Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] listopada 2024 r. w części dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności W.B. (skarżący) za zaległości podatkowe spółki z o.o. K. z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2023 r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2023 r., a w pozostałej części (odsetek od nieuregulowanej w terminie zaliczki na podatek dochodowy) uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie.
W decyzji przedstawiono okoliczności świadczące o ziszczeniu się przesłanek odpowiedzialności skarżącego, tj.:
- wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności skarżącego po wszczęciu postępowania egzekucyjnego i odpowiednio odstąpieniu od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych; postępowanie dotyczące skarżącego wszczęto na podstawie postanowienia z 31 lipca 2024 r., podczas gdy postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec spółki w zakresie podatku od towarów i usług umorzono 20 marca 2024 r., zaś w odniesieniu do podatku dochodowego sporządzono adnotację z 20 maja 2024 r., o której mowa w art. 59 § 5a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (s. 7 i n., 11. i n. decyzji),
- z powyższego wynika również, że postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku spółki okazało się bezskuteczne (s. 10 i n. decyzji),
- skarżący pełnił w okresie powstania zaległości funkcję prezesa zarządu; został powołany na to stanowisko (ponownie) z dniem 2 września 2023 r., co potwierdzają akta rejestrowe spółki (s. 9 decyzji),
- spółka posiadała nieuregulowane zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2023 r., podatku dochodowego od osób prawnych za 2023 r., a także z tytułu odsetek od nieuregulowanej w terminie zaliczki na podatek dochodowy, z których pierwszą była zaległość z tytułu odsetek od nieuregulowanej zaliczki, drugą zaś zaległość z tytułu podatku od towarów i usług z terminem płatności 25 października 2023 r.; w związku z tym spółka stała się niewypłacalna od 26 stycznia 2024 r. i od tego momentu powinien być liczony termin na złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, którego nie zgłoszono (s. 15 i n. decyzji),
- nie wskazano również mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie wierzyciela w znacznej części (s. 25 decyzji).
Na tym tle organ zaakcentował źródło zaległości spółki, w szczególności z tytułu VAT (zbycie nieruchomości) i krytycznie odniósł się do twierdzeń strony skarżącej dotyczących możliwości prowadzenia (dalszej) egzekucji do wierzytelności spółki, jak też co do złożenia wniosku ratalnego przez spółkę (s. 19 i n. decyzji).
Końcowo zauważono, w odniesieniu do części rozstrzygnięcia dla podatnika korzystnej, tj. o umorzeniu postępowania w zakresie odsetek od nieuregulowanej w terminie zaliczki, że spowodowane to było brakiem wszczęcia postępowania podatkowego dotyczącego odpowiedzialności podatkowej skarżącego w tym zakresie (s. 25 decyzji).
W skardze do tut. Sądu strona domagała się uchylenia decyzji wydanych w obu instancjach w części dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki, tj. z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2023 r. oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2023 r., a także zwrotu kosztów postępowania. Podstawę tych wniosków stanowiły zarzuty naruszenia art. 108, art. 116 § 1, art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej (opis na s. 2 i n. skargi).