Wyrok WSA z dnia 10 lipca 2025, sygn. VIII SA/Wa 324/25

w Krakowie z 19.01.2023 r., I SA/Kr 1178/22, LEX nr 3518712). W związku

z powyższym uznało, że organ I instancji prawidłowo oddalił zarzut dotyczący braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeśli jest wymagane.

Odnosząc się do kwestii braku gospodarowania odpadami komunalnymi skarżącego przez Gminę wskazało, iż zarzut ten nie mieści się w katalogu zarzutów wskazanym w art. 33 § 1 ustawy.

Uznało zatem, iż brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego zażalenia.

Pismem z 27 marca 2025 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie Kolegium z 17.02.2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze, która ma charakter opisowy skarżący wskazał, że w okresie, na który wskazując dwa tytuły wykonawcze: [...] oraz [...] nie miało miejsca gospodarowanie odpadami komunalnymi, a organy zaprzeczając temu potwierdzają nieprawdę. Nie istnieje podstawa prawna do wystawienia tytułu wykonawczego, gdyż deklaracja została skutecznie wycofana w 2019r. Zawarte zaś

w niej dane odnośnie stawek i liczby osób od tamtej chwili są nierzeczywiste i nie mogą w rozumieniu ustawy stanowić podstawy prawnej. Nie istnieją też wskazane w tytułach wykonawczych upomnienia. Upomnienia dotyczą jakiegoś podatku, pn. gospodarowanie odpadami komunalnymi i jakieś konto, a to w ocenie strony nie identyfikuje obowiązku i nie wskazuje ustawowego umocowania dla niego, a przede wszystkim zarusza art. 15 ustawy egzekucyjnej. Taki stan rzeczy stanowi o naruszeniu art. 33 u.p.e.a. i u.c.p.g. w przedmiocie wskazywania fikcyjnej liczby osób zamieszkujących.

W odpowiedzi na skargę, SKO wystąpiło o oddalenie skargi wywodząc, jak

w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267)

w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem, art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Może też zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych

w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Przypomnienia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie skarżący 31 maja 2013 r. złożył deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W dniu 22 października 2019 r. doręczono skarżącemu zawiadomienie nr [...] z dnia 23.09.2019 r. o zmianie stawki za odbiór odpadów na kwotę 90 zł miesięcznie (15 zł x 6 osób). Natomiast upomnienie nr [...] z dnia 23.10.2023 r. dotyczące należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi, dotyczące okresu od I do IX 2023 r. zostało skarżącemu doręczone w dniu 25.10.2023 r. zaś upomnienie nr [...] z dnia 25.06.2024 r. dotyczące należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od X do XII 2023 r. oraz od I do V 2024 r., doręczone w dniu 28.06.2024 r. dorosłemu domownikowi.

Kolegium rozpoznając zażalenie skarżącego podzieliło powyższe ustalenia organu I instancji i zgodziło się z rozstrzygnięciem o oddaleniu wniesionych przez skarżącego zarzutów.

Skarżący w skardze, która ma charakter opisowy wskazuje na okoliczności,

z których w jego ocenie wynika brak podstaw do wystawienia tytułów wykonawczych oraz brak upomnień dotyczących egzekwowanych w sprawie należności.

Sporem w sprawie objęta jest zasadność zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, które w oparciu o treść pisma skarżącego z dnia 2.12.2024 r., jak i skargi należy odczytać jako zarzuty: nieistnienia obowiązku, nieistnienia obowiązku w egzekwowanej kwocie oraz brak doręczenia upomnienia.

Odnosząc się do tak zakreślonego przedmiotu sporu wskazać należy, iż zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W myśl art. 33 § 2 tej ustawy podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku;

2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:

a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,

b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,

c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;

3) błąd co do zobowiązanego;

4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;

5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;

6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:

a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,

b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,

c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

Jak była o tym mowa wyżej treść twierdzeń skarżącego wskazuje, iż zgłoszone zarzuty znajdują swoją podstawę prawną w art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., art. 33 § 2 pkt 2 lit. b i pkt 4 u.p.e.a.

