W przekonaniu Spółki skoro Powódka zgodnie z wyrokiem Sądu II instancji została pozbawiona wyższego wynagrodzenia poprzez nieprzyznanie jej wynagrodzenia jakiego mogłaby oczekiwać gdyby jej nie dyskryminowano ze względu na płeć. Nie ulega zatem wątpliwości, że nieprzyznanie Powódce wynagrodzenia jakie powinna otrzymać stanowi utratę spodziewanych korzyści (lucrum cessans), a nie rzeczywistą stratę (damnum emergens).
Według Wnioskodawcy ponieważ wyższe wynagrodzenie, które mogłaby otrzymać Powódka, gdyby nie nastąpiło nierówne traktowanie - weszłoby do majątku Powódki, to uznać należy, że zasądzone odszkodowanie stanowi utracone korzyści. Tym samym utracone wynagrodzenie może być rozumiane wyłącznie jako utracona korzyść, skoro wynagrodzenie to nie weszło do majątku Powódki zanim Sąd nie orzekł o nim w wyroku w formie odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu. W związku z powyższym nie można stwierdzić, że doszło do zmniejszenia majątku Powódki.
Podsumowując Spółka stanęła na stanowisku, że kwota zasądzonego przez sąd odszkodowania tytułem naruszenia zasad równego traktowania w zatrudnieniu nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 i pkt 3b ustawy o PIT. Natomiast odszkodowanie z tego tytułu ma swoje źródło w łączącym byłego Pracownika z byłym Pracodawcą stosunku pracy i stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
Wnioskodawca w zakresie pytania numer 2 stwierdził, że Spółka będzie za to uprawniona do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania PIT od zasądzonych odsetek od odszkodowania, w oparciu art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT, tj. od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu Powódki do dnia zapłaty.
Spółka zauważyła, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.; dalej "K.c."). Przepis ten stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 481 § 1 K.c). W jej ocenie nie można utożsamiać odsetek za zwłokę ze świadczeniem odszkodowawczym, czy też innym świadczeniem. Odsetki mają charakter uboczny względem świadczenia głównego - są skutkiem nie wykonania zobowiązań. Wierzyciel może ich żądać dopiero, jeżeli dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego.
Zdaniem Spółki ustawa o PIT zawiera jednak przepisy, z których wynika zwolnienie przedmiotowe dla zasądzonych odsetek. Przykładem takie przepisu jest art. 21 ust 1 pkt 95a) z którego wynika, że wolne od opodatkowania są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego. Innym przykładem, w kontekście poniższej sprawy jest art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT, wedle którego odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 także korzystają ze zwolnienia z opodatkowania. Zauważyła przy tym, że zwolnienie od podatku dochodowego otrzymanych odsetek przysługuje tylko wówczas, gdy przepis ustawy wyraźnie o tym stanowi (konkretnie odnosi się do odsetek). Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy przepis ww. ustawy o PIT zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
Strona mając na uwadze, że o zastosowaniu przedmiotowego zwolnienia decyduje spełnienie łącznie dwóch przesłanek: 1) dotyczącej źródła przychodu, do którego kwalifikowane jest ww. świadczenie; 2) dotyczącej nieterminowości jego wypłaty, zwróciła uwagę, że zasądzone odszkodowanie przez Sąd II instancji z tytułu dyskryminacji, mieści się w definicji przychodów ze stosunku pracy, określonej w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, tym samym stanowi świadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o PIT. Zatem pierwszy warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95 ww. ustawy został spełniony. Strona zwróciła przy tym uwagę, że w wyroku z lutego 2025 Sąd II instancji określił, że Powódce odsetki naliczyć należy od dnia doręczenia Spółce odpisu pozwu do dnia zapłaty. Tym samym świadczenie pieniężne w postaci odsetek od tego dnia staje się należne Powódce. Oznacza to tyle, że gdyby Spółka zapłaciła od razu Powódce (po doręczeniu odpisu pozwu) należność główną, czyli to wynagrodzenie jakiego mogłaby oczekiwać gdyby jej nie dyskryminowano ze względu na płeć, wówczas Spółka nie płaciłaby żadnych dodatkowych odsetek. Spółka nie zapłaciła Powódce kwoty, która de facto była jej należna od dnia doręczenia pozwu, o czym świadczą zasądzone odsetki przez Sąd II instancji. Odsetki należne Powódce stały się należne w skutek uchybienia przez Spółkę terminowi świadczenia pieniężnego (art. 481 § 1 K.c.). Wyrok Sądu II instancji tylko potwierdził od jakiego momentu odsetki stały się wymagalne. W związku z tym odsetki za opóźnienie należą się automatycznie gdy, świadczenie pieniężnie stało się wymagalne (nadszedł termin zapłaty) oraz Spółka opóźniła się z ich zapłatą.
