Zdaniem Wnioskodawcy stanowisko przedstawione w odpowiedzi na pytanie nr 1 znajduje również potwierdzenie w Rozdziale 4.3 Objaśnień, w którym obowiązki wspomagającego, o których mowa w art. 86d §4 lub 86d §5 OP przypisane są do następujących sytuacji:
a) wspomagający nie rozwiał swoich wątpliwości MDR, jeżeli nie otrzymał żadnej informacji od zlecającego wykonanie czynności lub też informacje przekazane do wspomagającego przez zleceniodawcę w odpowiedzi na pismo o powzięciu wątpliwości MDR powodują, że wspomagający dostrzega lub powinien był dostrzec, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy (str. 63 Objaśnień) oraz
b) wspomagający dostrzegł lub powinien był dostrzec, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego jest wspomagającym, stanowi schemat podatkowy, w przypadku gdy zlecający nie poinformował go o NSP schematu podatkowego lub też nie przekazał mu informacji o schemacie podatkowym (złożonej na formularzu MDR-1) (str. 64 Objaśnień).
Przytoczone fragmenty Objaśnień potwierdzają, że obowiązki wspomagającego, o których mowa w art. 86d §4 lub 86d §5 OP mają zapewnić realizację celu Ustawy wskazanego w Uzasadnieniu, tj. uzyskanie przez administrację skarbową informacji o schematach podatkowych, w przypadkach, w których:
a) wspomagający w wyniku realizacji zleconych mu czynności przez promotora lub korzystającego nie pozyskał wiedzy, czy informacja o schemacie podatkowym został przekazana do Szefa KAS, ponieważ zlecający nie odpowiedział na pismo wspomagającego (tu: Banku) o powzięciu Wątpliwości MDR,
b) wspomagający (tu: Bank) dostrzegł schemat podatkowy pomimo otrzymania odpowiedzi na jego pismo o powzięciu Wątpliwości MDR, w której promotor lub korzystający wskazują na brak identyfikacji przez nich schematu podatkowego,
c) wspomagający (tu: Bank) dostrzegł schemat podatkowy bez powzięcia Wątpliwości MDR w przypadku braku otrzymania informacji zgodnie z art. 86d §1 OP.
W przypadku opisanym w pytaniu nr 1 Bank jako wspomagający w odpowiedzi na wysłane do klienta pismo o powzięciu Wątpliwości MDR otrzymuje NSP lub dane zgodnie z art. 86f OP przekazane przez klienta do Szefa KAS, które to dokumenty potwierdzają, że odpowiednia informacja o schemacie podatkowym została przekazana do Szefa KAS. Zatem wskazane w Objaśnieniach MDR i przytoczone powyżej warunki, w związku z którymi wspomagający powinien realizować obowiązki wynikające z art. 86d §4 lub 86d §5 OP nie znajdują zastosowania do sytuacji opisanej w pytaniu nr 1, co zdaniem Wnioskodawcy potwierdza jego stanowisko dotyczące tego pytania wskazane w niniejszym wniosku.
Przyjęcie jako prawidłowe stanowiska przeciwnego do wskazanego przez Wnioskodawcę w odpowiedzi na pytanie nr 1 prowadziłoby do sytuacji, w której Bank jako wspomagający byłby zobowiązany do:
a) zinterpretowania otrzymania od klienta NSP lub danych zgodnych z art. 86f OP przekazanych przez klienta do Szefa KAS, w odpowiedzi na pismo o powzięciu Wątpliwości MDR i po realizacji zleconych Bankowi czynności, jako dostrzeżenie schematu podatkowego, o którym mowa w art. 86d § 4 OP,
b) przekazania do Szefa KAS tej samej informacji o schemacie podatkowym, którą złożył promotor lub korzystający, i którą Bank otrzymał w dokumentach przekazanych od klienta w odpowiedzi na pismo o powzięciu Wątpliwości MDR, zgodnie z art. 86d § 4 OP, w przypadku gdy przekazanie ww. informacji nie naruszałoby obowiązku zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej lub Bank został zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy przez korzystającego w tym zakresie,
c) przekazania do klienta, który w odpowiedzi na pismo o powzięciu Wątpliwości MDR przekazał do Banku NSP lub dane zgodnie z art. 86f OP przekazane do Szefa KAS, informacji, że w opinii Banku uzgodnienie, którego dotyczyły zlecone Bankowi czynności, stanowi schemat podatkowy, o którym należy przekazać informację do Szefa KAS.
Działanie takie nie znajduje swojego umocowania w aktualnych przepisach OP odnoszących się do MDR. Nie ma bowiem przepisu, który nakazywałby korzystającemu lub promotorowi dwukrotnego zgłaszania Szefowi KAS tego samego schematu podatkowego.
