W przypadku gdy Spółka Przejmująca poniesie koszt bezpośrednio związany z przychodem (tj. ujmie ten koszt w księgach po zarejestrowaniu podziału), a odpowiadający temu kosztowi przychód zostanie rozpoznany w grudniu 2025 r. lub wcześniejszych miesiącach 2025 r. przez Spółkę Dzieloną, to uprawnionym do ujęcia tego kosztu będzie Spółka Przejmująca. Jak wynika z przepisów dotyczących potrącania kosztów bezpośrednich, warunkiem potrącenia kosztu podatkowego jest jego poniesienie. Jednocześnie dniem poniesienia kosztu jest dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (lub innego dowodu w przypadku braku faktury). Zatem w przypadku zaksięgowania faktury w księgach Spółki Przejmującej, to Spółka Przejmująca będzie miała prawo do rozpoznania kosztu podatkowego (to ona bowiem poniesie ten koszt w rozumieniu przepisów ustawy o CIT). W takiej sytuacji nie znajdą zastosowania przepisy art. 15 ust. 4b oraz ust. 4c ustawy o CIT - w takiej sytuacji Spółka Dzielona nie ujmie bowiem kosztu w swoich księgach rachunkowych (dokona tego Spółka Przejmująca), a zatem nie zostanie spełniony wynikający z przepisów warunek dotyczący poniesienia kosztu w odniesieniu do Spółki Dzielonej. Powyższe rozważania wnioskodawca przełożył na następujące przykłady praktyczne, tj. w przypadku gdy faktura zostanie otrzymana:
a) w styczniu 2026 r. i ujęta w księgach Spółki Przejmującej w styczniu 2026 r., lub
b) w lutym 2026 r. i ujęta w księgach Spółki Przejmującej w lutym 2026 r., lub
c) w kwietniu 2026 r. i ujęta w księgach Spółki Przejmującej w kwietniu 2026 r.,
- to prawo do rozpoznania kosztu będzie przysługiwać Spółce Przejmującej. Koszt ten powinien zostać ujęty w rozliczeniach Spółki Przejmującej w dacie na którą ujęte zostaną ww. faktury w księgach rachunkowych przez Spółkę Przejmującą.
W interpretacji indywidualnej z 2 lipca 2025 r., nr 0111-KDWB.4010.37.2025.2.BB, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS lub organ) uznał powyższe stanowisko za nieprawidłowe.
Organ powołał się na te same przepisy prawa, tj. art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 4b-4e ustawy o CIT oraz zasady dotyczące sukcesji praw i obowiązków wskazane w art. 93c O.p. Uznał, że koszty bezpośrednio związane z przychodami, pozostające w związku z wydzielanym Oddziałem Dystrybucja, dla których odpowiadający im przychód zostanie rozliczony przez Spółkę Dzieloną do dnia poprzedzającego dzień wydzielenia, powinny zostać rozliczone w całości przez Spółkę Dzieloną, natomiast w sytuacji, gdy odpowiadający tym kosztom przychód zostanie wykazany przez Spółkę Przejmującą w dniu wydzielenia lub po tym dniu, powinny zostać one wykazane w całości przez Spółkę Przejmującą. Zatem, jeżeli określone przychody będą rozpoznane przed dniem wydzielenia przez Spółkę Dzieloną, to koszty bezpośrednio związane z tymi przychodami powinny zostać rozliczone przez Spółkę Dzieloną, bez względu na to, czy faktura kosztowa została/zostanie otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Dzieloną przed dniem wydzielenia czy też faktura kosztowa została/zostanie otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Przejmującą w dniu wydzielenia lub po tym dniu. Analogicznie, jeżeli przychody odpowiadające kosztom bezpośrednio związanym z tymi przychodami zostaną rozpoznane po dniu wydzielenia przez Spółkę Przejmującą, koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi przez Spółkę Przejmującą powinny być rozliczone przez Spółkę Przejmującą, bez względu na to, czy faktura kosztowa zostałaby otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Dzieloną przed dniem wydzielenia, czy też faktura kosztowa zostałaby otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Przejmującą po dniu wydzielenia.
