W odpowiedzi na skargę z dnia 21 stycznia 2026 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Organ w pierwszej kolejności zaznaczył, że powoływanie się w skardze na art. 138 § 2 k.p.a. jest nieadekwatne, ponieważ zaskarżona decyzja Prezesa NFZ rozstrzygała o prawidłowości pracy komisji w postępowaniu konkursowym, a nie kontrolowała uprzednio wydanej decyzji administracyjnej.
Odnosząc się do zarzutu zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa oferty uczestnika postępowania w zakresie informacji dotyczących dostępności personelu medycznego i posiadanego sprzętu oraz jego parametrów technicznych organ podkreślił, że Komisja postąpiła prawidłowo, dopuszczając do oceny ofertę uczestnika postępowania, gdyż złożył on wymagane prawem oświadczenie o tajemnicy wraz z uzasadnieniem, a zakres tego zastrzeżenia został zweryfikowany oraz oceniony jako uzasadniony.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wyboru oferty uczestnika postępowania, który posiada już umowę z NFZ na realizacje świadczeń w zakresie badań TK w tej samej lokalizacji, organ zauważył, iż żaden przepisy ustawy o świadczeniach nie zakazuje udziału w postępowaniu konkursowym świadczeniodawcy realizującemu już świadczenie w tym samym i/lub w tej samej lokalizacji. Organ wskazał, że w toku postępowania administracyjnego komisja konkursowa rzetelnie zweryfikowała wskazany w ofercie harmonogram realizacji świadczeń i godziny pracy personelu. Ustalono, że czas pracy pracowni TK uczestnika postępowania wynikający z poprzedniej umowy nie pokrywa się z harmonogramem wskazanym w ofercie w przedmiotowym konkursie. Uczestnik postępowania wskazał bowiem dodatkowe godziny pracy pracowni i personelu nie występujące w obowiązującej umowie. W ocenie organu wykluczało to możliwość do wystąpienia konfliktu w realizacji świadczeń pomiędzy złożoną ofertą a zawartą już z NFZ umową.
Organ stanowczo odrzucił również zarzuty dotyczące wyboru oferty o wyższej cenie jednostkowej świadczenia, przypominając, że kryterium ceny było tylko jednym z pięciu ocenianych parametrów, a przepisy nie przewidują automatycznego prymatu najtańszej oferty, a dodatkowo oferta skarżącego pomimo korzystniejszej ceny nie została oceniona przez komisje za korzystniejszą.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego dotyczącego lokalizacji oraz doświadczenia – w tym rzekomo błędnej oceny odpowiedzi uczestnika postępowania na pytanie ankietowe nr 1.6.1.1. – organ uznał je za całkowicie niezasadne, odwołując się do wykładni rozporządzenia w sprawie kryteriów wyboru ofert. Podkreślił, że prawodawca nie nałożył wymogu w żadnym miejscu, aby badane kryterium odnosiło się do współpracy w miejscu udzielania świadczeń przewidzianym w danym postępowaniu konkursowym, a jedynie do zakresu świadczeń objętych przedmiotowym postępowaniem. Organ wyjaśnił, że przyznanie punktów wybranemu uczestnikowi postępowania wynikało z informacji z Agencji potwierdzających terminowe przekazywanie danych we wszystkich realizowanych zakresach. Z kolei skarżącemu zasadnie nie przyznano punktów w tym kryterium, ponieważ w dokumentacji nie sposób było się dopatrzyć wykazania przez skarżącego realizacji świadczeń objętych przedmiotem postępowania. A 2 października 2025 r. skarżący sam wskazał w oświadczeniu, iż "do tej pory Agencja nie wzywała nas do udostępnienia danych w ocenianym zakresie". Brak więc było podstaw według organu do podważenia zasadności przyznania punktów uczestnikowi postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej także jako: "p.p.s.a."). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie. W przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a.). Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie skarżąca spółka wniosła odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie badania [...] (TK).
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach. W dziale VI ustawy o świadczeniach określono procedurę zawierania umów w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie jest sformalizowane, a ustawodawca stworzył obligatoryjne stosowane szczególne wymagania dotyczące trybu przeprowadzenia tego postępowania.
Art. 139 ustawy o świadczeniach reguluje tryby zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – m.in. ust. 1 pkt 1 stanowi, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 u.ś.o.z., określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 u.ś.o.z.). Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach.
Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy o świadczeniach). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy o świadczeniach). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach).
W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. II GSK 186/06, publ. W ONSAiWSA 2007/4/101). Należy więc przyjąć, że odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach.
Stosownie do art. 152 ust. 1 oraz art. 154 ust. 1 u.ś.o.z. odwołanie do Prezesa Funduszu przysługuje świadczeniodawcy, którego interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W związku z tym odwołanie podlega uwzględnieniu, gdy stwierdzony zostanie uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy będący wynikiem naruszenia zasad takiego postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, co ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Organ rozpoznający odwołanie bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję konkursową zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego, przy czym dla uwzględnienia odwołania obie te przesłanki muszą wystąpić łącznie.
Analiza powyższych regulacji prowadzi do wniosku, że zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego świadczeniodawcy, powstałego w wyniku naruszenia zasad postępowania. Wniesienie odwołania jest uwarunkowane istnieniem po stronie świadczeniodawcy (uczestnika postępowania konkursowego) interesu prawnego, ocenianego przez pryzmat konkretnego postępowania oraz możliwości zawarcia w jego wyniku umowy i wystąpienia w tak rozumianym interesie prawnym uszczerbku na skutek nieprawidłowości przebiegu postępowania. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy wnoszący odwołanie został pozbawiony możliwości zawarcia umowy w wyniku naruszenia zasad przez podmiot prowadzący postępowanie.
Zadaniem organów NFZ prowadzących postępowanie na skutek wniesionego odwołania jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, w tym w szczególności z poszanowaniem zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Kontrola ta nie może ograniczać się wyłącznie do weryfikacji pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, poprzez ustosunkowanie się do zgłoszonych zarzutów, ale również organ ma obowiązek zbadać czy nie naruszono wymienionych zasad poprzez zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania rozumiany jako uszczerbek w możliwości lepszej oferty. Tym samym etap zakończony decyzją Dyrektora NFZ, podlega kognicji sądu administracyjnego. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji w granicach art. 152 i 154 ustawy o świadczeniach, tj. czy doszło do naruszenia zasad przeprowadzania postępowania konkursowego powodującego uszczerbek w interesie prawnym skarżącego. Sąd nie zastępuje oceny merytorycznej Komisji swoją oceną, lecz wyłącznie kontroluje, czy postępowanie przebiegało prawidłowo i zgodnie z prawem.
W rozpoznawanej sprawie interes prawny skarżącej uzasadnia fakt, że ostatecznie w rankingu podmiotów biorących udział w konkursie zajęła miejsce, które nie uprawniało jej do podpisania umowy o świadczenie usług. W tej sytuacji należało uznać, że w sprawie została spełniona przesłanka określona w art. 154 ust. 1 w zw. z art. 152 ust. 1 u.ś.o.z.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż zasadniczą kwestią sporną stanowiącą bezpośrednią podstawę wniesionych zarzutów, pozostaje kwestia oceny prawidłowości zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa przez uczestnika postępowania wraz z jego weryfikację przez organ, co miało wpływ na wynik postępowania i naruszało zasadę równego traktowania uczestników konkursu i uczciwej konkurencji.
W ocenie Sądu w badanej sprawie doszło do naruszenia art. 135 ust. 1 i 2 pkt 1 w zw. z art. 147 ustawy o świadczeniach poprzez bezkrytyczne przyjęcie informacji wskazanych przez uczestnika postępowania w zakresie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, co w obecnym stanie sprawy uniemożliwia dokonanie właściwej kontroli prawidłowości oceny ofert.
