Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z [...] listopada 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2018 r., wydaną wobec K. spółki z o.o. z siedzibą w L. (skarżąca).
W motywach decyzji zauważono, że w ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2024 r. określono spółce stratę w podatku dochodowym od osób prawnych za 2017 r. w wysokości 1 764 677,13 zł. W związku ze zmianą wysokości straty za 2017 r. organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] października 2024 r. wszczął wobec spółki postępowanie podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2018 r., które zwieńczyła w pierwszej instancji ww. decyzja z [...] listopada 2024 r. określająca spółce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2018 r. w kwocie 102 234,00 zł. Jak wskazano, wiązało się to ze zmniejszeniem o 245 677,43 zł kwoty podlegającej odliczeniu w 2018 r. z tytułu straty za 2017 r.; określenie w decyzji ostatecznej z [...] sierpnia 2024 r. wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2017 r. w wysokości 1 764 677,13 zł oznaczało, że na mocy art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w rozliczeniu 2018 r. odliczeniu od dochodu mogło podlegać maksymalnie 50% tej kwoty, tj. 882 338,57 zł. Stanowisko powyższe podtrzymał organ odwoławczy w obecnie zaskarżonej decyzji, akcentując jednocześnie brak podstaw do uznania należności za 2018 r. za przedawnioną. Jak wskazano, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z [...] listopada 2024 r. wszczął dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe dotyczące podania nieprawdy w złożonej deklaracji podatkowej CIT-8 za 2018 r., przez co narażono na uszczuplenie podatek dochodowy od osób prawnych w kwocie 46 679 zł, jak też w sprawie o przestępstwo skarbowe dotyczące podania nieprawdy w złożonej deklaracji podatkowej CIT-8 za 2019 r., przez co narażono na uszczuplenie podatek dochodowy od osób prawnych w kwocie 22 355 zł (art. 56 § 2 Kodeksu karnego skarbowego). O powyższej okoliczności zawiadomiono spółkę 9 grudnia 2024 r. Przy tym wprawdzie wszczęcie dochodzenia nastąpiło 29 listopada 2024 r., tj. na miesiąc przed upływem nominalnego terminu przedawnienia, jednak nie miało pozorowanego charakteru i nie służyło jedynie wstrzymaniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Świadczy o tym podjęcie istotnych czynności procesowych w toku prowadzonego postępowania. W szczególności po wszczęciu dochodzenia zostało wydane (3 grudnia 2024 r.) postanowienie o przedstawieniu prezesowi zarządu spółki zarzutu, który został ogłoszony 31 grudnia 2024 r. Prezes zarządu został również przesłuchany w charakterze podejrzanego (s. 2, 4, 7 i n. decyzji).
W skardze na powyższą decyzję strona domagała się uchylenia rozstrzygnięć wydanych przez organy obu instancji, jak też umorzenia postępowania i zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, tj. art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a także art. 2a, art. 70 § 1, art. 121 § 1, art. 122, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej (opis zarzutów na s. 2 i n. skargi). Argumentacja skargi opiera się na dwóch zasadniczych twierdzeniach, tj. że (1) organ uwzględnił nieprawidłową wysokość straty, którą spółka poniosła w 2017 r., co miało wpływ na wysokość odliczenia w kolejnym (przedmiotowym) okresie rozliczeniowym, a ponadto że (2) postępowanie karnoskarbowe zostało wszczęte w sposób instrumentalny, tzn. po to by "odsunąć w czasie upływ terminu przedawnienia zakwestionowanego zobowiązania" (s. 4 i n. skargi).