Usługodawcy będą zobowiązani na mocy Umowy B do oferowania usług Spółki jako organizatora po cenie z nim ustalonej. Wprowadzenie jakichkolwiek zmian w cenie tj. zniżek czy rabatów bez zgody Spółki stanowi naruszenie Umowy B.
Do zadań Usługodawców zgodnie z proponowanym brzmieniem Umowy B będzie należeć przedstawianie klientom aktualnych informacji dotyczących oferty Spółki jako organizatora Imprez turystycznych oraz stosowanie aktualnych wzorów zgłoszenia, ogólnych warunków uczestnictwa, warunków ubezpieczenia oraz warunków ubezpieczenia od kosztów rezygnacji i chorób przewlekłych, a także oferowanie rzetelnej, aktywnej i fachowej pomocy klientom w zakresie wyboru stosownej oferty oraz archiwizacji dokumentów.
Przed zawarciem zgłoszenia, Usługodawca będzie zobowiązany udzielić klientowi w imieniu Spółki wszystkich niezbędnych informacji, na podstawie ustawy o usługach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych, w tym:
• obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych kraju docelowego, istniejących okolicznościach, ryzykach, niebezpieczeństwach w miejscu docelowym;
przeciwwskazaniach zdrowotnych do udziału w imprezie;
• możliwości zawarcia umowy dodatkowych ubezpieczeń, w tym m. in. od kosztów rezygnacji z udziału w imprezie turystycznej czy chorób przewlekłych;
• szczególnych zagrożeniach życia i zdrowia na odwiedzanych obszarach i możliwościach ubezpieczeń z tego tytułu;
• poinformować klientów, że wszelkie wykraczające poza ofertę uwagi klienta mogą nie być brane pod uwagę przez Spółkę.
Po udzieleniu ww. informacji, Usługodawca będzie podpisywał, w imieniu i na rzecz Spółki, z klientem zgłoszenie.
Ponadto Usługodawcy będą zobowiązani wydać klientom kopię, co najmniej jednego z następujących dokumentów tj. dokument potwierdzający posiadanie przez Spółkę gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, lub Ogólne Warunki Uczestnictwa. Usługodawcy będą mieli obowiązek zweryfikować, czy wystawione potwierdzenie rezerwacji jest zgodne z dokonaną przez klienta rezerwacją, a jego dane i adres są prawidłowe. Będą oni ponosili pełną odpowiedzialność w tym zakresie, w tym zobowiązani będą do pokrycia wszelkich szkód powstałych po stronie Spółki z tytułu nienależytego wykonania lub niewykonania obowiązków, o których mowa powyżej.
Usługodawcy będą także mieli obowiązek informowania Spółki o odstąpieniu od zgłoszeń, czy anulowaniu rezerwacji, a także o żądaniu wystawienia faktury VAT na rzecz klienta indywidualnego.
Zgodnie ze szczegółowymi postanowieniami Umowy B, Usługodawca w szczególności będzie zobowiązany do:
• prowadzenia z klientem pełnej korespondencji lub rozmów mających na celu
zawarcie umowy o świadczenie usług turystycznych,
• doprowadzenia do zawarcia umowy ze Spółką jako organizatorem na świadczenie usługi turystycznej z oferty przedstawionej przez Spółkę,
• podawania poprawnych danych osobowych klienta w umowie/zgłoszeniu w tym pozyskiwania wszystkich danych niezbędnych do zrealizowania umowy,
• obsługi klientów od momentu zawarcia umowy w imieniu i na rzecz Spółki (w tym informowania klienta o wszelkich informacjach oraz zmianach dotyczących zakupionej imprezy lub usług dodatkowych - np. ustalenie lub zmiana godzin i dat, errat dotyczących zmian, do momentu stawienia się w miejscu wylotu do miejsca docelowego w szczególności mająca na celu uniknięcie odstąpienia od umowy przez klienta oraz niezwłocznego (maksymalnie 1 dzień roboczy) informowania Spółki o wszelkich oświadczeniach klientów, dotyczących umów o usługi Spółki jako organizatora.
Usługodawca będzie również odpowiedzialny za wszelką komunikację pomiędzy klientem, która powinna być prowadzona z pominięciem Spółki. Wyłącznie Usługodawca będzie odpowiedzialny za wszelkie informacje wymieniane z klientem oraz za ewentualne błędy oraz nieprawidłowości wynikające z braku poinformowania Spółki.