Odnosząc się do kwestii nieistnienia obowiązku w ogóle lub w egzekwowanej kwocie, wskazać należy, iż zgodnie z art. 6h pkt 1 u.c.p.g. opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Jak wynika z art. 6i ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Zgodnie z art. 6m ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Z art. 6m ust. 1d u.c.p.g. wynika, iż wysokość zobowiązania określonego w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązuje za kolejne miesiące do czasu korekty deklaracji lub zmiany stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z zastrzeżeniem art. 6o. W myśl art. 6m ust. 2a u.c.p.g. w przypadku uchwalenia nowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiadamia właściciela nieruchomości o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczonej jako iloczyn nowej stawki opłaty i danych podanych w deklaracji. W takim przypadku właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji i uiszcza opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi

w wysokości podanej w zawiadomieniu. Zawiadomienie zawiera pouczenie, że stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Art. 6o ust. 1 u.c.p.g. stanowi zaś, iż

w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Jak wynika z art. 3a § 1 pkt 6 u.p.e.a. w zakresie zobowiązań powstałych m.in.

w przypadkach opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa

w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminach (Dz. U. z 2024 r. poz. 399 i 1717) stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo z zawiadomienia właściciela nieruchomości przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do akt sprawy skarżący złożył

w dniu 31.05.2013 r. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na druku stanowiącym załącznik nr 1 do Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia 14.12.2012 r. W treści deklaracji znajduje się pouczenie, iż deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Z treści § 1 ust. 1 Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia 14.12.2012 r. w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości wynika, iż uchwałą tą ustalono wzór formularza deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, wraz z wzorami oświadczeń w brzmieniu stanowiącym załącznik Nr 1 do tej uchwały. Z uwagi na ustawowy obowiązek ponoszenia ww. opłaty wynikający z art. 6h pkt 1 u.c.p.g. powoływane przez skarżącego w skardze wycofanie deklaracji w 2019r. Sąd uznaje za bezskuteczne. Wskazać jednocześnie wypada, iż ocena skuteczności wycofania ww. deklaracji podlegała ocenie Sądu w toczących się wcześniej postępowaniach dotyczących innych okresów w sprawach o sygn. akt VIII SA/Wa 322/24 i sygn. akt VIII SA/Wa 305/25 tut. Sądu. Wyrok wydany w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 322/24 jest prawomocny.

Skarżący nie wykazał zatem, aby jego deklaracja straciła na aktualności. Tym samym zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ciąży na skarżącym jako na właścicielu zamieszkałej nieruchomości. Istnienie obowiązku ponoszenia opłaty ma miejsce i zarzut podnoszony na podstawie art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. należy uznać za bezzasadny.

Bezzasadny jest także zarzut prawidłowości określenia obowiązku wynikającego z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1 u.p.e.a., a którego podstawą jest art. 33 § 2 pkt 2 lit. b u.p.e.a. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych skarżącemu w dniu 22 października 2019 r. zostało doręczone sporządzone na podstawie art. 6m ust. 2a u.c.p.g. oraz uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia 28 sierpnia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty, zawiadomienie, iż od 1 października 2019 r. nowa opłata (stawka za odbiór odpadów segregowanych 15 zł) od 6 zamieszkałych osób wynosi 90 zł. W zawiadomieniu zawarto informację, iż zawiadomienie stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Tym samym zostały spełnione warunki do obciążenia skarżącego kwotą opłaty wynoszącą 90 zł miesięcznie we wskazanych w tytułach wykonawczych okresach.

Prawidłowo zostały także wskazane kwoty tych należności w doręczonych skarżącemu upomnieniach. Z ich treści wynika, że dotyczą należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W ocenie Sądu, prawidłowo orzekające

w sprawie organy oceniły zatem także bezzasadność zarzutu z art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a., to jest braku doręczenia upomnienia. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem upomnienie nr [...] z dnia 23.10.2023 r. dotyczące należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi, konto nr 1104 - raty I-IX 2023 r., doręczone

w dniu 25.10.2023 r. do rąk własnych strony oraz upomnienie nr [...]

z dnia 25.06.2024 r. dotyczące należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi, konto 1104 - raty X-XII 2023 r. oraz raty I-V 2024 r., doręczone w dniu 28.06.2024 r. pełnoletniemu domownikowi.

Zgodnie z art. 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a. wierzyciel wydaje postanowienie, w którym oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Z uwagi na bezzasadność wniesionych przez skarżącego zarzutów zasadne było ich oddalenie. Treść skargi, stanowiąca jedynie polemikę z wywodami orzekających w sprawie organów nie podważyła w żaden sposób zasadności zawartej w nich argumentacji.

Z tych względów, Sąd orzekając na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.