Zatem przyjęcie jako prawidłowe stanowiska przeciwnego do wskazanego przez Wnioskodawcę powodowałoby obowiązek realizacji nadmiarowych czynności przez wspomagającego biorąc pod uwagę cel Ustawy jakim jest uzyskanie przez administrację skarbową informacji o schematach podatkowych. Stosowanie przeciwnego stanowiska niż wskazane przez Wnioskodawcę naruszałoby również konstytucyjną zasadę proporcjonalności, w szczególności w zakresie zachowania proporcji między efektami wprowadzonej regulacji a ciężarami bądź niedogodnościami wynikającymi z niej dla obywateli. Pomimo przekazania przez klienta Banku do Szefa KAS odpowiedniej informacji o schemacie podatkowym i poinformowania o tym Banku w odpowiedzi na pismo dotyczące powzięcia przez Bank Wątpliwości MDR, Bank musiałby ponownie przekazać do Szefa KAS tą samą informację o schemacie podatkowym zgodnie z art. 86d § 4 OP lub poinformować klienta zgodnie z art. 86d § 5 OP, że dane uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, pomimo, że klient zdaje sobie z tego sprawę, przekazał już do Szefa KAS informację o schemacie podatkowym i poinformował o tym Bank. W takim przypadku efekt regulacji w postaci przekazania odpowiedniej informacji o schemacie podatkowym do Szefa KAS zostałby osiągnięty, ale ilość obowiązków raportowych związanych z jego realizacją i wynikającą z tej regulacji dla podatników byłaby nieproporcjonalnie wysoka i w znacznej części nadmiarowa.
Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z Uzasadnieniem, mechanizm powzięcia wątpliwości przez wspomagającego ma na celu szacowanie przez Szefa KAS liczby niezaraportowanych schematów podatkowych, poprzez uwzględnianie w statystykach liczby podmiotów, do których wspomagający wystąpił o przekazanie mu pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego zgodnie z art. 86d § 2 OP. Zawiadomienie przekazywane do Szefa KAS zgodnie z art. 86d § 5 OP, dla którego dedykowany został formularz MDR-2, ma analogiczną strukturę do formularza MDR-2 stosowanego w zawiadomieniu o powzięciu Wątpliwości MDR, z zastrzeżeniem, że wspomagający wskazuje w nim liczbę podmiotów, które poinformował o obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym do Szefa KAS. Przez analogię można zatem założyć, że zawiadomienia MDR-2 przekazywane do Szefa KAS zgodnie z art. 86d § 5 OP mają na celu również szacowanie przez Szefa KAS liczby niezaraportowanych schematów podatkowych. Przyjęcie jako prawidłowe stanowiska przeciwnego do wskazanego przez Wnioskodawcę w odpowiedzi na pytanie nr 1 w zakresie konieczności realizacji obowiązków, o których mowa w art. 86d § 5 OP doprowadziłoby do sytuacji, w której liczba podmiotów, które wspomagający poinformował o obowiązku przekazania informacji o schemacie podatkowym Szefowi KAS, wskazana w formularzu MDR-2 nie mogłaby zostać uwzględniona przez Szefa KAS w szacowaniu liczby niezaraportowanych schematów podatkowych, ponieważ jej wykorzystanie w tym celu prowadziłoby do błędnych wniosków.
Obejmowałaby ona bowiem także przypadki, w których dany schemat został zaraportowany do Szefa KAS przez klienta Banku, z zastrzeżeniem, że Bank otrzymał o tym informację ale nie w związku z art. 86d §1 OP ale w odpowiedzi na pismo o powzięciu Wątpliwości MDR, po przekazaniu zawiadomienia zgodnie z art. 86d §3 OP i później niż w dniu poprzedzającym wykonanie zleconych mu czynności w odniesieniu do danego schematu podatkowego.
W związku z powyższymi argumentami, zdaniem Banku odpowiedź na zadane pytanie nr 1 jest twierdząca.
Zgodnie z uzasadnieniem wskazanym przez Wnioskodawcę do odpowiedzi na pytanie nr 1 Bank nie stanie się obowiązanym do działań przewidzianych dla wspomagającego w art. 86d § 4 lub art. 86d § 5 OP, w tym do przekazania do Szefa KAS informacji o schemacie podatkowym, jeżeli nie został poinformowany zgodnie z art. 86d § 1 OP, ale otrzymał od klienta NSP lub dane wskazane w art. 86f OP w odpowiedzi na pismo Banku o powzięciu Wątpliwości MDR, która to odpowiedź została przekazana do Banku w terminie późniejszym niż w dniu wykonania przez Bank czynności zleconych przez klienta. W związku z czym w sytuacji opisanej w pytaniu nr 1 nie będą go dotyczyć postanowienia art. 86e § 1 OP, który wskazuje obowiązki tylko dla podmiotów obowiązanych do przekazania informacji o schemacie podatkowym.
Dodatkowo zdaniem Wnioskodawcy, nieuzasadnionym byłoby aby obie sytuacje tzn. przekazanie do Banku NSP lub danych schematu podatkowego zgodnie z art. 86f OP zgodnie z art. 86d § 1 OP oraz przekazanie do Banku ww. dokumentów dopiero w odpowiedzi na pismo Banku o powzięciu Wątpliwości MDR i jednocześnie w terminie późniejszym niż w dniu wykonania przez Bank czynności zleconych przez klienta, powodowały inne skutki w zakresie konieczności wskazywania Banku jako wspomagającego w informacji o schemacie podatkowym przekazanej przez klienta do Szefa KAS.
