Uzasadnienie
OPINIA RZECZNICZKI GENERALNEJ
JULIANE KOKOTT
przedstawiona w dniu 15 października 2026 r.(1)
Sprawa C‑430/25 [Gena](i)
AR
przeciwko
Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (Polska)]
Odesłanie prejudycjalne – Swobodny przepływ osób – Swoboda przepływu pracowników – Podatki bezpośrednie – Opodatkowanie niezrealizowanych zysków kapitałowych w przypadku zmiany siedziby lub miejsca zamieszkania – Podatek od niezrealizowanych wzrostów wartości składników majątku – Niezrealizowane zyski kapitałowe powstałe przed powstaniem krajowego obowiązku podatkowego – Brak uwzględnienia niezrealizowanych strat kapitałowych – Zakres ewentualnego odroczenia podlegającego zapłacie podatku od niezrealizowanych zysków kapitałowych
I. Wprowadzenie
1. W przypadku gdy podatnik na stałe przenosi się z jednego państwa do drugiego, prowadzi to zazwyczaj do zmiany jego rezydencji podatkowej lub, innymi słowy, do przeniesienia miejsca zamieszkania do celów podatkowych. Niektóre państwa traktują to jako podstawę do nałożenia tak zwanego podatku od niezrealizowanych zysków kapitałowych na powstałe do tego momentu (a więc niezrealizowane) wzrosty wartości niektórych składników majątku podatnika, do których nie mogą już one uzyskać dostępu bezpośrednio po jego wyjeździe.
2. Kwestia, czy i na jakich warunkach takie opodatkowanie niezrealizowanych zysków kapitałowych jest zgodne z prawem Unii, była przedmiotem wielokrotnych rozważań Trybunału w ciągu ponad 20 lat, począwszy od wydania wyroku de Lasteyrie du Saillant(2). W międzyczasie można uznać za wyjaśnione, że podstawowe swobody europejskiego rynku wewnętrznego co do zasady nie stoją na przeszkodzie poborowi podatku od niezrealizowanych zysków kapitałowych(3). Diabeł tkwi jednak – jak to często bywa – w szczegółach, a mianowicie w konkretnym kształcie i konkretnych zasadach pobierania tego podatku, co bardzo wyraźnie ilustruje niniejsza sprawa.