Do obowiązków Usługodawcy będzie także należeć weryfikowanie danych zawartych w umowie i niezwłoczne informowanie o nieprawidłowościach oraz informowanie organizatora (Spółki) w terminie 2 dni roboczych o braku płatności przez klienta zgodnie z zawartą umową.
Zgodnie z Umową B Usługodawca zobowiązany będzie do przestrzegania wszelkich wymogów określonych w przepisach regulujących działalność organizatorów oraz agentów turystycznych.
Usługodawcy będą ponosili pełną odpowiedzialność za niewykonanie bądź nienależyte wykonanie obowiązków wynikających z postanowień Umowy B, w tym za nieprawidłowe poinformowanie klienta przy zawieraniu umowy o świadczenie usług turystycznych organizowanych przez Spółkę.
Jak wynika z powyższego Usługi realizowane przez Usługodawcę wykraczają poza zakres usług agencyjnych, w szczególności nie kończą się na doprowadzeniu do zawarcia umowy.
Natomiast Spółka będzie zobowiązana w szczególności do:
• przekazania aktualnych katalogów i cenników zawierających ofertę, stanowiących podstawę umów zawieranych z klientem;
• udostępnienia na swojej stronie internetowej wzoru zgłoszenia oraz pozostałych wymaganych zgodnie z przepisami ustawy o usługach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych dokumentów, udzielenia dostępu do systemów rezerwacyjnych stosowanych przez Spółkę;
• informowania na bieżąco o wszelkich zmianach warunków ofert, programu, cen świadczonych przez siebie usług, czy terminów Imprez turystycznych.
W ramach Umowy B, Usługodawca zobowiązany będzie także do stałej współpracy ze Spółką w zakresie korzystania z zasobów niematerialnych Spółki, w tym przede wszystkim ich prezentacji, udostępniania itp. oraz zobowiązany będzie do stosowania wytycznych i zaleceń Spółki odnoszących się do eksploatacji zasobów niematerialnych rozumianych jako w szczególności: znaki handlowe i towarowe, logo, strony internetowe, składniki oferty, w tym opisy, regulaminy, procedury i zasady postępowania. Aktywa te nie mogą być w żaden sposób modyfikowane, kopiowane, zmieniane czy eksploatowane niezgodnie z ich przeznaczeniem. Niedopuszczalne będzie oznaczenie zasobów niematerialnych inną nazwą lub innym logo, aniżeli te należące do Spółki.
Wynagrodzenie z tytułu organizacji Imprez turystycznych klienci będą wpłacali na konto Usługodawców. Usługodawcy będą je przekazywali do Spółki. Z tytułu świadczenia Usług, Usługodawcom należne będzie wynagrodzenie, które obejmuje wszystkie czynności realizowane przez Usługodawców na podstawie Umowy B. Na podstawie Umowy B, Usługi będą uznawane za prawidłowo wykonane przez Usługodawcę z momentem doprowadzenia klienta do zrealizowania usługi turystycznej, przez co rozumie się moment stawienia się klienta w miejscu wylotu do miejsca docelowego.
W razie rezygnacji/odstąpienia od umowy przez klienta Usługa nie jest traktowana za wykonaną w całości. W Umowie B strony planują wyraźnie wskazać, że dla uniknięcia wątpliwości przyjmują że Umowa B ma charakter umowy rezultatu w postaci doprowadzenia do zrealizowania usługi turystycznej przez Spółkę.
W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, Umowy B (podobnie jak Umowy A) nie mogą być uznane za umowy agencyjne. Stanową one umowy nienazwane, w ramach których część obowiązków Usługodawcy pokrywa się z obowiązkami agenta, lecz na nich nie kończy.
Usługi nie polegają tylko na doprowadzeniu do zawarcia umowy, a na doprowadzeniu do wzięcia udziału klienta w Imprezie turystycznej. Podobnie jak w przypadku Umów A, momentem wykonania usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę nie będzie chwila zawarcia umowy z klientem przez Usługodawcę. Usługodawca nie zaprzestanie bowiem swojego działania w momencie podpisania umowy przez klienta.
Momentem wykonania usługi będzie moment rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. tzw. Check-in.
W związku z powyższym zadano pytania:
1) Czy stanowisko zgodnie z którym na podstawie art. 19a ust. 1 Ustawy VAT momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu usług świadczonych na podstawie Umowy A (stan faktyczny) jest moment rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. tzw. Check-in jest prawidłowe?