W przypadku otrzymania przez wspomagającego dokumentów zgodnie z art. 86d § 1 OP, nie staje się on obowiązanym do przekazania informacji o schemacie podatkowym zgodnie z art. 86d § 4 i art. 86d § 5 OP przez co nie dotyczą go obowiązki wynikające z art. 86e § 1 OP. Zdaniem Wnioskodawcy wskazana konstrukcja przepisów potwierdza zatem, że celem art. 86e §1 OP nie jest zapewnienie wykazywania w informacji o schemacie podatkowym podmiotów w roli wspomagającego ale zwiększenie prawdopodobieństwa uzyskania przez administrację skarbową informacji o schematach podatkowych. Na podstawie powyższych wniosków i stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego pytania nr 1, brak jest zdaniem Wnioskodawcy podstaw aby twierdzić, że dla przypadków przekazania do Banku ww. dokumentów w odpowiedzi na pismo Banku o powzięciu Wątpliwości MDR i jednocześnie już po dniu wykonania przez Bank czynności zleconych przez klienta, przepisy Ustawy zostały ustrukturyzowane odmiennie niż w przypadku otrzymania przez Bank informacji zgodnie z art. 86d § 1 OP, czyli w taki sposób aby ich celem miało być nie tylko uzyskanie przez administrację skarbową informacji o schematach podatkowych ale również uzyskanie informacji o wspomagającym dany schemat podatkowy. Nie istnieją zatem podstawy do stwierdzenia, że w sytuacji opisanej w pytaniu nr 1 brak realizacji obowiązków Banku wynikających z art. 86d § 4 lub 86d §5 OP jest uwarunkowany wskazaniem Banku w roli wspomagającego w informacji o schemacie podatkowym przekazanej przez klienta do Szefa KAS.
W związku z powyższym, zdaniem Banku odpowiedź na zadane pytanie nr 2 jest twierdząca.
DKIS rozpatrzył [...] września 2021 r. wniosek ORD-IN i wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Pismem z 14 września 2021 r. Wnioskodawca wniósł zażalenie na ww. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Po rozpatrzeniu zażalenia DKIS wydał [...] listopada 2021 r. postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 9 listopada 2021 r.
Pismem z 9 grudnia 2021 r. Wnioskodawca złożył skargę na postanowienie z [...] listopada 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie z [...] września 2021 r.
Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "WSA w Warszawie").
WSA w Warszawie wyrokiem z 29 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 63/22 uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z [...] września 2021 r.
Od ww. wyroku 4 sierpnia 2022 r. DKIS złożył skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 czerwca 2024 r. sygn. akt III FSK 1353/22 oddalił skargę kasacyjną Organu.
WSA w Warszawie w ponownie prowadzonym postępowaniu zobowiązał organ do podjęcia czynności zmierzających do rozpatrzenia wniosku Skarżącego z uwzględnieniem stanowiska zawartego w wyroku sygn. akt III SA/Wa 63/22.
W związku z tym, że wniosek wymagał uzupełnienia, 27 września 2024 r. Dyrektor KIS wysłał wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku ORD- IN, z prośbą o ich uzupełnienie wraz z pouczeniem, że jeśli Wnioskodawca nie uzupełni wniosku, nie zostanie on rozpatrzony.
W ww. wezwaniu Organ poprosił Wnioskodawcę o uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie:
1. W jakich okolicznościach faktycznych realizowane są przez Państwa normy prawne ze wskazanych przez Państwa w opisie sprawy art. 86a-86o ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020, poz. 1325 ze zm.; dalej: OP lub Ustawa)? Kiedy i w jaki sposób wykonują Państwo obowiązki informowania o schematach podatkowych?
2. Czy schemat, który jest przedmiotem Państwa wniosku jest schematem podatkowym standaryzowanym, czy schematem podatkowym innym niż standaryzowanym? Jakie konkretnie informacje dotychczas składali Państwo w związku z dokonywanymi czynnościami do Szefa KAS i na jakich formularzach MDR?
3. Czy zgodnie z 86d § 3 OP jako wspomagający, w terminie, o którym mowa w art. 86d § 2 OP, zawiadamiają Państwo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: Szef KAS) o wystąpieniu sytuacji wskazanej w art. 86d § 2 OP, wskazując dzień, w którym powzięli Państwo wątpliwości, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, oraz liczbę podmiotów, do których wystąpili Państwo o przekazanie pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego?
4. Czy jeżeli jako wspomagający nie zostali Państwo poinformowani o NSP schematu podatkowego lub nie została Państwu przekazana informacja, że schemat podatkowy nie posiada NSP, oraz przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w dokonywanych przez Państwa czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego charakteru Państwa działalności, obszaru jego specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych przez Państwa czynności, powzięli Państwo lub powinni byli powziąć Państwo wątpliwości, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego są wspomagającym, może stanowić schemat podatkowy, to czy wystąpili Państwo niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 5 dni roboczych od dnia, w którym powzięli lub powinni byli powziąć wątpliwości, z odrębnym pismem do promotora lub korzystającego zlecających wykonanie czynności o przekazanie Państwu sporządzonego na piśmie oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego, stosownie do art. 86d § 2 OP?