Zgodnie z art. 135 ust. 1 ustawy o świadczeniach, oferty złożone w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są jawne. Z kolei art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach stanowi, że Fundusz realizuje zasadę jawności ofert, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy, które zastrzeżone zostały przez świadczeniodawcę - w szczególności przez umożliwienie wglądu do tych ofert.
Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2026 r. poz. 65, dalej – u.z.n.k.), przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Informacja, staje się więc "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji.
W realiach niniejszej sprawy uczestnik postępowania zgłaszając zastrzeżenie do oferty jako tajemnicę przedsiębiorstwa wskazał: wykaz personelu, wykaz sprzętu, harmonogram pracy personelu lub jego dostępność godzinową, ankiety dotyczącego danego postępowania w części zawierającej informacje zastrzeżone, wskazane w l.p.1-3 oraz inne, niż wymienione w l.p. 1-4 informacje takie jak umowy licencyjne, umowy ubezpieczeniowe, oświadczenia personelu dot. gotowości do udzielania świadczeń oraz informacje i oświadczenia przekazane Komisji Konkursowej w związku z wezwaniem do złożenia wyjaśnień.
Po analizie treści uzasadnienia decyzji i przedłożonych akt administracyjnych w ocenie Sądu nie jest wystarczające, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, ogólnikowe wskazanie, iż dane zawarte w ofertach zostały utajnione ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. Uregulowania z art. 135 ustawy o świadczeniach służą zapewnieniu transparentności w postępowaniach o zawarcie umów o świadczenie usług zdrowotnych z NFZ, który to podmiot wykorzystuje na ten cel znaczne środki publiczne (vide wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 192/13, CBOSA).
W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji w przedmiocie zaakceptowania zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa uczestnika postępowania jest nieprzekonujące. Należy zauważyć, że w tego rodzaju postępowaniach konkursowych dane dotyczące personelu medycznego oraz harmonogramów udzielania świadczeń stanowią istotę złożonej oferty. To właśnie one determinują ocenę jakości i dostępności świadczeń, a weryfikacja ich spełnienia musi opierać się na obiektywnych, wynikających z wniosku danych. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, wskutek nadmiernego utajnienia informacji, dane jawne, do których dostęp uzyskała strona skarżąca, sprowadzały się de facto wyłącznie do wskazania siedziby świadczeniodawcy, miejsca prowadzenia działalności oraz treści ogólnikowej ankiety. Prowadzi to do niemożliwego do zaakceptowania stanu, w którym udostępniona oferta zostaje w sposób nieuprawniony pozbawiona danych rzeczowych, podlegających merytorycznej weryfikacji.
Organ nie wyjaśnił przy tym w sposób wyczerpujący, z jakich przyczyn uznał, że uwarunkowania rynkowe uzasadniają objęcie ścisłą ochroną danych osób zatrudnionych u wybranego oferenta. Jest to tym bardziej niezrozumiałe, gdyż trzeba zauważyć, że dane personelu medycznego udzielającego świadczeń są ze swej istoty jawne i powszechnie dostępne dla pacjentów. Z dokumentacji konkursowej wynika ponadto, że chodzi o osoby, które już maja zawarte umowy z uczestnikiem postępowania – co czyni nieprzekonującą argumentację zawartą we wniosku o utajnienie ich danych, odwołującą się do wysokiej konkurencji na rynku pracy lekarzy i wykwalifikowanego personelu medycznego. Ponadto Sąd zauważa, iż nawet w przypadku teoretycznego utajnienia samych personaliów lekarzy, trudno dopatrzyć się uzasadnionych podstaw do jednoczesnego utajnienia ich harmonogramów pracy i związanych z tym harmonogramów świadczenia konktraktowanych usług. Za niewystarczającą należy w tym zakresie uznać, zdaniem Sądu, argumentacje organu, iż dokonano porównania harmonogramów pracy lekarzy w ramach już realizowanej przez spółkę V. S.A. innej umowy z NFZ, wyniku którego to sprawdzenia ustalono, że harmonogramy te nie pokrywają się. Transparentne zestawienie harmonogramów z poszczególnymi osobami, choćby poprzez ich zanonimizowanie, stanowi dla organu i pozostałych oferentów jedyną obiektywną metodę weryfikacji faktycznego obciążenia pracą danego personelu. Rodzaj sprzętu, z pomocą którego maja być świadczone kontraktowane usługi jest również jednym z czynników decydujących o wartości merytorycznej oferty i mającym wpływ na punktację przyznawaną w ramach ocenianych. Wpływa tez bezsprzecznie na szczegółową charakterystykę świadczonej usługi, co może być istotne zarówno z punktu widzenia pacjenta, jak i stanowić istotny czynnik różnicujący ofertę. Przy tym zauważyć należy, że o ile nie chodzi o autorskie rozwiązania , na rynku oferowane są różne typy tomografów (różnych producentów), których modele i charakterystyka nie są tajemnicą. Z uzasadnienia decyzji nie wynika natomiast, by organ przyjął zastrzeżenia uczestnika postepowania w tym zakresie za zasadne z uwagi na unikatowość stosowanego przez niego rozwiązania technologicznego.