Wnioskodawca mając powyższe na uwadze, wskazał, że odsetki przyznane Powódce wyrokiem Sądu II instancji naliczone od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu Spółce do dnia zapłaty korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS") w interpretacji indywidualnej z 12 września 2025 r. stanowisko Wnioskodawcy w części zastosowania zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT do odsetek naliczonych przed datą uprawomocnienia się orzeczenia sądu uznał za nieprawidłowe, natomiast za prawidłowe w pozostałej części.
Na wstępie uzasadnienia rozstrzygnięcia, zwrócił uwagę, że ani wysokość odszkodowania ani tym bardziej zasady ustalania odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu nie wynikały wprost z przepisów, a tylko wówczas odszkodowanie mogłoby skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. W przypadku gdy wysokość lub zasady ustalania odszkodowania nie wynikają wprost z odrębnych ustaw lub aktów wykonawczych wydanych na podstawie tych odrębnych ustaw, a podstawą ich otrzymania jest wyrok lub ugoda sądowa, wówczas należy rozważyć czy do odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu może być zastosowane zwolnienie na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy.
Według organu punktem wyjścia wykładni art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy jest podział odszkodowania na odszkodowanie za rzeczywiste straty (damnum emergens) i odszkodowanie za utracone korzyści (lucrum cessans). Jednocześnie, zakres zwolnienia określony w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT obejmuje tylko odszkodowania za tzw. szkodę rzeczywistą, czyli poniesione straty, a nie dotyczy utraconych korzyści. Specyfika prawa podatkowego nakazuje inaczej traktować odszkodowanie (zadośćuczynienie) z tytułu poniesionych przez poszkodowanego strat i odszkodowanie (zadośćuczynienie) z tytułu utraconego zysku. Odszkodowanie (zadośćuczynienie) z tytułu utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógł się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono, podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Zdaniem Dyrektora KIS wobec okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku nie sposób uznać, że odszkodowanie z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu przyznane przez Sąd byłej pracownicy wiązało się z rzeczywistym uszczerbkiem w majątku należącym do niej, natomiast majątek ten niewątpliwie nie wzrósł tak, jakby się stało, gdyby nie nastąpiło nierówne traktowanie w zatrudnieniu. W tym przypadku, mamy zatem do czynienia z odszkodowaniem dotyczącym utraconych korzyści, które nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania również na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy.
Organ zwrócił uwagę, że Spółka we wniosku wskazała, że podstawą prawną żądania wskazaną w pozwie był art. 113 oraz 183d K.p. Powódka w toku procesu wskazywała, że domaga się odszkodowania w kwocie 43.200 zł, które stanowiło różnicę między wynagrodzeniem jakie powinna otrzymać bez naruszenia zasady równego traktowania (dyskryminacja ze względu na płeć), a wynagrodzeniem rzeczywiście otrzymanym. Była pracownica Spółki została pozbawiona wyższego wynagrodzenia, a zatem utraciła korzyści, których się spodziewała. Wobec powyższego zdaniem organu nie ulega wątpliwości, że zmiana wynagrodzenia na niższe stanowi utratę spodziewanych korzyści (lucrum cessans), a nie rzeczywistą stratę (damnum emergens). Mając na uwadze, że wyższe wynagrodzenie, które mógłby otrzymać powód, gdyby nie nastąpiło nierówne traktowanie - weszłoby do jego majątku, uznał, że zasądzone odszkodowanie stanowi utracone korzyści.
Tym samym stwierdził, że utracone wynagrodzenie może być rozumiane wyłącznie jako utracona korzyść, skoro wynagrodzenie to nie weszło do majątku byłej pracownicy Spółki zanim Sąd nie orzekł o nim w wyroku w formie odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu. Tym samym nie można stwierdzić, że doszło do zmniejszenia majątku byłej pracownicy.
Dyrektor KIS stanął na stanowisku, że w sprawie zastosowanie będzie miał właśnie wyjątek wskazany w art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. b ustawy o PIT, gdyż przepis ten odnosi się - tak jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie - do odszkodowań przyznanych na podstawie wyroku sądu, które dotyczą korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. W jego ocenie kwota zasądzonego przez sąd odszkodowania tytułem naruszenia zasad równego traktowania nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT. Pełniąc rolę płatnika Spółka ma obowiązek naliczyć, pobrać i odprowadzić do urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od wypłaconego pracownicy ww. odszkodowania.
W konsekwencji uznając, że odszkodowanie stanowił dla byłej Pracownicy przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, albowiem podstawą jej wypłaty był stosunek pracy, stanowisko Strony w zakresie pytania numer 1 uznał za prawidłowe.
Odnosząc się z kolei do odsetek ustawowych z tytułu nieterminowego wypłacenia Pracownicy odszkodowania, zwrócił uwagę, że z dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT wynika, że omawianemu zwolnieniu podlegają odsetki, które spełniają równocześnie następujące warunki: 1) świadczenia, od których są naliczane, zaliczone zostały do określonego źródła przychodu, tj. np. przychodu ze stosunku pracy; 2) przysługują z tytułu nieterminowej wypłaty tych świadczeń. Dyrektor KIS odnosząc się do pierwszego warunku zwrócił uwagę, że wypłacona byłej Pracownicy kwota odszkodowania tytułem naruszenia zasad równego traktowania, od której naliczone zostały odsetki ustawowe, stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym stanowi świadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Z kolei z "nieterminową wypłatą świadczenia" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie wymagalności danego świadczenia, nie zostało ono wypłacone przez zobowiązanego. Zdaniem organu chodzi tu jednak wyłącznie o odsetki naliczone od momentu uprawomocnienia się wyroku sądu przyznającego ww. świadczenie do dnia zapłaty zasądzonego świadczenia, bowiem to od tego dnia świadczeniodawca jest zobowiązany do przekazania świadczenia. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95 cyt. ustawy ma bowiem zastosowanie w sytuacji, gdy - od momentu zawarcia umowy, ugody lub uprawomocnienia się wyroku sądu - zobowiązany spóźni się z wypłatą świadczenia na rzecz poszkodowanego.
W związku z powyższym Dyrektor KIS podniósł, że przedmiotowe zwolnienie nie ma natomiast zastosowania do odsetek naliczonych od ww. świadczenia przed datą uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie i w konsekwencji podlegają one opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, na ogólnych zasadach według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT. Tym samym organ stwierdził, że w stosunku do odsetek naliczonych od momentu uprawomocnienia się wyroku Sądu przyznającego odszkodowanie do dnia zapłaty zasądzonego odszkodowania zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 pkt 95 ww. ustawy. Tym samym Strona nie jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych odsetek od odszkodowania korzystających ze zwolnienia przedmiotowego.
Reasumując zwracając uwagę, że w stosunku do wypłaconych przez Spółkę odsetek naliczonych od odszkodowania przed datą uprawomocnienia się orzeczenia Sądu, które jako przychód z innych źródeł podlegają opodatkowaniu, Spółka nie ma obowiązku pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu, natomiast ciąży na niej obowiązek sporządzenia i złożenia informacji PIT-11, za nieprawidłowe uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
Spółka w skardze z dnia 9 października 2025 r., wnosząc o uchylenie przedmiotowej interpretacji indywidualnej w części dotyczącej pytania numer 2 odnoszącej się do wykładni art. 21 ust 1 pkt 95 ustawy o PIT do odsetek naliczonych przed datą uprawomocniania się orzeczenia sądu z powodu niezgodności z prawem, oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzuciła naruszenie przepisów, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT - poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji na nieuprawnionym przyjęciu, że odsetki od świadczenia wynikającego ze stosunku pracy korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego wyłącznie w części obejmującej okres od dnia uprawomocnienia wyroku Sądu do dnia spełnienia świadczenia, w sytuacji gdy zdaniem Skarżącej zwolnieniem przewidzianym w tym przepisie powinien być objęty cały okres, za który naliczono odsetki tj. od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu do dnia zapłaty tj; spełnienia świadczenia;
2) art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawa o PIT - poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania tego przepisu prawa materialnego, a w konsekwencji na nieuprawnionym przyjęciu, że odsetki od świadczenia wynikającego ze stosunku pracy za okres od dnia doręczenia odpisu pozwu do dnia uprawomocnienia wyroku Sądu nie korzystają za zwolnienia z opodatkowania wynikającego z tego przepisu;
3) art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z późn. zm.; dalej "O.p."), poprzez niewskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym w zakresie twierdzenia, że art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o PIT nie ma zastosowania do odsetek naliczonych od odszkodowania (którego wypłatę organ podatkowy uznał za przychód ze stosunku pracy) od dnia doręczenia odpisu pozwu do dnia uprawomocnienia wyroku Sądu i w konsekwencji odsetki te podlegają opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej interpretacji i powtórzył przedstawioną w niej argumentację. Zarzuty skargi ocenił jako niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną interpretacji podatkowych w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargi oraz powołaną w skardze podstawę prawną. Stosownie bowiem do treści art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co zastosowania przepisu prawa materialnego. Zdanie drugie tego przepisu wprowadza zasadę związania sądu zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie w części, bowiem zaskarżona interpretacja w tym zakresie narusza przepisy prawa (w części jakiej intepretacja została zaskarżona).