5. Czy jeśli ww. sytuacja miała miejsce, to czy w terminie, o którym mowa powyżej zawiadomili Państwo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o wystąpieniu sytuacji, że nie zostali Państwo poinformowani o NSP schematu podatkowego lub nie została Państwu przekazana informacja, że schemat podatkowy nie posiada NSP, wskazując dzień, w którym powzięli Państwo wątpliwości, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy, oraz liczbę podmiotów, do których wystąpili Państwo o przekazanie sporządzonego na piśmie oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego? Czy wstrzymali się Państwo z wykonaniem czynności w odniesieniu do uzgodnienia do dnia otrzymania tego oświadczenia, potwierdzenia nadania NSP lub informacji, o której mowa wart. 86b§3 OP?
6. Czy jeżeli jako wspomagający nie zostali Państwo poinformowani o NSP schematu podatkowego zgodnie z art. 86d § 1 OP, przekazują Państwo Szefowi KAS informację o schemacie podatkowym, jeżeli dostrzegli Państwo lub powinni byli dostrzec, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego są/będą Państwo wspomagającym, stanowi schemat podatkowy przy zachowaniu staranności ogólnie wymaganej w dokonywanych przez Państwa czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego charakteru Państwa działalności, obszaru specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych przez Państwa czynności, stosownie do art. 86d § 4 OP?
7. Czy jeżeli jako wspomagający nie zostali Państwo poinformowani o NSP schematu podatkowego lub nie została Państwu przekazana informacja, że schemat podatkowy nie posiada NSP, to czy mają Państwo prawo do zachowania prawnie chronionej tajemnicy zawodowej?
Jeśli tak, a dostrzegli Państwo lub powinni byli dostrzec, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego są/będą Państwo wspomagającym, stanowi schemat podatkowy - to czy poinformowali Państwo prom otora/korzystającego, że w Państwa opinii uzgodnienie stanowi schemat podatkowy i należy przekazać informację o schemacie podatkowym do Szefa KAS?
Jeśli nie, a dostrzegli Państwo lub powinni byli dostrzec, że uzgodnienie, w odniesieniu do którego są/będą Państwo wspomagającym, stanowi schemat podatkowy - to czy zawiadomili Państwo Szefa KAS wskazując dzień, w którym dostrzegli, że uzgodnienie stanowi schemat podatkowy?
8. Jakie są/będą role poszczególnych podmiotów w związku z ww. czynnościami? Prosimy, aby wskazali Państwo, czy spełniają przesłanki do uznania za wspomagającego. Kto pełni rolę promotora, kto korzystającego, a kto zleca Państwu czynności pozostające w zakresie jego działania w odniesieniu do schematu podatkowego? Prosimy uzasadnić, tj. wskazać zakres podejmowanych przez dany podmiot czynności.
9. Jakie czynności, o których mowa w opisie sprawy są/będą zlecane Państwu przez klientów?
10. W jaki sposób Państwo i Państwa pracownicy zachowują staranność ogólnie wymaganą w dokonywanych czynnościach, przy uwzględnieniu zawodowego charakteru Państwa działalności, obszaru specjalizacji oraz przedmiotu wykonywanych przez Państwa czynności?
11. Proszę rozwinąć myśl i doprecyzować, w jaki sposób "Bank realizuje wiele procesów w różnych obszarach działania operacyjnego, które różnią się od siebie w zakresie czynności realizowanych w relacji z klientami w ramach wymaganej staranności" i czym określone działania skutkują u Państwa w zakresie raportowania MDR?
12. Kim są "partnerzy biznesowi"? Na jakiej podstawie realizowana jest współpraca z partnerami biznesowymi?
13. W jakich okolicznościach i dlaczego dochodzi do sytuacji, w których partnerzy biznesowi nie przekazują Państwu NSP lub danych, o których mowa wart. 86f OP przed dniem wykonania przez Państwa zleconych czynności w zakresie jego działania?
14. Jak wyglądają Państwa wewnętrzne procedury w zakresie wywiązywania się z obowiązków MDR, o których mowa w art. 86 1 OP?
15. W jaki sposób oceniają Państwo skuteczność stosowania wewnętrznej procedury MDR i na jakie działania faktyczne się to przekłada?
16. W jakich okolicznościach dochodzi do sytuacji, że więcej niż jeden podmiot jest obowiązany do przekazania informacji o schemacie podatkowym?
17. Czy w praktyce dochodziło do sytuacji, że inny niż Państwo zobowiązany podmiot wykonał ww. obowiązek i Państwo w związku z tym zostali z niego zwolnieni?
Jeśli tak, to jakiego uzgodnienia dotyczyła ta sytuacja? W jaki sposób zostali Państwo poinformowani o NSP tego schematu podatkowego? Czy podmiot zobowiązany załączył do przekazanej Państwu informacji potwierdzenie nadania NSP? Jaki jest NSP tego schematu?