W rezultacie Dyrektor KIS przyjął, że koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi, przez Spółkę Dzieloną w grudniu 2025 r. lub wcześniejszych miesiącach 2025 r. powinna rozliczyć Spółka Dzielona, stosownie do postanowień art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT.
PGK zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższą interpretację indywidulaną w całości, zarzucając jej naruszenie przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 14b § 1 O.p., poprzez niewskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym w zakresie twierdzenia, że koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi przez P. S.A. (Spółka Dzielona) w grudniu 2025 r. lub wcześniejszych miesiącach 2025 r. powinna rozliczyć Spółka Dzielona (a nie P. sp. z o.o. - Spółka Przejmująca), stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4b-4e ustawy o CIT;
2. art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 14b § 1 O.p., poprzez niewskazanie prawidłowego stanowiska w zakresie okresu w jakim opisane we wniosku koszty uzyskania przychodów powinny zostać rozliczone;
3. art. 15 ust. 4b-4e ustawy o CIT, poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi przez Spółkę Dzieloną w grudniu 2025 r. lub wcześniejszych miesiącach 2025 r. powinna rozliczyć Spółka Dzielona niezależnie od daty poniesienia tych kosztów oraz spółki (Spółka Dzielona lub Spółka Przejmująca), która koszt poniosła;
4. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, poprzez błędną ocenę co do zastosowania tego przepisu i w konsekwencji jego niezastosowanie do sytuacji, w której faktura kosztowa ujęta zostanie w księgach Spółki Przejmującej w kwietniu 2026 roku, a zatem po upływie terminów, o których mowa w art. 15 ust. 4b ustawy o CIT i w konsekwencji błędne przyjęcie, że koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi przez Spółkę Dzieloną powinna rozliczyć Spółka Dzielona mimo, iż Spółka Dzielona nie poniesie tego kosztu;
5. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, poprzez błędną ocenę co do zastosowania tego przepisu i w konsekwencji jego niezastosowanie do sytuacji, w której faktura kosztowa ujęta zostanie w księgach Spółki Przejmującej i w konsekwencji błędne przyjęcie, że koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi przez Spółkę Dzieloną powinna rozliczyć Spółka Dzielona mimo, iż Spółka Dzielona nie poniesie tego kosztu.
Wskazując na powyższe naruszenia, PGK wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Kwestia sporna w sprawie sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, który podmiot (Spółka Dzielona czy Spółka Przejmująca) powinien rozliczyć związane z wydzieloną ZCP, koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz w jakim okresie.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Generalne zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów zostały określone przepisami art. 15 ust. 4-4e ustawy o CIT.
I tak, wedle art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
Stosownie do art. 15 ust. 4b ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
W myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
Na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
W myśl natomiast art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sukcesją podatkową częściową.
Zasadę sukcesji podatkowej częściowej przewiduje art. 93c § 1 i 2 O.p., zgodnie z którym, osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne przejmujące albo osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im w planie podziału składnikami majątku. Powyższą zasadę stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie albo podziale przez wyodrębnienie - także majątek osoby prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Zgodnie z powyższą zatem, w przypadku podziału przez wydzielenie, podmiot przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe, które związane są z tą częścią majątku, która jest przejmowana. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że w wyniku podziału przez wydzielenie przejmowane są prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że majątek przejmowany na skutek podziału, a także majątek osoby prawnej dzielonej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 2 O.p.).
Rozumienie powyższej zasady wydaje się nie być sporne pomiędzy stronami. Strony jednak z jej zastosowania wywodzą różne skutki prawne dla analizowanego zdarzenia przyszłego.
Analizowanej sukcesji nie podlegają te prawa i obowiązki, które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały przypisane do osoby dzielonego podatnika. Sukcesji podlegają prawa i obowiązki, które choć wynikają ze zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to nie uległy konkretyzacji do tej daty na gruncie rozliczeń podatkowych.
W przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem wydzielenia. Wniosek taki wynika z literalnej wykładni art. 93c O.p., zgodnie z którym sukcesji podlegają prawa i obowiązki "pozostające" w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowo powstałej w wyniku podziału składnikami majątku. W przepisie tym, ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie "stany otwarte", tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia "pozostają" jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowo powstałej w wyniku podziału składnikami majątku.
