Uzasadnienie
Sporną interpretacją indywidualną z 19 grudnia 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko P. S.A. z siedzibą w W. (skarżąca) w zakresie pytania dotyczącego skutków podatkowych świadczenia przez wnioskodawcę usług związanych z pośrednictwem przy zawieraniu umów w zakresie realizacji Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK).
Sprawę organ interpretacyjny rozpatrywał ponownie, po wyrokach tut. Sądu o sygn. III SA/Wa 2166/19 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. I FSK 1552/20.
W pierwszym z ww. wyroków, uchylającym pierwotnie wydaną interpretację indywidualną, stwierdzono w szczególności, że usługi wykonywane przez skarżącą polegające na zachęcaniu do udziału w konferencjach organizowanych przez spółkę A, odwiedzania strony internetowej spółki A, zawierania umów o zarządzanie i w konsekwencji umów o prowadzenie PPK ze spółką A, dostarczaniu podmiotom zatrudniającym informacji, oferty, materiałów reklamowych i innych dokumentów udostępnionych skarżącej przez spółkę A, dotyczących PPK oferowanego przez spółkę A, rzetelnym przekazywaniu podmiotom zatrudniającym informacji o warunkach zawieranych umów o zarządzanie PPK oraz umów o prowadzenie PPK oraz udzielanie podmiotom zatrudniającym pomocy w zrozumieniu treści prezentowanych dokumentów, udzielaniu podmiotom zatrudniającym, wszelkich wymaganych instrukcji i wyjaśnień niezbędnych dla zawarcia umowy o zarządzenie PPK oraz umowy o prowadzenie PPK, zgodnie z instrukcją, której treść zostanie wypracowana przez zespół PPK, przekazywaną w trakcie procesu szkolenia sprzedawców oraz zalecaniami zespołu PPK, informowaniu spółki A o umówionych spotkaniach, prezentacjach, złożonych ofertach do uczestników procesu decyzyjnego oraz decydentach w danym podmiocie oraz o podpisaniu przez podmiot zatrudniający umowy o zarządzenie PPK z funduszami poprzez system raportowania opracowany przez strony umowy w ramach prac zespołu PPK oraz zapewnieniu ekspozycji reklam dostarczonych przez spółkę A w placówkach stanowią usługi wsparcia, dzięki którym spółka A będzie mogła realizować swoje transakcje z innymi podmiotami, usługi te mają za zadanie pomóc w przeprowadzaniu transakcji (zawarciu umów o zarządzanie i prowadzenie PPK), ale nie stanowią usług pośrednictwa. Usługi świadczone przez skarżącą w tym zakresie sprowadzają się do udostępnienia stronom transakcji informacji, materiałów reklamowych, udzielaniu instrukcji, wyjaśnień. tudzież dotyczą kwestii informacyjnych związanych ze sposobem wykonywania zawartej umowy. Są to zatem działania techniczne i marketingowe. Powyższe w ocenie Sądu przesądzało, że brak jest podstaw do potraktowania ww. wykonywanych na przez skarżącą usług jako pośrednictwa w zawieraniu transakcji. Świadczone w tym zakresie usługi przez skarżącą nie wypełniają istotnych elementów dla usługi pośrednictwa. Natomiast czynności takie jak choćby wyszukiwanie podmiotów zatrudniających, spełniających kryteria przewidziane przepisami prawa, w szczególności ustawy o PPK, prezentowaniu oferty spółki A z zakresu PPK, umawianiu spotkań z uczestnikami procesu decyzyjnego i decydentami, zachęcania do podpisywania listów intencyjnych o przystąpienie do PPK prowadzonego przez spółkę A zmierzają do zawarcia umowy o prowadzenie i zarządzanie PPK. Organ powinien zatem dokonać oceny czy wskazane czynności kwalifikują się do usługi pośrednictwa, biorąc pod uwagę że pośrednictwo w zawieraniu umów o zarządzenie PPK jest jednocześnie pośrednictwem w zawieraniu umów o prowadzenie PPK, a także uwzględniając cel zwolnień podatkowych w VAT, cel funkcjonowania PPK, zwolnienie z opodatkowania innych typów zbiorowego inwestowania, a także zasadę neutralności podatkowej.
Te wskazania uzupełnił Sąd kasacyjny potwierdzając, że czynności składające się na usługę pośrednictwa w zawieraniu umów o zarządzanie PPK pomiędzy podmiotem zatrudniającym a instytucją finansową stanowią równocześnie usługę pośrednictwa w zawieraniu przez podmiot zatrudniający, w imieniu i na rzecz pracowników, umów o prowadzenie PPK z instytucją finansową. NSA zauważył przy tym, że przy przyjęciu, że pośrednictwo w zawieraniu umów o zarządzenie PPK jest jednocześnie pośrednictwem w zawieraniu umów o prowadzenie PPK, organ jest zobowiązany określić, czy tego rodzaju usługi mieszczą się w dyspozycji art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej: "ustawa o VAT"), czy też innego punktu tego przepisu, mając na uwadze, że PPK definiuje się jako program prywatnego, długoterminowego oszczędzania, a stroną umowy o prowadzenie PPK – w zależności od tego, jaki podmiot został wybrany do zarządzania PPK – może być fundusz inwestycyjny, fundusz emerytalny, bądź zakład ubezpieczeń.
Mając na względzie powyższe wytyczne organ wskazał w obecnie spornej interpretacji, że ww. działania techniczne i marketingowe nie wypełniają istotnych elementów dla usługi pośrednictwa. Z kolei usługi polegające na wyszukiwaniu podmiotów zatrudniających, spełniających kryteria przewidziane przepisami prawa, w szczególności ustawy o PPK, prezentowaniu oferty spółki A z zakresu PPK, umawianiu spotkań z uczestnikami procesu decyzyjnego i decydentami, zachęcaniu do podpisywania listów intencyjnych o przystąpienie do PPK prowadzonego przez spółkę A, uznano za usługi pośrednictwa, stwierdzając jednocześnie, że pośrednictwo w zawieraniu umów o zarządzenie PPK jest jednocześnie pośrednictwem w zawieraniu umów o prowadzenie PPK (jest nierozerwalnie związane z pośrednictwem w zawieraniu umów o prowadzenie PPK). Zarazem organ uznał, że usługi wykonywane przez instytucję finansową na podstawie umowy o prowadzenie PPK spełniają kryterium uznania ich za usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi. Powyższe oznacza, że usługi pośrednictwa w zawieraniu umów o prowadzenie PPK, co do zasady powinny podlegać zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT (s. 27-30 interpretacji).