Dodatkowo DKIS wyjaśnił, że elementy istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy nie mogą wynikać z zajętego przez Bank stanowiska, lecz muszą być elementem przedstawionego wyczerpująco opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
DKIS wskazał, że interpretacja nie jest ogólną informacją czy poradą prawną dotyczącą ogólnego schematu postępowania Banku w toku prowadzonej działalności gospodarczej, która bazuje na ustandaryzowanych wzorcach umów i przyjętych procedurach wewnętrznych Banku. Aby pełnić funkcję ochronną interpretacja - ze swej nazwy i natury prawnej "indywidualna" - musi dotyczyć konkretnego, szczegółowo opisanego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
W interpretacji, nie znając wszystkich niezbędnych elementów charakterystycznych dla danego schematu i procedur wewnętrznych Banku realizowanych w danych okolicznościach, bez określenia roli, jakie pełnią poszczególne podmioty (promotor, korzystający, wspomagający) nie da się określić, czy powstaną obowiązki wynikające z dostrzeżenia schematu podatkowego.
Pismem z 7 października 2024 r. Wnioskodawca odpowiedział na część z ww. pytań.
Co warto podkreślić, nie na wszystkie pytania Bank odpowiedział wyczerpująco, choć formułując zarzuty skargi z 20 stycznia 2025 r. Skarżący twierdzi, że Strona: "udzieliła rzetelnych i wyczerpujących odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu Organu".
Odpowiedź Banku na pytanie nr 1 z wezwania sprowadza się do powtórzenia lakonicznego stwierdzenia zawartego we wniosku z 7 lipca 2021 r., że:
Jak wskazano we wniosku na stronie drugiej, Wnioskodawca realizuje obowiązki w zakresie schematów podatkowych, w sposób zgodny z przepisami Rozdziału lla Działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 poz. 2383 ze zm.; dalej: OP), w okolicznościach działalności bankowej, prowadzonej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2023 poz. 2488 ze zm.; dalej również UPB), Wnioskodawca, jako bank uniwersalny obsługuje zarówno osoby fizyczne, jak i małe, średnie oraz duże przedsiębiorstwa, jednostki samorządu terytorialnego czy służby dyplomatyczne zagranicznych państw.
Podobnie, w odpowiedzi na pytanie nr 3 Bank wskazał w sposób ogólny, że:
Wnioskodawca realizuje obowiązki dotyczące schematów podatkowych, zgodnie z brzmieniem przepisów Rozdziału lla Działu III OP. Jak zostało wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej na stronie czwartej, w wyniku powzięcia Wątpliwości MDR Bank kieruje do klienta prośbę o przekazanie mu pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego, zgodnie z art. 86d § 2 OP oraz zawiadamia Szefa KAS o powzięciu wątpliwości zgodnie z art. 86d § 3 OP.
Nieznany pozostaje także schemat postępowania Banku w sytuacji, gdy jako wspomagający Bank nie został poinformowany o NSP schematu podatkowego lub nie została Państwu przekazana informacja, że schemat podatkowy nie posiada NSP. W odpowiedzi na szereg pytań z punktu 7 wezwania Bank wskazał ogólnie, że:
Bank realizuje wszelkie obowiązki w zakresie schematów podatkowych przy uwzględnieniu tajemnicy zawodowej oraz bankowej, a także zgodnie z brzmieniem przepisów Rozdziału lla Działu III OP.
Jak wynika z wyjaśnień Banku zawartych w piśmie uzupełniającym z 7 października 2024 r., Bank nie posiada informacji, w jakich okolicznościach i dlaczego dochodzi do sytuacji, w których partnerzy biznesowi nie przekazują Bankowi NSP lub danych, o których mowa w art. 86f OP przed dniem wykonania przez Bank zleconych czynności w zakresie jego działania (pytanie nr 13 wezwania)
Bank wyjaśnił jedynie, że:
Bank nie zna okoliczności, których dotyczy pytanie Organu, z uwagi na brak
badania przedmiotowych okoliczności.
Bank nie odpowiedział wyczerpująco na pytanie nr 14 dotyczące wewnętrznych procedur Banku w zakresie wywiązywania się z obowiązków MDR, o których mowa w art. 86i OP. Bank wskazał jedynie, że:
Wewnętrzna procedura, do której wprowadzenia oraz stosowania zobowiązany jest Wnioskodawca, zawiera wszystkie elementy wymagane dyspozycją art. 86i § 2 OP, a także została przyjęta w sposób zgodny z brzmieniem dyspozycji art. 86i § 3.
Ponadto Bank nie odpowiedział na część pytań z wezwania (pytania nr 6, 10, 16, 17) i wskazał jedynie, że:
Pytanie w ocenie Wnioskodawcy nie wpływa na wyjaśnienie przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanowiska.
Postanowieniem z [...] października 2024 r. Dyrektor KIS pozostawił bez rozpatrzenia wniosek z 7 lipca 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej Ordynacji podatkowej w zakresie schematów podatkowych, o których mowa w Rozdziale lla Ordynacji podatkowej.
W postanowieniu tym organ wskazał m.in., że odpowiedź na wszystkie pytania z wezwania była potrzebna dla wyczerpującego opisu sprawy, ponieważ informacje te były niezbędne w kontekście zadanych przez Skarżącego pytań, które wyznaczają zakres rozpatrywanego wniosku ORD-IN.
