Art. 22c CIT
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT)
Przepisów art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było:
sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;
głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.
Na potrzeby ust. 1 sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu skorzystania ze zwolnienia określonego w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1, sprzecznego z przedmiotem lub celem tych przepisów.
Komentarz ekspercki
Art. 22c — Klauzula nadużycia zwolnień podatkowych
Art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: u.p.d.o.p.) stanowi szczególną (sektorową) klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania, której funkcją jest wyłączenie stosowania enumeratywnie wskazanych zwolnień podatkowych w sytuacji, gdy skorzystanie z nich nosi…
Więcej komentarzy w temacie: Podatek u źródła (WHT) — orzecznictwo i interpretacje
Szukasz orzeczeń dotyczących art. 22c CIT?
QuickMap AI dopasuje wyroki NSA, WSA, TSUE i interpretacje KIS do każdego przepisu — z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo