Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. L. (dalej: strona skarżąca) jest postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ, ZUS) z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr 470000/71/2025/RED/EG-POST-413 w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 25 lutego 2025 r. nr [...].
Z akt sprawy wynika, że ZUS prowadzi wobec strony postępowanie egzekucyjne na podstawie ww. tytułu wykonawczego obejmujących zaległości z tytułu składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres 04/2024.
W związku niedopełnieniem obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres 04/2024 wierzyciel na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 132 ze zm., dalej: u.p.e.a.) skierował do strony dnia 15 października 2024r. pisemne upomnienie o numerze [...] na adres W., ul. [...]. Przesyłkę w dniu 30 października 2024 r. odebrał dorosły domownik [...].
ZUS wystawił tytuł wykonawczy z dnia 25 lutego 2025 r. nr [...], a organ egzekucyjny skierował zawiadomienie numer [...] o zajęciu rachunku bankowego w B. S.A. Przesyłkę zawierającą tytuł wykonawczy wraz zajęciem skierowano na adres W., ul. [...] za pośrednictwem P. S.A. i doręczono 7 marca 2025 r. Doręczenie ww. zawiadomienia do dłużnika zajętej wierzytelności nastąpiło 26 lutego grudnia 2025 r. i z tym dniem nastąpiło wszczęcie egzekucji administracyjnej w myśl art. 26 § 5 u.p.e.a
Pismem z dnia 17 marca 2025 r. skarżąca złożyła zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji wskazując na nieistnienie obowiązku oraz wygaśniecie obowiązku w całości. Wskazała strona, że po otrzymaniu upomnienia niezwłocznie uregulowała należność. Na potwierdzenie załączyła strona dowód transakcji z dnia 31 października 2024 r.
ZUS zaskarżonym postanowieniem uznał zarzuty za nieuzasadnione. Wskazał organ, że po wystosowaniu upomnienia ZUS dokonał rozliczenia konta strony w celu sprawdzenia czy należności wskazane w zawiadomieniu zostały opłacone. Rozliczenie dokonane zostało na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 1771 ze zm., dalej: rozporządzenie o rozliczeniu). Konto rozliczeniowe strony w ZUS wykazało zaległości z tytułu nieopłaconych składek na FUS od 09/2022 do 02/2023, FUS od 10/2022 do 02/2023, 04/2024, FPG od 08/2022 do 02/2023. W wyniku rozliczenia wierzyciel stwierdził, że składka na ubezpieczenie zdrowotne za okres 04/2024 nie została opłacona.
Następnie wskazał organ, że ZUS przy wykorzystaniu systemu PUE ZUS przesłał do strony pismo (opatrzone odręczoną adnotacją "8.I.2025 r. wysyłka masowa przez PUE nie odebrane"), w którym poinformował stronę o niedopłacie na koncie w wysokości 9.956,63 zł oraz rozliczeniu wpłat przekazanych w roku 2024 (według stanu na 31 grudnia 2024r.) Do pisma dołączono załącznik [...] - szczegółowe rozliczenie wpłat za pośrednictwem PUE, w którym wskazano, że wpłata w kwocie 330,10 zł z dnia 31 października 2024 r. pokryła należności: za 09/2022 na FUZ składki 115,26 zł; za 10/2022 na FUZ składki 165,84 zł; za 10/2022 na FUZ odsetki za zwłokę 49,00 zł.
Argumentując swoje stanowisko organ powołał się na przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 350 ze zm., dalej: u.s.u.s.), w tym art. 46 ust. 1, art. 32 oraz § 6 i § 12 pkt 4 rozporządzenia o rozliczeniu oraz art. 6 § 1 u.p.e.a. Wyjaśnił ZUS, że w przypadku istnienia na koncie płatnika zaległości wpłata z tytułu składek jest z urzędu zaliczona najpierw na pokrycie najstarszych należności. Wpłaty w części przypadającej na poszczególne fundusze podlegają zaliczeniu na należności z tego tytułu, począwszy od należności o najwcześniejszym terminie płatności (tj. w pierwszej kolejności jest pokrywane najstarsze zadłużenie danego funduszu). Ewentualne nadpłaty składek na dany fundusz są zaliczane na poczet należności na pozostałe fundusze. Wpłaty bieżące, co do zasady, są regulowane dopiero po spłacie całego zadłużenia, zaś płatnik składek nie ma już wpływu na okres należności składkowych, który pokrywa dokonana przez niego wpłata. Zgodnie z ww. regulacjami, organ miał podstawy do zaliczenia wpłat dokonywanych przez płatnika tytułem składek, na poczet wcześniejszych należności z tytułu składek. A skutkiem zaliczenia dokonanych wpłat na poczet wcześniejszych należności, jest fakt, że nadal istnieje zadłużenie w opłacie składki za okres 04/2024.
Pismem z dnia 22 maja 2025 r. strona złożyła skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania egzekucyjnego, zasądzenie kosztów postępowania, wniosła strona o przeprowadzenie dowodów z dokumentów, tj.: upomnienia z dnia 15-10-2024 r., potwierdzenia przelewu z dnia 31-10-2024 r., postanowienia z dnia 11-04-2025 r., postanowienie z dnia 11-04-2023 r., postanowienie z dnia 18-05-2023 r., przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego, w szczególności upomnienia UP [...], tytułu wykonawczego [...], zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, postanowienia z dnia 11-04-2025 r.
W uzasadnieniu skargi strona argumentowała, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz procesowego, w szczególności art. 33 § 1 i 5 u.p.e.a., zasady pogłębionej oceny zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, zasady proporcjonalności i praworządności (art. 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego). Wyjaśniła strona, że otrzymała upomnienie i w terminie 7 dni od daty otrzymania upomnienia zapłaciła należność wraz z kosztami upomnienia. Pomimo dokonanej wpłaty, organ w dniu 25 lutego 2025 r. wydał tytuł wykonawczy nr [...] i na jego podstawie w dniu 26 lutego 2025 r. zajął rachunek bankowy, co w ocenie skarżącej było bezpodstawne.
Zaprzeczyła strona, aby była zobowiązana do zapłaty jakichkolwiek składek, pomimo przeciwnych twierdzeń organu. Wskazała, że złożyła dwie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (III SA/Wr 203/23 i III SA/Wr 256/23), a postępowania egzekucyjne w powyższych sprawach pozostają zawieszone. Obecnie, sprawy rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny. Dalej strona stwierdziła, że fakt zaksięgowania wpłaty na rzekomo najstarsze zaległości (które w całości kwestionuje) to jedno, natomiast nie ma żadnych podstaw do naliczenia kosztów postępowania egzekucyjnego, albowiem spełniła świadczenie w terminie (składkę oraz koszty upomnienia). Zakwestionowała strona, że została poinformowana, w jaki sposób będzie rozliczona wpłata oraz, że w związku z istnieniem rzekomych zaległości jej wpłata, pomimo wyraźnego wskazania na poczet jakiej należności zostaje uiszczona, zostanie zaksięgowana w inny sposób. Oświadczyła strona, iż nie otrzymała pisma z dnia 8 stycznia 2025 r., o którym wspomina organ w zaskarżonym postanowieniu, a którym to rzekomo poinformował stronę o rozliczeniu konta i niedopłacie.