W opisie sprawy powinny znaleźć się wszystkie niezbędne informacje do tego, by był on wyczerpujący. W tym celu Skarżący powinien odpowiedzieć na pytania z wezwania. Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nie powinien przy tym zawierać subiektywnych ocen wnioskodawcy, tj. np.:
"W ocenie wnioskodawcy przywołane w pytaniu nr 5 - przez Organ uprawnienie, nie wpływa na wyjaśnienie stanowiska Banku".
DKIS wskazał, że nie otrzymał pełnych informacji aby ocenić skutki procedur wewnętrznych Banku realizowanych w ramach "Wątpliwości MDR" i móc odpowiedzieć na pytania Banku sformułowane do wniosku z 7 lipca 2021 r.
Zdaniem DKIS Z analizy pisma Skarżącego z 7 października 2024 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku wynika, że odpowiedzi Banku są niekompletne.
W rezultacie DKIS nie był w stanie zająć stanowiska, czy w opisanej przez Skarżącego sprawie, przepisy art. 86d § 4 i art. 86d § 5 OP w zw. z art. 86d § 1-3 i art. 86e § 1 OP należy rozumieć w ten sposób, że dla Banku w roli wspomagającego nie dochodzi do powstania obowiązków wynikających z dostrzeżenia schematu podatkowego, o których mowa w art. 86d § 4 lub 86d § 5 OP, ani stwierdzić, czy w takiej sytuacji nie mają zastosowania przepisy, o których mowa w art. 86e § 1 OP.
Skarżący nie wyjaśnił bowiem okoliczności warunkujących brak otrzymania od klienta NSP lub danych wskazanych w 86f OP przekazanych przez klienta do Szefa KAS, zgodnie z art. 86d § 1 OP, ani procedur wewnętrznych Banku regulujących tryb postępowania w przypadku powzięcia wątpliwości MDR.
W interpretacji Dyrektor KIS nie może czynić żadnych założeń, ani teoretyzować w szeroko rozumianym temacie schematów podatkowych MDR.
W ocenie DKIS przekazane przez Skarżącego w odpowiedzi na wezwanie informacje nie dają możliwości jednoznacznej odpowiedzi w trybie interpretacyjnym.
Pismem z 31 października 2024 r. Bank złożył zażalenie na ww. postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
DKIS postanowieniem z [...] grudnia 2024 r. znak [...] utrzymał w mocy swoje własne postanowienie z [...] października 2024 r. znak [...].
Dyrektor KIS w uzasadnieniu przytoczył i omówił treść art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 i 3, art. 14c § 1-2 OP oraz dorobek prawny dotyczących tych przepisów, w szczególności – orzecznictwo. Jego zdaniem, Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku, co uniemożliwiło wydanie rozstrzygnięcia w formie interpretacji indywidualnej. Podkreślił, że prawidłowe opisanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) warunkuje możliwość pełnienia przez interpretację indywidualną jej podstawowej funkcji, tj. funkcji gwarancyjnej (ochronnej) i wyznacza zakres ochrony prawnej związanej z tym rozstrzygnięciem. DKIS wyjaśnił, że w trybie interpretacyjnym nie ma możliwości, by uzyskać od organu "odpowiedzi na postawione pytania" dotyczące praktycznych wątpliwości w zakresie raportowania schematów podatkowych. Interpretacja nie jest bowiem ogólną informacją czy poradą prawną dotyczącą ogólnego schematu postępowania w toku prowadzonej działalności gospodarczej, która bazuje na ustandaryzowanych wzorcach umów i przyjętych procedurach wewnętrznych Banku. Aby pełnić funkcję ochronną interpretacja - ze swej nazwy i natury prawnej "indywidualna" - musi dotyczyć konkretnego, szczegółowo opisanego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ stwierdził, że na podstawie udzielonych przez Bank odpowiedzi organ interpretacyjny nie ma możliwości analizy okoliczności niezbędnych do zajęcia stanowiska we wnioskowanej sprawie. Nie znając bowiem wszystkich niezbędnych elementów charakterystycznych dla danego schematu i procedur wewnętrznych Banku realizowanych w danych okolicznościach, bez określenia roli, jakie pełnią poszczególne podmioty (promotor, korzystający, wspomagający) nie da się określić, czy powstaną obowiązki wynikające z dostrzeżenia schematu podatkowego.
Bank, skargą z 20 stycznia 2025 r. zakwestionował ww. postanowienie, wnosząc na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej: "PPSA" o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Organu w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) art. 153 PPSA w zw. z art. 14d § 1 OP, poprzez błędne zastosowanie i w konsekwencji niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie sygn. akt III SA/Wa 63/22, utrzymanym w mocy wyrokiem NSA z 13 czerwca 2024 r. sygn. akt III FSK 1353/22 i niewydanie interpretacji indywidualnej w ustawowym terminie, podczas gdy wytyczne zawarte w Wyroku WSA były jednoznaczne i organ zobowiązany był wydać interpretację indywidualną w niniejszej sprawie;
2) art. 14b § 1 w zw. z ort. 14b § 2 w zw. z zw. z art. 14c § 1 i § 2 OP, przez jego niezastosowanie i brak wydania interpretacji indywidualnej we wnioskowanym przez Skarżącą zakresie, będące skutkiem błędnego przyjęcia, iż w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 14g § OP, które uzasadniałyby pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, tj. uznania, że wniosek nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 OP, w sytuacji, gdy wniosek Skarżącej odpowiadał wszelkim wymogom niezbędnym do wydania interpretacji, w tym wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, rzetelnie uzupełnionych zgodnie z wezwaniem DKIS z dnia 27 września 2024 r.