2) Czy stanowisko zgodnie z którym na podstawie art. 19a ust. 1 Ustawy VAT momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu usług świadczonych na podstawie Umowy B (zdarzenie przyszłe) będzie moment rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. tzw. Check-in jest prawidłowe?
Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie:
Ad 1
Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 19a ust. 1 Ustawy VAT obowiązek podatkowy, z tytułu świadczenia Usług na podstawie Umowy A powstanie z momentem zakończenia świadczenia Usług przez Usługodawców. Momentem zakończenia świadczenia Usług przez Usługodawców jest chwila rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. Check-in.
Wynika to m.in. z faktu, że zadania Usługodawców nie kończą się w momencie podpisania umów z klientami, tylko, co do zasady, w chwili rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. Check-in. Ponadto Umowa A ma charakter umowy nienazwanej, która w przeważającym zakresie odbiega od wskazanej w Kodeksie cywilnym nazwanej umowy agencyjnej.
W związku z tym nie mogą dla niej znaleźć zastosowania przepisy właściwe dla umowy agencyjnej, a Usługi świadczone na podstawie Umowy A nie mogą być uznane za zrealizowane z momentem podpisania przez Usługodawcę umowy z klientem.
Zatem, zdaniem Wnioskodawcy uzasadnione jest twierdzenie, że momentem rozpoznania obowiązku podatkowego w podatku VAT będzie moment rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. tzw. Check-in (tj. moment zakończenia świadczenia usług na rzecz Spółki przez Usługodawców).
Ad 2
W ocenie Spółki, Umowa B będzie także stanowić umowę nienazwaną, w której obowiązek podatkowy powstanie w momencie zakończenia świadczenia usługi.
Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 19a ust. 1 Ustawy VAT obowiązek podatkowy, z tytułu świadczenia Usług na podstawie Umowy B również powstanie z momentem zakończenia świadczenia Usług przez Usługodawców.
Momentem zakończenia świadczenia Usług przez Usługodawców będzie zgodnie z Umową B chwila rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. Check-in.
Wynika to m.in. z faktu, że zadania Usługodawców nie kończą się w momencie podpisania umów z klientami, tylko w chwili rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. Check-in w szczególności z racji na okoliczność że cała obsługa pasażerów, reklamacji etc odbywa się samodzielnie od tego momentu przez Spółkę.
Również dla Umowy B nie mogą znaleźć zastosowania przepisy właściwe dla umowy agencyjnej, a Usługi świadczone na podstawie Umowy A nie mogą być uznane za zrealizowane z momentem podpisania przez Usługodawcę umowy z klientem.
Zatem, zdaniem Wnioskodawcy uzasadnione jest twierdzenie, że momentem rozpoznania obowiązku podatkowego w podatku VAT będzie moment rozpoczęcia Imprezy turystycznej tj. tzw. Check-in (tj. moment zakończenia świadczenia usług na rzecz Spółki przez Usługodawców).
DKIS ocenił stanowisko Wnioskodawcy jako nieprawidłowe.
Zdaniem DKIS dokonując analizy przedstawionego przez Spółkę opisu sprawy należy stwierdzić, że opisane czynności wykonywane przez Usługodawców wpisują się w definicję usług pośrednictwa, które mają doprowadzić do zawarcia umowy z Klientem. Jest to główny cel świadczonych usług przez Usługodawców na rzecz Spółki. Co istotne, Usługodawcy zarówno w Umowie A i Umowie B, działają na rzecz i w imieniu Spółki, robiąc "wszystko", aby doprowadzić do zawarcia umowy na imprezę turystyczną, którą w imieniu i na rzecz Spółki zawierają. Są odpowiedzialni za przekazywanie informacji zgodnych z ofertą Spółki, pomoc w wybraniu imprezy turystycznej, przekazywanie istotnych informacji związanych z wyjazdem do danego kraju, wydanie dokumentów związanych z wyjazdem, w tym kopię umowy. Po podpisaniu umowy na imprezę turystyczną będą pozostawali w kontakcie z klientem, udzielając mu informacji dotyczących imprezy turystycznej, np. zmiana godzin lotu, itp. Ponadto, w imieniu Spółki będą mogli przyjmować zgłoszenie reklamacyjne dotyczące wyjazdu. Usługodawca przy świadczeniu usług korzysta z zasobów niematerialnych Spółki, zobowiązany jest do stosowania wytycznych i zaleceń Spółki odnoszących się do tych zasobów. Usługodawca otrzymuje wynagrodzenie (Umowa A) w formie prowizji obliczanej od wartości imprezy turystycznej. W umowie B wynagrodzenie będzie obejmować wszystkie czynności wykonane przez Usługodawców na podstawie tej umowy.