Akceptując więc tak szerokie zastrzeżenie, organ powielił stanowisko świadczeniodawcy bez uprzedniego poddania go wnikliwej i krytycznej ocenie.
Sąd w pełni podziela ugruntowane stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym skoro o wyborze oferty decydują w szczególności takie czynniki jak ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, które na podstawie wewnętrznej i zewnętrznej oceny, może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją oraz cena i liczba oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów, to elementy te jako bezpośrednio pozwalające ocenić spełnienie kryteriów powinny być objęte domniemaniem jawności. Jakkolwiek trafnie organ zauważa, iż nieujawnienie określonych elementów oferty jako stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie wyłącza kontroli organu ani sądu w tym zakresie, jednak działanie takie dopuszczone jest nieprzypadkowo jako wyjątek od stanowiącej zasadę jawności postępowania konkursowego i jako taki, warunki jego zastosowania muszą być rozumiane ściśle i wąsko. Przedsiębiorca przystępując do konkursu ofert w przedmiocie udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej powinien mieć świadomość, iż dane te mogą podlegać udostępnieniu w takim zakresie, w jakim determinują wybór oferenta. Tajemnica przedsiębiorstwa, wskazana w art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach, dotyczy w tym świetle przede wszystkim wszelkich pozostałych informacji odpowiadających materialnie tajemnicy przedsiębiorstwa, zastrzeżonych jako takie przez przedsiębiorcę.
Uznanie zastrzeżenia zgłoszonego przez uczestnika postępowania bez dogłębnej weryfikacji znajdujących się w zastrzeżeniu informacji doprowadziło w niniejszej sprawie do podważenia jednego z gwarantów poprawności postępowania w sprawie konkursu, czyli zasadę jawności uregulowaną w art. 135 ust. 1 ustawy o świadczeniach. poprzez utajnienie kluczowych informacji zawartych w ofercie. Nadmierne utajnienie oferty powoduje, że konkurujący świadczeniodawca zostaje faktycznie pozbawiony możliwości weryfikacji oceny dokonanej przez komisję konkursową i upewnienia się, czy nie naruszono zasady równego traktowania. W takim wypadku zastrzeżenie informacji stanowiącej tajemnicę przedsiębiorstwa winno zostać szczegółowo zweryfikowane przez organ. W rozpoznawanej sprawie efektem przyjęcia w całości zastrzeżenia uczestnika postępowania było to, że wnosząc o wgląd w dokumentację konkurenta skarżącej spółce w istocie udostępniono jedynie dane konkurencyjnej spółki i jej odpowiedzi ankietowe bez możliwości ich jakiejkolwiek ich weryfikacji, uniemożliwiając przez to de facto zapoznanie się z merytoryczną zawartością oferty konkurencyjnej.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., a także art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Stwierdzone przez Sąd naruszenia przepisów postępowania, wynikające z braku wyczerpującej weryfikacji i zaakceptowania przez organ utajnienia większości kluczowych elementów oferty wybranego świadczeniodawcy doprowadziły do podważenia jednej z kluczowych zasad procedury, w której dochodzi do wyboru ofert. Tego zaś rodzaju naruszenie podstawowej zasady konkursu z istoty swojej wiąże się z uszczerbkiem po stronie interes prawnego pozostałych uczestników postepowania konkursowego.