Organ trafnie przyjął w zaskarżonej interpretacji, że z literalnej wykładni przepisu wynika, iż nie odnosi się on do praw i obowiązków, które "pozostawały" w związku z danymi składnikami majątku przed dniem wydzielenia. W konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed dniem wydzielenia lub dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie), skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi Spółki dzielonej, tj. na dzień wydzielenia nie "pozostają" w związku z wydzielanym majątkiem. W przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w dniu wydzielenia lub po tej dacie (tj. "pozostaje" w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku podlegającymi podziałowi), rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć wyłącznie spółek przejmujących.
Podkreślić należy, że następstwo prawne (sukcesję generalną częściową), zgodnie z art. 93c O.p., należy rozumieć jako kontynuację - od dnia wydzielenia - rozliczeń podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie jako przejęcie przez spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną całości rozliczeń podatkowych wydzielanych części przedsiębiorstwa z okresu przed podziałem.
Należy przytoczyć regulację dotyczącą zagadnienia podziału spółek. I tak, na podstawie art. 528 § 1 k.s.h., spółkę kapitałową i spółkę komandytowo-akcyjną można podzielić na dwie albo więcej spółek kapitałowych lub spółek komandytowo-akcyjnych. Zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h., podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie).
Podział przez wydzielenie oraz podział przez wyodrębnienie są jedynymi podziałami, które nie skutkują rozwiązaniem spółki dzielonej (art. 530 § 1 i § 2 k.s.h.). Celem podziału przez wydzielenie jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, a następuje jedynie przeniesienie części jej majątku na inny podmiot.
Stosownie do art. 531 § 1 k.s.h., spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału. Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem przechodzą z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej (§ 2).
Trafnie wskazano w zaskarżonej interpretacji, że cechą szczególną trybu podziału spółki wskazanego w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h., jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu (następuje tylko przeniesienie części majątku tej spółki na inną spółkę już istniejącą lub nowo zawiązaną). W takiej sytuacji ma miejsce sukcesja uniwersalna częściowa (art. 531 § 1 k.s.h.), tj. następstwo generalne dotyczące praw i obowiązków związanych z przenoszonymi składnikami majątku (określonymi w planie podziału). Zatem następstwo prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej dotyczy tylko i wyłącznie określonej w planie podziału części przenoszonej na inny podmiot (sukcesja uniwersalna częściowa).
Zdaniem sądu orzekającego w sprawie, Dyrektor KIS prawidłowo przyjął w oparciu o powyżej przytoczone przepisy prawa, że koszty bezpośrednio związane z przychodami, pozostające w związku z wydzielanym Oddziałem Dystrybucja, dla których odpowiadający im przychód zostanie rozliczony przez Spółkę Dzieloną do dnia poprzedzającego dzień wydzielenia, powinny zostać rozliczone w całości przez Spółkę Dzieloną, natomiast w sytuacji, gdy odpowiadający tym kosztom przychód zostanie wykazany przez Spółkę Przejmującą w dniu wydzielenia lub po tym dniu, powinny zostać one wykazane w całości przez Spółkę Przejmującą.
Argumentacja skarżącej sprowadzała się w istocie do uzależnienia momentu rozpoznania kosztów bezpośrednich od daty ich ujęcia w księgach rachunkowych. PGK podnosiła bowiem, że ujęcie (zaksięgowanie) wydatku w księgach rachunkowych określa datę poniesienia kosztu podatkowego. Przepisy o rachunkowości decydują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a tym samym przesądzają o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Powyższa argumentacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Organ prawidłowo przyjął w zaskarżonej interpretacji, że art. 15 ust. 4e ustawy o CIT dotyczy wyłącznie kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami i jedynie w zakresie tego rodzaju kosztów określa moment ich potrącenia.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwraca się uwagę, że art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, zgodnie z którym za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury - nie stanowi o zasadach potrącalności kosztów w czasie i nie modyfikuje zasad określonych art. 15 ust. 4, 4b i ust. 4c. Czym innym jest bowiem normatywne ustalenie kiedy koszt został poniesiony (art. 15 ust. 4e) a czym innym kiedy taki poniesiony koszt może być zaliczony do kosztów podatkowych. Określenie kiedy koszt został poniesiony odnosi się do hipotezy poszczególnych ustępów art. 15, natomiast w dyspozycji w/w przepisów określono zasady potrącalności kosztów w czasie. W przypadku kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zastosowania mają reguły art. 15 ust. 4, 4b i 4c. Data poniesienia kosztu określona w ust. 4e tylko w przypadku kosztów pośrednich wyznacza wprost moment ich potrącalności - art. 15 ust. 4d stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 26 czerwca 2013 r., sygn.. akt I SA/Wr 589/13, wyrok NSA z 16 grudnia 2015 r., II FSK 3130/13).
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że ustawodawca dodając z 1 stycznia 2007 r. art. 15 ust. 4e ustawy o CIT nie miał intencji uregulowania kwestii momentu zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w sposób odmienny od uregulowań zawartych we wcześniejszych ustępach powyższego przepisu. (...) Data kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT nie jest bowiem datą ujęcia kosztu, a jedynie datą technicznego wprowadzenia tej informacji do systemu. Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy bowiem wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym (art. 20 ust. 1 ustawy o rachunkowości). Ujęcie kosztu w księgach rachunkowych oznacza prawidłowe wpisanie do prowadzonych ksiąg rachunkowych zdarzenia związanego z poniesieniem kosztu uzyskania przychodów, przy zachowaniu właściwego porządku: chronologicznego i systematycznego. (tak m.in. w wyroku NSA z 11 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 3487/16, z 22 września 2016 r., sygn. akt II FSK 2244/14, a także z 13 listopada 2024 r., sygn. akt II FSK 277/22).
Powyższe poglądy sąd orzekający w sprawie przyjmuje za własne.
Rację ma zatem Dyrektor KIS, że jeżeli określone przychody będą rozpoznane przed dniem wydzielenia przez Spółkę Dzieloną, to koszty bezpośrednio związane z tymi przychodami powinny zostać rozliczone przez Spółkę Dzieloną, bez względu na to, czy faktura kosztowa została/zostanie otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Dzieloną przed dniem wydzielenia czy też faktura kosztowa została/zostanie otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Przejmującą w dniu wydzielenia lub po tym dniu. Analogicznie, jeżeli przychody odpowiadające kosztom bezpośrednio związanym z tymi przychodami zostaną rozpoznane po dniu wydzielenia przez Spółkę Przejmującą, koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi przez Spółkę Przejmującą powinny być rozliczone przez Spółkę Przejmującą, bez względu na to, czy faktura kosztowa zostałaby otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Dzieloną przed dniem wydzielenia, czy też faktura kosztowa zostałaby otrzymana (zapłacona) przez Spółkę Przejmującą po dniu wydzielenia.
Z powyższe wynika jednocześnie że – wbrew zarzutom skargi - organ wskazał, w którym okresie koszt podatkowy będzie mógł zostać uwzględniony.
W rezultacie, prawidłowo stwierdzono w zaskarżonej interpretacji, że koszty bezpośrednio związane z przychodami rozpoznanymi, przez Spółkę Dzieloną w grudniu 2025 r. lub wcześniejszych miesiącach 2025 r. powinna rozliczyć Spółka Dzielona, stosownie do postanowień art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT.
Wobec powyższego za niezasadne uznać należało zarzuty naruszenia art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4b-4e ustawy o CIT.
Nie zasługiwały także na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów postępowania.
Na podstawie art. 14b § 1 O.p., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie do art. 14c § 1 i 2 O.p., interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.
Zdaniem sądu, organ w oparciu o opis przedstawiony we wniosku oraz przepisy prawa dokonał rzetelnej oceny stanowiska wnioskodawcy, wskazując prawidłowe stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym, w tym w zakresie wskazania okresu, w jakim opisane we wniosku koszty uzyskania przychodów powinny zostać rozliczone. Zaskarżona interpretacja stanowi odpowiedź na postawione pytanie oraz zawiera jasne uzasadnienie z jakich przyczyn organ uznał stanowisko wnioskodawców za nieprawidłowe.
W tym stanie sprawy, uznając wszystkie podniesione w skardze zarzuty za niezasadne, orzeczono jak w wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j. z dnia 2024.06.26).
Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu
dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).