DKIS podkreślił, że jak wyżej wskazano ustalenie momentu wykonania usługi musi uwzględniać pewne specyficzne okoliczności jej świadczenia oraz ekonomiczny cel transakcji, w ramach której usługa jest świadczona. Tym samym momentu wykonania usługi, nie można opierać jedynie na jego umownym określeniu między stronami, bez poparcia w wykonywanych czynnościach, jak również nie biorąc pod uwagę celu świadczenia danych usług. Tym samym, nie można zgodzić się, że usługa opisana w Umowie A jak również w Umowie B zostaje wykonana dopiero w momencie rozpoczęcia Imprezy turystycznej, bowiem wykonywane czynności, jak wyżej wskazano, wpisują się w usługi pośrednictwa, których głównym celem jest uczynienie wszystkiego co niezbędne, by dwie strony zawarły umowę. Usługodawca świadczy/będzie świadczyć usługi w imieniu i na rzecz Spółki, posługując się Jej logo i bez możliwości wprowadzenia jakichkolwiek zmian w cenie tj. zniżek czy rabatów bez zgody Spółki. Wynagrodzenie jakie otrzymuje Usługodawca to prowizja obliczana od wartości Imprezy turystycznej. Po podpisaniu umowy z Klientem Usługodawca przekazuje jedynie dodatkowe informacje dotyczące wyjazdu, bądź dokonuje przyjęcia reklamacji. Tym samym nie można tu mówić o szeregu wykonywanych usług po podpisaniu umowy z Klientem. Czynności te z punktu widzenia klienta są wręcz niezbędne do kompleksowej jego obsługi, którą Usługodawca świadczy w imieniu i na rzecz Spółki. Ponadto o momencie zakończenia usługi wskazanym przez Spółkę, nie może przesądzać również fakt, że klient wpłaca pieniądze za imprezę turystyczną na konto Usługodawcy, który następnie przekazuje je na rachunek Spółki, bowiem wynika to z ustaleń Stron, natomiast nie ma wpływu na główny ekonomiczny cel świadczonych usług przez Usługodawców, tj. zawarcie umowy z klientem w imieniu i na rzecz Spółki.
W związku z powyższymi argumentami, zdaniem DKIS, Usługodawcy świadczą na rzecz Spółki usługi pośrednictwa, zgodnie z powołanym wyżej orzecznictwem. Wykonanie usługi przez pośrednika (Usługodawcę) następuje z chwilą podpisania umowy z Klientem, a nie jak twierdzi Spółka z dniem stawienia się Klienta na lotnisku i rozpoczęcia Imprezy Turystycznej. Kluczowym celem Usługodawcy jest doprowadzenie do zawarcia w imieniu i na rzecz Spółki z Klientem umowy.
Podsumowując DKIS stwierdził, że obowiązek podatkowy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym powstanie z chwilą wykonania usługi, tj. z chwilą podpisania z Klientem umowy przez Usługodawcę w ramach Umów A i B z Nim zawartych, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy z zastrzeżeniem art. 19a ust. 8 ustawy. W konsekwencji stwierdzić należy, że wystawiając w imieniu i na rzecz Usługodawców faktury w trybie art. 106d ust. 1 ustawy, Spółka jest uprawniona do wystawienia faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano usługę. Jednocześnie przez moment wykonania usługi należy rozumieć datę podpisania umowy z Klientem, gdyż w tym momencie dochodzi do faktycznego wykonania usługi przez Usługodawców, tj. doprowadzenia Klienta do zawarcia umowy na imprezę turystyczną.
Ze stanowiskiem DKIS nie zgodziła się Spółka i wniosła skargę zarzucając:
Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm. - dalej: OrdPU), na skutek dokonania selekcji elementów podanego we wniosku stanu faktycznego w sposób, który zmienił obraz sprawy, tj. zwrócenia uwagi wyłącznie na fakt zawierania w imieniu i na rzecz Skarżącej umów z klientami, a pominięciu pozostałych, opisanych przez nią we wniosku i następujących po tym zdarzeniu czynności.
Naruszenie prawa materialnego:
1. błąd wykładni art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm. - dalej UVAT) na skutek zawężającego rozumienia pojęcia "świadczenie usług",
2. niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego, tj. art. 106i ust. 1 i art. 106 ust. 7 pkt 1 i 2 w związku z art. 19a ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 UVAT na skutek przyjęcia, że do wykonania usługi przez Usługodawców dochodzi w chwili podpisania umowy z Klientem.
Wobec powyższego, na podstawie art. 146 § 1 PPSA w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c), art. 200 PPSA wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna.
Istotą sporu jest stanowisko organu dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT w związku z zawartymi Umowy A i B w okolicznościach opisanych we wniosku o interpretację indywidualną.
Sąd w całości podziela stanowisko DKIS.
Przede wszystkim, w ocenie Sądu, niezasadny jest pogląd Skarżącej, że czynności wykonywane przez Usługodawców i wskazane we Wniosku zarówno w przypadku Umowy A jak i Umowy B wykraczają poza zakres czynności właściwych dla usługi pośrednictwa.
W ocenie Skarżącej okoliczność, że Usługodawcy wykonują wskazane czynności: - informują Spółkę o czynnościach dokonywanych w jej imieniu i na rzecz; przesyłają Spółce potwierdzenie przyjęcia rezerwacji dokonane na podstawie zgłoszenia; informacje o odstąpieniu od zgłoszenia przez klienta; przesyłają prośby o wystawienie faktur VAT dla klientów indywidualnych; zobowiązują się do przechowywania wszelkiej dokumentacji związanej ze sprzedanymi usługami organizacji Imprez turystycznych; zobowiązują się do niezwłocznego informowania Spółki o wszelkich oświadczeniach Klientów, dotyczących umowy Zgłoszenia, w tym o odstąpieniu od Umowy; zastrzeżeniach uwagach i reklamacjach, Na mocy Umowy A Usługodawcy oferują usługi Spółki jako organizatora Imprez turystycznych, po cenie ze Spółką ustalonej; - ma świadczyć, iż Umowy A i B nie są umowami pośrednictwa (agencyjnymi).
Sąd z tym poglądem się nie zgadza, przywołane czynności jak słusznie wskazał DKIS, nie zmieniają charakteru (istoty) usługi wykonywanej przez Usługodawców. Mają one wyłącznie charakter informacyjny związany bezpośrednio (będący elementem) ze świadczeniem usługi pośrednictwa. Wskazane powyżej czynności nawet, jeżeli nie byłyby wyspecyfikowane w umowie to i tak byłby wykonane przez pośrednika w ramach należycie wykonanej usługi. Trudno bowiem wyobrazić sobie prawidłowe wykonanie usługi pośrednictwa w zawarciu umowy na imprezę turystyczną bez przesłania Spółce np. potwierdzenie przyjęcia przez pośrednika rezerwacji dokonanej na podstawie zgłoszenia, czy też bez poinformowania Spółki o odstąpieniu od Umowy przez Klienta, czy o reklamacji złożonej przez Klienta. W ocenie Sądu czynności te są elementem usługi pośrednictwa i nie mają na tyle specyficznego (szczególnego) charakteru, aby zmieniały charakter usługi wykonywanej przez Usługodawców.
Zwrócić należy szczególną uwagę na sposób określenia wynagrodzenia. Otóż zarówno w przypadku Umowy A jak i Umowy B (zostało to wyjaśnione na rozprawie) Usługodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie prowizji obliczanej od wartości imprezy turystycznej. Zatem wskazane czynności nie są wynagradzane odrębnie od usługi pośrednictwa. Powyższe świadczy, że sama Spółka w istocie traktuje te czynności jako element usługi pośrednictwa skoro za ich wykonanie nie wynagradza odrębnie Usługodawcy.