Istota sporu w niniejszej dotyczy kwestii interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 95 u.p.d.o.f. Zgodnie z jego treścią wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1.
W niniejszej sprawie przesądzono, iż wypłacona byłej pracownicy kwota odszkodowania tytułem naruszenia zasad równego traktowania, od której naliczone zostały odsetki ustawowe, stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym stanowi świadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
W ocenie DKIS sporną kwestią jest kwestia interpretacji sformułowania, zawartego w powyższej normie prawnej, "nieterminowej wypłaty świadczenia". Organ interpretacyjny zajął stanowisko, iż w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 95 u.p.d.o.f. z "nieterminową wypłatą świadczenia" mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie wymagalności danego świadczenia, nie zostało ono wypłacone przez zobowiązanego. Zdaniem Organu chodzi tu jednak wyłącznie o odsetki naliczone od momentu uprawomocnienia się wyroku sądu przyznającego ww. świadczenie do dnia zapłaty zasądzonego świadczenia, bowiem to od tego dnia świadczeniodawca jest zobowiązany do przekazania świadczenia. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95 cyt. ustawy ma bowiem zastosowanie w sytuacji, gdy - od momentu zawarcia umowy, ugody lub uprawomocnienia się wyroku sądu - zobowiązany spóźni się z wypłatą świadczenia na rzecz poszkodowanego.
Z tym stanowiskiem nie zgadza się Sąd w składzie niniejszym.
Kwota odszkodowania tytułem naruszenia zasad równego traktowania w zatrudnieniu jest świadczeniem, którego termin zapłaty nie został określony. Nie ulega wątpliwości, że w związku z zasądzeniem tej kwoty przez Sąd i uprawomocnienia się wyroku, Strona, od tego momentu, mogła wystąpić na drogę postępowania egzekucyjnego, w przypadku braku jej wypłaty. Nie można jednak pominąć treści art. 300 k.p. oraz 455 k.c.
W świetle tej pierwszej normy prawnej w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy.
Art. 455 k.c. stanowi zaś, że jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.
Przepis powyższy ma zatem również zastosowanie do kwoty spornego odszkodowania. Tym samym pracodawca był zobowiązany do jej wypłaty niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. A takim wezwaniem było doręczenie odpisu pozwu.
W konsekwencji odsetki od dnia doręczenia odpisu pozwu do dnia uprawomocnienia się wyroku również podlegają uregulowaniu opisanemu w art. 21 ust. 1 pkt 95 u.p.d.o.f. W niniejszej sprawie bowiem nieterminowe wypłata świadczenia nastąpiła już po dniu doręczeniu odpisu pozwu, a zatem wezwaniu dłużnika do wykonania świadczenia.
W tym stanie sprawy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku (pkt 1) na podstawie art. 146 § 1 w związku z art.145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do art. 200 oraz art. 205 § 1 ww. ustawy (pkt 2 sentencji wyroku).
W rezultacie ponownie rozpatrując sprawę Organ uwzględni stanowisko zawarte w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia.
Orzeczenia sądów administracyjnych, powołane w niniejszym uzasadnieniu, dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.