Uzasadnienie
Pan M. S. (dalej: Skarżący, Strona lub Podatnik) wniósł skargę
na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IAS lub Organ odwoławczy) z 2 kwietnia 2026 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R.
z 31 października 2025 r. nr [...]określającą zobowiązanie
w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok w kwocie 3.348.646 zł
oraz odsetki od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy
od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2020 roku w łącznej wysokości 144.380 zł.
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie sprawy:
W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej wobec Skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] M. S.w zakresie skupu katalizatorów i sprzętu elektronicznego i elektrośmieci, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: Naczelnik US lub Organ I instancji) postanowieniem z 11 września 2024 r., nr [...], wszczął postępowanie podatkowe w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 rok. W jego wyniku, decyzją z 31 października 2025 r. nr [...]określił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok w kwocie 3.348.646 zł oraz odsetki od niezapłaconych
w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące
od stycznia do grudnia 2020 roku w łącznej wysokości 144.380 zł. Organ I instancji zakwestionował zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu szereg transakcji skupu katalizatorów, zawyżenie kosztów zakupu dwóch katalizatorów i podwójne zaliczenie
w koszty tych samych wydatków z 4 faktur.
W odwołaniu od tej decyzji Strona zarzuciła naruszenie:
• art. 22 ust 1. art. 24 ust 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1426 ze zm., dalej updof) poprzez
ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że Stronie nie przysługiwało prawo