Zaskarżonemu postanowieniu Wspólnota zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zrn., dalej Kpa) poprzez nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego.
Skarżąca wskazała, że podpis wyłącznie jednego członka zarządu Wspólnoty – M.C., wynika z faktu, że nie było żadnego kontaktu z drugim członkiem zarządu A.K. Podpisanie dokumentu odwołania przez jedną osobę wynikało nie z braku wiedzy lub niedbalstwa, a wyłącznie z faktu, że drugi członek zarządu był niedostępny i nie można było ustalić co się z nim stało. Jako że Wspólnota nie mogła funkcjonować w takim składzie zarządu, została przygotowana uchwała o odwołaniu dotychczasowego zarządu i powołaniu nowego zarządu. Strona wyjaśniła, że podjęcie uchwały nie jest możliwe w ciągu 7 dni, wiąże się z zebraniem odpowiedniej ilości podpisów, więc uchwała nr [...] z dnia 29 marca 2023 r. została podjęta dopiero 23 maja 2023 r., a więc wystarczająca ilość głosów została oddana pod uchwałą już po dacie złożenia zażalenia w niniejszej sprawie. W dniu 1 sierpnia 2023 r. nowy zarząd zatwierdził wszystkie czynności podjęte w niniejszym postępowaniu przez administratora H.K. oraz M.C. Konwalidacja podjętych działań zdaniem Wspólnoty konwaliduje wszystkie ewentualne wcześniejsze braki.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując zasadność swojego stanowiska zawartego w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: Ppsa), na mocy którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.
Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ppsa) lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 Ppsa).
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania wniesionego w dniu 28 kwietnia 2023 r. w imieniu Wspólnoty przez M.C. od decyzji z [...] grudnia 2022 r. określającej Wspólnocie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi
Wyjaśniając podstawy prawne wyroku wskazać należy, że stosownie do treści art. 169 § 1 Op, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Natomiast, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 3 Op jeżeli odwołanie nie spełnia warunków wynikających z art. 222 organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. W sprawach nieuregulowanych w art. 220-234 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji (art. 235 Op). Stosownie zaś do art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie.
Tak więc, odwołanie od decyzji administracyjnej, które nie zostało podpisane przez osobę uprawnioną (lub jej pełnomocnika), traktowane jest jako brak formalny podania, który uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy. Organ wówczas ma obowiązek wezwać do usunięcia tego braku. Dopiero w przypadku bezskutecznego upływu terminu, pozostawia odwołanie bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie decyzja określająca Wspólnocie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi została doręczona 3 stycznia 2023 r. Będące przedmiotem niniejszego postępowania odwołanie zostało złożone dopiero 28 kwietnia 2023 r. i zostało podpisane w imieniu Wspólnoty jedynie przez M.C.
Z uwagi na treść art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali, SKO prawidłowo wezwało Wspólnotę do uzupełnienia braków formalnych złożonego pisma poprzez przedłożenie dokumentów potwierdzających, że M.C. jest uprawniona do reprezentowania Wspólnoty jednoosobowo. Jednocześnie organ pouczył Stronę o treści art. 169 § 1 Op.
Nadesłana w odpowiedzi na wezwanie SKO uchwała nie potwierdziła jednoosobowej reprezentacji Wspólnoty przez M.C. Z uchwały wynika, że M.C. nie była samodzielnie uprawniona do złożenia takiego odwołania, a w skład Zarządu Wspólnoty wchodzili M.C. i A.K. Zasadnie przy tym SKO uznało za niemające znaczenia dla sprawy argumenty Wspólnoty dotyczące braku kontaktu z drugim członkiem Zarządu.
Skoro Wspólnota miała problemy ze skontaktowaniem się z drugim członkiem zarządu, powinna bezzwłocznie podjąć starania dotyczące zmiany zarządu. W niniejszej sprawie wezwanie przez Prezydenta do złożenia wyjaśnień w sprawie złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zostało skierowane do Wspólnoty już 22 sierpnia 2022 r. Postanowienie o wszczęciu postępowania wydano natomiast [...] listopada 2022 r. Wspólnota pomimo wiedzy o toczącym się postępowaniu nie podjęła działań w celu zmiany składu zarządu, a uczyniła to dopiero po kilku miesiącach od otrzymania decyzji organu I instancji. Powyższe nie stanowi usprawiedliwienia dla złożenia odwołania podpisanego jedynie przez jednego członka zarządu. Skoro stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o własności lokali, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie, odwołanie powinno być podpisane przez dwóch członków zarządu, bądź przez prawidłowo ustanowionego pełnomocnika.
Niezłożenie na wezwanie SKO dokumentu wskazującego na umocowanie M.C. do jednoosobowej reprezentacji oznacza, że brak formalny odwołania nie został uzupełniony. Tym samym brak skutecznego uzupełnienia braków formalnych odwołania uprawniał SKO do uznania, że ziściły się przesłanki do pozostawienia odwołania bez rozpoznania na podstawie art. 169 Op. Stąd też zaskarżone postanowienie należało uznać za zgodne z prawem. Na marginesie jedynie Sąd zwraca uwagę, że poza nieuzupełnieniem braków formalnych, odwołanie podpisane przez M.C. w imieniu Wspólnoty zostało wniesione niespełna cztery miesiące po doręczeniu decyzji organu I instancji.
Nie mogło przy tym odnieść skutku oświadczenie Wspólnoty o zatwierdzeniu czynności podjętych dotychczas przez M.C. oraz przez H.K. (której odwołanie nie jest przedmiotem niniejszego postępowania), ponieważ oświadczenie takie zostało złożone z uchybieniem terminu wyznaczonego na podstawie art. 169 Op. Uznanie takiego zatwierdzenia czynności oznaczałoby - wbrew powołanym regulacjom normatywnym, że pomimo naruszenia art. 169 Op w zakresie braków formalnych odwołania należałoby je uznać za dopuszczalne i nadać sprawie dalszy bieg w zasadzie bez ograniczeń czasowych.
Za chybione Sąd uznaje zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa, przez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego. Uszło uwadze autorowi skargi, że organy administracji nie mogły naruszyć przepisów Kpa, gdyż w rozpatrywanej sprawie przepisy te nie mają zastosowania. Organy administracji w tego rodzaju sprawach administracyjnych procedują w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej. Sąd jednak nie stwierdził naruszenia w niniejszej sprawie przepisów procesowych Ordynacji podatkowej w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Sąd nie dopatrzył się też innego rodzaju uchybień, które uzasadniałyby uchylenie lub stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 Ppsa oddalił skargę