W skardze Spółka podnosi, że "organ podatkowy dokonał selekcji elementów sprawy w sposób, który zmienił jej obraz. Dyrektor KIS skupił się tylko na wybranym przez siebie elemencie sprawy, jakim było upoważnienie do zawierania umów, sprowadzając całość świadczeń Usługodawców do usług pośrednictwa. Zdaniem Skarżącej prowadzi to do wniosku, że wszelkie kolejne czynności Usługodawców dokonywane po zawarciu przez nich umów z klientami w imieniu i na rzecz Spółki oznaczają prowadzenie jej spraw bez zlecenia. Skoro ich świadczenie zostaje wykonane już w momencie zawarcia umowy z klientem, to wszelkie czynności dokonywane po tym zdarzeniu nie mają już umocowania czy to w zakresie Umowy A, czy też nie będą miały umocowania w zakresie umowy B. Organ podatkowy nie wyjaśnił przy tym, czy działania te powinny zostać uznane za inne, niż wynikające z Umowy A albo B świadczenia. Tymczasem Skarżąca wyjaśniła, że zobowiązania Usługobiorców nie kończą się na podpisaniu umowy, a należne im wynagrodzenie dotyczy świadczeń wykonywanych również po tym zdarzeniu".
Nie sposób zaakceptować powyższy pogląd, z okoliczność, że wykonanie usługi przez pośrednika (Usługodawcę) następuje z chwilą podpisania umowy z Klientem nie wynika, iż pośrednik dla prawidłowego wykonania usługi nie ma już obowiązku przesłać Spółce dodatkowych informacji dotyczących wyjazdu lub reklamacji. Zaprezentowany tok rozumowania oznaczałby, że np. sprzedawca towaru po przeniesieniu prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę nie miałby już obowiązku przyjęcia od niego np. reklamacji, bowiem dokonał już dostawy a przyjęcie reklamacji stanowiłoby odrębną usługę świadczoną na rzecz nabywcy. Przykłady oczywiście można byłoby mnożyć.
Ponownie podkreślić należy, że prawidłowe wykonanie usługi dotyczącej usługi pośrednictwa może wymagać również aktywności pośrednika w zakresie przekazania informacji usługobiorcy (Spółce) również po zawarciu umowy z Klientem i wykonania usługi pośrednictwa.
Chybiony również jest zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zdaniem Spółki "skoro może żądać od Usługodawców nie tylko zawierania w jej imieniu i na jej rzecz umów, lecz także innych świadczeń mających miejsce po tym zdarzeniu, nie można było zawężać wykładni art. 8 UVAT tylko do jednego ze świadczeń, które w ramach umowy wykonują Usługobiorcy". W aspekcie Spółka uważa, że DKIS pominął "występujący w treści art. 8 ust. 1 UVAT zwrot "każde". Jak wskazuje Spółka "usługi Usługobiorców nie polegają tylko na zawieraniu w imieniu i na rzecz Skarżącej umów z Klientami, lecz także na wykonywaniu szeregu innych, wymienionych już świadczeń, na rzecz Skarżącej jak i jej Klientów. Świadczenia te nie kończą się w chwili zawarcia umowy, lecz dopiero w momencie rozpoczęcia imprezy turystycznej".
Zaprezentowany zarzut jest w istocie oparty o tą samą tezę co zarzut naruszenia przepisów postępowania. Osadzony jest on na podglądzie, że po zawarciu umowy z Klientem Usługodawca dokonuje jeszcze innych, nie mieszczących się w świadczeniu usługi pośrednictwa, świadczeń usług "dodatkowych".
W tym zakresie należy odwołać się do jednolitego poglądu judykatury, że dla opodatkowania usługi musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego, w którym dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych (zob. wyroki z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie 102/86 Apple and Pear Development Council, Rec. str. 1443, pkt 11, 12 i 16; z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma, Rec. str. I-743, pkt 14; z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie C-174/00 Kennemer Golf, Rec. str. I-3293, pkt 39, oraz z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie C-210/04 FCE Bank, Zb.Orz. str. I-2803, pkt 34.) lub m.in. wyrok NSA z dnia 1 lipca 2025 r. I FSK 912/22.
Skoro zatem wynagrodzenie Usługodawca otrzymuje w formie prowizji obliczanej od wartości imprezy turystycznej a nie otrzymuje odrębnie innego wynagrodzenia za wskazane przez Spółkę czynności, to czynności te nie są świadczeniami w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem nie mają wskazanej powyżej cechy ekwiwalentność świadczeń. Spółka nie płaciłaby wynagrodzenia za ich wykonanie Usługodawcy.
Mając na uwadze stanowisko Sądu nie doszło również do naruszenia art. 106i ust. 1 i art. 106 ust. 7 pkt 1 i 2 w związku z art. 19a ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 UVAT na skutek przyjęcia, że do wykonania usługi przez Usługodawców dochodzi w chwili do podpisania umowy z Klientem.
W związku z powyższemu na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.