ze zwolnienia od opodatkowania. Zgodnie bowiem z cytowanymi już wyżej przepisami, w szczególności art. 28 ust. 2 pkt 1 u.f.r., mienie, które zostanie wniesione przez jednego z fundatorów, będącego jednocześnie fundatorem i małżonkiem drugiego fundatora, w celu przyjęcia proporcji uznaje się za wniesione również przez drugiego fundatora. Tym samym proporcje ustalone zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 u.f.r. na cele podatku dochodowego od osób fizycznych dla każdego z fundatorów powinny być podwyższone o wysokość proporcji drugiego małżonka, a więc do wysokości 100%. Jako przykład takiej linii argumentacyjnej wskazano interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 czerwca 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.113.2024.3.JK, z 25 września 2024 r. nr 0115-KDIT1.4011.530.2024.1.MR, z 23 lipca 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.405.2024.2.JK, z 10 lipca 2024 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.296.2024.2.JŚ. Zdaniem wnioskodawcy, stanowisko Dyrektora KIS prezentowane w powołanych wyżej interpretacjach indywidualnych, dotyczące sumowania proporcji małżonków jest prawidłowe, ale w stosunku do małżeństw pozostających w ustroju rozdzielności majątkowej. W takim przypadku bowiem, możliwe jest określenie udziału każdego z nich we wnoszonym majątku. W przypadku natomiast fundatorów objętych ustawową wspólnością majątkową, nie jest możliwe określenie udziału każdego z nich we wnoszonym majątku z uwagi na brzmienie art. 31 k.r.o. W konsekwencji, w celu zachowania celu powołania fundacji i stosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych dla fundatorów, sytuacja małżonków objętych ustrojem wspólności majątkowej czy też ustrojem rozdzielności majątkowej - nie powinna być różnicowana.