Rozpoznając sprawę ponownie, organ uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu. Rzeczą organu będzie w szczególności szczegółowe zbadanie i wyczerpujące uzasadnienie, w jakim konkretnie zakresie informacje zastrzeżone przez wybranego oferenta faktycznie podlegają ochronie prawnej, a w jakim informacje determinujące przyznanie punktów z uwagi na doświadczenie, personel i sprzęt stanowią informacje jawne.
Natomiast odnośnie oceny pozostałych zarzutów merytorycznych skargi, szczególnie dotyczących punktacji za współpracę z Agencją oraz doświadczenia w wykonywaniu badań [...] w innych jednostkach organizacyjnych, Sąd zauważa, że pozostają one bez wpływu na ostateczny wynik postępowania. Przypomnieć należy, że ustawowym warunkiem uwzględnienia odwołania jest kumulatywne wystąpienie naruszenia zasad postępowania oraz wykazanie wynikającego z tego faktu uszczerbku w interesie prawnym odwołującego.
Sąd odnosząc się do zarzutu dotyczącego przyznania uczestnikowi postępowania punktów za współpracę z Agencją wskazuje, że z przepisów rozporządzenia w sprawie kryteriów wyboru ofert nie wynika wymóg by przekazywanie danych, o którym mowa w art. 31lc ust. 2 u.ś.o.z. musiało być realizowane w tej samej lokalizacji, której dotyczy ogłoszony konkurs. Świadczeniodawca jest oceniany jako całość. Uczestnik postępowania w konkursie wykazał, iż przekazuje wymagane dane na podstawie działalności jego zakładu leczniczego w P., co w pełni wyczerpuję dyspozycję spornego kryterium. Podmiotem biorącym udział w postępowaniu konkursowym była bowiem sp[ółka V. S.A. z siedzibą w K., która prowadzi działalność poprzez poszczególne placówki w różnych lokalizacjach. Przedmiotowe kryterium odnosi się natomiast do wykonania obowiązku przez podmiot, z którym zawarto umowę, nie zaś poszczególne jego placówki czy oddziały. Organ dodatkowo zasadnie odmówił przyznania punktów w tym obszarze samej skarżącej spółce, która w oświadczeniu z dnia 2 października 2025 r. wskazała, iż do tej pory Agencja nie wzywała jej do udostępnienia danych w ocenianym zakresie i zmieniła swoją odpowiedź ankietową.
Dodatkowo Sąd zauważa, że suma punktów, które wyłoniony uczestnik postępowania mógłby utracić w następstwie uwzględnienia podnoszonych zarzutów związanych z punktacją (w tym 8 punktów w kryterium realizacji badań [...]), przyjmuje wartość, która nie rzutuje na ostateczny kształt listy. Z ustaleń organu wprost bowiem wynika, że dysproporcja w punktacji ofert była znaczna: uczestnik postępowania uzyskał 74,000 pkt, podczas gdy skarżąca spółka 47,839 punktów. W wyniku czego, nie sposób przyjąć, aby w tym zakresie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. Ewentualne pomniejszenie dorobku punktowego konkurenta o rzeczoną wartość (podobnie zresztą jak o punkty przyznawane za współpracę z Agencją oraz łącznie za obydwa te warunki) wartość nie zmniejszyłoby jego przewagi punktowej, na tyle, aby doszło do zmiany w ostatecznej pozycji skarżącej w przedmiotowym konkursie. Sąd podziela ocenę organu, iż zarzuty dotyczące punktacji za współpracę z Agencją oraz doświadczenia w wykonywaniu badań [...] w innych jednostkach organizacyjnych, nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia odwołania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję (punkt I wyroku). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (punkt II wyroku).