OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Wyrok TSUE z dnia 30 kwietnia 2026, sygn. Sprawa C‑274/25

Sygnatura
Sprawa C‑274/25
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Luksemburg (TSUE)

Teza

Czy przekazywanie dyspozycji polecenia zapłaty i transfer środków przez instytucję płatniczą stanowi usługę polecenia zapłaty. Trybunał uznał, że takie działania stanowią usługę polecenia zapłaty i wymagają odpowiedniego zezwolenia.

Istota

Problem przedstawiony Trybunałowi dotyczył kwalifikacji prawnej usług świadczonych przez spółkę Alternative Payments UAB, która posiadała zezwolenie na świadczenie usług acquiringu transakcji płatniczych i przekazu pieniężnego, lecz została oskarżona przez bank Litwy o świadczenie usług polecenia zapłaty bez wymaganego zezwolenia. Kluczowe było ustalenie, czy działania spółki polegające na przekazywaniu dyspozycji polecenia zapłaty, pobieraniu środków na podstawie zgód płatników i transferze tych środków na rachunki klientów stanowią usługę polecenia zapłaty, usługę acquiringu transakcji…

jeszcze 164 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Uzasadnienie

Wydanie tymczasowe

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO

MANUELA CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY

przedstawiona w dniu 30 kwietnia 2026 r.(1)

Sprawa C‑274/25

Alternative Payments UAB

przeciwko

Lietuvos Bankas

[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (najwyższy sąd administracyjny Litwy)]

Odesłanie prejudycjalne – Usługi płatnicze w ramach rynku wewnętrznego – Dyrektywa (UE) 2015/2366 – Rozporządzenie (UE) nr 260/2012 – Rodzaje usług płatniczych – Usługa polecenia zapłaty – Udział dostawców usług płatniczych płatnika i odbiorcy w poleceniu zapłaty – Usługa acquiringu transakcji płatniczych – Usługa inicjowania płatności






1.        W odesłaniu prejudycjalnym w niniejszej sprawie Trybunał został poproszony o dokonanie wykładni szeregu przepisów rozporządzenia (UE) nr 260/2012(2) i dyrektywy (UE) 2015/2366(3) w celu ustalenia, kiedy daną usługę płatniczą można zakwalifikować jako „usługę polecenia zapłaty”.

2.        W postępowaniu przed sądem odsyłającym należy rozstrzygnąć, czy dostawca usług płatniczych świadczy usługę polecenia zapłaty, na którą zasadniczo nie posiada licencji wydanej przez organ nadzorczy, czy też raczej świadczy „usługę acquiringu transakcji płatniczych” lub „usługę inicjowania płatności”.

I.      Ramy prawne

A.      Prawo Unii

1.      Dyrektywa w sprawie usług płatniczych 2

3.        Artykuł 4 zawiera następujące definicje:

„[…]

3)      »usługa płatnicza« oznacza co najmniej jeden z rodzajów działalności gospodarczej wymienionych w załączniku I;

4)      »instytucja płatnicza« oznacza osobę prawną, której zgodnie z art. 11 udzielono zezwolenia na świadczenie i wykonywanie usług płatniczych w całej Unii;

5)      »transakcja płatnicza« oznacza działanie zainicjowane przez płatnika lub w imieniu płatnika lub przez odbiorcę, polegające na złożeniu, transferze lub wypłacie środków pieniężnych, niezależnie od leżących u jego podstawy zobowiązań między płatnikiem a odbiorcą;

[…]

9)      »odbiorca« oznacza osobę fizyczną lub prawną będącą zamierzonym odbiorcą środków pieniężnych, które są przedmiotem transakcji płatniczej;

[…]

jeszcze 7671 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo