Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Organ prawidłowo zweryfikował okoliczności leżące u podstaw wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. DIAS zasadnie uznał, że 25 czerwca 2024 r. doszło do skutecznego doręczenia decyzji skarżącej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja NUS z [...] czerwca 2024 r. została odebrana przez Piotra Jastrzębskiego (pełniącego funkcję prezesa zarządu spółki); potwierdza to jego odręczny podpis oraz odręcznie wskazana za zwrotnym potwierdzeniu odbioru data 25 czerwca 2024 r. Zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał 9 lipca 2024 r., który to dzień był dniem roboczym (wtorek). Ta okoliczność jest w istocie niesporna. Tym samym odwołanie wniesione w dniu 24 lipca 2024 r. zostało wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Należy zwrócić uwagę, że sama skarżąca ma świadomość, że uchybiła terminowi. W ocenie Sądu o powyższym świadczy fakt, że wnosząc odwołanie spółka jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Ponadto na żadnym etapie postępowania administracyjnego lub sądowego skarżąca nie podnosiła zarzutów odnośnie błędnego doręczenia decyzji. Co więcej, również w skardze nie ma żadnych zarzutów dotyczących kwestii doręczenia decyzji. Nie nasuwa zatem zastrzeżeń działanie organu, który był zobligowany był do uznania, że ww. czynności dokonano z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Bez znaczenia przy tym dla powyższej konstatacji jest z jakich przyczyn uchybiono terminowi. Każdy bowiem przypadek niedochowania terminu przewidzianego prawem dla realizacji określonej czynności procesowej wywołuje ten sam skutek.
Skoro więc odwołanie od ww. decyzji skarżąca złożyła po upływie przewidzianego dla tej czynności ustawowego terminu (który upływał 9 lipca 2024 r.), to wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej postanowienie odpowiada prawu, a skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Organ ustalił wszystkie istotne okoliczności faktyczne sprawy mające wpływ na wydane rozstrzygnięcie. Dotyczy to przede wszystkim daty wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, jak i daty skutecznego jej doręczenia skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem co do trybu i terminu wniesienia odwołania.
Z tych powodów oddalono skargę, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie dostrzegł bowiem uchybień w spornym postanowieniu, oceniając je tak w kontekście twierdzeń strony, jak i z urzędu (art. 134 § 1 ww. ustawy). Odnotować przy tym należy, że poza granicami sprawy pozostaje podniesiona w skardze kwestia zgodności z prawem decyzji organu pierwszej instancji, a w związku z tym zarzuty jej dotyczące (szerzej por. uchwałę NSA o sygn. II GPS 2/22, ONSAiWSA Nr 1/2024, poz. 3).