3) art. 169 § 4 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 OP poprzez ich bezpodstawne zastosowanie i wydanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, będące skutkiem uznania, iż w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 14g § 1 OP, które uzasadniałyby pozostawienie ww. wniosku bez rozpatrzenia, tj. uznania, że wniosek nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 OP, gdy tymczasem Skarżąca w złożonym wniosku wyczerpująco przedstawiła zaistniały stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, w tym poprzez udzielenie wyczerpującej odpowiedzi na przesłane przez Organ wezwanie, zawierające 17 dodatkowych pytań.
4) art. 169 § 4 w zw. z art. 169 § 1 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 1 w zw. z art. 14b § 3 OP poprzez ich bezpodstawne zastosowanie i wydanie postanowienia o pozostawieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia na skutek posłużenia się narzędziem prawnym polegającym na przedstawieniu Skarżącej szeregu pytań wykraczających znacząco poza zakres przedmiotowy wyznaczony przez nią we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, celem uchylenia się od ciążącego na Organie obowiązku wydania interpretacji indywidualnej, bez uwzględnienia konsekwentnych działań Skarżącej, która udzieliła rzetelnych i wyczerpujących odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu Organu.
5) art. 120 oraz art. 121 § 1 i art. 125 Ordynacji podatkowej, przez niewydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, mimo spełnienia ustawowych wymogów jej wydania oraz działanie w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych - w sytuacji, w której Bank miał prawo oczekiwać, że niniejsza sprawa zostanie rozpatrzona poprzez wydanie interpretacji indywidualnej.
Dyrektor, w odpowiedzi na skargę, zwrócił się o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.
Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodniesione w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Istotą sporu jest ocena czy uzasadnione było stwierdzenie organu, że Skarżąca - pomimo wezwania - nie uzupełniła wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji w sposób wskazany przez organ, wskutek czego wniosek pozostawiono bez rozpatrzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Stosownie natomiast do art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 165a oraz art. 169 § 1-2 i 4 O.p., a nadto przepisy rozdziału 6 działu IV tej ustawy. Zgodnie z art. 169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Postępowanie w sprawach z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zasadniczo różni się od postępowania podatkowego. W szczególności organ interpretacyjny nie jest zobowiązany do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 122 O.p. nie ma zastosowania), a wzywa wnioskodawcę do uszczegółowienia stanu faktycznego jedynie w sytuacji, gdy podany stan faktyczny uniemożliwia odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (por. np. wyrok NSA z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 3537/15, publ. CBOSA). Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ podatkowy powinien precyzyjnie wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalanego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wymaga podkreślenia, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można, w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Ze stanowiska wielokrotnie wyrażanego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika w sposób dostatecznie czytelny, że w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej organ podatkowy związany jest zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę w relacji do podanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną może się poruszać jedynie w ramach tego pytania i stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, które zakreślają przedmiot postępowania interpretacyjnego.
Odnosząc się do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że Skarżąca zasadnie twierdzi, że w realiach tej sprawy brak było podstaw do wydania postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
Nie można przy tym pominąć okoliczności wydania wyroku przez WSA w Warszawie z 29 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 63/22 uchylającego wcześniejsze zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z [...] września 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 czerwca 2024 r. sygn. akt III FSK 1353/22 oddalił skargę kasacyjną Organu od powyższego wyroku.
Zgodnie zaś z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Ocena prawna jest wyrażonym w uzasadnieniu wyroku poglądem o prawnej wartości sprawy i polega zarówno na wyjaśnieniu istotnej treści przepisów prawnych, jak i zbadaniu poprawności sposobu ich zastosowania w konkretnej sprawie administracyjnej (podatkowej). Jest ona sformułowana w uzasadnieniu wyroku i ma moc wiążącą, a zawiera zarówno krytykę lub aprobatę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego zastosowanie danej normy przez organ uznane zostało za błędne lub prawidłowe. Ocena prawna może także dotyczyć stanu faktycznego, a w szczególności poprawności lub wadliwości określonych, poczynionych w sprawie przez organy administracji (podatkowe) ustaleń faktycznych. Wyrażona w ten sposób ocena prawna zgodnie z art. 153 p.p.s.a. wiąże w sprawie zarówno ten sąd, który ją wydał, jak i organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Związanie oceną prawną oznacza z kolei, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną (patrz: wyrok NSA z 10.01.2012 r., II FSK 1328/10).
WSA w powyższym wyroku III SA/Wa 63/22 przesądził zaś, iż Spółka przedstawiła do oceny organu interpretacyjnego jasno zarysowaną kwestię prawną – jej parametry określiła we wniosku w sposób stanowczy (nie – wariantowy, warunkowy, hipotetyczny itd.).
