Uzasadnienie
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNICZKI GENERALNEJ
TAMARY ĆAPETY
przedstawiona w dniu 15 października 2026 r.(1)
Sprawa C‑410/25
Komisja Europejska
przeciwko
Republice Federalnej Niemiec
Swobodny przepływ kapitału – Artykuł 63 ust. 1 TFUE – Artykuł 40 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym – Ulga podatkowa z tytułu reinwestycji zysków kapitałowych pochodzących ze zbycia niektórych dóbr gospodarczych w celu nabycia innych dóbr gospodarczych – Odmienne traktowanie przedsiębiorstw nieposiadających stałego zakładu w Niemczech – Artykuł 64 ust. 1 TFUE
I. Wprowadzenie
1. Niniejsza sprawa dotyczy skargi Komisji Europejskiej przeciwko Republice Federalnej Niemiec o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, wniesionej do Trybunału Sprawiedliwości na podstawie art. 258 TFUE. Komisja podnosi, że niemiecki system podatkowy, w którym przewidziano korzyść w postaci odroczenia podatku w przypadku reinwestycji tylko dla przedsiębiorstw posiadających stały zakład w Niemczech dyskryminuje przedsiębiorstwa posiadające stały zakład w innych państwach członkowskich lub państwach EOG, naruszając tym samym swobodny przepływ kapitału zagwarantowany w art. 63 ust. 1 TFUE i art. 40 porozumienia EOG(2).
2. Trybunał zbadał już jeden aspekt rozpatrywanego systemu podatkowego i orzekł w swoim wcześniejszym wyroku, że zezwolenie na odroczenie podatku tylko wtedy, gdy reinwestowane dobra są przypisane przedsiębiorstwu posiadającemu stały zakład w Niemczech, jest sprzeczne ze swobodą przedsiębiorczości(3).
3. Niniejsza sprawa dotyczy zgodności innego aspektu tego systemu ze swobodą przepływu kapitału zagwarantowaną w prawie Unii. Rozpatrywane przepisy niemieckie przewidują odroczenie podatku pod warunkiem, że wpływy ze sprzedaży dóbr, reinwestowane w podobne dobra, są przypisane przedsiębiorstwu posiadającemu stały zakład w Niemczech. Komisja uważa, że wymóg ten jest sprzeczny ze swobodnym przepływem kapitału.
II. Ramy prawne
A. Prawo Unii Europejskiej
4. Artykuł 63 ust. 1 TFUE stanowi:
„W ramach postanowień niniejszego rozdziału zakazane są wszelkie ograniczenia w przepływie kapitału między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a państwami trzecimi”.