Powzięła wątpliwość, czy znajdując się w roli wspomagającego i otrzymując od klienta zlecającego jej czynności potwierdzenie nadania NSP lub dane, o których mowa w art. 86f O.p., dopiero w odpowiedzi na własne pismo o powzięciu wątpliwości skierowane do klienta zgodnie z art. 86d § 2 O.p., po przekazaniu do Szefa KAS zawiadomienia zgodnie z art. 86d § 3 O.p. i po wykonaniu przez Spółkę zleconych jej czynności w odniesieniu do schematu podatkowego, jest zobowiązana do realizacji obowiązków wynikających z dostrzeżenia schematu podatkowego, o których mowa w art. 86d § 4 lub 86d § 5 O.p., czy też otrzymanie tej odpowiedzi powoduje, że nie ma już dalszych obowiązków w zakresie raportowania w stosunku do tego schematu podatkowego, analogicznie jak w przypadku otrzymania dokumentów zgodnie z art. 86d § 1 O.p.
Wątpliwość Spółki dotyczy również oceny, czy w opisanej sytuacji brak obowiązku, o których mowa w art. 86d § 4 lub 86d § 5 O.p., jest uzależniony od tego, czy Spółka została wskazana jako wspomagający w informacji o schemacie podatkowym przekazanej przez klienta do Szefa KAS w związku z treścią art. 86e § 1 O.p.
Sednem tych pytań jest zagadnienie, czy Spółka ma dalsze obowiązki raportowania z art. 86d § 4 lub § 5 O.p. w sytuacji, gdy – wprawdzie z opóźnieniem – ale otrzymała od klienta potwierdzenie nadania NSP lub informacje o schemacie podatkowym i złożyła już zawiadomienie z art. 86d § 3 O.p.
To proste i klarownie przedstawione pytania – a nie "nieskonkretyzowane i teoretyczne bądź też wielowariantowe przedstawienie zagadnienia do rozważenia organu interpretacyjnego".
Odpowiedź na te pytania nie jest w żaden sposób zależna od charakterystyki uzgodnienia. Skarżąca nie pyta o to, czy dana operacja stanowi schemat podatkowy (czy wykazuje właściwości odpowiadające cechom rozpoznawczym itd.). Pyta, czy spoczywa na niej obowiązek raportowania w określonej we wniosku, szczególnej i dobrze zdefiniowanej, sytuacji.
Nietrafnie DKIS twierdzi, że sprawa ma charakter poglądowy i nie dotyczy zindywidualizowanego przypadku, zarzuca wnioskowi Spółki poglądowość i hipotetyczność.
Jest jasne, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej może dotyczyć (i ze względów pragmatycznych zwykle dotyczy) całej kategorii zdarzeń, scharakteryzowanej przez opis stanu faktycznego. We wniosku Skarżąca ani nie musiała wskazać, o jakiego klienta chodzi, ani o jakie uzgodnienie (schemat podatkowy). Odpowiedź na zadane pytania powinna być taka sama niezależnie od tożsamości klienta i charakteru uzgodnienia (schematu podatkowego).
W konsekwencji DKIS nie mógł uznać, że wniosek wymagał uzupełnienia, a w rezultacie w dniu 27 września 2024 r. Dyrektor KIS niepotrzebnie wysłał wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku ORD- IN, z prośbą o ich uzupełnienie.
Niezasadne jest także twierdzenie, iż na podstawie udzielonych przez Bank odpowiedzi organ interpretacyjny nie ma możliwości analizy okoliczności niezbędnych do zajęcia stanowiska we wnioskowanej sprawie. Nie znając bowiem wszystkich niezbędnych elementów charakterystycznych dla danego schematu i procedur wewnętrznych Banku realizowanych w danych okolicznościach, bez określenia roli, jakie pełnią poszczególne podmioty (promotor, korzystający, wspomagający) nie da się określić, czy powstaną obowiązki wynikające z dostrzeżenia schematu podatkowego.
Jeszcze raz bowiem należy podkreślić, że poprzednio WSA ocenił już, że nie można twierdzić, iż sprawa ma charakter poglądowy i nie dotyczy zindywidualizowanego przypadku.
Słusznym zatem jest zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 14d § 1 OP poprzez błędne zastosowanie i w konsekwencji niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie sygn. akt III SA/Wa 63/22, utrzymanym w mocy wyrokiem NSA z 13 czerwca 2024 r. sygn. akt III FSK 1353/22.
Nie sposób również nie przyznać racji Stronie skarżącej, iż DKIS posłużył się narzędziem prawnym polegającym na przedstawieniu Skarżącej szeregu pytań wykraczających znacząco poza zakres przedmiotowy wyznaczony przez nią we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej celem uchylenia się od ciążącego na Organie obowiązku wydania interpretacji indywidualnej, bez uwzględnienia konsekwentnych działań Skarżącej, która udzieliła rzetelnych i wyczerpujących odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu Organu.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni ocenę prawną Sądu zawartą w niniejszym orzeczeniu.
O kosztach postępowania sąd orzekł w punkcie 2) sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.
Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.